Atos 3

Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Te ɨɨⁿ nduu òré caá úní sacuaa, òré xǐcáháⁿ‑yu ndɨhɨ Yá Ndiǒxí cuáháⁿ té Pèlú ndɨhɨ té Juàá veñúhu càhnu sá ǐo cùnuu sácúú‑xí ñǎyiu isràél.
1 Certo dia, por volta das três da tarde, Pedro e João foram ao templo orar.
2 Te ndècu ɨɨⁿ tée yacua, te ducaⁿ‑ni càa‑dé ní cacu‑dé. Te sàháⁿ ndɨhɨ ñàhá‑yu veñúhu càhnu sá ǐo cùnuu, te sàcóo‑dé ɨɨⁿ xio yuyèhe veñúhu sá nání Yèhe Vii Caa, chi ducaⁿ nàni‑xi, te xìcáⁿ ndàhú‑dé núú nchàa ñáyiu sàháⁿ veñúhu.
2 Um homem, aleijado de nascença, estava sendo carregado. Todos os dias, ele era colocado ao lado da porta chamada Formosa, para pedir esmolas a quem entrasse no templo.
3 Te ní xiní‑dé té Pèlú ndɨhɨ té Juàá cuánguɨhu‑güedé veñúhu, te xìcáⁿ ndàhú‑dé núú‑güedě.
3 Quando ele viu que Pedro e João iam entrar, pediu-lhes dinheiro.
4 Te ní ndacoto‑güedé núú‑dě, te ní xáhaⁿ tě Pèlú xii tée yacua‑ǎⁿ:
4 Pedro e João se voltaram para ele. “Olhe para nós!”, disse Pedro.
5 Te ní xíndéhé ñàha‑dé xii‑güedé, chi ní cáháⁿ‑dě sá ìó ɨɨⁿ sá cuǎñaha‑güedě.
5 O homem fixou o olhar neles, esperando receber alguma esmola.
6 Te ní xáhaⁿ tě Pèlú:
6 Pedro, no entanto, disse: “Não tenho prata nem ouro, mas lhe dou o que tenho. Em nome de Jesus Cristo, o nazareno, levante-se e ande!”.
7 Te té Pèlú ní tnɨɨ‑dé ndaha cùha tée yacua‑ǎⁿ, te ní ngüíta‑dé ndácàni ñaha‑dé, te òré xíáⁿ nǐ naníhí ndéé‑dě, te ní ndúha sáhá‑dě.
7 Então Pedro segurou o aleijado pela mão e o ajudou a levantar-se. No mesmo instante, os pés e os tornozelos do homem foram curados e fortalecidos.
8 Te ní ndacuɨ́ñɨ́ cunu mee‑dě te ní xica‑dé, te ní cachí‑dé sá ǐo càhnu cuu Yá Ndiǒxí cuèndá sá nǐ ndúha‑dé, te ta sǎndava‑dé cuánguɨhu ndɨhɨ ñaha‑güedě veñúhu.
8 De um salto, ele se levantou e começou a andar. Em seguida, caminhando, saltando e louvando a Deus, entrou no templo com eles.
9 Te nchaa ñáyiu xǐndecu‑áⁿ nǐ xiní‑yu sá nǐ nduu váha‑dé, te ndèhé‑yu ndàcáⁿ táhú‑dě núú Yǎ Ndiǒxí.
9 Quando o viram caminhar e o ouviram louvar a Deus,
10 Te ní naquiní ñáhǎ‑yu xii‑dé sá dɨ́ú těe xìcáⁿ ndàhú tée ní xóo cunucóo yuyèhe veñúhu sá nání Yèhe Vii Caa cuu‑dé, te ní cuñúhu vìhí‑yu sá nǐ ndúha‑dé.
10 todos perceberam que era o mesmo mendigo que tantas vezes tinham visto na porta Formosa, e ficaram perplexos.
11 Te sátá véñǔhu càa corredór sá néhé dɨ̀u ndíi Salòmón. Yàcáⁿ ndécú tě Pèlú ndɨhɨ té Juàá ndɨhɨ tée ní ndúha sáhá‑xi, te ñá cuìní tée ní ndúha sáhá‑xi‑áⁿ daña‑dě quɨ́hɨ́ⁿ‑güedé dandǒo ñaha‑güedě xii‑dé. Te chìtú‑yu ní quexìo coyó‑yu núú ndécú‑güedě, te ní cuñúhu vìhí‑yu sá nǐ ndúha sáhá těe cùhú‑áⁿ.
