Atos 11

Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Te cue tée ní táúchíúⁿ Jèsús dacuàha ñaha xii ñáyiu tnúhu‑gá, ndɨhɨ cue ñáyiu ní sándáá iní tnúhu‑gá, ñáyiu ndècu distritú Jùdeá ní níhǐ‑yu tnúhu sá ñǎyiu ñá túú cùu ñáyiu isràél ní sándáá iní‑yu tnúhu Yá Ndiǒxí.
1 Os apóstolos e os irmãos da Judéia ouviram dizer que também os pagãos haviam recebido a palavra de Deus.
2 Te òré ní ndexìo té Pèlú ñuú Jerusàlén, te ñáyiu isràél ñáyiu ní cachí sá cádá nchàa nacuáa ní cáháⁿ ndíi Moìsés ní satnuhu ñàhá‑yu xii‑dé.
2 E, quando Pedro subiu a Jerusalém, os fiéis que eram da circuncisão repreenderam-no:
3 Te ní xáhǎⁿ‑yu xii té Pèlú:
3 Por que entraste em casa de incircuncisos e comeste com eles?
4 Te té Pèlú ní cani‑dé cuèndú nàcuáa ní cuu núú nǐ sáháⁿ‑dé, te xǎhaⁿ‑dě:
4 Mas Pedro fez-lhes uma exposição de tudo o que acontecera, dizendo:
5 —Ní xíndecu‑í ñuú Jòpé. Te òré càháⁿ ndɨhɨ‑í Yǎ Ndiǒxí, te ní dácótó ñàha‑xi xii‑í sá věxi cuuⁿ ɨɨⁿ dóó cáhnú àndɨu, te ndùtu ndɨ cumí xɨ́quɨ́‑xi, te ní ngava‑xi núú ndécù‑í.
5 Eu estava orando na cidade de Jope e, arrebatado em espírito, tive uma visão: uma coisa, à maneira duma grande toalha, presa pelas quatro pontas, descia do céu até perto de mim.
6 Te ní xíndéhé vǎha‑í, te ní xiní‑í nchaa quɨtɨ yòdo núú‑xi. Te ɨɨⁿ xichi yòdo quɨtɨ cúmí sáhá‑xi, te ɨɨⁿ xichi yòdo quɨtɨ dééⁿ, te ɨɨⁿ xichi yòdo cóó, te ɨɨⁿ xichi yòdo quɨtɨ ndava.
6 Olhei-a atentamente e distingui claramente quadrúpedes terrestres, feras, répteis e aves do céu.
7 Te ní tecú dóho‑í càháⁿ ɨɨⁿ sá càháⁿ, te càchí‑xi: “Pèlú, ndacuɨ́ñɨ́ cahni‑n nděda‑ni càa quɨtɨ‑a caxi‑n‑dɨ”, cachí sá nǐ cáháⁿ‑áⁿ.
7 Ouvi também uma voz que me dizia: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
8 Te ní xáhaⁿ‑ǐ: “Vá cáhnì‑í‑dɨ chi càchí tnúhu sá sánú ìchi ñaha xii nchúhú ñáyiu isràél sá vǎ cúú càxi‑ndɨ́ nchaa quɨtɨ‑a”, xǎhaⁿ‑ǐ.
8 Eu, porém, disse: De nenhum modo, Senhor, pois nunca entrou em minha boca coisa profana ou impura.
9 Te ní tecú dóho‑í càháⁿ‑ni tucu núú nǐnu, te càchí sá càháⁿ‑áⁿ: “Vá cúú càchí‑n sǎ vǎ cúú càxi‑n‑dɨ, chi mee Yǎ Ndiǒxí ní cachí‑gá sá dɨ́ú nchàa quɨtɨ‑áⁿ cuu caxi‑o”, càchí sá càháⁿ‑áⁿ.
9 Outra vez falou a voz do céu: O que Deus purificou não chames tu de impuro.
10 Te ducaⁿ nǐ cáháⁿ sá nì cáháⁿ‑áⁿ ǔní xito, te dǎtnùní cuándaa dóó‑ǎⁿ ndɨhɨ nchaa quɨtɨ‑áⁿ andɨu.
10 Isto aconteceu três vezes e tudo tornou a ser levado ao céu.
11 Te òré‑ni ní quexìo úní cue tée vehe núú ndécù‑í. Te cue tée‑áⁿ nǐ tendaha ñàha ɨɨⁿ tée ñuú Cèsareá nándùcu ñaha‑güedé xii‑í.
11 Nisso chegaram três homens à casa onde eu estava, enviados a mim de Cesaréia.
12 Te mee Espíritú Yǎ Ndiǒxí ní cachí‑xi sá quɨ̀hɨ́ⁿ‑í ndɨhɨ‑güedé, te ní cachí‑xi sá ñà túú nǎ cani iní‑í. Te tnàhá íñú cue tée ndècu iha ní sáháⁿ ndɨhɨ ñaha‑güedě xii‑í, te nchaa‑ndɨ́ ní sáháⁿ‑ndɨ́ vehe té Còrneliú ñuú Cèsareá.
