Atos 11

Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Te cue tée ní táúchíúⁿ Jèsús dacuàha ñaha xii ñáyiu tnúhu‑gá, ndɨhɨ cue ñáyiu ní sándáá iní tnúhu‑gá, ñáyiu ndècu distritú Jùdeá ní níhǐ‑yu tnúhu sá ñǎyiu ñá túú cùu ñáyiu isràél ní sándáá iní‑yu tnúhu Yá Ndiǒxí.
1 Os apóstolos e os irmãos de toda a Judéia ouviram falar que os gentios também haviam recebido a palavra de Deus.
2 Te òré ní ndexìo té Pèlú ñuú Jerusàlén, te ñáyiu isràél ñáyiu ní cachí sá cádá nchàa nacuáa ní cáháⁿ ndíi Moìsés ní satnuhu ñàhá‑yu xii‑dé.
2 Assim, quando Pedro subiu a Jerusalém, os que eram do partido dos circuncisos o criticavam, dizendo:
3 Te ní xáhǎⁿ‑yu xii té Pèlú:
3 "Você entrou na casa de homens incircuncisos e comeu com eles".
4 Te té Pèlú ní cani‑dé cuèndú nàcuáa ní cuu núú nǐ sáháⁿ‑dé, te xǎhaⁿ‑dě:
4 Pedro, então, começou a explicar-lhes exatamente como tudo havia acontecido:
5 —Ní xíndecu‑í ñuú Jòpé. Te òré càháⁿ ndɨhɨ‑í Yǎ Ndiǒxí, te ní dácótó ñàha‑xi xii‑í sá věxi cuuⁿ ɨɨⁿ dóó cáhnú àndɨu, te ndùtu ndɨ cumí xɨ́quɨ́‑xi, te ní ngava‑xi núú ndécù‑í.
5 "Eu estava na cidade de Jope orando; caindo em êxtase, tive uma visão. Vi algo parecido com um grande lençol sendo baixado do céu, preso pelas quatro pontas, e que vinha até o lugar onde eu estava.
6 Te ní xíndéhé vǎha‑í, te ní xiní‑í nchaa quɨtɨ yòdo núú‑xi. Te ɨɨⁿ xichi yòdo quɨtɨ cúmí sáhá‑xi, te ɨɨⁿ xichi yòdo quɨtɨ dééⁿ, te ɨɨⁿ xichi yòdo cóó, te ɨɨⁿ xichi yòdo quɨtɨ ndava.
6 Olhei para dentro dele e notei que havia ali quadrúpedes da terra, animais selvagens, répteis e aves do céu.
7 Te ní tecú dóho‑í càháⁿ ɨɨⁿ sá càháⁿ, te càchí‑xi: “Pèlú, ndacuɨ́ñɨ́ cahni‑n nděda‑ni càa quɨtɨ‑a caxi‑n‑dɨ”, cachí sá nǐ cáháⁿ‑áⁿ.
7 Então ouvi uma voz que me dizia: ‘Levante-se, Pedro; mate e coma’.
8 Te ní xáhaⁿ‑ǐ: “Vá cáhnì‑í‑dɨ chi càchí tnúhu sá sánú ìchi ñaha xii nchúhú ñáyiu isràél sá vǎ cúú càxi‑ndɨ́ nchaa quɨtɨ‑a”, xǎhaⁿ‑ǐ.
8 "Eu respondi: De modo nenhum, Senhor! Nunca entrou em minha boca algo impuro ou imundo.
9 Te ní tecú dóho‑í càháⁿ‑ni tucu núú nǐnu, te càchí sá càháⁿ‑áⁿ: “Vá cúú càchí‑n sǎ vǎ cúú càxi‑n‑dɨ, chi mee Yǎ Ndiǒxí ní cachí‑gá sá dɨ́ú nchàa quɨtɨ‑áⁿ cuu caxi‑o”, càchí sá càháⁿ‑áⁿ.
9 "A voz falou do céu segunda vez: ‘Não chame impuro ao que Deus purificou’.
10 Te ducaⁿ nǐ cáháⁿ sá nì cáháⁿ‑áⁿ ǔní xito, te dǎtnùní cuándaa dóó‑ǎⁿ ndɨhɨ nchaa quɨtɨ‑áⁿ andɨu.
10 Isso aconteceu três vezes, e então tudo foi recolhido ao céu.
11 Te òré‑ni ní quexìo úní cue tée vehe núú ndécù‑í. Te cue tée‑áⁿ nǐ tendaha ñàha ɨɨⁿ tée ñuú Cèsareá nándùcu ñaha‑güedé xii‑í.
11 "Na mesma hora chegaram à casa em que eu estava hospedado três homens que me haviam sido enviados de Cesaréia.
12 Te mee Espíritú Yǎ Ndiǒxí ní cachí‑xi sá quɨ̀hɨ́ⁿ‑í ndɨhɨ‑güedé, te ní cachí‑xi sá ñà túú nǎ cani iní‑í. Te tnàhá íñú cue tée ndècu iha ní sáháⁿ ndɨhɨ ñaha‑güedě xii‑í, te nchaa‑ndɨ́ ní sáháⁿ‑ndɨ́ vehe té Còrneliú ñuú Cèsareá.
