Atos 11
Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs NVT
1 Te cue tée ní táúchíúⁿ Jèsús dacuàha ñaha xii ñáyiu tnúhu‑gá, ndɨhɨ cue ñáyiu ní sándáá iní tnúhu‑gá, ñáyiu ndècu distritú Jùdeá ní níhǐ‑yu tnúhu sá ñǎyiu ñá túú cùu ñáyiu isràél ní sándáá iní‑yu tnúhu Yá Ndiǒxí.
1 Logo chegou aos apóstolos e a outros irmãos da Judeia a notícia de que os gentios haviam recebido a palavra de Deus.
2 Te òré ní ndexìo té Pèlú ñuú Jerusàlén, te ñáyiu isràél ñáyiu ní cachí sá cádá nchàa nacuáa ní cáháⁿ ndíi Moìsés ní satnuhu ñàhá‑yu xii‑dé.
2 Mas, quando Pedro voltou a Jerusalém, os discípulos judeus o criticaram,
3 Te ní xáhǎⁿ‑yu xii té Pèlú:
3 dizendo: “Você entrou na casa de gentios e até comeu com eles!”.
4 Te té Pèlú ní cani‑dé cuèndú nàcuáa ní cuu núú nǐ sáháⁿ‑dé, te xǎhaⁿ‑dě:
4 Então Pedro lhes contou exatamente o que havia acontecido.
5 —Ní xíndecu‑í ñuú Jòpé. Te òré càháⁿ ndɨhɨ‑í Yǎ Ndiǒxí, te ní dácótó ñàha‑xi xii‑í sá věxi cuuⁿ ɨɨⁿ dóó cáhnú àndɨu, te ndùtu ndɨ cumí xɨ́quɨ́‑xi, te ní ngava‑xi núú ndécù‑í.
5 Disse: “Eu estava na cidade de Jope e, enquanto orava, num êxtase, tive uma visão. Algo semelhante a um lençol grande foi baixado do céu, preso pelas quatro pontas, vindo até onde eu estava.
6 Te ní xíndéhé vǎha‑í, te ní xiní‑í nchaa quɨtɨ yòdo núú‑xi. Te ɨɨⁿ xichi yòdo quɨtɨ cúmí sáhá‑xi, te ɨɨⁿ xichi yòdo quɨtɨ dééⁿ, te ɨɨⁿ xichi yòdo cóó, te ɨɨⁿ xichi yòdo quɨtɨ ndava.
6 Quando olhei dentro do lençol, vi toda espécie de animais domésticos e selvagens, répteis e aves.
7 Te ní tecú dóho‑í càháⁿ ɨɨⁿ sá càháⁿ, te càchí‑xi: “Pèlú, ndacuɨ́ñɨ́ cahni‑n nděda‑ni càa quɨtɨ‑a caxi‑n‑dɨ”, cachí sá nǐ cáháⁿ‑áⁿ.
7 E ouvi uma voz dizer: ‘Levante-se, Pedro; mate e coma’.
8 Te ní xáhaⁿ‑ǐ: “Vá cáhnì‑í‑dɨ chi càchí tnúhu sá sánú ìchi ñaha xii nchúhú ñáyiu isràél sá vǎ cúú càxi‑ndɨ́ nchaa quɨtɨ‑a”, xǎhaⁿ‑ǐ.
8 “Eu respondi: ‘De modo nenhum, Senhor! Jamais comi coisa alguma que fosse considerada impura ou imprópria’.
9 Te ní tecú dóho‑í càháⁿ‑ni tucu núú nǐnu, te càchí sá càháⁿ‑áⁿ: “Vá cúú càchí‑n sǎ vǎ cúú càxi‑n‑dɨ, chi mee Yǎ Ndiǒxí ní cachí‑gá sá dɨ́ú nchàa quɨtɨ‑áⁿ cuu caxi‑o”, càchí sá càháⁿ‑áⁿ.
9 “Mas a voz do céu falou novamente: ‘Não chame de impuro o que Deus purificou’.
10 Te ducaⁿ nǐ cáháⁿ sá nì cáháⁿ‑áⁿ ǔní xito, te dǎtnùní cuándaa dóó‑ǎⁿ ndɨhɨ nchaa quɨtɨ‑áⁿ andɨu.
10 Isso aconteceu três vezes, antes que o lençol, com tudo que ele continha, fosse recolhido ao céu.
11 Te òré‑ni ní quexìo úní cue tée vehe núú ndécù‑í. Te cue tée‑áⁿ nǐ tendaha ñàha ɨɨⁿ tée ñuú Cèsareá nándùcu ñaha‑güedé xii‑í.
11 “Nesse momento, três homens que haviam sido enviados de Cesareia chegaram à casa onde eu estava hospedado.
12 Te mee Espíritú Yǎ Ndiǒxí ní cachí‑xi sá quɨ̀hɨ́ⁿ‑í ndɨhɨ‑güedé, te ní cachí‑xi sá ñà túú nǎ cani iní‑í. Te tnàhá íñú cue tée ndècu iha ní sáháⁿ ndɨhɨ ñaha‑güedě xii‑í, te nchaa‑ndɨ́ ní sáháⁿ‑ndɨ́ vehe té Còrneliú ñuú Cèsareá.
