Atos 25
Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs NVI
1 Te ní cuu úní nduu sá nǐ quexìo té Fèstú ñuú Cèsareá ní queheⁿ‑dé chìuⁿ, te ní quee‑dé cuáháⁿ‑dé ñuú Jerusàlén.
1 Três dias depois de chegar à província, Festo subiu de Cesaréia para Jerusalém,
2 Te yàcáⁿ ní naníhí tnáhá‑dě ndɨhɨ nchaa dútú cúnùu ndɨhɨ nchaa cue tée tàxi tnuní ñáhá xìi ñáyiu isràél, te xǎhaⁿ‑güedě xii té Fèstú sá ndàá ndècuéchi té Pǎblú.
2 onde os chefes dos sacerdotes e os judeus mais importantes compareceram diante dele, apresentando as acusações contra Paulo.
3 Te ní cáháⁿ ndàhú‑güedé núú‑dě sá téndàha‑dé sandàdú‑dé quɨ́ngueñuhu ñaha‑güedě vecaá xii‑dé ndéé ñuú Cèsareá te candeca ñaha‑güedě quɨ́hɨ́ⁿ. Te ducaⁿ nǐ cáháⁿ‑güedé, chi ní ndatnúhu‑güedé sá cáhní ñàha‑güedé xii té Pǎblú ichi ni cùu.
3 Pediram a Festo o favor de transferir Paulo para Jerusalém, contra os interesses do próprio Paulo, pois estavam preparando uma emboscada para matá-lo no caminho.
4 Te té Fèstú ní xáhaⁿ‑dě:
4 Festo respondeu: "Paulo está preso em Cesaréia, e eu mesmo vou para lá em breve.
5 Te yáchí‑gá quɨ́hɨ́ⁿ ndɨhɨ‑í cue tée cùnuu‑gá, te yàcáⁿ cuu cáháⁿ‑ndó nǔu ndáá ndècuéchi‑dé àdi cáháⁿ méé‑dě nǔu ndáá ndècuéchi‑dé àdi ñáhá, te cutnùní iní‑ndó —càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě.
5 Desçam comigo alguns dos seus líderes e apresentem ali as acusações que têm contra esse homem, se realmente ele fez algo de errado".
6 Te ní xíndecu té Fèstú úná úxí nduu ñuú Jerusàlén, te dǎtnùní cuánuhú‑dé ñuú Cèsareá. Te nduu tněé cuáháⁿ‑dé vechìuⁿ, te òré ní quexìo‑dé, te ní xáhaⁿ‑dě xii cue sandàdú xínú cuèchi sá quɨ̀hɨ́ⁿ‑güedé queñuhu‑güedé té Pǎblú vecaá te candeca ñaha‑güedě quɨ́hɨ́ⁿ vechìuⁿ.
6 Tendo passado com eles oito a dez dias, desceu para Cesaréia e, no dia seguinte, convocou o tribunal e ordenou que Paulo fosse trazido perante ele.
7 Te òré ní quexìo té Pǎblú vechìuⁿ, te sa ndècu cue tée isràél cue tée ní quee ñuú Jerusàlén, te cuánguɨhu‑güedé ndéé dɨ̀ñɨ té Pǎblú ní ngúnutnɨ́ɨ‑güedé, te xǎhaⁿ‑güedě xii cue tée cùchiuⁿ sá ndècuéchi vìhi‑dé, dico ñá túú ní cùndee tnúhu‑güedé.
7 Quando Paulo apareceu, os judeus que tinham chegado de Jerusalém se aglomeraram ao seu redor, fazendo contra ele muitas e graves acusações que não podiam provar.
8 Te té Pǎblú ní xáhaⁿ‑dě xii té Fèstú:
8 Então Paulo fez sua defesa: "Nada fiz de errado contra a lei dos judeus, contra o templo ou contra César".
9 Te té Fèstú ní cuiní‑dé cada‑dé nàcuáa cudɨ̀u‑dé núú cuè tée isràél ní cùu, núu xíǎⁿ ní xáhaⁿ‑dě xii té Pǎblú:
9 Festo, querendo prestar um favor aos judeus, perguntou a Paulo: "Você está disposto a ir a Jerusalém e ali ser julgado diante de mim, acerca destas acusações? "
10 Te xǎhaⁿ tě Pǎblú:
10 Paulo respondeu: "Estou agora diante do tribunal de César, onde devo ser julgado. Não fiz nenhum mal aos judeus, como bem sabes.
11 Chi núu dìcó yúhú ní quìde‑í ɨɨⁿ cuéchi càhnu, te ñá túú nǎ cada‑xi cuěi na càhni ñaha‑ndo xii‑í ní cùu. Te sa ní cutnùní iní‑n sǎ ñǎ ndàá, chi mee‑ni tnǔhu ndehnde xǐcáháⁿ‑güedé, te ñá túú ndùu váha‑xi ducaⁿ càda‑n cúñaha‑n sǎ quɨ̀hɨ́ⁿ‑í ndɨhɨ‑güedé ɨngá xichi. Te xíǎⁿ cuìní‑í quɨ́hɨ́ⁿ‑í núú tě Cèsár tée yɨ̀ndaha cuéhé nàcióⁿ, te yàcáⁿ cáháⁿ méé‑dě nǔu ndáá ndècuéchi‑í —càchí té Pǎblú xǎhaⁿ‑dě xii té Fèstú.