12 O Espírito me disse que fosse com eles sem hesitar. Foram comigo também os seis irmãos aqui presentes e entramos na casa de Cornélio.
13 Te ní cani‑dé cuèndú nàcuáa ní cuu ní sáháⁿ ɨɨⁿ espíritú xínú cuèchi núú Yǎ Ndiǒxí vehe‑dé, te ní quɨ́hu‑xi ndéé xɨtɨ́ vehe‑dé, te ní xáhaⁿ‑xi xìi‑dé: “Tendaha‑n cuè tée na quɨ̀hɨ́ⁿ‑güedé ñuú Jòpé quɨ́ngana‑güedé ɨɨⁿ tée nàni Xímú, àdi Pelú chi úú dɨ̀u‑dé. Te candeca ñaha‑güedě quixi.
13 Este nos referiu então como em casa tinha visto um anjo diante de si, que lhe dissera: Envia alguém a Jope e chama Simão, que tem por sobrenome Pedro.
14 Te tée‑áⁿ cachí tnúhu‑dé nása cada‑n nàníhí tàhú‑n ndɨ̀hɨ ñadɨhɨ́‑n, ndɨhɨ landú‑n, ndɨhɨ nchaa ñáyiu xìnu cuechi vehe‑n”, duha ní xáhaⁿ espíritú‑áⁿ xii té Còrneliú.
14 Ele te dirá as palavras pelas quais serás salvo tu e toda a tua casa.
15 Te òré ní ngüíta‑í càháⁿ ndɨhɨ‑í‑yu ní quexìo Espíritú Yǎ Ndiǒxí ní ngúndecu ndɨhɨ́‑yu dàtná ní quide‑xi cútnàhá ní taxi Yá Ndiǒxí Espíritú‑gá ndéé díhna ní ngúndecu ndɨhɨ nchoo.
15 Apenas comecei a falar, quando desceu o Espírito Santo sobre eles, como no princípio descera também sobre nós.
16 Te ní ndacu iní‑í nàcuáa ní cáháⁿ Xítohó Jesucrìstú, te duha ní cachí‑gá: “Té Juàá ní xóo dacuàndute‑dé ñáyiu, dico yúhú sǎñaha‑ǐ Espíritú Yǎ Ndiǒxí cundecu ndɨhɨ́‑yu”, duha ní cachí‑gá.
16 Lembrei-me então das palavras do Senhor, quando disse: João batizou em água, mas vós sereis batizados no Espírito Santo.
17 Te Yá Ndiǒxí ní sáñaha‑gǎ Espíritú‑gá cundecu ndɨhɨ ñáyiu ñá túú cùu ñáyiu isràél dàtná ní quide‑gá cútnàhá ní sándáá iní‑ó tnǔhu Jèsús, núu xíǎⁿ vá càchí‑í sá vǎ cúú càda‑í ɨɨⁿ sá cuìní Yǎ Ndiǒxí cada‑í —càchí té Pèlú xǎhaⁿ‑dě xií‑yu.
17 Pois, se Deus lhes deu a mesma graça que a nós, que cremos no Senhor Jesus Cristo, com que direito me oporia eu a Deus?
18 Te sátá dúcáⁿ nǐ xáhaⁿ tě Pèlú, te ñá túú‑gǎ ná tnúhu ni cǎháⁿ‑yu, te ío ní cudɨ́ɨ́ ìní‑yu nchaa nàcuáa ní quide Yá Ndiǒxí, te ní xítnàhá‑yu:
18 Depois de terem ouvido essas palavras, eles se calaram e deram glória a Deus, dizendo: Portanto, também aos pagãos concedeu Deus o arrependimento que conduz à vida!
19 Te sátá nǐ sahni‑güedé té Těvá, te ní cuiní‑güedé cada úhú‑güedé nchaa ñáyiu ní sándáá iní‑xi tnúhu Jèsús, te ní xíté nuú‑yu ndɨ tnahá ɨɨⁿ ɨɨⁿ ñuú. Te davá‑yu cuáháⁿ‑yu ndéé distrìtú Fèniciá ndɨhɨ distrìtú Chìpré ndɨhɨ ñuú Antiòquiá. Te ní cáháⁿ‑yu tnúhu Jèsús núú mee‑ni ñǎyiu isràél, te ñá ní xǐtnǔhu‑yu dava‑gá‑yu.
19 Entretanto, aqueles que foram dispersados pela perseguição que houve no tempo de Estêvão chegaram até a Fenícia, Chipre e Antioquia, pregando a palavra só aos judeus.
20 Te dava‑gá ñáyiu distrìtú Chìpré ndɨhɨ ñáyiu ñuú Cìrené ní sáháⁿ‑yu ñuú Antiòquiá. Te ñá dɨ́ú mèe‑ni ñáyiu isràél ní cǎháⁿ ndɨhɨ́‑yu, chi tnàhá ñáyiu ñá túú cùu ñáyiu isràél ní xáhǎⁿ‑yu tnúhu Jèsús.