12 O Espírito me disse que eu fosse com eles, sem nada questionar. Esses seis irmãos me acompanharam, e logo entramos na casa do homem que havia mandado nos buscar.
13 Te ní cani‑dé cuèndú nàcuáa ní cuu ní sáháⁿ ɨɨⁿ espíritú xínú cuèchi núú Yǎ Ndiǒxí vehe‑dé, te ní quɨ́hu‑xi ndéé xɨtɨ́ vehe‑dé, te ní xáhaⁿ‑xi xìi‑dé: “Tendaha‑n cuè tée na quɨ̀hɨ́ⁿ‑güedé ñuú Jòpé quɨ́ngana‑güedé ɨɨⁿ tée nàni Xímú, àdi Pelú chi úú dɨ̀u‑dé. Te candeca ñaha‑güedě quixi.
13 Ele nos contou como um anjo havia aparecido em sua casa e dito: ‘Envie mensageiros a Jope e mande buscar Simão, também chamado Pedro.
14 Te tée‑áⁿ cachí tnúhu‑dé nása cada‑n nàníhí tàhú‑n ndɨ̀hɨ ñadɨhɨ́‑n, ndɨhɨ landú‑n, ndɨhɨ nchaa ñáyiu xìnu cuechi vehe‑n”, duha ní xáhaⁿ espíritú‑áⁿ xii té Còrneliú.
14 Ele lhe dirá como você e toda a sua casa podem ser salvos’.
15 Te òré ní ngüíta‑í càháⁿ ndɨhɨ‑í‑yu ní quexìo Espíritú Yǎ Ndiǒxí ní ngúndecu ndɨhɨ́‑yu dàtná ní quide‑xi cútnàhá ní taxi Yá Ndiǒxí Espíritú‑gá ndéé díhna ní ngúndecu ndɨhɨ nchoo.
15 “Quando comecei a falar, o Espírito Santo desceu sobre eles, como ocorreu conosco, no princípio.
16 Te ní ndacu iní‑í nàcuáa ní cáháⁿ Xítohó Jesucrìstú, te duha ní cachí‑gá: “Té Juàá ní xóo dacuàndute‑dé ñáyiu, dico yúhú sǎñaha‑ǐ Espíritú Yǎ Ndiǒxí cundecu ndɨhɨ́‑yu”, duha ní cachí‑gá.
16 Então me lembrei das palavras do Senhor, quando ele disse: ‘João batizou com água, mas vocês serão batizados com o Espírito Santo’.
17 Te Yá Ndiǒxí ní sáñaha‑gǎ Espíritú‑gá cundecu ndɨhɨ ñáyiu ñá túú cùu ñáyiu isràél dàtná ní quide‑gá cútnàhá ní sándáá iní‑ó tnǔhu Jèsús, núu xíǎⁿ vá càchí‑í sá vǎ cúú càda‑í ɨɨⁿ sá cuìní Yǎ Ndiǒxí cada‑í —càchí té Pèlú xǎhaⁿ‑dě xií‑yu.
17 E, uma vez que Deus deu a esses gentios a mesma dádiva que concedeu a nós quando cremos no Senhor Jesus Cristo, quem era eu para me opor a Deus?”.
18 Te sátá dúcáⁿ nǐ xáhaⁿ tě Pèlú, te ñá túú‑gǎ ná tnúhu ni cǎháⁿ‑yu, te ío ní cudɨ́ɨ́ ìní‑yu nchaa nàcuáa ní quide Yá Ndiǒxí, te ní xítnàhá‑yu:
18 Ao ouvirem isso, pararam de levantar objeções e começaram a louvar a Deus, dizendo: “Vemos que Deus deu aos gentios o mesmo privilégio de se arrepender e receber a vida eterna!”.
19 Te sátá nǐ sahni‑güedé té Těvá, te ní cuiní‑güedé cada úhú‑güedé nchaa ñáyiu ní sándáá iní‑xi tnúhu Jèsús, te ní xíté nuú‑yu ndɨ tnahá ɨɨⁿ ɨɨⁿ ñuú. Te davá‑yu cuáháⁿ‑yu ndéé distrìtú Fèniciá ndɨhɨ distrìtú Chìpré ndɨhɨ ñuú Antiòquiá. Te ní cáháⁿ‑yu tnúhu Jèsús núú mee‑ni ñǎyiu isràél, te ñá ní xǐtnǔhu‑yu dava‑gá‑yu.
19 Enquanto isso, os discípulos que haviam sido dispersos na perseguição depois da morte de Estêvão chegaram até a Fenícia, Chipre e Antioquia da Síria. Pregaram a palavra, mas somente aos judeus.
20 Te dava‑gá ñáyiu distrìtú Chìpré ndɨhɨ ñáyiu ñuú Cìrené ní sáháⁿ‑yu ñuú Antiòquiá. Te ñá dɨ́ú mèe‑ni ñáyiu isràél ní cǎháⁿ ndɨhɨ́‑yu, chi tnàhá ñáyiu ñá túú cùu ñáyiu isràél ní xáhǎⁿ‑yu tnúhu Jèsús.
