Atos 3

Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Te ɨɨⁿ nduu òré caá úní sacuaa, òré xǐcáháⁿ‑yu ndɨhɨ Yá Ndiǒxí cuáháⁿ té Pèlú ndɨhɨ té Juàá veñúhu càhnu sá ǐo cùnuu sácúú‑xí ñǎyiu isràél.
1 Pedro e João iam subindo ao templo para rezar à hora nona.
2 Te ndècu ɨɨⁿ tée yacua, te ducaⁿ‑ni càa‑dé ní cacu‑dé. Te sàháⁿ ndɨhɨ ñàhá‑yu veñúhu càhnu sá ǐo cùnuu, te sàcóo‑dé ɨɨⁿ xio yuyèhe veñúhu sá nání Yèhe Vii Caa, chi ducaⁿ nàni‑xi, te xìcáⁿ ndàhú‑dé núú nchàa ñáyiu sàháⁿ veñúhu.
2 Nisto levavam um homem que era coxo de nascença e que punham todos os dias à porta do templo, chamada Formosa, para que pedisse esmolas aos que entravam no templo.
3 Te ní xiní‑dé té Pèlú ndɨhɨ té Juàá cuánguɨhu‑güedé veñúhu, te xìcáⁿ ndàhú‑dé núú‑güedě.
3 Quando ele viu que Pedro e João iam entrando no templo, implorou a eles uma esmola.
4 Te ní ndacoto‑güedé núú‑dě, te ní xáhaⁿ tě Pèlú xii tée yacua‑ǎⁿ:
4 Pedro fitou nele os olhos, como também João, e disse: Olha para nós.
5 Te ní xíndéhé ñàha‑dé xii‑güedé, chi ní cáháⁿ‑dě sá ìó ɨɨⁿ sá cuǎñaha‑güedě.
5 Ele os olhou com atenção esperando receber deles alguma coisa.
6 Te ní xáhaⁿ tě Pèlú:
6 Pedro, porém, disse: Não tenho nem ouro nem prata, mas o que tenho eu te dou: em nome de Jesus Cristo Nazareno, levanta-te e anda!
7 Te té Pèlú ní tnɨɨ‑dé ndaha cùha tée yacua‑ǎⁿ, te ní ngüíta‑dé ndácàni ñaha‑dé, te òré xíáⁿ nǐ naníhí ndéé‑dě, te ní ndúha sáhá‑dě.
7 E tomando-o pela mão direita, levantou-o. Imediatamente os pés e os tornozelos se lhe firmaram. De um salto pôs-se de pé e andava.
8 Te ní ndacuɨ́ñɨ́ cunu mee‑dě te ní xica‑dé, te ní cachí‑dé sá ǐo càhnu cuu Yá Ndiǒxí cuèndá sá nǐ ndúha‑dé, te ta sǎndava‑dé cuánguɨhu ndɨhɨ ñaha‑güedě veñúhu.
8 Entrou com eles no templo, caminhando, saltando e louvando a Deus.
9 Te nchaa ñáyiu xǐndecu‑áⁿ nǐ xiní‑yu sá nǐ nduu váha‑dé, te ndèhé‑yu ndàcáⁿ táhú‑dě núú Yǎ Ndiǒxí.
9 Todo o povo o viu andar e louvar a Deus.
10 Te ní naquiní ñáhǎ‑yu xii‑dé sá dɨ́ú těe xìcáⁿ ndàhú tée ní xóo cunucóo yuyèhe veñúhu sá nání Yèhe Vii Caa cuu‑dé, te ní cuñúhu vìhí‑yu sá nǐ ndúha‑dé.
10 Reconheceram ser o mesmo coxo que se sentava para mendigar à porta Formosa do templo, e encheram-se de espanto e pasmo pelo que lhe tinha acontecido.
11 Te sátá véñǔhu càa corredór sá néhé dɨ̀u ndíi Salòmón. Yàcáⁿ ndécú tě Pèlú ndɨhɨ té Juàá ndɨhɨ tée ní ndúha sáhá‑xi, te ñá cuìní tée ní ndúha sáhá‑xi‑áⁿ daña‑dě quɨ́hɨ́ⁿ‑güedé dandǒo ñaha‑güedě xii‑dé. Te chìtú‑yu ní quexìo coyó‑yu núú ndécú‑güedě, te ní cuñúhu vìhí‑yu sá nǐ ndúha sáhá těe cùhú‑áⁿ.
