Apocalipse 8
Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs VC
1 Te sátá dúcáⁿ te Yaá cáá dàtná cáá ɨ̀ɨⁿ mbéé quɨtɨ ní dánǐcuèhé‑güedé ní xócání‑gǎ tutú lǐhli cùu usá ñúhú sèyú ndèé sátá tùtú sá nǐ nadúcúⁿnuu‑áⁿ, te òré‑áⁿ nǐ cunahi sǔúní nàvií‑nǎ ní cuu andɨu dàtná cuádava òré.
1 Quando, enfim, abriu o sétimo selo, fez-se silêncio no céu cerca de meia hora.
2 Te ní xiní‑í úsá tnàhá espíritú xínú cuèchi núú Yǎ Ndiǒxí xǐnutnɨ́ɨ‑xi núú núcǒo‑gá, te ní níhí‑xi ɨɨⁿ caa cǔtú xǐnehe‑xi.
2 Eu vi os sete Anjos que assistem diante de Deus. Foram-lhes dadas sete trombetas.
3 Te dǎtnùní ní xiní tucu‑í ɨngá espíritú xínú cuèchi núú‑gǎ ní quexìo‑xi nehe‑xi ɨɨⁿ tɨ́cùú ní cuáha mee‑ni dǐhúⁿ cuàáⁿ te ñùhu vai dúsa sá sàháⁿ tnámí, te ní ngúnutnɨ́ɨ espíritú‑áⁿ nǔú ndécú sǎ nǐ cuáha mee‑ni dǐhúⁿ cuàáⁿ núú sácǒdó sǎ ndúú tǎhú Yǎ Ndiǒxí, te xíǎⁿ nútnɨ̌ɨ‑xi ndàa núú‑gǎ, te dúsa sá sàháⁿ tnámí‑áⁿ cahmi espíritú‑áⁿ nǔú sácǒdó sǎ ndúú tǎhú‑gǎ‑áⁿ cuèndá ñúhmá dǔsa‑áⁿ cundɨhɨ‑xi nchaa tnúhu càháⁿ ñáyiu càháⁿ ndɨhɨ ñaha xìi‑gá, nchaa ñáyiu cùu cuendá‑gá.
3 Adiantou-se outro anjo e pôs-se junto ao altar, com um turíbulo de ouro na mão. Foram-lhe dados muitos perfumes, para que os oferecesse com as orações de todos os santos no altar de ouro, que está adiante do trono.
4 Te nùndaha espíritú‑áⁿ tɨ̌cùú ñúhú dǔsa sá sàháⁿ tnámí càyú, te quène ñúhmá nútnɨ̌ɨ‑xi núú Yǎ Ndiǒxí, te ñúhmá‑ǎⁿ cúndɨ̀hɨ‑xi nchaa tnúhu càháⁿ ñáyiu càháⁿ ndɨhɨ ñaha xìi‑gá, nchaa ñáyiu cùu cuendá‑gá.
4 A fumaça dos perfumes subiu da mão do anjo com as orações dos santos, diante de Deus.
5 Te ní queheⁿ espíritú‑áⁿ tɨ̌cùú te ní dáchìtú‑xi ñuhú yódó nǔú sácǒdó sǎ ndúú tǎhú Yǎ Ndiǒxí, te ní xíténuu‑xi ñuyíú, te òré ducaⁿ nǐ quide‑xi te ní cáháⁿ víhí ñǔhu, te ío dusaⁿ nǐ quide‑xi ñuyíú, te ní sáá ndúté, te níhi vìhi ní tnáa.
5 Depois disso, o anjo tomou o turíbulo, encheu-o de brasas do altar e lançou-o por terra; e houve trovões, vozes, relâmpagos e terremotos.
6 Te ndɨ ùsá cue espíritú xǐnehe ɨɨⁿ caa cǔtú‑ǎⁿ nǐ ngúndecu túha‑xi cuèndá tɨú‑xi.
6 Então os sete Anjos, que tinham as trombetas, prepararam-se para tocar.
7 Te espíritú díhna nuu nǐ tɨú‑xi cútú néhé‑xí, te ñuyíú‑a ní ngoyo ñɨñɨ dàcánuu‑xi ndɨhɨ ñuhú ndɨhɨ nɨ́ñɨ́, te luha‑ná te cuu dava ñuyíú nǐ cáyú, te luha‑ná te cuu dava tucu nchaa yutnu ìó ñuyíú nǐ cáyú, te luha‑ná te cuu dava tucu nchaa cúhú ìó ñuyíú nǐ cáyú.
