Atos 19

Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Te cútnàhá ndécú‑gǎ té Àpolós ñuú Còrintú, te ní xica té Pǎblú cuáháⁿ‑dé tá yǎha‑dé mee‑ni xɨ̀tɨ́ yucu cuáháⁿ, te ní sáá‑dé ndéé ñuú Éfesú. Te ñuú‑áⁿ nǐ naníhí tnáhá‑dě ndɨhɨ cue tée sàndáá iní tnúhu Jèsús.
1 E sucedeu que, enquanto Apolo estava em Corinto, Paulo, tendo passado por todas as regiões superiores, chegou a Éfeso e, achando ali alguns discípulos,
2 Te ní xícáⁿ tnúhú‑dě núú‑güedě, te xǎhaⁿ‑dě:
2 disse-lhes: Recebestes vós já o Espírito Santo quando crestes? E eles disseram-lhe: Nós nem ainda ouvimos que haja Espírito Santo.
3 Te ní xáhaⁿ tùcu‑dé:
3 Perguntou-lhes, então: Em que sois batizados, então? E eles disseram: No batismo de João.
4 Te ní xáhaⁿ tě Pǎblú:
4 Mas Paulo disse: Certamente João batizou com o batismo do arrependimento, dizendo ao povo que cresse no que após ele havia de vir, isto é, em Jesus Cristo.
5 Te sá dúcáⁿ nǐ cáháⁿ té Pǎblú xǎhaⁿ‑dě xii‑güedé, núu xíǎⁿ ní sandute‑güedé nàcuáa ní dándǒo tnúhu Jèsús.
5 E os que ouviram foram batizados em nome do Senhor Jesus.
6 Te ní sacáⁿ ndodo té Pǎblú ndahá‑dé dɨ́quɨ́‑güedě, te òré‑ni ní quexìo Espíritú Yǎ Ndiǒxí ní ngúndecu ndɨhɨ‑güedé, te ní ngüíta‑güedé ní cáháⁿ‑güedé tnúhu sá dácàhu iní ñáhá Espíritú‑gá, tnúhu sá ñà túú xìní‑güedé cáháⁿ‑güedé, te ní cáháⁿ‑güedé tnúhu Yá Ndiǒxí nàcuáa ní dácáhú ìní ñáhá Espíritú‑gá xii‑güedé.
6 E, impondo-lhes Paulo as mãos, veio sobre eles o Espírito Santo; e falavam línguas e profetizavam.
7 Te cùu datná úxúú tnàhá‑güedé.
7 Estes eram, ao todo, uns doze varões.
8 Te té Pǎblú ní sáháⁿ‑dé veñúhu ñáyiu isràél ní cáháⁿ ndɨhɨ‑dé‑yu, te úní yóó nǐ xínu ní xica cuu‑dé veñúhu‑yu. Te ío váha ñùhu dɨ́quɨ́‑dě tnúhu cáháⁿ‑dé, núu xíǎⁿ ní cuyɨɨ‑dě ní cáháⁿ‑dé, te ní xáhaⁿ‑dě sá quɨ̀ndáá iní‑yu tnúhu Jèsús, te ducaⁿ te ndɨ́hu ndaha ñàha Yá Ndiǒxí xií‑yu.
8 E, entrando na sinagoga, falou ousadamente por espaço de três meses, disputando e persuadindo-os acerca do Reino de Deus.
9 Te davá‑yu ío sàá iní‑yu ñá ní cuìní‑yu quɨndáá iní‑yu, te ío ní cáháⁿ cuèhé‑yu cuèndá Jèsús xɨtɨ́ veñúhu núú dàva‑gá‑yu. Te té Pǎblú ní ndee‑dé veñúhu cuáháⁿ‑dé ndɨhɨ ñáyiu sàndáá iní tnúhu Jèsús. Te ɨɨⁿ nduu ɨɨⁿ nduu ní sáháⁿ‑dé scuèlá té Tìranú ní dácuáhá ñàha‑dé xií‑yu.
9 Mas, como alguns deles se endurecessem e não obedecessem, falando mal do Caminho perante a multidão, retirou-se deles e separou os discípulos, disputando todos os dias na escola de um certo Tirano.
