Atos 1
Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs NVI
1 Te duha ní cáháⁿ té Lùcá ní xíi‑dé té Těofilú: Yúhú sa ní chídó tnùní‑í núú lìbrú ndéé díhna nchaa sá nǐ quide Jèsús, ndɨhɨ nchaa sá nǐ dácuáhá‑gǎ ñáyiu. Te ní chídó tnùní‑í nchaa sá nǐ quide‑gá ndéé nduu nǐ quesaha‑gǎ quídé chìuⁿ‑gá,
1 Em meu livro anterior, Teófilo, escrevi a respeito de tudo o que Jesus começou a fazer e a ensinar,
2 ndɨhɨ nchaa sá nǐ quide‑gá ndéé òré cuándaa‑gá andɨu. Te sa ta cùyatni nduu ndaa‑gá andɨu, te ní ndatnúhu‑gá ndɨhɨ cue tée ní cáháⁿ‑gá dacuàha ñaha xii ñáyiu tnúhu‑gá, te mee Espíritú Yǎ Ndiǒxí ní chindee ñàha‑xi xii‑gá ní xáhaⁿ‑gǎ nàcuáa cada‑güedé.
2 até o dia em que foi elevado ao céu, depois de ter dado instruções por meio do Espírito Santo aos apóstolos que havia escolhido.
3 Te sátá nǐ xíhí‑gá te ní ndoto‑gá, te ní xíndecu‑gá údico nduu. Te tɨtnɨ́ xito ní sáháⁿ‑gá núú nǐ xíndecu‑güedé, te ducaⁿ nǐ quide‑gá cuèndá quiní‑güedé sá ndàá ní ndoto‑gá, te ní xáhaⁿ‑gǎ nàcuáa quìde Yá Ndiǒxí ndɨ̌hu ndaha‑gǎ ñáyiu.
3 Depois do seu sofrimento, Jesus apresentou-se a eles e deu-lhes muitas provas indiscutíveis de que estava vivo. Apareceu-lhes por um período de quarenta dias falando-lhes acerca do Reino de Deus.
4 Te ɨɨⁿ nduu ndècu ndɨhɨ ñaha‑gá xii‑güedé, te ní xáhaⁿ‑gǎ:
4 Certa ocasião, enquanto comia com eles, deu-lhes esta ordem: "Não saiam de Jerusalém, mas esperem pela promessa de meu Pai, da qual lhes falei.
5 Te ndáá sá ndǐi Juàá ní dácuándùte ñaha ndíi xii‑ndo, dico vitna ñá túú‑gǎ cuéhé nduu, te quexìo Espíritú Yǎ Ndiǒxí cundecu ndɨhɨ‑ndo —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
5 Pois João batizou com água, mas dentro de poucos dias vocês serão batizados com o Espírito Santo".
6 Te òré ní xíndecu‑güedé ndɨhɨ Jèsús, te ní xáhaⁿ‑güedě xii‑gá:
6 Então os que estavam reunidos lhe perguntaram: "Senhor, é neste tempo que vais restaurar o reino a Israel? "
7 Te ní xáhaⁿ Jèsús xii‑güedé:
7 Ele lhes respondeu: "Não lhes compete saber os tempos ou as datas que o Pai estabeleceu pela sua própria autoridade.
8 Te òré quexìo Espíritú Yǎ Ndiǒxí cundecu ndɨhɨ‑ndo, te cuyɨɨ‑ndo nɨ̀ yuhu nɨ iní‑ndó quɨ̌hɨ́ⁿ‑ndó cǎháⁿ‑ndó tnǔhu‑í núú ñǎyiu ñuú Jerusàlén ndɨhɨ núú ñǎyiu distrìtú Jùdeá ndɨhɨ núú ñǎyiu distrìtú Sàmariá. Te ducaⁿ‑ni cǎháⁿ‑ndó quɨ̌hɨ́ⁿ‑ndó nɨ̀ caxico ñuyíú —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
8 Mas receberão poder quando o Espírito Santo descer sobre vocês, e serão minhas testemunhas em Jerusalém, em toda a Judéia e Samaria, e até os confins da terra".