12 O Espírito me disse que não hesitasse em ir com eles. Estes seis irmãos também foram comigo, e entramos na casa de um certo homem.
13 Te ní cani‑dé cuèndú nàcuáa ní cuu ní sáháⁿ ɨɨⁿ espíritú xínú cuèchi núú Yǎ Ndiǒxí vehe‑dé, te ní quɨ́hu‑xi ndéé xɨtɨ́ vehe‑dé, te ní xáhaⁿ‑xi xìi‑dé: “Tendaha‑n cuè tée na quɨ̀hɨ́ⁿ‑güedé ñuú Jòpé quɨ́ngana‑güedé ɨɨⁿ tée nàni Xímú, àdi Pelú chi úú dɨ̀u‑dé. Te candeca ñaha‑güedě quixi.
13 Ele nos contou como um anjo lhe tinha aparecido em sua casa e dissera: ‘Mande buscar, em Jope, a Simão, chamado Pedro.
14 Te tée‑áⁿ cachí tnúhu‑dé nása cada‑n nàníhí tàhú‑n ndɨ̀hɨ ñadɨhɨ́‑n, ndɨhɨ landú‑n, ndɨhɨ nchaa ñáyiu xìnu cuechi vehe‑n”, duha ní xáhaⁿ espíritú‑áⁿ xii té Còrneliú.
14 Ele lhe trará uma mensagem por meio da qual serão salvos você e todos os da sua casa’.
15 Te òré ní ngüíta‑í càháⁿ ndɨhɨ‑í‑yu ní quexìo Espíritú Yǎ Ndiǒxí ní ngúndecu ndɨhɨ́‑yu dàtná ní quide‑xi cútnàhá ní taxi Yá Ndiǒxí Espíritú‑gá ndéé díhna ní ngúndecu ndɨhɨ nchoo.
15 "Quando comecei a falar, o Espírito Santo desceu sobre eles como sobre nós no princípio.
16 Te ní ndacu iní‑í nàcuáa ní cáháⁿ Xítohó Jesucrìstú, te duha ní cachí‑gá: “Té Juàá ní xóo dacuàndute‑dé ñáyiu, dico yúhú sǎñaha‑ǐ Espíritú Yǎ Ndiǒxí cundecu ndɨhɨ́‑yu”, duha ní cachí‑gá.
16 Então me lembrei do que o Senhor tinha dito: ‘João batizou com água, mas vocês serão batizados com o Espírito Santo’.
17 Te Yá Ndiǒxí ní sáñaha‑gǎ Espíritú‑gá cundecu ndɨhɨ ñáyiu ñá túú cùu ñáyiu isràél dàtná ní quide‑gá cútnàhá ní sándáá iní‑ó tnǔhu Jèsús, núu xíǎⁿ vá càchí‑í sá vǎ cúú càda‑í ɨɨⁿ sá cuìní Yǎ Ndiǒxí cada‑í —càchí té Pèlú xǎhaⁿ‑dě xií‑yu.
17 Se, pois, Deus lhes deu o mesmo dom que nos dera quando cremos no Senhor Jesus Cristo, quem era eu para pensar em opor-me a Deus? "
18 Te sátá dúcáⁿ nǐ xáhaⁿ tě Pèlú, te ñá túú‑gǎ ná tnúhu ni cǎháⁿ‑yu, te ío ní cudɨ́ɨ́ ìní‑yu nchaa nàcuáa ní quide Yá Ndiǒxí, te ní xítnàhá‑yu:
18 Ouvindo isso, não apresentaram mais objeções e louvaram a Deus, dizendo: "Então, Deus concedeu arrependimento para a vida até mesmo aos gentios! "
19 Te sátá nǐ sahni‑güedé té Těvá, te ní cuiní‑güedé cada úhú‑güedé nchaa ñáyiu ní sándáá iní‑xi tnúhu Jèsús, te ní xíté nuú‑yu ndɨ tnahá ɨɨⁿ ɨɨⁿ ñuú. Te davá‑yu cuáháⁿ‑yu ndéé distrìtú Fèniciá ndɨhɨ distrìtú Chìpré ndɨhɨ ñuú Antiòquiá. Te ní cáháⁿ‑yu tnúhu Jèsús núú mee‑ni ñǎyiu isràél, te ñá ní xǐtnǔhu‑yu dava‑gá‑yu.
19 Os que tinham sido dispersos por causa da perseguição desencadeada com a morte de Estêvão chegaram até à Fenícia, Chipre e Antioquia, anunciando a mensagem apenas aos judeus.
20 Te dava‑gá ñáyiu distrìtú Chìpré ndɨhɨ ñáyiu ñuú Cìrené ní sáháⁿ‑yu ñuú Antiòquiá. Te ñá dɨ́ú mèe‑ni ñáyiu isràél ní cǎháⁿ ndɨhɨ́‑yu, chi tnàhá ñáyiu ñá túú cùu ñáyiu isràél ní xáhǎⁿ‑yu tnúhu Jèsús.
