Apocalipse 9

Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Te espíritú cúú ùhúⁿ ní tɨú‑xi cútú néhé‑xí, te òré‑áⁿ nǐ xiní‑í ní quee ɨɨⁿ espíritú andɨu te càa‑xi datná cáá ɨ̀ɨⁿ chódíní, te ní ngava‑xi ñuyíú, te ní níhí‑xi ɨɨⁿ ndacaá néhé‑xí cuèndá nacaáⁿ‑xi yuyèhe yaú cùnú víhí.
1 Depois o quinto anjo tocou a sua trombeta, e eu vi uma estrela que tinha caído do céu na terra, e ela recebeu a chave do abismo .
2 Te ní nacaáⁿ‑xi yaú‑áⁿ te ní ngüíta‑xi ní quene ñúhmá dàtná quéné ñǔhmá ɨɨⁿ xítnú cáhnú vìhi, te ní quene táchí nǐ xíténuu‑xi ñúhmá‑ǎⁿ te ní sadɨ́‑xi núú nchǐcanchii, te ní cunee ñuyíú.
2 A estrela abriu o poço do abismo, e dele saiu fumaça, como se fosse de uma grande fornalha. E o sol e o ar escureceram com a fumaça que saía do abismo.
3 Te xɨtɨ́ ñúhmá‑ǎⁿ nǐ quene tɨ́ca làngóstá, te ní xíténuu‑dɨ ñuyíú, te dééⁿ‑güedɨ dàtná dééⁿ nchacua.
3 De dentro da fumaça saíram gafanhotos, que desceram sobre a terra e receberam o mesmo poder que os escorpiões têm.
4 Te ní ngúndecu ndɨhɨ‑güedɨ tnúhu ndee ìní cuèndá sá dándòho‑güedɨ mee‑ni ñáyiu ñá túú ndèé sèñá Yǎ Ndiǒxí tneé‑xi, te ñá túú nǎ cada‑dɨ nchaa yutnu ndɨhɨ nchaa cúhú.
4 Foi dito aos gafanhotos que não fizessem estragos nas ervas, nem nas árvores, nem em qualquer outra planta; somente podiam ferir as pessoas que não tivessem a marca do sinete de Deus na testa.
5 Te ñá túú tnǔhu ndee ìní ndécú ndɨ̀hɨ‑güedɨ sá cáhní‑güèdɨ ñáyiu, chi mee‑ni sǎ dándòho ñaha‑güedɨ xií‑yu úhúⁿ yóó. Te òré ní ngüíta‑güedɨ dàndoho ñaha‑güedɨ xií‑yu te tàhú tnùhú núú dáquěe‑güedɨ iñu‑güedɨ dàtná quídé‑xí nǔú dáquěe nchacua ìñu‑güedɨ.
5 Os gafanhotos não tiveram permissão para matar essas pessoas; eles podiam apenas torturá-las durante cinco meses. A dor que causavam nessa tortura era como a dor da picada de um escorpião.
6 Te ñáyiu‑áⁿ xìcáⁿ táhǔ‑yu sá ndɨ̌hɨ cuú‑yu cuèndá sá ǐo ndòhó‑yu dàquée ñaha nchàa quɨtɨ‑áⁿ iñu‑dɨ xií‑yu te ñá cuìní‑xi cuú‑yu, te ɨɨⁿ nduu ɨɨⁿ nduu sàni iní‑yu cuú‑yu te ñá túú cuìní‑xi cuú‑yu chi ñá túú tnǔhu xìhí sá cúú‑xǐ‑yu.
6 Naqueles cinco meses as pessoas procurarão a morte, mas não a encontrarão; vão querer morrer, mas a morte fugirá delas.
7 Te nchaa tɨ́ca làngóstá‑áⁿ xǐndáa‑güedɨ dàtná ndǎa nchaa cuàyú cue tée cuáháⁿ nàá, te dɨ́quɨ́‑güedɨ ñùhu ɨɨⁿ sá cáá dàtná cáá còroná ní cuáha mee‑ni dǐhúⁿ cuàáⁿ, te núú‑güedɨ càa datná cáá nǔú cuè tée.
