Atos 3
Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs NAA
1 Te ɨɨⁿ nduu òré caá úní sacuaa, òré xǐcáháⁿ‑yu ndɨhɨ Yá Ndiǒxí cuáháⁿ té Pèlú ndɨhɨ té Juàá veñúhu càhnu sá ǐo cùnuu sácúú‑xí ñǎyiu isràél.
1 Pedro e João estavam se dirigindo ao templo para a oração das três horas da tarde.
2 Te ndècu ɨɨⁿ tée yacua, te ducaⁿ‑ni càa‑dé ní cacu‑dé. Te sàháⁿ ndɨhɨ ñàhá‑yu veñúhu càhnu sá ǐo cùnuu, te sàcóo‑dé ɨɨⁿ xio yuyèhe veñúhu sá nání Yèhe Vii Caa, chi ducaⁿ nàni‑xi, te xìcáⁿ ndàhú‑dé núú nchàa ñáyiu sàháⁿ veñúhu.
2 Estava sendo levado um homem, coxo de nascença, que diariamente era colocado à porta do templo chamada Formosa, para pedir esmolas aos que entravam.
3 Te ní xiní‑dé té Pèlú ndɨhɨ té Juàá cuánguɨhu‑güedé veñúhu, te xìcáⁿ ndàhú‑dé núú‑güedě.
3 Quando ele viu Pedro e João, que iam entrar no templo, pediu que lhe dessem uma esmola.
4 Te ní ndacoto‑güedé núú‑dě, te ní xáhaⁿ tě Pèlú xii tée yacua‑ǎⁿ:
4 Pedro, fitando-o, juntamente com João, disse: — Olhe para nós!
5 Te ní xíndéhé ñàha‑dé xii‑güedé, chi ní cáháⁿ‑dě sá ìó ɨɨⁿ sá cuǎñaha‑güedě.
5 Ele os olhava atentamente, esperando receber alguma coisa.
6 Te ní xáhaⁿ tě Pèlú:
6 Pedro, porém, lhe disse: — Não possuo nem prata nem ouro, mas o que tenho, isso lhe dou: em nome de Jesus Cristo, o Nazareno, levante-se e ande!
7 Te té Pèlú ní tnɨɨ‑dé ndaha cùha tée yacua‑ǎⁿ, te ní ngüíta‑dé ndácàni ñaha‑dé, te òré xíáⁿ nǐ naníhí ndéé‑dě, te ní ndúha sáhá‑dě.
7 E, pegando na mão direita do homem, ajudou-o a se levantar. Imediatamente os seus pés e tornozelos se firmaram;
8 Te ní ndacuɨ́ñɨ́ cunu mee‑dě te ní xica‑dé, te ní cachí‑dé sá ǐo càhnu cuu Yá Ndiǒxí cuèndá sá nǐ ndúha‑dé, te ta sǎndava‑dé cuánguɨhu ndɨhɨ ñaha‑güedě veñúhu.
8 e, dando um salto, ficou em pé, começou a andar e entrou com eles no templo, pulando e louvando a Deus.
9 Te nchaa ñáyiu xǐndecu‑áⁿ nǐ xiní‑yu sá nǐ nduu váha‑dé, te ndèhé‑yu ndàcáⁿ táhú‑dě núú Yǎ Ndiǒxí.
9 Todo o povo viu o homem andando e louvando a Deus,
10 Te ní naquiní ñáhǎ‑yu xii‑dé sá dɨ́ú těe xìcáⁿ ndàhú tée ní xóo cunucóo yuyèhe veñúhu sá nání Yèhe Vii Caa cuu‑dé, te ní cuñúhu vìhí‑yu sá nǐ ndúha‑dé.
10 e reconheceram que ele era o mesmo que pedia esmolas, assentado à Porta Formosa do templo; e ficaram muito admirados e espantados com o que lhe tinha acontecido.
11 Te sátá véñǔhu càa corredór sá néhé dɨ̀u ndíi Salòmón. Yàcáⁿ ndécú tě Pèlú ndɨhɨ té Juàá ndɨhɨ tée ní ndúha sáhá‑xi, te ñá cuìní tée ní ndúha sáhá‑xi‑áⁿ daña‑dě quɨ́hɨ́ⁿ‑güedé dandǒo ñaha‑güedě xii‑dé. Te chìtú‑yu ní quexìo coyó‑yu núú ndécú‑güedě, te ní cuñúhu vìhí‑yu sá nǐ ndúha sáhá těe cùhú‑áⁿ.
