Atos 3

Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Te ɨɨⁿ nduu òré caá úní sacuaa, òré xǐcáháⁿ‑yu ndɨhɨ Yá Ndiǒxí cuáháⁿ té Pèlú ndɨhɨ té Juàá veñúhu càhnu sá ǐo cùnuu sácúú‑xí ñǎyiu isràél.
1 Pedro e João subiam ao templo à hora da oração, a nona.
2 Te ndècu ɨɨⁿ tée yacua, te ducaⁿ‑ni càa‑dé ní cacu‑dé. Te sàháⁿ ndɨhɨ ñàhá‑yu veñúhu càhnu sá ǐo cùnuu, te sàcóo‑dé ɨɨⁿ xio yuyèhe veñúhu sá nání Yèhe Vii Caa, chi ducaⁿ nàni‑xi, te xìcáⁿ ndàhú‑dé núú nchàa ñáyiu sàháⁿ veñúhu.
2 E, era carregado um homem, coxo de nascença, o qual todos os dias punham à porta do templo, chamada Formosa, para pedir esmolas aos que entravam.
3 Te ní xiní‑dé té Pèlú ndɨhɨ té Juàá cuánguɨhu‑güedé veñúhu, te xìcáⁿ ndàhú‑dé núú‑güedě.
3 Ora, vendo ele a Pedro e João, que iam entrando no templo, pediu que lhe dessem uma esmola.
4 Te ní ndacoto‑güedé núú‑dě, te ní xáhaⁿ tě Pèlú xii tée yacua‑ǎⁿ:
4 E Pedro, com João, fitando os olhos nele, disse: Olha para nós.
5 Te ní xíndéhé ñàha‑dé xii‑güedé, chi ní cáháⁿ‑dě sá ìó ɨɨⁿ sá cuǎñaha‑güedě.
5 E ele os olhava atentamente, esperando receber deles alguma coisa.
6 Te ní xáhaⁿ tě Pèlú:
6 Disse-lhe Pedro: Não tenho prata nem ouro; mas o que tenho, isso te dou; em nome de Jesus Cristo, o nazareno, anda.
7 Te té Pèlú ní tnɨɨ‑dé ndaha cùha tée yacua‑ǎⁿ, te ní ngüíta‑dé ndácàni ñaha‑dé, te òré xíáⁿ nǐ naníhí ndéé‑dě, te ní ndúha sáhá‑dě.
7 Nisso, tomando-o pela mão direita, o levantou; imediatamente os seus pés e artelhos se firmaram
8 Te ní ndacuɨ́ñɨ́ cunu mee‑dě te ní xica‑dé, te ní cachí‑dé sá ǐo càhnu cuu Yá Ndiǒxí cuèndá sá nǐ ndúha‑dé, te ta sǎndava‑dé cuánguɨhu ndɨhɨ ñaha‑güedě veñúhu.
8 e, dando ele um salto, pôs-se em pé. Começou a andar e entrou com eles no templo, andando, saltando e louvando a Deus.
9 Te nchaa ñáyiu xǐndecu‑áⁿ nǐ xiní‑yu sá nǐ nduu váha‑dé, te ndèhé‑yu ndàcáⁿ táhú‑dě núú Yǎ Ndiǒxí.
9 Todo o povo, ao vê-lo andar e louvar a Deus,
10 Te ní naquiní ñáhǎ‑yu xii‑dé sá dɨ́ú těe xìcáⁿ ndàhú tée ní xóo cunucóo yuyèhe veñúhu sá nání Yèhe Vii Caa cuu‑dé, te ní cuñúhu vìhí‑yu sá nǐ ndúha‑dé.
10 reconhecia-o como o mesmo que estivera sentado a pedir esmola à Porta Formosa do templo; e todos ficaram cheios de pasmo e assombro, pelo que lhe acontecera.
11 Te sátá véñǔhu càa corredór sá néhé dɨ̀u ndíi Salòmón. Yàcáⁿ ndécú tě Pèlú ndɨhɨ té Juàá ndɨhɨ tée ní ndúha sáhá‑xi, te ñá cuìní tée ní ndúha sáhá‑xi‑áⁿ daña‑dě quɨ́hɨ́ⁿ‑güedé dandǒo ñaha‑güedě xii‑dé. Te chìtú‑yu ní quexìo coyó‑yu núú ndécú‑güedě, te ní cuñúhu vìhí‑yu sá nǐ ndúha sáhá těe cùhú‑áⁿ.
