Atos 1
Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs ARIB
1 Te duha ní cáháⁿ té Lùcá ní xíi‑dé té Těofilú: Yúhú sa ní chídó tnùní‑í núú lìbrú ndéé díhna nchaa sá nǐ quide Jèsús, ndɨhɨ nchaa sá nǐ dácuáhá‑gǎ ñáyiu. Te ní chídó tnùní‑í nchaa sá nǐ quide‑gá ndéé nduu nǐ quesaha‑gǎ quídé chìuⁿ‑gá,
1 Fiz o primeiro tratado, ó Teófilo, acerca de tudo quanto Jesus começou a fazer e ensinar,
2 ndɨhɨ nchaa sá nǐ quide‑gá ndéé òré cuándaa‑gá andɨu. Te sa ta cùyatni nduu ndaa‑gá andɨu, te ní ndatnúhu‑gá ndɨhɨ cue tée ní cáháⁿ‑gá dacuàha ñaha xii ñáyiu tnúhu‑gá, te mee Espíritú Yǎ Ndiǒxí ní chindee ñàha‑xi xii‑gá ní xáhaⁿ‑gǎ nàcuáa cada‑güedé.
2 até o dia em que foi levado para cima, depois de haver dado mandamento, pelo Espírito Santo, aos apóstolos que escolhera;
3 Te sátá nǐ xíhí‑gá te ní ndoto‑gá, te ní xíndecu‑gá údico nduu. Te tɨtnɨ́ xito ní sáháⁿ‑gá núú nǐ xíndecu‑güedé, te ducaⁿ nǐ quide‑gá cuèndá quiní‑güedé sá ndàá ní ndoto‑gá, te ní xáhaⁿ‑gǎ nàcuáa quìde Yá Ndiǒxí ndɨ̌hu ndaha‑gǎ ñáyiu.
3 aos quais também, depois de haver padecido, se apresentou vivo, com muitas provas infalíveis, aparecendo-lhes por espaço de quarenta dias, e lhes falando das coisas concernentes ao reino de Deus.
4 Te ɨɨⁿ nduu ndècu ndɨhɨ ñaha‑gá xii‑güedé, te ní xáhaⁿ‑gǎ:
4 Estando com eles, ordenou-lhes que não se ausentassem de Jerusalém, mas que esperassem a promessa do Pai, a qual {disse ele} de mim ouvistes.
5 Te ndáá sá ndǐi Juàá ní dácuándùte ñaha ndíi xii‑ndo, dico vitna ñá túú‑gǎ cuéhé nduu, te quexìo Espíritú Yǎ Ndiǒxí cundecu ndɨhɨ‑ndo —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
5 Porque, na verdade, João batizou em água, mas vós sereis batizados no Espírito Santo, dentro de poucos dias.
6 Te òré ní xíndecu‑güedé ndɨhɨ Jèsús, te ní xáhaⁿ‑güedě xii‑gá:
6 Aqueles, pois, que se haviam reunido perguntavam-lhe, dizendo: Senhor, é nesse tempo que restauras o reino a Israel?
7 Te ní xáhaⁿ Jèsús xii‑güedé:
7 Respondeu-lhes: A vós não vos compete saber os tempos ou as épocas, que o Pai reservou à sua própria autoridade.
8 Te òré quexìo Espíritú Yǎ Ndiǒxí cundecu ndɨhɨ‑ndo, te cuyɨɨ‑ndo nɨ̀ yuhu nɨ iní‑ndó quɨ̌hɨ́ⁿ‑ndó cǎháⁿ‑ndó tnǔhu‑í núú ñǎyiu ñuú Jerusàlén ndɨhɨ núú ñǎyiu distrìtú Jùdeá ndɨhɨ núú ñǎyiu distrìtú Sàmariá. Te ducaⁿ‑ni cǎháⁿ‑ndó quɨ̌hɨ́ⁿ‑ndó nɨ̀ caxico ñuyíú —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
8 Mas recebereis poder, ao descer sobre vós o Espírito Santo, e ser-me-eis testemunhas, tanto em Jerusalém, como em toda a Judéia e Samária, e até os confins da terra.
