Atos 1
Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs NVT
1 Te duha ní cáháⁿ té Lùcá ní xíi‑dé té Těofilú: Yúhú sa ní chídó tnùní‑í núú lìbrú ndéé díhna nchaa sá nǐ quide Jèsús, ndɨhɨ nchaa sá nǐ dácuáhá‑gǎ ñáyiu. Te ní chídó tnùní‑í nchaa sá nǐ quide‑gá ndéé nduu nǐ quesaha‑gǎ quídé chìuⁿ‑gá,
1 Em meu primeiro livro, relatei a você, Teófilo, tudo que Jesus começou a fazer e a ensinar
2 ndɨhɨ nchaa sá nǐ quide‑gá ndéé òré cuándaa‑gá andɨu. Te sa ta cùyatni nduu ndaa‑gá andɨu, te ní ndatnúhu‑gá ndɨhɨ cue tée ní cáháⁿ‑gá dacuàha ñaha xii ñáyiu tnúhu‑gá, te mee Espíritú Yǎ Ndiǒxí ní chindee ñàha‑xi xii‑gá ní xáhaⁿ‑gǎ nàcuáa cada‑güedé.
2 até o dia em que foi levado para o céu, depois de dar a seus apóstolos escolhidos mais instruções por meio do Espírito Santo.
3 Te sátá nǐ xíhí‑gá te ní ndoto‑gá, te ní xíndecu‑gá údico nduu. Te tɨtnɨ́ xito ní sáháⁿ‑gá núú nǐ xíndecu‑güedé, te ducaⁿ nǐ quide‑gá cuèndá quiní‑güedé sá ndàá ní ndoto‑gá, te ní xáhaⁿ‑gǎ nàcuáa quìde Yá Ndiǒxí ndɨ̌hu ndaha‑gǎ ñáyiu.
3 Durante os quarenta dias após seu sofrimento e morte, Jesus apareceu aos apóstolos diversas vezes. Ele lhes apresentou muitas provas claras de que estava vivo e lhes falou do reino de Deus.
4 Te ɨɨⁿ nduu ndècu ndɨhɨ ñaha‑gá xii‑güedé, te ní xáhaⁿ‑gǎ:
4 Certa ocasião, enquanto comia com eles, deu-lhes a seguinte ordem: “Não saiam de Jerusalém até o Pai enviar a promessa, conforme eu lhes disse antes.
5 Te ndáá sá ndǐi Juàá ní dácuándùte ñaha ndíi xii‑ndo, dico vitna ñá túú‑gǎ cuéhé nduu, te quexìo Espíritú Yǎ Ndiǒxí cundecu ndɨhɨ‑ndo —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
5 João batizou com água, mas dentro de poucos dias vocês serão batizados com o Espírito Santo”.
6 Te òré ní xíndecu‑güedé ndɨhɨ Jèsús, te ní xáhaⁿ‑güedě xii‑gá:
6 Então os que estavam com Jesus lhe perguntaram: “Senhor, será esse o momento em que restaurará o reino a Israel?”.
7 Te ní xáhaⁿ Jèsús xii‑güedé:
7 Ele respondeu: “O Pai já determinou o tempo e a ocasião para que isso aconteça, e não cabe a vocês saber.
8 Te òré quexìo Espíritú Yǎ Ndiǒxí cundecu ndɨhɨ‑ndo, te cuyɨɨ‑ndo nɨ̀ yuhu nɨ iní‑ndó quɨ̌hɨ́ⁿ‑ndó cǎháⁿ‑ndó tnǔhu‑í núú ñǎyiu ñuú Jerusàlén ndɨhɨ núú ñǎyiu distrìtú Jùdeá ndɨhɨ núú ñǎyiu distrìtú Sàmariá. Te ducaⁿ‑ni cǎháⁿ‑ndó quɨ̌hɨ́ⁿ‑ndó nɨ̀ caxico ñuyíú —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
8 Vocês receberão poder quando o Espírito Santo descer sobre vocês, e serão minhas testemunhas em toda parte: em Jerusalém, em toda a Judeia, em Samaria e nos lugares mais distantes da terra”.