11 Admirados, correram todos para o Pórtico de Salomão, onde o homem permanecia com Pedro e João e não se afastava deles.
12 Te té Pèlú ní xiní‑dé ní quexìo coyó‑yu, te ní xáhaⁿ‑dě xií‑yu:
12 Pedro, percebendo o que ocorria, dirigiu-se à multidão. “Povo de Israel, por que ficam surpresos com isso?”, disse ele. “Por que olham para nós como se tivéssemos feito este homem andar por nosso próprio poder ou devoção?
13 Chi Yá Ndiǒxí ní ndadúha ñaha‑gǎ xii‑dé, chi dɨu‑gá cúú Ndiǒxí ndǐi Àbrahám ndɨhɨ ndíi Isàác ndɨhɨ ndíi Jàcób, te dɨu‑ni cue tée‑áⁿ cúú ñàní tnáhá‑ó nǐ xíndecu ndéé sanaha vìhi. Te dɨu‑ni Ndiǒxí‑áⁿ nǐ xáhaⁿ‑gǎ xii Déhe‑gá Jèsús sá táxí tnùní‑gá nchaa sá ìó andɨu ndɨ̀hɨ nchaa ñáyiu ndècu ñuyíú‑a, dico mee‑ndo nǐ sáha cuèndá‑ndó Jèsús núú těe cùchiuⁿ. Te té Pìlatú ní cuiní‑dé dacǎcu‑dé Jèsús ní cùu, te mee‑ndo ñǎ ní cuìní‑ndó.
13 Pois foi o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó, o Deus de nossos antepassados, quem glorificou seu Servo Jesus, a quem vocês traíram e rejeitaram diante de Pilatos, apesar de ele ter decidido soltá-lo.
14 Te Yá Ndiǒxí ní cachí‑gá sá ǐo váha iní Jèsús te ñá túú tnàhí cuéchi‑gá. Te mee‑ndo ñà túú ní cuìní‑ndó cǎcu‑gá nǔu ní xáhaⁿ‑ndo xìi té Pìlatú sá vǎha‑gá dacǎcu‑dé ɨɨⁿ tée ndècu vihi cuéchi‑xi, te vá dácǎcu‑dé Jèsús.
14 Vocês rejeitaram o Santo e Justo e, em seu lugar, exigiram que um assassino fosse liberto.
15 Te ní xáhaⁿ‑ndo sǎ cáhní‑güedě Jèsús Yaá quídé nchìto‑o ndecu‑o, dico Yá Ndiǒxí ní dándótó ñàha‑gá, te ní xiní‑ndɨ́ sá ndàá ní ndoto‑gá.
15 Mataram o autor da vida, mas Deus o ressuscitou dos mortos. E nós somos testemunhas desse fato!
16 Te nchúhú sa nàha‑ndɨ́ sá dɨ́ú Xǐtohó Jesucrìstú ní ndadúha‑gá tée yacua, te nái‑dé nútnɨ̌ɨ‑a. Te ducaⁿ nǐ quide‑gá chi ní sándáá iní ñáhá‑dě xii‑gá, te vitna ní xiní‑ndó sǎ ndàá ní ndúha‑dé.
16 “Pela fé no nome de Jesus, este homem que vocês veem e conhecem foi curado. A fé no nome de Jesus o curou diante de seus olhos.
17 ’Te nchòhó ndɨhɨ cue tée cùnuu ní sahni‑ndo Xǐtohó Jesucrìstú, chi ñá ní cùtnuní iní‑ndó sǎ nǐ quide‑ndo.
17 “Irmãos, sei que vocês e seus líderes agiram por ignorância.
18 Te cue tée ní xóo cáháⁿ tnúhu Yá Ndiǒxí ndéé sanaha nǐ chídó tnùní‑güedé nàcuáa ní xáhaⁿ Yǎ Ndiǒxí xii‑güedé sá Crìstú quixi‑gá ñuyíú‑a, te ndoho vìhi‑gá, te xíǎⁿ nǔu ducaⁿ nǐ cuu ío ní ndoho‑gá.
18 Mas Deus assim cumpriu o que todos os profetas haviam predito acerca do Cristo, que era necessário ele sofrer essas coisas.