9 Te sátá dúcáⁿ nǐ cáháⁿ‑gá, te ndèhe‑güedé ní ndanchita‑gá cuándaa‑gá andɨu cuǎndɨhu‑gá xɨtɨ́ vícó, te ñá túú‑gǎ ní xìní ñáhá‑güedě xii‑gá.
9 Tendo ele dito estas coisas, foi levado para cima, enquanto eles olhavam, e uma nuvem o recebeu, ocultando-o a seus olhos.
10 Te ndèhe vihi‑güedé andɨu núu ndèé quiní ñáhá‑güedě xii‑gá yòtnúhu, te ní quexìo cunu úú cue tée nìhnu dóó cuìxíⁿ núú ndécú‑güedě.
10 Estando eles com os olhos fitos no céu, enquanto ele subia, eis que junto deles apareceram dois varões vestidos de branco,
11 Te xǎhaⁿ‑güedě:
11 os quais lhes disseram: Varões galileus, por que ficais aí olhando para o céu? Esse Jesus, que dentre vós foi elevado para o céu, há de vir assim como para o céu o vistes ir.
12 Te ní ndee‑güedé yucu Òlívú cuánuhú‑güedé ñuú Jerusàlén, te ní xúhuⁿ‑güedé cuědìcó cuádava òré ichi.
12 Então voltaram para Jerusalém, do monte chamado das Oliveiras, que está perto de Jerusalém, à distância da jornada de um sábado.
13 Te òré ní ndexìo‑güedé ñuú‑áⁿ, te cuándaa‑güedé cuàrtú ndéé núú nǐnu, chi vehe yòdo tnaha ndecu‑güedé. Te ní naníhí tnáhá‑güedě nchaa‑güedé té Pèlú, té Jàcobó, té Juàá, té Ndrǐxí, té Lìpé, té Mǎxí, té Bartolòmé, té Màteú, té Jàcobó déhe té Àlfeú, ndɨhɨ té Xǐmú tée ní cundɨhɨ cue tée canànistá, ndɨhɨ té Jùdás ñaní té Jàcobó.
13 E, entrando, subiram ao cenáculo, onde permaneciam Pedro e João, Tiago e André, Felipe e Tomé, Bartolomeu e Mateus; Tiago, filho de Alfeu, Simão o Zelote, e Judas, filho de Tiago.
14 Te ní naníhí tnáhá‑güedě nchaa‑güedé yàcáⁿ ndɨhɨ tá Màriá nǎná Jèsús, ndɨhɨ cue ñaní‑gá ndɨhɨ dava‑gá cue ñáyiu dɨ̀hɨ́. Te ɨɨⁿ‑ni nǐ cuú‑yu ní cáháⁿ ndɨhɨ́‑yu Yá Ndiǒxí.
14 Todos estes perseveravam unanimemente em oração, com as mulheres, e Maria, mãe de Jesus, e com os irmãos dele.
15 Te ɨɨⁿ nduu ní xíndecu dàtná ɨɨⁿ cièndú ócó mee‑ni ñǎyiu sàndáá iní tnúhu Jèsús, te ní ngúnutnɨ́ɨ té Pèlú núǔ‑yu, te ní xáhaⁿ‑dě xií‑yu:
15 Naqueles dias levantou-se Pedro no meio dos irmãos, sendo o número de pessoas ali reunidas cerca de cento e vinte, e disse:
16 — ausente —
16 Irmãos, convinha que se cumprisse a escritura que o Espírito Santo predisse pela boca de Davi, acerca de Judas, que foi o guia daqueles que prenderam a Jesus;
17 — ausente —
17 pois ele era contado entre nós e teve parte neste ministério.