10 Te úú cuíá ducaⁿ nǐ sáháⁿ‑dé scuèlá ní dácuáhá‑dě ñáyiu. Te nchaa ñáyiu isràél ñáyiu ndècu nɨhií distrìtú Àsiá ndɨhɨ nchaa ñáyiu ñá túú cùu ñáyiu isràél ní xíndedóho‑yu tnúhu Jèsús.
10 E durou isto por espaço de dois anos, de tal maneira que todos os que habitavam na Ásia ouviram a palavra do Senhor Jesus, tanto judeus como gregos.
11 Te té Pǎblú ío ní chindee ñàha Yá Ndiǒxí xii‑dé ní quide‑dé vài núú sǎ vǎ yǒo tnàhí ndàcu cada.
11 E Deus, pelas mãos de Paulo, fazia maravilhas extraordinárias,
12 Te pàñú dɨ́quɨ́‑dě ndɨhɨ dóó cándèé núú yɨ́quɨ́‑dě ní xícáⁿ‑yu nèhé‑yu ní sáháⁿ núú ndécú ñǎyiu cùhú, te xíǎⁿ ní tnɨɨ ñáyiu cùhú ndɨhɨ ñáyiu yɨ̀hɨ ñaha espíritú cúndɨ̀hɨ yucu ñávǎha, te ní ndúha‑yu.
12 de sorte que até os lenços e aventais se levavam do seu corpo aos enfermos, e as enfermidades fugiam deles, e os espíritos malignos saíam.
13 Te ñuú Isràél véxi cue tée tatna xìca cuu‑güedé quídé tǎtna‑güedé ñáyiu yɨ̀hɨ ñaha espíritú cúndɨ̀hɨ yucu ñávǎha. Te ní ngüíta‑güedé ní cacu nèhe‑güedé Jèsús cuèndá quee espíritú‑áⁿ yɨquɨ cùñú‑yu, te ní xáhaⁿ‑güedě:
13 E alguns dos exorcistas judeus, ambulantes, tentavam invocar o nome do Senhor Jesus sobre os que tinham espíritos malignos, dizendo: Esconjuro-vos por Jesus, a quem Paulo prega.
14 Te úsá tnàhá‑güedé ducaⁿ nǐ xóo cada‑güedé. Te tǎtá‑güedě ní xínani‑dě Èsevá, te tée‑áⁿ nǐ cuu‑dé dútú cúnùu.
14 Os que faziam isto eram sete filhos de Ceva, judeu, principal dos sacerdotes.
15 Te sá dúcáⁿ nǐ cáháⁿ‑güedé, te ní xáhaⁿ espíritú cúndɨ̀hɨ yucu ñávǎha‑áⁿ xii‑güedé:
15 Respondendo, porém, o espírito maligno, disse: Conheço a Jesus e bem sei quem é Paulo; mas vós, quem sois?
16 Te tée yɨ̀hɨ ñaha espíritú cúndɨ̀hɨ yucu ñávǎha‑áⁿ nǐ ndanchita‑dé ní tnɨɨ‑dé cue tée quìde tátna‑áⁿ, te ní ndɨhɨ dóó‑güedě ní ndátá‑dě, te ní dánǐcuèhé ñáhá‑dě xii‑güedé, te ní xinu‑güedé cuáháⁿ‑güedé.
16 E, saltando neles o homem que tinha o espírito maligno e assenhoreando-se de dois, pôde mais do que eles; de tal maneira que, nus e feridos, fugiram daquela casa.
17 Te nchaa ñáyiu isràél ndécú ñùú Éfesú ndɨhɨ dava‑gá ñáyiu ndècu dɨu‑ni ñuú‑áⁿ nǐ níhǐ‑yu tnúhu nàcuáa ní cuu, te ío ní yùhú‑yu, te vàí‑yu ní cachí sá ǐo càhnu cuu Xítohó Jesucrìstú.
17 E foi isto notório a todos os que habitavam em Éfeso, tanto judeus como gregos; e caiu temor sobre todos eles, e o nome do Senhor Jesus era engrandecido.
