Atos 18
Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs NVI
1 Te té Pǎblú ní quee‑dé ñuú Àtenás cuáháⁿ‑dé ñuú Còrintú.
1 Depois disso Paulo saiu de Atenas e foi para Corinto.
2 Te yàcáⁿ ní naníhí tnáhá‑dě ndɨhɨ ɨɨⁿ tée isràél nání‑dě Àquilú, te tée‑áⁿ cúú‑dě tée distrìtú Pòntó, te ní xíndecu‑dé ndɨhɨ ñadɨ̀hɨ́‑dé tá Prìscilá ñuú Ròmá. Te té Cèsár tée yɨ̀ndaha cuéhé nàcióⁿ, tée nàni Claudiú ní xáhaⁿ‑dě sá vǎ cúú‑gǎ cundecu ñáyiu isràél ñuú Ròmá, te xíǎⁿ nǔu ní ndee té Àquilú ndɨhɨ ñadɨ̀hɨ́‑dé cuáháⁿ‑yu ñuú Còrintú. Te sácú‑ni nduu ní cuu sá nǐ quexìó‑yu ñuú‑áⁿ, te ní sáháⁿ té Pǎblú ní ndatnúhu ndɨhɨ ñaha‑dě xií‑yu vehé‑yu.
2 Ali, encontrou um judeu chamado Áqüila, natural do Ponto, que havia chegado recentemente da Itália com Priscila, sua mulher, pois Cláudio havia ordenado que todos os judeus saíssem de Roma. Paulo foi vê-los
3 Te ní xáhǎⁿ‑yu sá cúndècu‑dé cada chìuⁿ ndɨhɨ ñahá‑yu, chi ɨɨⁿ‑ni chìuⁿ quide‑dé ndɨhɨ́‑yu, te ní xóo dacàá‑yu vehe dóó. Te núu xíǎⁿ ní xíndecu ndɨhɨ ñaha tě Pǎblú ní quide chìuⁿ ndɨhɨ ñaha‑dé xií‑yu.
3 e, uma vez que tinham a mesma profissão, ficou morando e trabalhando com eles, pois eram fabricantes de tendas.
4 Te núú ùná núú ùná nduu, nduu ndètatú‑yu, ní xóo quɨ́hɨ́ⁿ‑dé veñúhu ñáyiu isràél. Te ní ndatnúhu‑dé ndɨhɨ ñáyiu isràél ndɨhɨ ñáyiu ñá túú cùu ñáyiu isràél, te ní xáhaⁿ‑dě sá quɨ̀ndáá iní‑yu tnúhu Jèsús.
4 Todos os sábados ele debatia na sinagoga, e convencia judeus e gregos.
5 Te té Sìlás ndɨhɨ té Timùteú ní quee‑güedé distrìtú Macèdoniá cuáháⁿ‑güedé núú ndécú tě Pǎblú. Te òré ní quexìo‑güedé, te ní cáháⁿ‑ni té Pǎblú tnúhu Yá Ndiǒxí núú ñǎyiu isràél, te xǎhaⁿ‑dě xií‑yu sá Jèsús cúú‑gǎ Crìstú Yaá ní tendaha Yǎ Ndiǒxí ní quixi ñuyíú‑a.
5 Depois que Silas e Timóteo chegaram da Macedônia, Paulo se dedicou exclusivamente à pregação, testemunhando aos judeus que Jesus era o Cristo.
6 Te sá dúcáⁿ nǐ cáháⁿ‑dé nǔu ní nàá ndɨhɨ ñàhá‑yu xii‑dé, te ní cáháⁿ cuèhé‑yu cuèndá‑dé, núu xíǎⁿ ní naquɨdɨ‑dé dóó‑dě. Te ducaⁿ nǐ quide‑dé cuèndá sá cútnùní iní‑yu sá ñǎ ní tnàhá iní‑dé nàcuáa ní cáháⁿ‑yu, te ní xáhaⁿ‑dě xií‑yu:
6 Opondo-se eles e lançando maldições, Paulo sacudiu a roupa e lhes disse: "Caia sobre a cabeça de vocês o seu próprio sangue! Estou livre da minha responsabilidade. De agora em diante irei para os gentios".
7 Te ní xica‑dé cuáháⁿ‑dé vehe ɨɨⁿ tée nàni Justú, te tée‑áⁿ ndécú yàtni‑dé núú cáá vèñúhu, te tnàhá‑dé càháⁿ ndɨhɨ‑dé Yǎ Ndiǒxí.