11 Se, de fato, sou culpado de ter feito algo que mereça pena de morte, não me recuso a morrer. Mas se as acusações feitas contra mim por estes judeus não são verdadeiras, ninguém tem o direito de me entregar a eles. Apelo para César! "
12 Te ní ndatnúhu té Fèstú ndɨhɨ cue tée chìndee tnúhu ñaha xìi‑dé, te dǎtnùní ní xáhaⁿ‑dě xii té Pǎblú:
12 Depois de ter consultado seus conselheiros, Festo declarou: "Você apelou para César, para César irá! "
13 Te sátá nǐ cuu cuéhé nduu, te ní quee té Àgripá tée yɨ̀ndaha nacióⁿ Isràél cuáháⁿ‑dé ñuú Cèsareá ndɨhɨ ñadɨ̀hɨ́‑dé, te ñaha‑áⁿ nání‑áⁿ Berènicé te òré ní quexìó‑yu, te ní cáháⁿ ndɨhɨ́‑yu té Fèstú.
13 Alguns dias depois, o rei Agripa e Berenice chegaram a Cesaréia para saudar Festo.
14 Te sátá nǐ cuu tɨtnɨ́ nduu, te ní cáháⁿ té Fèstú cuèndá té Pǎblú ní xíi‑dé té Àgripá:
14 Visto que estavam passando muitos dias ali, Festo explicou o caso de Paulo ao rei: "Há aqui um homem que Félix deixou preso.
15 Te cútnàhá ní sáháⁿ‑í ñuú Jerusàlén ní nanítnáhà‑í ndɨhɨ cue dútú cúnùu ndɨhɨ cue tée cùu sacuéhé nǔú ñǎyiu isràél. Te ní dácáá dɨ̌quɨ́‑güedě té Pǎblú cuéchi, te ní cachí‑güedé sá táúchìuⁿ‑í cahni ñaha‑güedě xii‑dé ní cùu.
15 Quando fui a Jerusalém, os chefes dos sacerdotes e os líderes dos judeus fizeram acusações contra ele, pedindo que fosse condenado.
16 Te ní xáhaⁿ‑ǐ xii‑güedé sá vǎ cúú, chi ñá túú dùcaⁿ quide nchúhú cue tée ròmá cùtexínu cada castìú‑ndɨ́ ñáyiu, chi díhna‑gá ndúcú tnǔhu‑ndɨ́ núú ñǎyiu sàá cuéchi dɨ́quɨ́‑xi cuèndá quiní‑ndɨ́ nǔu nása cáháⁿ méě‑yu ndɨhɨ ñáyiu sàcáⁿ cuéchi cuèndá‑yu, te òré‑áⁿ cútnùní iní‑ndɨ́ nǔu ndáá ndècuéchi‑yu àdi ñáhá, te ducaⁿ te nìhí‑ndɨ́ nàcuáa quìde ndáá‑ndɨ́ cuèndá‑yu, duha ní xáhaⁿ‑ǐ xii‑güedé —càchí té Fèstú xǎhaⁿ‑dě xii té Àgripá.
16 "Eu lhes disse que não é costume romano condenar ninguém antes que ele se defronte pessoalmente com seus acusadores e tenha a oportunidade de se defender das acusações que lhe fazem.
17 Te ní xáhaⁿ tùcu té Fèstú:
17 Vindo eles comigo para cá, não retardei o caso; convoquei o tribunal no dia seguinte e ordenei que o homem fosse apresentado.
18 te ní ngüíta‑güedé xǎhaⁿ‑güedě sá ndècuéchi‑dé. Te ní sani iní‑í sá ɨ́ɨ́ⁿ cuěchi càhnu tee ñaha‑güedé dico ñáhá, chi dìcó‑ni sá ɨ́ɨ́ⁿ tnǔhu ní cáháⁿ‑dé, xíǎⁿ ducaⁿ nǐ quide‑güedé.
18 Quando os seus acusadores se levantaram para falar, não o acusaram de nenhum dos crimes que eu esperava.
19 Te ní tenàá ñáhá‑güedě xii‑dé, chi càchí‑güedé sá ñà túú càháⁿ váha‑dé cuèndá ndiǒxí‑güedě. Te tnàhá‑ni cuèndá ɨɨⁿ tée nàni Jesús càháⁿ‑dé, chi càchí‑dé sá nǐ xíhí tée‑áⁿ te ní ndoto‑dé càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě xii‑güedé, càchí‑güedé.
19 Pelo contrário, tinham alguns pontos de divergência com ele acerca de sua própria religião e de um certo Jesus, já morto, o qual Paulo insiste que está vivo.