7 Os gafanhotos pareciam cavalos prontos para a batalha. Na cabeça tinham uma coisa parecida com uma coroa de ouro, e a cara deles era como o rosto de um ser humano.
8 Te idi dɨ́quɨ́‑güedɨ càa datná cáá ìdi dɨ́quɨ́ ñǎyiu dɨ̀hɨ́, te núhu‑güedɨ càa datná cáá nǔhu ndɨcaha.
8 Os seus cabelos eram como cabelos de mulher, e os dentes eram como dentes de leão.
9 Te yɨ̀dúcúⁿnuu‑güedɨ ɨɨⁿ sá cáá dàtná cáá càá, te ndíxíⁿ‑güedɨ quìde‑xi datná quídé‑xí nǔú věxi cuéhé víhí càrretá sá táñùhu cuayú cuáháⁿ‑güedé ndɨhɨ‑güedɨ núú nàá‑güedé.
9 As suas couraças eram parecidas com couraças de ferro, e o barulho das suas asas era como o barulho de carros puxados por muitos cavalos quando correm para a batalha.
10 Te ndèé iñu núú lùhmá‑güedɨ dàtná ndèé iñu núú lùhmá nchacua, te iñu núú lùhmá‑güedɨ‑áⁿ dáquěe‑güedɨ ñáyiu dàndoho ñaha‑güedɨ xií‑yu, te ducaⁿ‑ni càda‑güedɨ dandoho ñaha‑güedɨ xií‑yu ndéé xínu úhúⁿ yóó.
10 Os gafanhotos tinham rabos e ferrões como os de escorpiões, e era com os rabos que tinham o poder de ferir as pessoas por cinco meses.
11 Te nchaa tɨ́ca làngóstá‑áⁿ táxí tnùní ñáhá espíritú sá táxí tnùní yaú cùnú víhí, te espíritú‑áⁿ nání‑xí Àbadón tnúhu hèbreú, te tnúhu grìégú nání‑xí Àpolión, te ndɨ ndùú tnúhu‑áⁿ quéé‑xí: Sá dánàa ñáyiu.
11 Eles tinham um rei que os governava, que era o anjo que toma conta do abismo. O seu nome em hebraico é Abadom e em grego é Apolião (isso quer dizer “O Destruidor”).
12 Te tnúndòho‑a cuu‑xi tnúndòho díhna nuu, te vitna cùmání ǔú‑gá.
12 O primeiro “ai” já passou. Depois disso dois outros “ais” devem vir ainda.
13 Te espíritú cúú ìñú ní tɨú‑xi cútú néhé‑xí. Te núú Yǎ Ndiǒxí nútnɨ̌ɨ ɨɨⁿ sá nǐ cuáha mee‑ni dǐhúⁿ cuàáⁿ núú sácǒdó sǎ ndúú tǎhú‑gǎ, te ndɨ cùmí xɨ́quɨ́‑xi xǐndecu ɨɨⁿ caa ndɨ̀quɨ, te ní tecú dóho‑í ní cáháⁿ ɨɨⁿ sá nǐ cáháⁿ nihnu ndɨ cùmí ndɨquɨ‑áⁿ.
13 Então o sexto anjo tocou a sua trombeta, e eu ouvi uma voz que vinha dos quatro cantos do altar de ouro que está diante de Deus.
14 Te sá càháⁿ nihnu ndɨquɨ‑áⁿ xǎhaⁿ‑xi xìi espíritú cúú ìñú sá nǐ tɨú cútú‑ǎⁿ:
14 E ao sexto anjo, que tinha nas mãos a trombeta, a voz disse: — Solte os quatro anjos que estão amarrados perto do grande rio Eufrates !
15 Te sátá dúcáⁿ te ní nandáxí ndɨ cùmí cue espíritú‑áⁿ cuèndá cahni‑xi cuéhé víhí ñǎyiu, te sa yatni dàtná cuádava ñáyiu xǐndecu ñuyíú cahni‑xi, te ducaⁿ chi sa ndècu túha tnàhí cue espíritú‑áⁿ ndétú‑xí sàá òré, àdi nduu, àdi yóó, àdi cuíá ducaⁿ càda‑xi cahni‑xi ñáyiu.
15 Os quatro anjos foram soltos. Eles estavam preparados para essa hora, dia, mês e ano a fim de matar a terça parte da humanidade.