11 Como ele se conservava perto de Pedro e João, uma multidão de curiosos afluiu a eles no pórtico chamado Salomão.
12 Te té Pèlú ní xiní‑dé ní quexìo coyó‑yu, te ní xáhaⁿ‑dě xií‑yu:
12 À vista disso, falou Pedro ao povo: Homens de Israel, por que vos admirais assim? Ou por que fitais os olhos em nós, como se por nossa própria virtude ou piedade tivéssemos feito este homem andar?
13 Chi Yá Ndiǒxí ní ndadúha ñaha‑gǎ xii‑dé, chi dɨu‑gá cúú Ndiǒxí ndǐi Àbrahám ndɨhɨ ndíi Isàác ndɨhɨ ndíi Jàcób, te dɨu‑ni cue tée‑áⁿ cúú ñàní tnáhá‑ó nǐ xíndecu ndéé sanaha vìhi. Te dɨu‑ni Ndiǒxí‑áⁿ nǐ xáhaⁿ‑gǎ xii Déhe‑gá Jèsús sá táxí tnùní‑gá nchaa sá ìó andɨu ndɨ̀hɨ nchaa ñáyiu ndècu ñuyíú‑a, dico mee‑ndo nǐ sáha cuèndá‑ndó Jèsús núú těe cùchiuⁿ. Te té Pìlatú ní cuiní‑dé dacǎcu‑dé Jèsús ní cùu, te mee‑ndo ñǎ ní cuìní‑ndó.
13 O Deus de Abraão, de Isaac, de Jacó, o Deus de nossos pais glorificou seu servo Jesus, que vós entregastes e negastes perante Pilatos, quando este resolvera soltá-lo.
14 Te Yá Ndiǒxí ní cachí‑gá sá ǐo váha iní Jèsús te ñá túú tnàhí cuéchi‑gá. Te mee‑ndo ñà túú ní cuìní‑ndó cǎcu‑gá nǔu ní xáhaⁿ‑ndo xìi té Pìlatú sá vǎha‑gá dacǎcu‑dé ɨɨⁿ tée ndècu vihi cuéchi‑xi, te vá dácǎcu‑dé Jèsús.
14 Mas vós renegastes o Santo e o Justo e pedistes que se vos desse um homicida.
15 Te ní xáhaⁿ‑ndo sǎ cáhní‑güedě Jèsús Yaá quídé nchìto‑o ndecu‑o, dico Yá Ndiǒxí ní dándótó ñàha‑gá, te ní xiní‑ndɨ́ sá ndàá ní ndoto‑gá.
15 Matastes o Príncipe da vida, mas Deus o ressuscitou dentre os mortos: disso nós somos testemunhas.
16 Te nchúhú sa nàha‑ndɨ́ sá dɨ́ú Xǐtohó Jesucrìstú ní ndadúha‑gá tée yacua, te nái‑dé nútnɨ̌ɨ‑a. Te ducaⁿ nǐ quide‑gá chi ní sándáá iní ñáhá‑dě xii‑gá, te vitna ní xiní‑ndó sǎ ndàá ní ndúha‑dé.
16 Em virtude da fé em seu nome foi que esse mesmo nome consolidou este homem, que vedes e conheceis. Foi a fé em Jesus que lhe deu essa cura perfeita, à vista de todos vós.
17 ’Te nchòhó ndɨhɨ cue tée cùnuu ní sahni‑ndo Xǐtohó Jesucrìstú, chi ñá ní cùtnuní iní‑ndó sǎ nǐ quide‑ndo.
17 Agora, irmãos, sei que o fizestes por ignorância, como também os vossos chefes.
18 Te cue tée ní xóo cáháⁿ tnúhu Yá Ndiǒxí ndéé sanaha nǐ chídó tnùní‑güedé nàcuáa ní xáhaⁿ Yǎ Ndiǒxí xii‑güedé sá Crìstú quixi‑gá ñuyíú‑a, te ndoho vìhi‑gá, te xíǎⁿ nǔu ducaⁿ nǐ cuu ío ní ndoho‑gá.