7 Então Paulo saiu da sinagoga e foi para a casa de Tício Justo, que era temente a Deus e que morava ao lado da sinagoga.
8 Te té Crìspú tée yɨ̀ndaha veñúhu‑áⁿ nǐ sándáá iní‑dé Jèsús ndɨhɨ ñadɨ̀hɨ́‑dé ndɨhɨ landú‑dé. Te vài ñáyiu ñuú Còrintú ní sáháⁿ‑yu ní xíndedóho‑yu tnúhu‑gá, te ní sándáá iní ñáhǎ‑yu xii‑gá, te ní sanduté‑yu.
8 Crispo, chefe da sinagoga, creu no Senhor, ele e toda a sua casa; e dos coríntios que o ouviam, muitos criam e eram batizados.
9 Te ɨɨⁿ niú ní cáháⁿ saní té Pǎblú sá nǐ xáhaⁿ Yǎ Ndiǒxí xii‑dé:
9 Certa noite o Senhor falou a Paulo em visão: "Não tenha medo, continue falando e não fique calado,
10 chi yúhú chindee ñàha‑í xii‑n, te vá yǒo ɨɨⁿ cada úhú ñáhá xìi‑n, te vài‑gá ñáyiu ñuú‑áⁿ quɨ̀ndáá iní‑yu tnúhu‑í —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ núú sàní‑dé.
10 pois estou com você, e ninguém vai lhe fazer mal ou feri-lo, porque tenho muita gente nesta cidade".
11 Te ñuú Còrintú ní xíndecu té Pǎblú ɨɨⁿ cuíá dava, te mee‑ni tnǔhu Yá Ndiǒxí ní xóo dacuàha‑dé ñáyiu.
11 Assim, Paulo ficou ali durante um ano e meio, ensinando-lhes a palavra de Deus.
12 Te ndècu‑gá‑dé ñuú‑áⁿ nǐ ngóo té Gàlión chìuⁿ taxi tnuní‑dé distrìtú Acǎyá. Te dàvá‑áⁿ nǐ cudééⁿ ñǎyiu isràél núú tě Pǎblú, te ní tnɨɨ ñàhá‑yu xii‑dé ndécá ñàhá‑yu cuáháⁿ núú cuè tée cùchiuⁿ.
12 Sendo Gálio procônsul da Acaia, os judeus fizeram em conjunto um levante contra Paulo e o levaram ao tribunal, fazendo a seguinte acusação:
13 Te ní xáhǎⁿ‑yu xii té Gàlión tée cùu gobiernú:
13 "Este homem está persuadindo o povo a adorar a Deus de maneira contrária à lei".
14 Te té Pǎblú cuìní‑dé cani‑dé cuèndú ní cùu, te ní ngüíta té Gàlión càháⁿ‑dé, te xǎhaⁿ‑dě xií‑yu:
14 Quando Paulo ia começar a falar, Gálio disse aos judeus: "Se vocês, judeus, estivessem apresentando queixa de algum delito ou crime grave, seria razoável que eu os ouvisse.
15 àdi dico‑ni sá ɨ́ɨ́ⁿ tnǔhu ní cáháⁿ‑dé, te yáchí‑gá chí cuàháⁿ yàcáⁿ ndatnúhu‑ndo nǔú méé‑ndó, chi mee‑ni sǎ ñà túú quìde‑dé nàcuáa càháⁿ tnúhu sá sánú ìchi ñaha xii‑ndo caháⁿ‑ndó, te yúhú ñá túú tnàhá iní‑í cada ndáá‑í nchaa xíǎⁿ —càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě.
15 Mas, visto que se trata de uma questão de palavras e nomes de sua própria lei, resolvam o problema vocês mesmos. Não serei juiz dessas coisas".
16 Te ní cudééⁿ‑dě, te ní ndeñuhu ñaha‑dě xií‑yu vechìuⁿ.
16 E mandou expulsá-los do tribunal.
17 Te ñáyiu ñá túú cùu ñáyiu isràél ní tnɨɨ́‑yu té Sǒstenés tée yɨ̀ndaha veñúhu ñáyiu isràél, te ndèhe té Gàlión tée cùu gobiernú ní canìhá‑yu xii‑dé, dico ñá túú tnàhí ná tnúhu ni cǎháⁿ‑dé taunihnu‑dé tée ní caní‑yu‑áⁿ.