9 Te sátá dúcáⁿ nǐ cáháⁿ‑gá, te ndèhe‑güedé ní ndanchita‑gá cuándaa‑gá andɨu cuǎndɨhu‑gá xɨtɨ́ vícó, te ñá túú‑gǎ ní xìní ñáhá‑güedě xii‑gá.
9 Tendo dito isso, foi elevado às alturas enquanto eles olhavam, e uma nuvem o encobriu da vista deles.
10 Te ndèhe vihi‑güedé andɨu núu ndèé quiní ñáhá‑güedě xii‑gá yòtnúhu, te ní quexìo cunu úú cue tée nìhnu dóó cuìxíⁿ núú ndécú‑güedě.
10 E eles ficaram com os olhos fixos no céu enquanto ele subia. De repente surgiram diante deles dois homens vestidos de branco,
11 Te xǎhaⁿ‑güedě:
11 que lhes disseram: "Galileus, por que vocês estão olhando para o céu? Este mesmo Jesus, que dentre vocês foi elevado ao céu, voltará da mesma forma como o viram subir".
12 Te ní ndee‑güedé yucu Òlívú cuánuhú‑güedé ñuú Jerusàlén, te ní xúhuⁿ‑güedé cuědìcó cuádava òré ichi.
12 Então eles voltaram para Jerusalém, vindo do monte chamado das Oliveiras, que fica perto da cidade, cerca de um quilômetro.
13 Te òré ní ndexìo‑güedé ñuú‑áⁿ, te cuándaa‑güedé cuàrtú ndéé núú nǐnu, chi vehe yòdo tnaha ndecu‑güedé. Te ní naníhí tnáhá‑güedě nchaa‑güedé té Pèlú, té Jàcobó, té Juàá, té Ndrǐxí, té Lìpé, té Mǎxí, té Bartolòmé, té Màteú, té Jàcobó déhe té Àlfeú, ndɨhɨ té Xǐmú tée ní cundɨhɨ cue tée canànistá, ndɨhɨ té Jùdás ñaní té Jàcobó.
13 Quando chegaram, subiram ao aposento onde estavam hospedados. Achavam-se presentes Pedro, João, Tiago e André; Filipe, Tomé, Bartolomeu e Mateus; Tiago, filho de Alfeu, Simão, o zelote, e Judas, filho de Tiago.
14 Te ní naníhí tnáhá‑güedě nchaa‑güedé yàcáⁿ ndɨhɨ tá Màriá nǎná Jèsús, ndɨhɨ cue ñaní‑gá ndɨhɨ dava‑gá cue ñáyiu dɨ̀hɨ́. Te ɨɨⁿ‑ni nǐ cuú‑yu ní cáháⁿ ndɨhɨ́‑yu Yá Ndiǒxí.
14 Todos eles se reuniam sempre em oração, com as mulheres, inclusive Maria, a mãe de Jesus, e com os irmãos de Jesus.
15 Te ɨɨⁿ nduu ní xíndecu dàtná ɨɨⁿ cièndú ócó mee‑ni ñǎyiu sàndáá iní tnúhu Jèsús, te ní ngúnutnɨ́ɨ té Pèlú núǔ‑yu, te ní xáhaⁿ‑dě xií‑yu:
15 Naqueles dias Pedro levantou-se entre os irmãos, um grupo de cerca de cento e vinte pessoas,
16 — ausente —
16 e disse: "Irmãos, era necessário que se cumprisse a Escritura que o Espírito Santo predisse por boca de Davi, a respeito de Judas, que serviu de guia aos que prenderam Jesus.