9 Te sátá dúcáⁿ nǐ cáháⁿ‑gá, te ndèhe‑güedé ní ndanchita‑gá cuándaa‑gá andɨu cuǎndɨhu‑gá xɨtɨ́ vícó, te ñá túú‑gǎ ní xìní ñáhá‑güedě xii‑gá.
9 Depois de ter dito isso, foi elevado numa nuvem, e os discípulos não conseguiram mais vê-lo.
10 Te ndèhe vihi‑güedé andɨu núu ndèé quiní ñáhá‑güedě xii‑gá yòtnúhu, te ní quexìo cunu úú cue tée nìhnu dóó cuìxíⁿ núú ndécú‑güedě.
10 Continuaram a olhar atentamente para o céu, até que dois homens vestidos de branco apareceram de repente no meio deles
11 Te xǎhaⁿ‑güedě:
11 e disseram: “Homens da Galileia, por que estão aí parados, olhando para o céu? Esse Jesus, que foi elevado do meio de vocês ao céu, voltará do mesmo modo como o viram subir!”.
12 Te ní ndee‑güedé yucu Òlívú cuánuhú‑güedé ñuú Jerusàlén, te ní xúhuⁿ‑güedé cuědìcó cuádava òré ichi.
12 Então voltaram do monte das Oliveiras para Jerusalém, cerca de um quilômetro de distância.
13 Te òré ní ndexìo‑güedé ñuú‑áⁿ, te cuándaa‑güedé cuàrtú ndéé núú nǐnu, chi vehe yòdo tnaha ndecu‑güedé. Te ní naníhí tnáhá‑güedě nchaa‑güedé té Pèlú, té Jàcobó, té Juàá, té Ndrǐxí, té Lìpé, té Mǎxí, té Bartolòmé, té Màteú, té Jàcobó déhe té Àlfeú, ndɨhɨ té Xǐmú tée ní cundɨhɨ cue tée canànistá, ndɨhɨ té Jùdás ñaní té Jàcobó.
13 Quando chegaram, subiram à sala no andar superior da casa onde estavam hospedados. Estavam ali Pedro, João, Tiago, André, Filipe, Tomé, Bartolomeu, Mateus, Tiago, filho de Alfeu, Simão, o zelote, e Judas, filho de Tiago.
14 Te ní naníhí tnáhá‑güedě nchaa‑güedé yàcáⁿ ndɨhɨ tá Màriá nǎná Jèsús, ndɨhɨ cue ñaní‑gá ndɨhɨ dava‑gá cue ñáyiu dɨ̀hɨ́. Te ɨɨⁿ‑ni nǐ cuú‑yu ní cáháⁿ ndɨhɨ́‑yu Yá Ndiǒxí.
14 Todos eles se reuniam em oração com um só propósito, acompanhados de algumas mulheres e também de Maria, mãe de Jesus, e os irmãos dele.
15 Te ɨɨⁿ nduu ní xíndecu dàtná ɨɨⁿ cièndú ócó mee‑ni ñǎyiu sàndáá iní tnúhu Jèsús, te ní ngúnutnɨ́ɨ té Pèlú núǔ‑yu, te ní xáhaⁿ‑dě xií‑yu:
15 Por esse tempo, quando cerca de 120 discípulos estavam reunidos num só lugar, Pedro se levantou e disse:
16 — ausente —
16 “Irmãos, era necessário que se cumprissem as Escrituras a respeito de Judas, que serviu de guia aos que prenderam Jesus. Esse acontecimento havia sido predito pelo Espírito Santo, por meio do rei Davi.