20 Te ñá ní cùtnuní iní‑í nása cúñaha‑ǐ xii‑güedé cuèndá téhndé cuéchi‑dé. Te xíǎⁿ ní xícáⁿ tnúhu‑í núú tě Pǎblú nǔu cundee ìní‑dé quɨ́hɨ́ⁿ‑dé ñuú Jerusàlén, te ndéé ndíácǎⁿ cada ndáá‑ndɨ́ cuèndá‑dé, te núu ndáá ndècuéchi‑dé nàcuáa càháⁿ‑güedé àdi ñáhá ní cùu.
20 Fiquei sem saber como investigar tais assuntos; por isso perguntei-lhe se ele estaria disposto a ir a Jerusalém e ser julgado ali acerca destas acusações.
21 Te dǎtnùní té Pǎblú ní cachí‑dé sá cúndècu tnaa‑dé vecaá te dǎtnùní quɨ́hɨ́ⁿ‑dé núú tě Cèsár, te tée‑áⁿ cada ndáá‑dé cuèndá‑dé. Te cuèndá sá dúcáⁿ nǐ cáháⁿ té Pǎblú, xíǎⁿ nǔu ní xáhaⁿ‑ǐ sá cúndèé ñáhá cuè sandadú xii‑dé, nɨni na còto‑í nása cada‑í quɨ́hɨ́ⁿ‑dé núú tě Cèsár, duha ní xáhaⁿ‑ǐ xii‑güedé —càchí té Fèstú xǎhaⁿ‑dě xii té Àgripá.
21 Apelando Paulo para que fosse guardado até a decisão do Imperador, ordenei que ficasse sob custódia até que eu pudesse enviá-lo a César".
22 Te té Àgripá ní xáhaⁿ‑dě xii té Fèstú:
22 Então Agripa disse a Festo: "Eu também gostaria de ouvir esse homem". Ele respondeu: "Amanhã o ouvirás".
23 Te nduu tněé ní quexìo té Àgripá ndɨhɨ ñadɨ̀hɨ́‑dé tá Berènicé vechìuⁿ, te ío ní quide càhnu ñaha‑güedé xií‑yu. Te cuánguɨhú‑yu vechìuⁿ ndɨhɨ cue tée cùu capitáⁿ cúnùu‑gá ndɨhɨ cue tée cùnuu ñuú Cèsareá. Te té Fèstú ní xáhaⁿ‑dě sá quɨ̌ngueñuhu‑güedé té Pǎblú vecaá, te òré ní quexìo‑dé,
23 No dia seguinte, Agripa e Berenice vieram com grande pompa e entraram na sala de audiências com os altos oficiais e os homens importantes da cidade. Por ordem de Festo, Paulo foi trazido.
24 te ní xáhaⁿ tě Fèstú xii té Àgripá ndɨhɨ nchaa ñáyiu xǐndecu‑áⁿ:
24 Então Festo disse: "Ó rei Agripa e todos os senhores aqui presentes conosco, vejam este homem! Toda a comunidade judaica me fez petições a respeito dele em Jerusalém e aqui em Cesaréia, gritando que ele não deveria mais viver.
25 Te sátá nǐ ndɨhɨ cuèndú ní cáháⁿ‑güedé, te ní cutnùní iní‑í sá ñà túú nì ɨɨⁿ cuéchi càhnu ni quide‑dé, núu ñá túú ní tàuchiuⁿ‑í cahni ñaha‑güedě xii‑dé. Te mee‑dě ní cachí‑dé sá quɨ̀hɨ́ⁿ‑dé núú tě Cèsár tée yɨ̀ndaha cuéhé nàcióⁿ, te ní xáhaⁿ‑ǐ sá cúú quɨ̌hɨ́ⁿ‑dé.
25 Mas verifiquei que ele nada fez que mereça pena de morte; todavia, porque apelou para o Imperador, decidi enviá-lo a Roma.
26 Te ñá túú ní xìní váha‑í nása ní quide‑dé, núu xíǎⁿ ñá ní nǐhì‑í nàcuáa cadúha‑í tutú quɨ́hɨ́ⁿ ndaha té Cèsár, te xíǎⁿ ní cana‑í‑dé véxi‑dé iha cuèndá nchaa‑ndo cǎháⁿ ndɨhɨ‑ndo‑dě. Te ducaⁿ cànuu cadíhna‑gá yòhó tǎtá Àgripá cácáⁿ tnúhú‑n nǔú‑dě nǔu nása cáháⁿ‑dé, te òré‑áⁿ cutnùní iní‑í nása cada‑í cadúha‑í tutú quɨ́hɨ́ⁿ ndaha té Cèsár.
26 No entanto, não tenho nada definido a respeito dele para escrever a Sua Majestade. Por isso, eu o trouxe diante dos senhores, e especialmente diante de ti, rei Agripa, de forma que, feita esta investigação, eu tenha algo para escrever.
27 Chi sàni iní‑í sá ñà túú ndùu váha‑xi sá quɨ̀hɨ́ⁿ ɨɨⁿ tée tàú cuéchi te núu vá códó tnùní núú ɨɨⁿ tutú nàcuáa càa cuéchi tàú‑dé —càchí té Fèstú xǎhaⁿ‑dě xii‑güedé.
27 Pois não me parece razoável enviar um preso sem especificar as acusações contra ele".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.