20 Alguns deles, porém, que eram de Chipre e de Cirene, entrando em Antioquia, dirigiram-se também aos gregos, anunciando-lhes o Evangelho do Senhor Jesus.
21 Te ní chindee ñàha‑gá xii ñáyiu càháⁿ tnúhu‑gá, te vài‑gá‑yu ní sándáá iní‑yu‑gá chi ní tuhá‑yu ichi‑gá.
21 A mão do Senhor estava com eles e grande foi o número dos que receberam a fé e se converteram ao Senhor.
22 Te ñáyiu ndècu ñuú Jerusàlén ñáyiu ní sándáá iní tnúhu Jèsús ní níhǐ‑yu tnúhu nàcuáa ní cuu, núu xíǎⁿ ní tendàhá‑yu té Bèé cuáháⁿ‑dé ñuú Antiòquiá.
22 A notícia dessas coisas chegou aos ouvidos da Igreja de Jerusalém. Enviaram então Barnabé até Antioquia.
23 Te òré ní quexìo té Bèé, te ní xiní‑dé nàcuáa ní quide ñaha‑gǎ xií‑yu sá nǐ naníhí tàhú‑yu, núu xíǎⁿ ío ní cudɨ́ɨ́ ìní‑dé. Te ní dácáhú ìní ñáhá‑dě, te ní xáhaⁿ‑dě:
23 Ao chegar lá, alegrou-se, vendo a graça de Deus, e a todos exortava a perseverar no Senhor com firmeza de coração,
24 Te té Bèé cúú‑dě ɨɨⁿ tée váha iní‑xi, te ndècu ndɨhɨ‑dé Espíritú Yǎ Ndiǒxí, te ío sàndáá iní‑dé tnúhu Jèsús. Te vài vihi ñáyiu ní tuhá‑yu ichi‑gá.
24 pois era um homem de bem e cheio do Espírito Santo e de fé. Assim uma grande multidão uniu-se ao Senhor.
25 Te dǎtnùní cuáháⁿ té Bèé ñuú Tàrsú cuánúndúcú‑dě té Sàulú.
25 Em seguida, partiu Barnabé para Tarso, à procura de Saulo. Achou-o e levou-o para Antioquia.
26 Te òré ní naníhí ñáhá‑dě, te ndèca ñaha‑dé cuáháⁿ ñuú Antiòquiá, te yàcáⁿ ní xíndecu‑güedé ɨɨⁿ cuíá ndɨhɨ ñáyiu ní sándáá iní tnúhu Jèsús, te vàí‑yu ní dácuáhá ñàha‑güedé tnúhu‑gá. Te dɨu‑ni ñuú Antiòquiá ní dánání ñàhá‑yu Cristiànú xii nchaa ñáyiu sàndáá iní tnúhu Jèsús.
26 Durante um ano inteiro eles tomaram parte nas reuniões da comunidade e instruíram grande multidão, de maneira que em Antioquia é que os discípulos, pela primeira vez, foram chamados pelo nome de cristãos.
27 Te ndéé dàvá‑áⁿ nǐ quee ɨɨⁿ ǔú cue tée càháⁿ tnúhu Yá Ndiǒxí ñuú Jerusàlén cuáháⁿ‑güedé ñuú Antiòquiá.
27 Por aqueles dias desceram alguns profetas de Jerusalém a Antioquia.
28 Te ɨɨⁿ‑dé nání‑dě Àgabú, te ní chindee ñàha Espíritú Yǎ Ndiǒxí xii‑dé, te ní sáháⁿ‑dé núú nchàa ñáyiu sàndáá iní tnúhu‑gá, te ní xáhaⁿ‑dě xií‑yu sá quíxí ɨ̀ɨⁿ tnamá nɨhìí ñuyíú. Te ducaⁿ nǐ cuu sátá nǐ ngúnutnɨ́ɨ té Clàudiú tée yɨ̀ndaha cuéhé nàcióⁿ.
28 Um deles, chamado Ágabo, levantou-se e deu a entender pelo Espírito que haveria uma grande fome em toda a terra. Esta, com efeito, veio no reinado de Cláudio.
29 Núu xíǎⁿ nchaa ñáyiu sàndáá iní tnúhu Jèsús ñuú Antiòquiá ní ndatnúhu‑yu sá chíndèé‑yu nchaa ñáyiu sàndáá iní tnúhu‑gá ndécú dìstritú Jùdeá cuèndá vá ndóhó vìhí‑yu docó. Te nàcuáa ní níhǐ‑yu, te ducaⁿ nǐ sacáⁿ tnáhǎ‑yu.
29 Os discípulos resolveram, cada um conforme as suas posses, enviar socorro aos irmãos da Judéia.
30 Te ní tacá díhúⁿ‑ǎⁿ, te nèhe té Bèé ndɨhɨ té Sàulú cuáháⁿ, cuáha‑güedé cue tée yɨ̀ndaha ñáyiu sàndáá iní tnúhu‑gá.
30 Assim o fizeram e o enviaram aos anciãos por intermédio de Barnabé e Saulo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.