18 Te dava ñáyiu ní sándáá iní‑xi tnúhu Jèsús ní sáháⁿ‑yu núú ndécú tě Pǎblú, ndɨhɨ núú ndécú nchàa ñáyiu ní sándáá iní tnúhu‑gá ní náhmá‑yu nàcuáa ní xóo cadá‑yu.
18 Muitos dos que tinham crido vinham, confessando e publicando os seus feitos.
19 Te tɨtnɨ́ ñáyiu ni xóo cada ndùu nehé‑yu tutú‑yu ní sáháⁿ núú ndécú nchàa ñáyiu sàndáá iní‑xi tnúhu‑gá, te yàcáⁿ ní ndada cuèndá‑yu sá ǐo yahu ní sáha‑yu tutú‑yu, chi ndéé údico úxí mǐl díhúⁿ cuìxíⁿ ní sáha‑yu núú ncháá. Te nchaá‑yu ní sahmí‑yu tutú‑yu.
19 Também muitos dos que seguiam artes mágicas trouxeram os seus livros e os queimaram na presença de todos, e, feita a conta do seu preço, acharam que montava a cinquenta mil peças de prata.
20 Te sátá nǐ cáyú nchaa tutú‑áⁿ, te vài‑gá ñáyiu ní tuhá‑yu ichi Yá Ndiǒxí, te ní sáha‑yu cuèndá sá ǐo xìni ñuhu tnúhu Yá Ndiǒxí.
20 Assim, a palavra do Senhor crescia poderosamente e prevalecia.
21 Te ní cachí té Pǎblú sá quɨ̀hɨ́ⁿ‑dé distrìtú Macèdoniá ndɨhɨ distrìtú Acǎyá, te dǎtnùní núhú‑dé ñuú Jerusàlén, te ducaⁿ te dǎtnùní quɨ́hɨ́ⁿ‑dé ñuú Ròmá.
21 E, cumpridas estas coisas, Paulo propôs, em espírito, ir a Jerusalém, passando pela Macedônia e pela Acaia, dizendo: Depois que houver estado ali, importa-me ver também Roma.
22 Te ndècu ndɨhɨ‑dé té Timùteú ndɨhɨ té Èrastú cue tée chìndee ñaha xii‑dé. Te té Pǎblú ní xáhaⁿ‑dě xii‑güedé sá códó nùu‑güedé quɨ́hɨ́ⁿ Macèdoniá, te ní xica‑güedé cuáháⁿ‑güedé, te mee‑dě ní quendóo‑dé.
22 E, enviando à Macedônia dois daqueles que o serviam, Timóteo e Erasto, ficou ele por algum tempo na Ásia.
23 Te dàvá‑áⁿ ǐo ní cudéěⁿ‑yu núú nchàa ñáyiu ní tuha ichi Yá Ndiǒxí.
23 Naquele mesmo tempo, houve um não pequeno alvoroço acerca do Caminho.
24 Te ɨɨⁿ tée ñuú Éfesú nání‑dě Demètriú. Te tée‑áⁿ nǐ xóo canehe chìuⁿ‑dé mee‑ni dǐhúⁿ cuìxíⁿ ní xóo cadúha‑dé veñúhu lǐhli, dàtná cuìní‑ndó càa veñúhu Diàná sá cúú ndiǒxǐ‑yu. Te vài díhúⁿ nǐ xóo níhí‑dě ndɨhɨ cue tée ní xóo cada chìuⁿ ndɨhɨ‑dé.
24 Porque um certo ourives da prata, por nome Demétrio, que fazia, de prata, nichos de Diana, dava não pouco lucro aos artífices,
25 Te ní cana‑dé cue tée quìde chiuⁿ ndɨhɨ‑dé, ndɨhɨ nchaa cue tée quìde chiuⁿ ndɨhɨ díhúⁿ cuìxíⁿ, te ní xáhaⁿ‑dě xii‑güedé:
25 aos quais, havendo-os ajuntado com os oficiais de obras semelhantes, disse: Varões, vós bem sabeis que deste ofício temos a nossa prosperidade;
26 Te nàha‑ndo sá càchí té Pǎblú sá ñà dɨ́ú ndiǒxí cúú sǎ nǐ cadúha ñáyiu ñuyíú‑a. Te ducaⁿ càháⁿ‑dé ñuú‑ó, te ducaⁿ‑ni càháⁿ‑dé nɨhìí distrìtú Àsiá, te ío‑gá vài ñáyiu sàndáá iní tnúhu càháⁿ‑dé.