16 Te ní xiní‑í nchaa cue sandàdú cúndɨ̀hɨ‑xi xixódó‑güedě cuàyú, te ní níhì‑í tnúhu sá xǐnu úú cièndú mìllón‑güedě.
16 E me foi dito que os soldados a cavalo eram duzentos milhões.
17 Te duha xǐndáa cue cuàyú‑áⁿ ndɨhɨ cue tée yòdo ñaha‑áⁿ nǐ xiní‑í: Te cue tée‑áⁿ yɨ́dǔcúⁿ nuu ɨɨⁿ sá yɨ́dǔcúⁿnuu pèchú‑güedé, te luha tɨcuèhé te luha cuìi datná cuìi andɨu, te luha cuàáⁿ, te nchaa cuàyú‑áⁿ cáá dɨ̌quɨ́‑güedɨ dàtná cáá dɨ̌quɨ́ ndɨcaha, te yuhu‑güedɨ quène ñuhú ndɨhɨ ñúhmá, ndɨhɨ àzufré nchìcúⁿ ñuhú.
17 Na minha visão vi os cavalos e os seus cavaleiros. Os cavaleiros tinham no peito couraças vermelhas como fogo, azuis como safira e amarelas como enxofre. A cabeça dos cavalos era como cabeça de leão, e da boca deles saía fogo, fumaça e enxofre.
18 Te ío cuéhé ñǎyiu ñuyíú nǐ xíhí chi luha‑ná te cudavá‑yu ní xíhí sá cuèndá ñuhú‑áⁿ ndɨhɨ ñúhmá‑ǎⁿ ndɨhɨ àzufré‑áⁿ.
18 A terça parte da humanidade foi morta por estas três pragas: o fogo, a fumaça e o enxofre que saíam da boca dos cavalos.
19 Te ndɨhɨ núú lùhmá‑güedɨ ndɨhɨ yuhu‑güedɨ dàndoho‑güedɨ ñáyiu, te núú lùhmá‑güedɨ nèhe‑xi dɨ́quɨ́ cǒó, te dɨu‑ni dàtná cáá cǒó cáá nɨ̀hií lúhmá‑güedɨ.
19 Pois o poder dos cavalos está na boca deles e também no rabo. O rabo parecia uma cobra com a cabeça na ponta dele, e com ele os cavalos feriam o povo.
20 Te nchaa dava‑gá ñáyiu ní cácu ñá túú ni xǐhí núú nchàa tnúndòho‑áⁿ ñà túú ní cuìní‑yu dàñá‑yu ichi cuèhé ichi duha ndècú‑yu, chi quìde cahnu‑ní‑yu nchaa espíritú cúndɨ̀hɨ yucu ñávǎha, ndɨhɨ nchaa sá càchí‑yu cùu ndióxí ní cadúha cue tée ñuyíú‑a, te dava xíǎⁿ ní cuáha mee‑ni dǐhúⁿ cuàáⁿ, te dava ní cuáha mee‑ni dǐhúⁿ cuìxíⁿ, te dava ní cuáha sá nání bròncé, te dava ní cuáha mee‑ni yǔú, te dava ní cuáha mee‑ni yùtnu, te nchaa xíǎⁿ ñá túú cùtnuní núú‑xi, te ni ñà túú tècú dóho‑xi, te ni ñǎ ndácú‑xí càca‑xi.
20 O resto da humanidade, isto é, todos os que não tinham sido mortos por essas pragas, não abandonou aquilo que eles haviam feito com as suas próprias mãos : eles não pararam de adorar os demônios e os ídolos de ouro, de prata, de bronze, de pedra e de madeira, que não podem ver, nem ouvir, nem andar.
21 Te ni sǎ sáhní tnàhá‑yu, te ni sǎ sáhní ndùu tnahá‑yu, te ni sǎ ndécǔ‑yu ichi dɨ́ɨ́ ìní, te ni sà dúhú ndàchiuⁿ tnahá‑yu ñá túú ní cuìní‑yu dàñá‑yu.
21 Também não se arrependeram dos seus crimes de morte, nem das suas feitiçarias, nem da sua imoralidade sexual, nem dos seus roubos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.