17 Então todos se voltaram contra Sóstenes, o chefe da sinagoga, e o espancaram diante do tribunal. Mas Gálio não demonstrava nenhuma preocupação com isso.
18 Te tɨtnɨ́‑gá nduu ní xíndecu té Pǎblú ñuú Còrintú, te ní quide ndee ìní‑dé nchaa ñáyiu ní sándáá iní‑xi tnúhu Jèsús, te ní tnɨɨ‑dé ichi cuáháⁿ‑dé distrìtú Sìriá ndɨhɨ té Àquilú ndɨhɨ ñadɨ̀hɨ́ té Àquilú‑áⁿ tǎ Prìscilá, te ní quexìó‑yu ñuú Cèncreá. Te cùmání‑gǎ tnɨɨ́‑yu ichi quɨ́hɨ́ⁿ‑yu ñuú Éfesú, te ní dèté dɨ́quɨ́ tě Pǎblú, chi ducaⁿ nǐ xáhaⁿ‑dě xii Yá Ndiǒxí sá nděé xínu ɨɨⁿ chìuⁿ ní sani iní‑dé cada‑dé cuèndá‑gá, te dǎtnùní dèté‑dé. Te ní quée‑yu bàrcú cuáháⁿ‑yu.
18 Paulo permaneceu em Corinto por algum tempo. Depois despediu-se dos irmãos e navegou para a Síria, acompanhado de Priscila e Áqüila. Antes de embarcar, rapou a cabeça em Cencréia, devido a um voto que havia feito.
19 Te ní quexìó‑yu ñuú Éfesú, te yàcáⁿ ní xáhaⁿ tě Pǎblú sá cúndècu té Àquilú ndɨhɨ ñadɨ̀hɨ́‑dé, te mee‑dě quɨ́hɨ́ⁿ‑dé dava‑gá ñuú. Te cùmání‑gǎ caca‑dé quɨ́hɨ́ⁿ‑dé, te ní sáháⁿ‑dé veñúhu ñáyiu isràél ní ndatnúhu ndɨhɨ ñaha‑dě xií‑yu.
19 Chegaram a Éfeso, onde Paulo deixou Priscila e Áqüila. Ele, porém, entrando na sinagoga, começou a debater com os judeus.
20 Te ní xáhǎⁿ‑yu sá cúndècu‑dé tɨtnɨ́ nduu, te ñá ní cuìní‑dé cundecu‑dé.
20 Pedindo eles que ficasse mais tempo, não cedeu.
21 Te ní xáhaⁿ‑dě:
21 Mas, ao partir, prometeu: "Voltarei, se for da vontade de Deus". Então, embarcando, partiu de Éfeso.
22 Te ní quexìo‑dé ñuú Cèsareá, te ní quene‑dé bàrcú, te ní xica‑dé cuánuhú‑dé ñuú Jerusàlén, te ní ndexìo‑dé, te ní dándácǒo váha‑dé ñáyiu ndècu ichi Yá Ndiǒxí, te dǎtnùní ní xica‑dé cuáháⁿ‑dé ñuú Antiòquiá.
22 Ao chegar a Cesaréia, subiu até a igreja para saudá-la, e depois desceu para Antioquia.
23 Te yàcáⁿ ní xíndecu‑dé tɨtnɨ́ nduu, te dǎtnùní ní tnɨɨ‑dé ichi cuáháⁿ‑dé. Te ní sáháⁿ‑dé nɨhìí distrìtú Gàlaciá ndɨhɨ distrìtú Frìgiá. Te ndɨ tnahá ñuú ní sáháⁿ‑dé ní cáháⁿ‑dé ndɨhɨ ñáyiu sàndáá iní tnúhu Yá Ndiǒxí, te ní ndúcú ndéé‑gǎ‑yu ní quidé‑yu nchaa nàcuáa ní xáhaⁿ‑dě cadá‑yu.
23 Depois de passar algum tempo em Antioquia, Paulo partiu dali e viajou por toda a região da Galácia e da Frígia, fortalecendo todos os discípulos.