26 e bem vedes e ouvis que não só em Éfeso, mas até quase em toda a Ásia, este Paulo tem convencido e afastado uma grande multidão, dizendo que não são deuses os que se fazem com as mãos.
27 Te ío úhú nǔu na cuǐta chìuⁿ quide‑o, vá yǒo‑gá cuaaⁿ sá cádǔha‑o. Te ngüíta‑yu cáháⁿ‑yu sá veñúhu Diàná ñá túú càváha, te vá cádá càhnu‑gá‑yu sàndú‑ó. Te nàha‑ndo sá ǐo càhnu cuu Dianá, chi nchaa ñáyiu distrìtú Àsiá quídé càhnu ñahá‑yu ndɨhɨ ñáyiu xǐndecu nɨ càa xico ñuyíú —càchí té Demètriú xǎhaⁿ‑dě xii‑güedé.
27 Não somente há o perigo de que a nossa profissão caia em descrédito, mas também de que o próprio templo da grande deusa Diana seja estimado em nada, vindo a majestade daquela que toda a Ásia e o mundo veneram a ser destruída.
28 Te sá dúcáⁿ nǐ cáháⁿ té Demètriú, xíǎⁿ ní cudééⁿ‑güedě núú tě Pǎblú, te uuⁿni ní cuáá‑güedé te càchí‑güedé:
28 Ouvindo isto, encheram-se de ira e clamaram, dizendo: Grande é a Diana dos efésios!
29 Te nchaa ñáyiu ñuú Éfesú ndɨ̀ coyo ndɨ coyó‑yu xǐcáháⁿ‑yu. Te tnàhá úú cue tée distrìtú Macèdoniá xícá cùu‑güedé ndɨhɨ té Pǎblú, ɨɨⁿ‑dé nání‑dě Gǎyú, te ɨɨⁿ‑dé nání‑dě Arìstarcú. Te ní tnɨɨ‑güedé úú cue tée‑áⁿ, te cuánguɨhu coyo ndɨhɨ ñaha‑güedě vehe núú quídé‑güedě jùndá.
29 E encheu-se de confusão toda a cidade, e unânimes correram ao teatro, arrebatando a Gaio e a Aristarco, macedônios, companheiros de Paulo na viagem.
30 Te té Pǎblú cuìní‑dé quɨ́hu‑dé tnàhá‑dé vehe‑áⁿ cǎháⁿ ndɨhɨ ñaha‑dě ní cùu, te ñá ní dàña cue tée ní sándáá iní tnúhu‑gá.
30 E, querendo Paulo apresentar-se ao povo, não lho permitiram os discípulos.
31 Te ɨɨⁿ ǔú cue tée cùnuu distritú Àsiá ní cáháⁿ váha‑güedé cuèndá té Pǎblú, te ní xáhaⁿ‑güedě xii ɨɨⁿ tée xìnu cuechi núú‑güedě ní sáháⁿ‑dé ní xáhaⁿ‑dě xii té Pǎblú sá vǎ quɨ̌hu‑dé vehe núú quídé‑güedě jùndá.
31 Também alguns dos principais da Ásia, que eram seus amigos, lhe rogaram que não se apresentasse no teatro.
32 Te uuⁿni ní cuáá‑yu nchaá‑yu, te ñá ɨ́ɨ́ⁿ‑ní tnǔhu ni cǎháⁿ‑yu, chi ndɨ dɨ́ɨ́ⁿ tnǔhu ní cáháⁿ‑yu ɨɨⁿ ɨɨ́ⁿ‑yu. Te chitu‑gǎ ñáyiu ñá ní cùtnuní iní‑yu ná cuèndá ní dátàcá ñáhá‑güedě xɨtɨ́ vehe‑áⁿ, chi ñá ɨ́ɨ́ⁿ‑ní tnǔhu ni cǎháⁿ‑yu.
32 Uns, pois, clamavam de uma maneira, outros, de outra, porque o ajuntamento era confuso; e os mais deles não sabiam por que causa se tinham ajuntado.