11 Apegando-se o homem a Pedro e João, todo o povo correu atônito para junto deles, ao pórtico chamado de Salomão.
12 Te té Pèlú ní xiní‑dé ní quexìo coyó‑yu, te ní xáhaⁿ‑dě xií‑yu:
12 Pedro, vendo isto, disse ao povo: Varões israelitas, por que vos admirais deste homem? Ou, por que fitais os olhos em nós, como se por nosso próprio poder ou piedade o tivéssemos feito andar?
13 Chi Yá Ndiǒxí ní ndadúha ñaha‑gǎ xii‑dé, chi dɨu‑gá cúú Ndiǒxí ndǐi Àbrahám ndɨhɨ ndíi Isàác ndɨhɨ ndíi Jàcób, te dɨu‑ni cue tée‑áⁿ cúú ñàní tnáhá‑ó nǐ xíndecu ndéé sanaha vìhi. Te dɨu‑ni Ndiǒxí‑áⁿ nǐ xáhaⁿ‑gǎ xii Déhe‑gá Jèsús sá táxí tnùní‑gá nchaa sá ìó andɨu ndɨ̀hɨ nchaa ñáyiu ndècu ñuyíú‑a, dico mee‑ndo nǐ sáha cuèndá‑ndó Jèsús núú těe cùchiuⁿ. Te té Pìlatú ní cuiní‑dé dacǎcu‑dé Jèsús ní cùu, te mee‑ndo ñǎ ní cuìní‑ndó.
13 O Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó, o Deus de nossos pais, glorificou a seu Servo Jesus, a quem vós entregastes e perante a face de Pilatos negastes, quando este havia resolvido soltá-lo.
14 Te Yá Ndiǒxí ní cachí‑gá sá ǐo váha iní Jèsús te ñá túú tnàhí cuéchi‑gá. Te mee‑ndo ñà túú ní cuìní‑ndó cǎcu‑gá nǔu ní xáhaⁿ‑ndo xìi té Pìlatú sá vǎha‑gá dacǎcu‑dé ɨɨⁿ tée ndècu vihi cuéchi‑xi, te vá dácǎcu‑dé Jèsús.
14 Mas vós negastes o Santo e Justo, e pedistes que se vos desse um homicida;
15 Te ní xáhaⁿ‑ndo sǎ cáhní‑güedě Jèsús Yaá quídé nchìto‑o ndecu‑o, dico Yá Ndiǒxí ní dándótó ñàha‑gá, te ní xiní‑ndɨ́ sá ndàá ní ndoto‑gá.
15 e matastes o Autor da vida, a quem Deus ressuscitou dentre os mortos, do que nós somos testemunhas.
16 Te nchúhú sa nàha‑ndɨ́ sá dɨ́ú Xǐtohó Jesucrìstú ní ndadúha‑gá tée yacua, te nái‑dé nútnɨ̌ɨ‑a. Te ducaⁿ nǐ quide‑gá chi ní sándáá iní ñáhá‑dě xii‑gá, te vitna ní xiní‑ndó sǎ ndàá ní ndúha‑dé.
16 E pela fé em seu nome fez o seu nome fortalecer a este homem que vedes e conheceis; sim, a fé, que vem por ele, deu a este, na presença de todos vós, esta perfeita saúde.
17 ’Te nchòhó ndɨhɨ cue tée cùnuu ní sahni‑ndo Xǐtohó Jesucrìstú, chi ñá ní cùtnuní iní‑ndó sǎ nǐ quide‑ndo.
17 Agora, irmãos, eu sei que o fizestes por ignorância, como também as vossas autoridades.
18 Te cue tée ní xóo cáháⁿ tnúhu Yá Ndiǒxí ndéé sanaha nǐ chídó tnùní‑güedé nàcuáa ní xáhaⁿ Yǎ Ndiǒxí xii‑güedé sá Crìstú quixi‑gá ñuyíú‑a, te ndoho vìhi‑gá, te xíǎⁿ nǔu ducaⁿ nǐ cuu ío ní ndoho‑gá.
18 Mas Deus assim cumpriu o que já dantes pela boca de todos os seus profetas havia anunciado que o seu Cristo havia de padecer.