11 Enquanto aquele homem ainda se mantinha ao lado de Pedro e João, todo o povo, perplexo, correu para junto deles no pórtico chamado de Salomão.
12 Te té Pèlú ní xiní‑dé ní quexìo coyó‑yu, te ní xáhaⁿ‑dě xií‑yu:
12 Quando Pedro viu isso, dirigiu-se ao povo, dizendo: — Israelitas, por que vocês estão admirados com isto ou por que estão com os olhos fixos em nós como se pelo nosso próprio poder ou piedade tivéssemos feito este homem andar?
13 Chi Yá Ndiǒxí ní ndadúha ñaha‑gǎ xii‑dé, chi dɨu‑gá cúú Ndiǒxí ndǐi Àbrahám ndɨhɨ ndíi Isàác ndɨhɨ ndíi Jàcób, te dɨu‑ni cue tée‑áⁿ cúú ñàní tnáhá‑ó nǐ xíndecu ndéé sanaha vìhi. Te dɨu‑ni Ndiǒxí‑áⁿ nǐ xáhaⁿ‑gǎ xii Déhe‑gá Jèsús sá táxí tnùní‑gá nchaa sá ìó andɨu ndɨ̀hɨ nchaa ñáyiu ndècu ñuyíú‑a, dico mee‑ndo nǐ sáha cuèndá‑ndó Jèsús núú těe cùchiuⁿ. Te té Pìlatú ní cuiní‑dé dacǎcu‑dé Jèsús ní cùu, te mee‑ndo ñǎ ní cuìní‑ndó.
13 O Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó, o Deus dos nossos pais, glorificou o seu Servo Jesus, a quem vocês traíram e negaram diante de Pilatos, quando este já havia decidido soltá-lo.
14 Te Yá Ndiǒxí ní cachí‑gá sá ǐo váha iní Jèsús te ñá túú tnàhí cuéchi‑gá. Te mee‑ndo ñà túú ní cuìní‑ndó cǎcu‑gá nǔu ní xáhaⁿ‑ndo xìi té Pìlatú sá vǎha‑gá dacǎcu‑dé ɨɨⁿ tée ndècu vihi cuéchi‑xi, te vá dácǎcu‑dé Jèsús.
14 Vocês negaram o Santo e o Justo e pediram que fosse solto um assassino.
15 Te ní xáhaⁿ‑ndo sǎ cáhní‑güedě Jèsús Yaá quídé nchìto‑o ndecu‑o, dico Yá Ndiǒxí ní dándótó ñàha‑gá, te ní xiní‑ndɨ́ sá ndàá ní ndoto‑gá.
15 Vocês mataram o Autor da vida, a quem Deus ressuscitou dentre os mortos, do que nós somos testemunhas.
16 Te nchúhú sa nàha‑ndɨ́ sá dɨ́ú Xǐtohó Jesucrìstú ní ndadúha‑gá tée yacua, te nái‑dé nútnɨ̌ɨ‑a. Te ducaⁿ nǐ quide‑gá chi ní sándáá iní ñáhá‑dě xii‑gá, te vitna ní xiní‑ndó sǎ ndàá ní ndúha‑dé.
16 Pela fé no nome de Jesus é que esse mesmo nome fortaleceu a este homem que vocês estão vendo e bem conhecem. Sim, a fé que vem por meio de Jesus deu a este homem saúde perfeita na presença de todos vocês.
17 ’Te nchòhó ndɨhɨ cue tée cùnuu ní sahni‑ndo Xǐtohó Jesucrìstú, chi ñá ní cùtnuní iní‑ndó sǎ nǐ quide‑ndo.
17 — E agora, irmãos, eu sei que vocês fizeram isso por ignorância, como também as suas autoridades o fizeram.
18 Te cue tée ní xóo cáháⁿ tnúhu Yá Ndiǒxí ndéé sanaha nǐ chídó tnùní‑güedé nàcuáa ní xáhaⁿ Yǎ Ndiǒxí xii‑güedé sá Crìstú quixi‑gá ñuyíú‑a, te ndoho vìhi‑gá, te xíǎⁿ nǔu ducaⁿ nǐ cuu ío ní ndoho‑gá.
18 Mas Deus, assim, cumpriu o que tinha anunciado anteriormente pela boca de todos os profetas: que o seu Cristo havia de padecer.