18 Te ní cháhu ñaha‑güedě xii‑dé cuèndá sá nǐ sáha cuèndá ñáhá‑dě xii‑gá. Te ní sáháⁿ‑dé ɨɨⁿ xichi ní sata caa‑dé méé‑dě, te ní ngava‑dé, te ní cahndɨ́ duuⁿ xɨtɨ́‑dé te xíáⁿ nǐ xíhí‑dé. Te ní naqueheⁿ‑güedé díhúⁿ sǎ nǐ cháhu‑güedé ndíi, te ní nacuaaⁿ‑güedé ñuhu núú nǐ ngava ndíi‑áⁿ.
18 {Ora, ele adquiriu um campo com o salário da sua iniqüidade; e precipitando-se, caiu prostrado e arrebentou pelo meio, e todas as suas entranhas se derramaram.
19 Te nchaa ñáyiu Jerusàlén ní níhǐ‑yu tnúhu, te ní dánánǐ‑yu ñuhu‑áⁿ Acèldamá. Te tnúhu mèé‑yu quèe‑xi: Ñuhu núú nǐ satɨ nɨ́ñɨ́.
19 E tornou-se isto conhecido de todos os habitantes de Jerusalém; de maneira que na própria língua deles esse campo se chama Acéldama, isto é, Campo de Sangue.}
20 Te duha ní cáháⁿ ndíi Dàvií ní chídó tnùní ndíi núú lìbrú Sǎlmú ní dándǒo ndíi: “Nà ndóo nahi vèhe‑dé, vá yǒo ɨɨⁿ quɨ́hɨ́ⁿ cundecu”, duha ní cáháⁿ ndíi. Te ɨngá tucu tnúhu ní cachí ndíi: “Na nànducu‑güedé ɨngá tée nucúnutnɨ́ɨ núú ndǐi”, duha ní cáháⁿ ndíi Dàvií —càchí té Pèlú xǎhaⁿ‑dě xií‑yu.
20 Porquanto no livro dos Salmos está escrito: Fique deserta a sua habitação, e não haja quem nela habite; e: Tome outro o seu ministério.
21 — ausente —
21 É necessário, pois, que dos varões que conviveram conosco todo o tempo em que o Senhor Jesus andou entre nós,
22 — ausente —
22 começando desde o batismo de João até o dia em que dentre nós foi levado para cima, um deles se torne testemunha conosco da sua ressurreição.
23 Te ní cacunehe‑güedé úú tnàhá‑güedé nǔu ndědacàa‑güedé nduu táhú‑güedě nucúnutnɨ́ɨ‑güedé núú ndǐi. Te ɨɨⁿ‑dé nání‑dě Chèé Barsàbás, àdi Justú chi úú dɨ̀u‑dé, te ɨngá‑dé nání‑dě Màtiá.
23 E apresentaram dois: José, chamado Barsabás, que tinha por sobrenome o Justo, e Matias.
24 Te ní cáháⁿ ndɨhɨ‑güedé Yǎ Ndiǒxí, te xǎhaⁿ‑güedě xii‑gá:
24 E orando, disseram: Tu, Senhor, que conheces os corações de todos, mostra qual destes dois tens escolhido
25 cǎháⁿ‑güedé tnúhu‑n nǔú ñǎyiu, te tée‑áⁿ nucúnutnɨ́ɨ‑dé núú ndǐi Jùdás, chi cuáháⁿ ndíi núú ùhú núú ndàhú núú tàú‑xi quɨ́hɨ́ⁿ ndíi —càchí‑güedé xǎhaⁿ‑güedě xii‑gá.
25 para tomar o lugar neste ministério e apostolado, do qual Judas se desviou para ir ao seu próprio lugar.
26 Te ní xito ndéé‑güedé, te ní cutnùní sá těe nàni Matiá quendóo‑dé ndɨhɨ úxí ɨɨⁿ cue tée ní táúchíúⁿ‑gǎ dacuàha ñaha xii ñáyiu tnúhu‑gá.
26 Então deitaram sortes a respeito deles e caiu a sorte sobre Matias, e por voto comum foi ele contado com os onze apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.