19 Te vitna te daña‑ndo nchàa sá cuèhé sá dúhá quìde‑ndo. Te quɨndáá iní‑ndó Yǎ Ndiǒxí, te ducaⁿ te cada càhnu iní‑gá nchaa sá ñà túú vǎha ní quide‑ndo ñùyíú‑a, te canu ichi ñaha‑gǎ xii‑ndo ɨ̀ɨⁿ ichi váha.
19 Arrependei-vos, pois, e convertei-vos, para que sejam apagados os vossos pecados, de sorte que venham os tempos de refrigério, da presença do Senhor,
20 Te ní tendaha‑gǎ Crìstú ní quixi‑gá ñuyíú‑a, chi mee Yǎ Ndiǒxí ní cachí‑gá sá dɨ́ú Crìstú taunihnu ñaha‑gǎ xii‑ndo.
20 e envie ele o Cristo, que já dantes vos foi indicado, Jesus,
21 Te dacuɨtɨ́í cùndecu‑gá andɨu nděé ná sàá nduu nàtaxi ndecu‑gá nchaa sá ndécú ñùyíú nàcuáa sàni iní méé‑gǎ. Te dɨu ducaⁿ nǐ cáháⁿ Yǎ Ndiǒxí nǔu ducaⁿ nǐ chídó tnùní cue tée ní xóo cáháⁿ tnúhu‑gá ndéé sanaha.
21 ao qual convém que o céu receba até os tempos da restauração de todas as coisas, das quais Deus falou pela boca dos seus santos profetas, desde o princípio.
22 Te ndíi Moìsés ní xáhaⁿ ndǐi xii cue ñaní tnáhá‑ó nǐ xíndecu ndéé sanaha: “Yá Ndiǒxí tendaha‑gǎ ɨɨⁿ tée quixi‑dé cáháⁿ‑dé tnúhu‑gá dàtná cuìní‑ndó nǐ quide ñaha‑gǎ xii yúhú, te tée‑áⁿ cuu‑dé ɨɨⁿ ñaní tnáhá‑ndó. Te cundedóho váha‑ndo nchàa tnúhu cáháⁿ‑dé.
22 Pois Moisés disse: Suscitar-vos-á o Senhor vosso Deus, dentre vossos irmãos, um profeta semelhante a mim; a ele ouvireis em tudo quanto vos disser.
23 Te nchaa ñáyiu vá quɨ̀ndáá iní tnúhu cáháⁿ‑dé, te cuíta nihnú‑yu chi vá quɨ̀hɨ́ⁿ‑yu núú quɨ̌hɨ́ⁿ ñáyiu sàndáá iní tnúhu Yá Ndiǒxí”, duha ní xáhaⁿ ndǐi Moìsés xií‑yu —càchí té Pèlú xǎhaⁿ‑dě xií‑yu.
23 E acontecerá que toda alma que não ouvir a esse profeta, será exterminada dentre o povo.
24 Te ní xáhaⁿ tùcu té Pèlú xií‑yu:
24 E todos os profetas, desde Samuel e os que sucederam, quantos falaram, também anunciaram estes dias.
25 Te Yá Ndiǒxí ní cáháⁿ‑gá ndɨhɨ cue tée ní cáháⁿ tnúhu‑gá ndéé sanaha. Te ní quide ndáá‑gá ndɨhɨ nchaa ñaní tnáhá‑ó nǐ xíndecu ndéé sanaha nàcuáa cada‑gá naníhí tàhú‑ó. Te duha ní xáhaⁿ‑gǎ xii ndíi Àbrahám: “Ìó nduu cacu ɨɨⁿ tnàha‑n, te tée‑áⁿ cada‑dé te naníhí tàhú ñáyiu ñuyíú‑a”, duha ní xáhaⁿ‑gǎ xii ndíi Àbrahám.
25 Vós sois os filhos dos profetas e do pacto que Deus fez com vossos pais, dizendo a Abraão: Na tua descendência serão abençoadas todas as famílias da terra.
26 Núu xíǎⁿ ní tendaha‑gǎ Déhe‑gá ní quixi‑gá núú ndécú‑ndó cuèndá daña‑ndo nchàa sá cuèhé sá dúhá quìde‑ndo, te naníhí tàhú‑ndó —càchí té Pèlú xǎhaⁿ‑dě xií‑yu.
26 Deus suscitou a seu Servo, e a vós primeiramente vo-lo enviou para que vos abençoasse, desviando-vos, a cada um, das vossas maldades.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.