24 Te dàvá‑áⁿ nǐ quèxio ɨɨⁿ tée isràél ñuú Éfesú, te nàni‑dé Àpolós, te cùu‑dé tée ñuú Alejàndriá, te ío váha túha‑dé tnúhu Yá Ndiǒxí, te ío váha ñùhu dɨ́quɨ́‑dě nàcuáa cáháⁿ‑dé,
24 Enquanto isso, um judeu chamado Apolo, natural de Alexandria, chegou a Éfeso. Ele era homem culto e tinha grande conhecimento das Escrituras.
25 chi sa xìní‑dé nàcuáa ní xóo cáháⁿ ndíi Juàá cútnàhá ní xóo dacuàndute ndíi ñáyiu. Te ío ní cudɨ́ɨ́ ìní‑dé ní cáháⁿ‑dé nchaa nàcuáa ní cuu cuèndá Jèsús, dico vátá dácuàha‑gá‑dé nchaa tnúhu ní cáháⁿ méé Jèsús.
25 Fora instruído no caminho do Senhor e com grande fervor falava e ensinava com exatidão acerca de Jesus, embora conhecesse apenas o batismo de João.
26 Te ní sáháⁿ‑dé veñúhu ñáyiu isràél, te yàcáⁿ ní cáháⁿ‑dé nɨ yùhu nɨ iní‑dé. Te ndècu té Àquilú ndɨhɨ ñadɨ̀hɨ́‑dé tá Prìscilá ndèdóho‑yu tnúhu ní cáháⁿ‑dé, te ní xáhǎⁿ‑yu sá quɨ̀hɨ́ⁿ‑dé vehé‑yu, te ní sáháⁿ‑dé, te ní xítnǔhu ñàhá‑yu xii‑dé dava‑gá tnúhu Yá Ndiǒxí sá ñà túú xìní‑dé.
26 Logo começou a falar corajosamente na sinagoga. Quando Priscila e Áqüila o ouviram, convidaram-no para ir à sua casa e lhe explicaram com mais exatidão o caminho de Deus.
27 Te ní cachí té Àpolós sá quɨ̀hɨ́ⁿ‑dé distrìtú Acǎyá, núu xíǎⁿ ní cadúha ñáyiu ñuú Éfesú ɨɨⁿ tutú canehe‑dé quɨ́hɨ́ⁿ ndaha ñáyiu sàndáá iní tnúhu‑gá xǐndecu Acǎyá. Te xǎhǎⁿ‑yu núú tùtú‑yu: “Cáháⁿ váha‑ndo ndɨ̀hɨ té Àpolós nǔu ní quexìo‑dé”, càchí‑yu xǎhǎⁿ‑yu núú tùtú‑yu. Te ní xica‑dé cuáháⁿ‑dé, te ní quexìo‑dé Acǎyá. Te nchaa ñáyiu sàndáá iní tnúhu‑gá yàcáⁿ, dɨu‑ni mee Yǎ Ndiǒxí ní chindee ñàha‑gá ní sándáá iní ñáhǎ‑yu xii‑gá. Te té Àpolós ío váha ní cáháⁿ‑dé tnúhu Yá Ndiǒxí núǔ‑yu, te xíǎⁿ ío ní ndúcú ndéé‑gǎ‑yu ní quidé‑yu chìuⁿ‑gá.
27 Querendo ele ir para a Acaia, os irmãos o encorajaram e escreveram aos discípulos que o recebessem. Ao chegar, ele auxiliou muito os que pela graça haviam crido,
28 Te té Àpolós ní ndatnúhu‑dé ndɨhɨ ñáyiu isràél, te ní xíndedóho dava‑gá‑yu. Te ío váha ní cani‑dé cuèndú nchaa nàcuáa ní xóo cáháⁿ cue tée ndéé sanaha sǎ quíxí Crìstú ñuyíú‑a. Te ní cáháⁿ ndáá‑dé ní xáhaⁿ‑dě sá dɨ́ú‑ní Jèsús cúú‑gǎ Crìstú Yaá ní tendaha Yǎ Ndiǒxí ní quixi ñuyíú‑a. Te ñáyiu isràél xǐndatnúhu‑yu sá ñǎ ndàá nàcuáa càháⁿ‑dé, dico ñá ní nǐhǐ‑yu tnúhu cúñàhá‑yu xii‑dé, chi ío váha ñùhu dɨ́quɨ́‑dě tnúhu cáháⁿ‑dé.
28 pois refutava vigorosamente os judeus em debate público, provando pelas Escrituras que Jesus é o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.