20 Alguns deles, todavia, cipriotas e cireneus, foram a Antioquia e começaram a falar também aos gregos, contando-lhes as boas novas a respeito do Senhor Jesus.
21 Te ní chindee ñàha‑gá xii ñáyiu càháⁿ tnúhu‑gá, te vài‑gá‑yu ní sándáá iní‑yu‑gá chi ní tuhá‑yu ichi‑gá.
21 A mão do Senhor estava com eles, e muitos creram e se converteram ao Senhor.
22 Te ñáyiu ndècu ñuú Jerusàlén ñáyiu ní sándáá iní tnúhu Jèsús ní níhǐ‑yu tnúhu nàcuáa ní cuu, núu xíǎⁿ ní tendàhá‑yu té Bèé cuáháⁿ‑dé ñuú Antiòquiá.
22 Notícias desse fato chegaram aos ouvidos da igreja em Jerusalém, e eles enviaram Barnabé a Antioquia.
23 Te òré ní quexìo té Bèé, te ní xiní‑dé nàcuáa ní quide ñaha‑gǎ xií‑yu sá nǐ naníhí tàhú‑yu, núu xíǎⁿ ío ní cudɨ́ɨ́ ìní‑dé. Te ní dácáhú ìní ñáhá‑dě, te ní xáhaⁿ‑dě:
23 Este, ali chegando e vendo a graça de Deus, ficou alegre e os animou a permanecerem fiéis ao Senhor, de todo o coração.
24 Te té Bèé cúú‑dě ɨɨⁿ tée váha iní‑xi, te ndècu ndɨhɨ‑dé Espíritú Yǎ Ndiǒxí, te ío sàndáá iní‑dé tnúhu Jèsús. Te vài vihi ñáyiu ní tuhá‑yu ichi‑gá.
24 Ele era um homem bom, cheio do Espírito Santo e de fé; e muitas pessoas foram acrescentadas ao Senhor.
25 Te dǎtnùní cuáháⁿ té Bèé ñuú Tàrsú cuánúndúcú‑dě té Sàulú.
25 Então Barnabé foi a Tarso procurar Saulo
26 Te òré ní naníhí ñáhá‑dě, te ndèca ñaha‑dé cuáháⁿ ñuú Antiòquiá, te yàcáⁿ ní xíndecu‑güedé ɨɨⁿ cuíá ndɨhɨ ñáyiu ní sándáá iní tnúhu Jèsús, te vàí‑yu ní dácuáhá ñàha‑güedé tnúhu‑gá. Te dɨu‑ni ñuú Antiòquiá ní dánání ñàhá‑yu Cristiànú xii nchaa ñáyiu sàndáá iní tnúhu Jèsús.
26 e, quando o encontrou, levou-o para Antioquia. Assim, durante um ano inteiro Barnabé e Saulo se reuniram com a igreja e ensinaram a muitos. Em Antioquia, os discípulos foram pela primeira vez chamados cristãos.
27 Te ndéé dàvá‑áⁿ nǐ quee ɨɨⁿ ǔú cue tée càháⁿ tnúhu Yá Ndiǒxí ñuú Jerusàlén cuáháⁿ‑güedé ñuú Antiòquiá.
27 Naqueles dias alguns profetas desceram de Jerusalém para Antioquia.
28 Te ɨɨⁿ‑dé nání‑dě Àgabú, te ní chindee ñàha Espíritú Yǎ Ndiǒxí xii‑dé, te ní sáháⁿ‑dé núú nchàa ñáyiu sàndáá iní tnúhu‑gá, te ní xáhaⁿ‑dě xií‑yu sá quíxí ɨ̀ɨⁿ tnamá nɨhìí ñuyíú. Te ducaⁿ nǐ cuu sátá nǐ ngúnutnɨ́ɨ té Clàudiú tée yɨ̀ndaha cuéhé nàcióⁿ.
28 Um deles, Ágabo, levantou-se e pelo Espírito predisse que uma grande fome sobreviria a todo o mundo romano, o que aconteceu durante o reinado de Cláudio.
29 Núu xíǎⁿ nchaa ñáyiu sàndáá iní tnúhu Jèsús ñuú Antiòquiá ní ndatnúhu‑yu sá chíndèé‑yu nchaa ñáyiu sàndáá iní tnúhu‑gá ndécú dìstritú Jùdeá cuèndá vá ndóhó vìhí‑yu docó. Te nàcuáa ní níhǐ‑yu, te ducaⁿ nǐ sacáⁿ tnáhǎ‑yu.
29 Os discípulos, cada um segundo as suas possibilidades, decidiram providenciar ajuda para os irmãos que viviam na Judéia.
30 Te ní tacá díhúⁿ‑ǎⁿ, te nèhe té Bèé ndɨhɨ té Sàulú cuáháⁿ, cuáha‑güedé cue tée yɨ̀ndaha ñáyiu sàndáá iní tnúhu‑gá.
30 E o fizeram, enviando suas ofertas aos presbíteros pelas mãos de Barnabé e Saulo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.