19 Te vitna te daña‑ndo nchàa sá cuèhé sá dúhá quìde‑ndo. Te quɨndáá iní‑ndó Yǎ Ndiǒxí, te ducaⁿ te cada càhnu iní‑gá nchaa sá ñà túú vǎha ní quide‑ndo ñùyíú‑a, te canu ichi ñaha‑gǎ xii‑ndo ɨ̀ɨⁿ ichi váha.
19 Portanto, arrependam-se e se convertam, para que sejam cancelados os seus pecados,
20 Te ní tendaha‑gǎ Crìstú ní quixi‑gá ñuyíú‑a, chi mee Yǎ Ndiǒxí ní cachí‑gá sá dɨ́ú Crìstú taunihnu ñaha‑gǎ xii‑ndo.
20 a fim de que, da presença do Senhor, venham tempos de refrigério, e que ele envie o Cristo, que já foi designado para vocês, a saber, Jesus,
21 Te dacuɨtɨ́í cùndecu‑gá andɨu nděé ná sàá nduu nàtaxi ndecu‑gá nchaa sá ndécú ñùyíú nàcuáa sàni iní méé‑gǎ. Te dɨu ducaⁿ nǐ cáháⁿ Yǎ Ndiǒxí nǔu ducaⁿ nǐ chídó tnùní cue tée ní xóo cáháⁿ tnúhu‑gá ndéé sanaha.
21 ao qual é necessário que o céu receba até os tempos da restauração de todas as coisas, de que Deus falou por boca dos seus santos profetas desde a antiguidade.
22 Te ndíi Moìsés ní xáhaⁿ ndǐi xii cue ñaní tnáhá‑ó nǐ xíndecu ndéé sanaha: “Yá Ndiǒxí tendaha‑gǎ ɨɨⁿ tée quixi‑dé cáháⁿ‑dé tnúhu‑gá dàtná cuìní‑ndó nǐ quide ñaha‑gǎ xii yúhú, te tée‑áⁿ cuu‑dé ɨɨⁿ ñaní tnáhá‑ndó. Te cundedóho váha‑ndo nchàa tnúhu cáháⁿ‑dé.
22 Porque Moisés disse: “O Senhor Deus fará com que, do meio dos irmãos de vocês, se levante um profeta semelhante a mim; a esse vocês ouvirão em tudo o que ele lhes disser.
23 Te nchaa ñáyiu vá quɨ̀ndáá iní tnúhu cáháⁿ‑dé, te cuíta nihnú‑yu chi vá quɨ̀hɨ́ⁿ‑yu núú quɨ̌hɨ́ⁿ ñáyiu sàndáá iní tnúhu Yá Ndiǒxí”, duha ní xáhaⁿ ndǐi Moìsés xií‑yu —càchí té Pèlú xǎhaⁿ‑dě xií‑yu.
23 Quem não der ouvidos a esse profeta será exterminado do meio do povo.”
24 Te ní xáhaⁿ tùcu té Pèlú xií‑yu:
24 — E todos os profetas, a começar com Samuel, assim como todos os que falaram depois dele, também anunciaram estes dias.
25 Te Yá Ndiǒxí ní cáháⁿ‑gá ndɨhɨ cue tée ní cáháⁿ tnúhu‑gá ndéé sanaha. Te ní quide ndáá‑gá ndɨhɨ nchaa ñaní tnáhá‑ó nǐ xíndecu ndéé sanaha nàcuáa cada‑gá naníhí tàhú‑ó. Te duha ní xáhaⁿ‑gǎ xii ndíi Àbrahám: “Ìó nduu cacu ɨɨⁿ tnàha‑n, te tée‑áⁿ cada‑dé te naníhí tàhú ñáyiu ñuyíú‑a”, duha ní xáhaⁿ‑gǎ xii ndíi Àbrahám.
25 Vocês são os filhos dos profetas e da aliança que Deus estabeleceu com os pais de vocês, dizendo a Abraão: “Na sua descendência, serão abençoadas todas as nações da terra.”
26 Núu xíǎⁿ ní tendaha‑gǎ Déhe‑gá ní quixi‑gá núú ndécú‑ndó cuèndá daña‑ndo nchàa sá cuèhé sá dúhá quìde‑ndo, te naníhí tàhú‑ndó —càchí té Pèlú xǎhaⁿ‑dě xií‑yu.
26 — Tendo Deus ressuscitado o seu Servo, enviou-o primeiramente a vocês para abençoá-los, no sentido de que cada um abandone as suas maldades.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.