18 Deus, porém, assim cumpriu o que já antes anunciara pela boca de todos os profetas: que o seu Cristo devia padecer.
19 Te vitna te daña‑ndo nchàa sá cuèhé sá dúhá quìde‑ndo. Te quɨndáá iní‑ndó Yǎ Ndiǒxí, te ducaⁿ te cada càhnu iní‑gá nchaa sá ñà túú vǎha ní quide‑ndo ñùyíú‑a, te canu ichi ñaha‑gǎ xii‑ndo ɨ̀ɨⁿ ichi váha.
19 Arrependei-vos, portanto, e convertei-vos para serem apagados os vossos pecados.
20 Te ní tendaha‑gǎ Crìstú ní quixi‑gá ñuyíú‑a, chi mee Yǎ Ndiǒxí ní cachí‑gá sá dɨ́ú Crìstú taunihnu ñaha‑gǎ xii‑ndo.
20 Virão, assim, da parte do Senhor os tempos de refrigério, e ele enviará aquele que vos é destinado: Cristo Jesus.
21 Te dacuɨtɨ́í cùndecu‑gá andɨu nděé ná sàá nduu nàtaxi ndecu‑gá nchaa sá ndécú ñùyíú nàcuáa sàni iní méé‑gǎ. Te dɨu ducaⁿ nǐ cáháⁿ Yǎ Ndiǒxí nǔu ducaⁿ nǐ chídó tnùní cue tée ní xóo cáháⁿ tnúhu‑gá ndéé sanaha.
21 É necessário, porém, que o céu o receba até os tempos da restauração universal, da qual falou Deus outrora pela boca dos seus santos profetas.
22 Te ndíi Moìsés ní xáhaⁿ ndǐi xii cue ñaní tnáhá‑ó nǐ xíndecu ndéé sanaha: “Yá Ndiǒxí tendaha‑gǎ ɨɨⁿ tée quixi‑dé cáháⁿ‑dé tnúhu‑gá dàtná cuìní‑ndó nǐ quide ñaha‑gǎ xii yúhú, te tée‑áⁿ cuu‑dé ɨɨⁿ ñaní tnáhá‑ndó. Te cundedóho váha‑ndo nchàa tnúhu cáháⁿ‑dé.
22 Já dissera Moisés: O Senhor, nosso Deus, vos suscitará dentre vossos irmãos um profeta semelhante a mim: a este ouvireis em tudo o que ele vos disser.
23 Te nchaa ñáyiu vá quɨ̀ndáá iní tnúhu cáháⁿ‑dé, te cuíta nihnú‑yu chi vá quɨ̀hɨ́ⁿ‑yu núú quɨ̌hɨ́ⁿ ñáyiu sàndáá iní tnúhu Yá Ndiǒxí”, duha ní xáhaⁿ ndǐi Moìsés xií‑yu —càchí té Pèlú xǎhaⁿ‑dě xií‑yu.
23 Todo aquele que não ouvir esse profeta será exterminado do meio do povo {Dt 18,15.19}.
24 Te ní xáhaⁿ tùcu té Pèlú xií‑yu:
24 Todos os profetas, que têm falado sucessivamente desde Samuel, anunciaram estes dias.
25 Te Yá Ndiǒxí ní cáháⁿ‑gá ndɨhɨ cue tée ní cáháⁿ tnúhu‑gá ndéé sanaha. Te ní quide ndáá‑gá ndɨhɨ nchaa ñaní tnáhá‑ó nǐ xíndecu ndéé sanaha nàcuáa cada‑gá naníhí tàhú‑ó. Te duha ní xáhaⁿ‑gǎ xii ndíi Àbrahám: “Ìó nduu cacu ɨɨⁿ tnàha‑n, te tée‑áⁿ cada‑dé te naníhí tàhú ñáyiu ñuyíú‑a”, duha ní xáhaⁿ‑gǎ xii ndíi Àbrahám.
25 Vós sois filhos dos profetas e da aliança que Deus estabeleceu com os nossos pais, quando disse a Abraão: Na tua descendência serão abençoadas todas as famílias da terra {Gn 22,18}.
26 Núu xíǎⁿ ní tendaha‑gǎ Déhe‑gá ní quixi‑gá núú ndécú‑ndó cuèndá daña‑ndo nchàa sá cuèhé sá dúhá quìde‑ndo, te naníhí tàhú‑ndó —càchí té Pèlú xǎhaⁿ‑dě xií‑yu.
26 Foi em primeiro lugar para vós que Deus suscitou o seu servo, para vos abençoar, a fim de que cada um se aparte da sua iniqüidade.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.