33 Te davá‑yu ní cáháⁿ‑yu sá cuěchi té Lìjandrú cúú‑xí, chi ní xáhaⁿ ñǎyiu isràél xii‑dé sá càháⁿ‑dé yuhú‑yu chindee tnǔhu ñaha‑dě xií‑yu. Te ní quide‑dé ndaha‑dé núǔ‑yu sá cúndèdóho‑yu tnúhu cáháⁿ‑dé chindee tnúhu ñaha‑dě xií‑yu yòtnúhu.
33 Então, tiraram Alexandre dentre a multidão, impelindo-o os judeus para diante; e Alexandre, acenando com a mão, queria dar razão disto ao povo.
34 Te ní cutnùní iní‑yu sá těe isràél cúú‑dě, te uuⁿni ní cuáá tucú‑yu, ñá ní dàñá‑yu cáháⁿ‑dé, te càchí‑yu:
34 Mas, quando conheceram que era judeu, todos unanimemente levantaram a voz, clamando por espaço de quase duas horas: Grande é a Diana dos efésios!
35 Te tée cùu secretariú‑ni‑gá ní cáháⁿ‑dé, te dǎtnùní cuèé cuèé ní sadɨ́‑yu yuhú‑yu. Te ní xáhaⁿ‑dě xií‑yu:
35 Então, o escrivão da cidade, tendo apaziguado a multidão, disse: Varões efésios, qual é o homem que não sabe que a cidade dos efésios é a guardadora do templo da grande deusa Diana e da imagem que desceu de Júpiter?
36 Te vá yǒo ɨɨⁿ càchí sá ñǎ ndàá. Te coto‑ndo mèe‑ndo, te vá cuìdó‑ndó càda‑ndo, te vá cuìdó‑ndó cǎháⁿ‑ndó.
36 Ora, não podendo isto ser contraditado, convém que vos aplaqueis e nada façais temerariamente;
37 Te ná cuèndá ndécá‑ndó cuè tée‑áⁿ věxi, te ñá túú nǎ ní quìde‑güedé, te ñá túú nǎ ní dùhu‑güedé veñúhu, te ñá túú càháⁿ cuèhé‑güedé cuèndá Diàná.
37 porque estes homens que aqui trouxestes nem são sacrílegos nem blasfemam da vossa deusa.
38 Te núu ìó yoo nàá ndɨhɨ ñaha xìi té Demètriú ndɨhɨ cue tée quìde chiuⁿ ndɨhɨ‑dé, te quɨ́hɨ́ⁿ‑güedé cacáⁿ cuéchi‑güedé núú cuè tée cùchiuⁿ. Te cue tée cùchiuⁿ na cundoho‑güedé nǔu quehndé‑güedé cuéchi‑yu àdi ñáhá.
38 Mas, se Demétrio e os artífices que estão com ele têm alguma coisa contra alguém, há audiências e há procônsules; que se acusem uns aos outros.
39 Àdi ío‑gá ná cuèndú ñúhú ìní‑ndó, te cáháⁿ‑ndó òré ná cóó jùndá.
39 Mas, se alguma outra coisa demandais, averiguar-se-á em legítimo ajuntamento.
40 Te ío úhú nǔu na nìhí tée tàxi tnuní ñáhá xìi‑o tnúhu sá dúhá ǐo quìde dusaⁿ‑o, te cachí‑dé sá ndècuéchi‑o chi ñá túú sàndáá iní‑ó‑dě quesaha‑dě. Te ñá túú tnàhí ndùu váha‑xi sá dúhá càda‑o ni cuu, te vitna duha ní quide‑o, te ñá cútnùní iní‑ó nǎsa cúñaha‑o xìi tée tàxi tnuní ñáhá xìi‑o núu na càna ñaha‑dé —càchí tée cùu secretariú xǎhaⁿ‑dě xií‑yu.
40 Na verdade, até corremos perigo de que, por hoje, sejamos acusados de sedição, não havendo causa alguma com que possamos justificar este concurso.
41 Te ní xáhaⁿ‑dě sá nùhú‑yu te ní ndɨhɨ́‑yu cuánuhú.
41 E, tendo dito isto, despediu o ajuntamento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.