17 — ausente —
17 Judas era um de nós e participava do ministério conosco”.
18 Te ní cháhu ñaha‑güedě xii‑dé cuèndá sá nǐ sáha cuèndá ñáhá‑dě xii‑gá. Te ní sáháⁿ‑dé ɨɨⁿ xichi ní sata caa‑dé méé‑dě, te ní ngava‑dé, te ní cahndɨ́ duuⁿ xɨtɨ́‑dé te xíáⁿ nǐ xíhí‑dé. Te ní naqueheⁿ‑güedé díhúⁿ sǎ nǐ cháhu‑güedé ndíi, te ní nacuaaⁿ‑güedé ñuhu núú nǐ ngava ndíi‑áⁿ.
18 (Ele comprou um campo com o dinheiro que recebeu por sua perversidade. Ao cair ali de cabeça, seu corpo se partiu ao meio, e seus intestinos se derramaram.
19 Te nchaa ñáyiu Jerusàlén ní níhǐ‑yu tnúhu, te ní dánánǐ‑yu ñuhu‑áⁿ Acèldamá. Te tnúhu mèé‑yu quèe‑xi: Ñuhu núú nǐ satɨ nɨ́ñɨ́.
19 A notícia se espalhou entre todos os habitantes de Jerusalém, e eles deram ao lugar o nome aramaico Aceldama , que significa “Campo de Sangue”.)
20 Te duha ní cáháⁿ ndíi Dàvií ní chídó tnùní ndíi núú lìbrú Sǎlmú ní dándǒo ndíi: “Nà ndóo nahi vèhe‑dé, vá yǒo ɨɨⁿ quɨ́hɨ́ⁿ cundecu”, duha ní cáháⁿ ndíi. Te ɨngá tucu tnúhu ní cachí ndíi: “Na nànducu‑güedé ɨngá tée nucúnutnɨ́ɨ núú ndǐi”, duha ní cáháⁿ ndíi Dàvií —càchí té Pèlú xǎhaⁿ‑dě xií‑yu.
20 Pedro continuou: “Estava escrito no livro de Salmos: ‘Que sua casa fique desolada, sem ninguém morando nela’. Também diz: ‘Que outro ocupe seu lugar’.
21 — ausente —
21 “Agora, portanto, devemos escolher um dentre os homens que estiveram conosco durante todo o tempo em que o Senhor Jesus andou entre nós,
22 — ausente —
22 desde que ele foi batizado por João até o dia em que foi tirado de nosso meio e elevado ao céu. O escolhido se juntará a nós como testemunha da ressurreição”.
23 Te ní cacunehe‑güedé úú tnàhá‑güedé nǔu ndědacàa‑güedé nduu táhú‑güedě nucúnutnɨ́ɨ‑güedé núú ndǐi. Te ɨɨⁿ‑dé nání‑dě Chèé Barsàbás, àdi Justú chi úú dɨ̀u‑dé, te ɨngá‑dé nání‑dě Màtiá.
23 Então indicaram dois homens: José, chamado Barsabás e conhecido também como Justo, e Matias.
24 Te ní cáháⁿ ndɨhɨ‑güedé Yǎ Ndiǒxí, te xǎhaⁿ‑güedě xii‑gá:
24 Em seguida, oraram: “Senhor, tu conheces cada coração. Mostra-nos qual destes homens escolheste
25 cǎháⁿ‑güedé tnúhu‑n nǔú ñǎyiu, te tée‑áⁿ nucúnutnɨ́ɨ‑dé núú ndǐi Jùdás, chi cuáháⁿ ndíi núú ùhú núú ndàhú núú tàú‑xi quɨ́hɨ́ⁿ ndíi —càchí‑güedé xǎhaⁿ‑güedě xii‑gá.
25 como apóstolo para substituir Judas neste ministério, pois ele se desviou e foi para seu devido lugar”.
26 Te ní xito ndéé‑güedé, te ní cutnùní sá těe nàni Matiá quendóo‑dé ndɨhɨ úxí ɨɨⁿ cue tée ní táúchíúⁿ‑gǎ dacuàha ñaha xii ñáyiu tnúhu‑gá.
26 Então lançaram sortes e Matias foi escolhido como apóstolo, juntando-se aos outros onze.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.