19 Te vitna te daña‑ndo nchàa sá cuèhé sá dúhá quìde‑ndo. Te quɨndáá iní‑ndó Yǎ Ndiǒxí, te ducaⁿ te cada càhnu iní‑gá nchaa sá ñà túú vǎha ní quide‑ndo ñùyíú‑a, te canu ichi ñaha‑gǎ xii‑ndo ɨ̀ɨⁿ ichi váha.
19 Agora, arrependam-se e voltem-se para Deus, para que seus pecados sejam apagados.
20 Te ní tendaha‑gǎ Crìstú ní quixi‑gá ñuyíú‑a, chi mee Yǎ Ndiǒxí ní cachí‑gá sá dɨ́ú Crìstú taunihnu ñaha‑gǎ xii‑ndo.
20 Então, da presença do Senhor virão tempos de renovação, e ele enviará novamente Jesus, o Cristo que lhes foi designado.
21 Te dacuɨtɨ́í cùndecu‑gá andɨu nděé ná sàá nduu nàtaxi ndecu‑gá nchaa sá ndécú ñùyíú nàcuáa sàni iní méé‑gǎ. Te dɨu ducaⁿ nǐ cáháⁿ Yǎ Ndiǒxí nǔu ducaⁿ nǐ chídó tnùní cue tée ní xóo cáháⁿ tnúhu‑gá ndéé sanaha.
21 Pois ele deve permanecer no céu até o tempo da restauração final de todas as coisas, conforme Deus prometeu há muito tempo por meio de seus santos profetas.
22 Te ndíi Moìsés ní xáhaⁿ ndǐi xii cue ñaní tnáhá‑ó nǐ xíndecu ndéé sanaha: “Yá Ndiǒxí tendaha‑gǎ ɨɨⁿ tée quixi‑dé cáháⁿ‑dé tnúhu‑gá dàtná cuìní‑ndó nǐ quide ñaha‑gǎ xii yúhú, te tée‑áⁿ cuu‑dé ɨɨⁿ ñaní tnáhá‑ndó. Te cundedóho váha‑ndo nchàa tnúhu cáháⁿ‑dé.
22 Moisés disse: ‘O Senhor, seu Deus, levantará para vocês um profeta como eu, do meio de seu povo. Ouçam com atenção tudo que ele lhes disser.
23 Te nchaa ñáyiu vá quɨ̀ndáá iní tnúhu cáháⁿ‑dé, te cuíta nihnú‑yu chi vá quɨ̀hɨ́ⁿ‑yu núú quɨ̌hɨ́ⁿ ñáyiu sàndáá iní tnúhu Yá Ndiǒxí”, duha ní xáhaⁿ ndǐi Moìsés xií‑yu —càchí té Pèlú xǎhaⁿ‑dě xií‑yu.
23 Quem não der ouvidos a esse profeta será eliminado do meio do povo’.
24 Te ní xáhaⁿ tùcu té Pèlú xií‑yu:
24 “A começar por Samuel, todos os profetas falaram sobre o que está acontecendo hoje.
25 Te Yá Ndiǒxí ní cáháⁿ‑gá ndɨhɨ cue tée ní cáháⁿ tnúhu‑gá ndéé sanaha. Te ní quide ndáá‑gá ndɨhɨ nchaa ñaní tnáhá‑ó nǐ xíndecu ndéé sanaha nàcuáa cada‑gá naníhí tàhú‑ó. Te duha ní xáhaⁿ‑gǎ xii ndíi Àbrahám: “Ìó nduu cacu ɨɨⁿ tnàha‑n, te tée‑áⁿ cada‑dé te naníhí tàhú ñáyiu ñuyíú‑a”, duha ní xáhaⁿ‑gǎ xii ndíi Àbrahám.
25 Vocês são descendentes desses profetas e estão incluídos na aliança que Deus fez com seus antepassados ao dizer a Abraão: ‘Por meio de sua descendência, todas as famílias da terra serão abençoadas’.
26 Núu xíǎⁿ ní tendaha‑gǎ Déhe‑gá ní quixi‑gá núú ndécú‑ndó cuèndá daña‑ndo nchàa sá cuèhé sá dúhá quìde‑ndo, te naníhí tàhú‑ndó —càchí té Pèlú xǎhaⁿ‑dě xií‑yu.
26 Quando Deus ressuscitou seu Servo, ele o enviou primeiro a vocês, o povo de Israel, para abençoá-los, fazendo cada um de vocês se afastar de seus caminhos pecaminosos.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.