17 — ausente —
17 Ele foi contado como um dos nossos e teve participação neste ministério".
18 Te ní cháhu ñaha‑güedě xii‑dé cuèndá sá nǐ sáha cuèndá ñáhá‑dě xii‑gá. Te ní sáháⁿ‑dé ɨɨⁿ xichi ní sata caa‑dé méé‑dě, te ní ngava‑dé, te ní cahndɨ́ duuⁿ xɨtɨ́‑dé te xíáⁿ nǐ xíhí‑dé. Te ní naqueheⁿ‑güedé díhúⁿ sǎ nǐ cháhu‑güedé ndíi, te ní nacuaaⁿ‑güedé ñuhu núú nǐ ngava ndíi‑áⁿ.
18 ( Com a recompensa que recebeu pelo seu pecado, Judas comprou um campo. Ali caiu de cabeça, seu corpo partiu-se ao meio, e as suas vísceras se derramaram.
19 Te nchaa ñáyiu Jerusàlén ní níhǐ‑yu tnúhu, te ní dánánǐ‑yu ñuhu‑áⁿ Acèldamá. Te tnúhu mèé‑yu quèe‑xi: Ñuhu núú nǐ satɨ nɨ́ñɨ́.
19 Todos em Jerusalém ficaram sabendo disso, de modo que, na língua deles, esse campo passou a chamar-se Aceldama, isto é, campo de Sangue. )
20 Te duha ní cáháⁿ ndíi Dàvií ní chídó tnùní ndíi núú lìbrú Sǎlmú ní dándǒo ndíi: “Nà ndóo nahi vèhe‑dé, vá yǒo ɨɨⁿ quɨ́hɨ́ⁿ cundecu”, duha ní cáháⁿ ndíi. Te ɨngá tucu tnúhu ní cachí ndíi: “Na nànducu‑güedé ɨngá tée nucúnutnɨ́ɨ núú ndǐi”, duha ní cáháⁿ ndíi Dàvií —càchí té Pèlú xǎhaⁿ‑dě xií‑yu.
20 "Porque", prosseguiu Pedro, "está escrito no Livro de Salmos: ‘Fique deserto o seu lugar, e não haja ninguém que nele habite’; e ainda: ‘Que outro ocupe o seu lugar’.
21 — ausente —
21 Portanto, é necessário que escolhamos um dos homens que estiveram conosco durante todo o tempo em que o Senhor Jesus viveu entre nós,
22 — ausente —
22 desde o batismo de João até o dia em que Jesus foi elevado dentre nós às alturas. É preciso que um deles seja conosco testemunha de sua ressurreição".
23 Te ní cacunehe‑güedé úú tnàhá‑güedé nǔu ndědacàa‑güedé nduu táhú‑güedě nucúnutnɨ́ɨ‑güedé núú ndǐi. Te ɨɨⁿ‑dé nání‑dě Chèé Barsàbás, àdi Justú chi úú dɨ̀u‑dé, te ɨngá‑dé nání‑dě Màtiá.
23 Então indicaram dois nomes: José, chamado Barsabás, também conhecido como Justo, e Matias.
24 Te ní cáháⁿ ndɨhɨ‑güedé Yǎ Ndiǒxí, te xǎhaⁿ‑güedě xii‑gá:
24 Depois oraram: "Senhor, tu conheces o coração de todos. Mostra-nos qual destes dois tens escolhido
25 cǎháⁿ‑güedé tnúhu‑n nǔú ñǎyiu, te tée‑áⁿ nucúnutnɨ́ɨ‑dé núú ndǐi Jùdás, chi cuáháⁿ ndíi núú ùhú núú ndàhú núú tàú‑xi quɨ́hɨ́ⁿ ndíi —càchí‑güedé xǎhaⁿ‑güedě xii‑gá.
25 para assumir este ministério apostólico que Judas abandonou, indo para o lugar que lhe era devido".
26 Te ní xito ndéé‑güedé, te ní cutnùní sá těe nàni Matiá quendóo‑dé ndɨhɨ úxí ɨɨⁿ cue tée ní táúchíúⁿ‑gǎ dacuàha ñaha xii ñáyiu tnúhu‑gá.
26 Então tiraram sortes, e a sorte caiu sobre Matias; assim, ele foi acrescentado aos onze apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.