7 O primeiro anjo tocou. Saraiva e fogo, misturados com sangue, foram lançados à terra; e queimou-se uma terça parte da terra, uma terça parte das árvores e toda erva verde.
8 Te espíritú cúú ùú ní tɨú‑xi cútú néhé‑xí, te dàtná cáá ɨ̀ɨⁿ tɨndúú cáá ɨ̀ɨⁿ sá nǐ ngava xɨtɨ́ làmár te nchìcúⁿ ñuhú, te luha‑ná te cuu dava ndute làmár‑áⁿ nǐ nduu‑xi nɨ́ñɨ́.
8 O segundo anjo tocou. Caiu então no mar como que grande montanha, ardendo em fogo, e transformou-se em sangue uma terça parte do mar,
9 Te luha‑ná te cuu dava nchaa quɨtɨ xǐxúhuⁿ xɨtɨ́ làmár‑áⁿ nǐ xíhí‑güedɨ, te luha‑ná te cuu dava nchaa bàrcú ní quée naa‑xi xɨtɨ́ ndute.
9 morreu uma terça parte das criaturas que estavam no mar e pereceu uma terça parte dos navios.
10 Te espíritú cúú ùní ní tɨú‑xi cútú néhé‑xí, te ní ngava ɨɨⁿ chódíní cáhnú ndèé andɨu ñuyíú te nchìcúⁿ ñuhú‑dɨ, te ñuhú‑áⁿ cáá dàtná cáá ñùhú itɨ. Te luha‑ná te cuu dava nchaa yúte ní ngava chódíní‑ǎⁿ, te luha‑ná te cuu dava tucu nchaa núú quénìhni ndute ní ngava‑dɨ.
10 O terceiro anjo tocou a trombeta. Caiu então do céu uma grande estrela a arder como um facho; caiu sobre a terça parte dos rios e sobre as fontes.
11 Te chódíní‑ǎⁿ nání‑dɨ́: Yǔcú Ùá. Te ndute xìca nchaa yúte‑áⁿ ndɨhɨ nchaa ndute quènihni‑áⁿ nǐ cuu úá‑xi dàtná yúcú ùá, te ío cuéhé ñǎyiu ní xíhí sá dúcáⁿ nǐ cuu úá ndute‑áⁿ.
11 O nome da estrela era Absinto. Assim, uma terça parte das águas transformou-se em absinto e muitos homens morreram por ter bebido dessas águas envenenadas.
12 Te espíritú cúú cùmí ní dácàháⁿ‑xi cútú néhé‑xí, te luha‑ná te cuu dava nchícanchii ñá túú ní dàyehé‑xi, te ducaⁿ lùha‑ná tucu cuu dava yóó ñà túú ní dàyehé‑dɨ, te ducaⁿ lùha‑ná te cuu dava tucu nchaa chódíní ñà túú ní dàyehé‑güedɨ, te luha‑ná te cuu dava nduu ñà túú ní dàyehé nchícanchii, te ducaⁿ lùha‑ná te cuu dava niú ñá túú ní dàyehé yóó ndɨhɨ nchaa chódíní.
12 O quarto anjo tocou. Foi atingida então uma terça parte do sol, da lua e das estrelas, de modo que se obscureceram em um terço; e o dia perdeu um terço da claridade, bem como a noite.
13 Te sátá dúcáⁿ te ní xiní‑í xícó ɨ̀ɨⁿ espíritú xínú cuèchi núú Yǎ Ndiǒxí núú tàchí, te ní tecú dóho‑í níhi càháⁿ‑xi, te càchí‑xi:
13 A esta altura de minha visão, eu ouvi uma águia que voava pelo meio dos céus, clamando em alta voz: Ai, ai, ai dos habitantes da terra, por causa dos restantes sons das trombetas dos três Anjos que ainda vão tocar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.