20 Contudo, alguns dos discípulos que foram de Chipre e Cirene até Antioquia começaram a anunciar aos gentios as boas-novas a respeito do Senhor Jesus.
21 Te ní chindee ñàha‑gá xii ñáyiu càháⁿ tnúhu‑gá, te vài‑gá‑yu ní sándáá iní‑yu‑gá chi ní tuhá‑yu ichi‑gá.
21 A mão do Senhor estava com eles, e muitos desses gentios creram e se converteram ao Senhor.
22 Te ñáyiu ndècu ñuú Jerusàlén ñáyiu ní sándáá iní tnúhu Jèsús ní níhǐ‑yu tnúhu nàcuáa ní cuu, núu xíǎⁿ ní tendàhá‑yu té Bèé cuáháⁿ‑dé ñuú Antiòquiá.
22 Quando a igreja de Jerusalém soube do que havia acontecido, enviou Barnabé a Antioquia.
23 Te òré ní quexìo té Bèé, te ní xiní‑dé nàcuáa ní quide ñaha‑gǎ xií‑yu sá nǐ naníhí tàhú‑yu, núu xíǎⁿ ío ní cudɨ́ɨ́ ìní‑dé. Te ní dácáhú ìní ñáhá‑dě, te ní xáhaⁿ‑dě:
23 Ao chegar ali e ver essa demonstração da graça de Deus, alegrou-se muito e incentivou os irmãos a permanecerem fiéis ao Senhor.
24 Te té Bèé cúú‑dě ɨɨⁿ tée váha iní‑xi, te ndècu ndɨhɨ‑dé Espíritú Yǎ Ndiǒxí, te ío sàndáá iní‑dé tnúhu Jèsús. Te vài vihi ñáyiu ní tuhá‑yu ichi‑gá.
24 Barnabé era um homem bom, cheio do Espírito Santo e de fé. E uma grande multidão se converteu ao Senhor.
25 Te dǎtnùní cuáháⁿ té Bèé ñuú Tàrsú cuánúndúcú‑dě té Sàulú.
25 Então Barnabé foi a Tarso procurar Saulo.
26 Te òré ní naníhí ñáhá‑dě, te ndèca ñaha‑dé cuáháⁿ ñuú Antiòquiá, te yàcáⁿ ní xíndecu‑güedé ɨɨⁿ cuíá ndɨhɨ ñáyiu ní sándáá iní tnúhu Jèsús, te vàí‑yu ní dácuáhá ñàha‑güedé tnúhu‑gá. Te dɨu‑ni ñuú Antiòquiá ní dánání ñàhá‑yu Cristiànú xii nchaa ñáyiu sàndáá iní tnúhu Jèsús.
26 Quando o encontrou, levou-o para Antioquia. Ali permaneceram com a igreja um ano inteiro, ensinando a muitas pessoas. Foi em Antioquia que os discípulos foram chamados de cristãos pela primeira vez.
27 Te ndéé dàvá‑áⁿ nǐ quee ɨɨⁿ ǔú cue tée càháⁿ tnúhu Yá Ndiǒxí ñuú Jerusàlén cuáháⁿ‑güedé ñuú Antiòquiá.
27 Durante esse tempo, alguns profetas viajaram de Jerusalém a Antioquia.
28 Te ɨɨⁿ‑dé nání‑dě Àgabú, te ní chindee ñàha Espíritú Yǎ Ndiǒxí xii‑dé, te ní sáháⁿ‑dé núú nchàa ñáyiu sàndáá iní tnúhu‑gá, te ní xáhaⁿ‑dě xií‑yu sá quíxí ɨ̀ɨⁿ tnamá nɨhìí ñuyíú. Te ducaⁿ nǐ cuu sátá nǐ ngúnutnɨ́ɨ té Clàudiú tée yɨ̀ndaha cuéhé nàcióⁿ.
28 Um deles, chamado Ágabo, pôs-se em pé numa das reuniões e predisse, pelo Espírito, que uma grande fome viria sobre todo o mundo romano. (Isso se cumpriu durante o reinado de Cláudio.)
29 Núu xíǎⁿ nchaa ñáyiu sàndáá iní tnúhu Jèsús ñuú Antiòquiá ní ndatnúhu‑yu sá chíndèé‑yu nchaa ñáyiu sàndáá iní tnúhu‑gá ndécú dìstritú Jùdeá cuèndá vá ndóhó vìhí‑yu docó. Te nàcuáa ní níhǐ‑yu, te ducaⁿ nǐ sacáⁿ tnáhǎ‑yu.
29 Então os discípulos de Antioquia decidiram enviar uma ajuda aos irmãos na Judeia, cada um de acordo com suas possibilidades.
30 Te ní tacá díhúⁿ‑ǎⁿ, te nèhe té Bèé ndɨhɨ té Sàulú cuáháⁿ, cuáha‑güedé cue tée yɨ̀ndaha ñáyiu sàndáá iní tnúhu‑gá.
30 Foi o que fizeram, enviando as doações aos presbíteros por meio de Barnabé e Saulo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.