Apocalipse 21

Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Te sátá dúcáⁿ te ní xiní‑í andɨu sàa ndɨhɨ ñuyíú sáá, te andɨu sǎ ndécú dǐhna ndɨhɨ ñuyíú sà ndécú dǐhna ní ndóñúhú‑xí, te tnàhá làmár ní ndóñúhú‑xí.
1 Então vi um novo céu e uma nova terra. O primeiro céu e a primeira terra desapareceram, e o mar sumiu.
2 Te yúhú té Juàá ní xiní‑í ñuú Jerusàlén sáá nǐ quee‑xi núú ndécú Yǎ Ndiǒxí, te ñuú‑áⁿ cúú‑xí ñùú méé‑gǎ, te ío vii càa chi càa datná cáá ɨ̀ɨⁿ ñadɨhɨ́ xíchí tnǎndaha.
2 E vi a Cidade Santa, a nova Jerusalém, que descia do céu. Ela vinha de Deus, enfeitada e preparada, vestida como uma noiva que vai se encontrar com o noivo.
3 Te ní tecú dóho‑í níhi ní cáháⁿ ɨɨⁿ sá nǐ cáháⁿ andɨu, te càchí‑xi:
3 Ouvi uma voz forte que vinha do trono, a qual disse: — Agora a morada de Deus está entre os seres humanos! Deus vai morar com eles, e eles serão os povos dele. O próprio Deus estará com eles e será o Deus deles.
4 Te mee Yǎ Ndiǒxí cada‑gá sá ñà túú tnàhí‑gá ná cani iní‑yu cundecú‑yu, te ni vǎ quìní‑gá‑yu tnúhu xìhí, te ni vǎ quìní‑gá‑yu tnúhu ndàhyú, te ni vǎ quìní‑gá‑yu tnúhu ndɨ̀hú iní‑xi, te ni vǎ quìní‑gá‑yu tnúhu cùhú, chi nchaa sá nǐ xiní‑yu ñuyíú dǐhna vá quìní‑gá‑yu vitna —duha càchí sá nǐ cáháⁿ‑áⁿ.
4 Ele enxugará dos olhos deles todas as lágrimas. Não haverá mais morte, nem tristeza, nem choro, nem dor. As coisas velhas já passaram.
5 Te Yaá núcǒo núú xìlé váha‑áⁿ nǐ cachí tnúhu‑gá xii‑í, te càchí‑gá:
5 Aquele que estava sentado no trono disse: — Agora faço novas todas as coisas! E também me disse: — Escreva isto, pois estas palavras são verdadeiras e merecem confiança.
6 Te dǎtnùní ní cachí tnúhu tucu‑gá xii‑í:
6 E continuou: — Tudo está feito! Eu sou o
7 Te nchaa ñáyiu na cùndee iní yáha nándɨ sá ná yǎha‑yu sá cuèndá‑í, te ñáyiu‑áⁿ nduu táhǔ‑yu cundecu váha‑yu, te yúhú cuu‑í Ndiǒxǐ‑yu, te ducaⁿ mèé‑yu cuú‑yu déhe‑í.
7 Aqueles que conseguirem a vitória receberão de mim este presente: eu serei o Deus deles, e eles serão meus filhos.
8 Te nchaa ñáyiu na yùhú ndoho cuèndá‑í quɨ́hɨ́ⁿ‑yu núú ñùhú núú càyú ndɨhɨ ñáyiu ñá túú sàndáá iní ñáhá xìi‑í, ndɨhɨ ñáyiu quìde nándɨ nchaa sá cuèhé sá dúhá, ndɨhɨ ñáyiu sàhni tnaha, ndɨhɨ ñáyiu ndècu ichi dɨ́ɨ́ ìní, ndɨhɨ ñáyiu quìde nduu, ndɨhɨ ñáyiu chìñuhu nchaa sá càchí‑yu cùu ndióxí ní cadúha cue tée ñuyíú‑a, ndɨhɨ ñáyiu dàcuandehnde, nchaa ñáyiu ducaⁿ xǐquide‑áⁿ cuǐta nihnú‑yu chi quɨ́hɨ́ⁿ‑yu núú ñùhú núú ñúhú àzufré càyú‑xi —duha ní cáháⁿ Yǎ Ndiǒxí ní cachí tnúhu‑gá xii‑í.
8 Mas os covardes, os traidores, os que cometem pecados nojentos, os assassinos, os imorais, os que praticam a feitiçaria, os que adoram ídolos e todos os mentirosos, o lugar dessas pessoas é o lago onde queima o fogo e o enxofre, que é a segunda morte.
9 Te núú ùsá espíritú xǐnehe tɨ́cùú ñúhú tnǔhu ndòho, te ɨɨⁿ‑xi ní quixi‑xi te càchí‑xi:
9 Um dos sete anjos que tinham as sete taças cheias das últimas sete pragas veio e me disse: — Venha, e eu lhe mostrarei a Noiva, a Esposa do Cordeiro.
10 Te òré quídé ñàha espíritú Yǎ Ndiǒxí xii‑í nàcuáa càchí iní‑xi, te espíritú néhé tɨ̌cùú‑áⁿ ndécá ñàha‑xi xii‑í cuásaá ɨɨⁿ tɨndúú dùcúⁿ, te xíáⁿ nǐ dánèhé núú ñáhá‑xí xìi‑í ñuú Jerusàlén te ñuú‑áⁿ nǐ quee‑xi núú ndécú Yǎ Ndiǒxí, te ñuú‑áⁿ cúú‑xí ñùú méé‑gǎ.
10 Então o Espírito de Deus me dominou, e o anjo me levou para uma montanha grande e muito alta. Ele me mostrou Jerusalém, a Cidade Santa, que descia do céu e vinha de Deus,
11 Te ñuú‑áⁿ ǐo càhnu cuu‑xi chi ducaⁿ ǐo càhnu cuu mee‑gá, te dàtásaⁿ‑xi dàtná dátǎsaⁿ yúú vǎha sá nání jǎspé yúú cáá dàtná cáá vìdriú sá tǔu ɨngá xio ndàa sátá‑xi.
11 brilhando com a glória de Deus. A cidade brilhava como uma pedra preciosa, como uma pedra de jaspe , clara como cristal.
12 Te nɨ càndéé yuhu ñùú‑áⁿ sǔúní dùcúⁿ nchaa sá ñúhú dòco, te nchìí úxúú yuyèhe‑xi, te ndɨ tnahá ɨɨⁿ ɨɨⁿ yuyèhe‑áⁿ xǐndecu ɨɨⁿ caa espíritú xínú cuèchi núú Yǎ Ndiǒxí. Te ndɨ tnahá ɨɨⁿ ɨɨⁿ yuyèhe‑áⁿ yódó tnùní dɨ̀u ɨɨⁿ caa xichi cue ñáyiu isràél.
12 Ela era cercada por uma muralha muito alta e grande, com doze portões, guardados por doze anjos. Nos portões estavam escritos os nomes das doze tribos do povo de Israel.
13 Te úní yuyèhe‑xi nchií ndàa xio nacuáa quène nchícanchii, te úní tucu yuyèhe‑xi nchií ndàa nacuáa quée nchícanchii, te úní tucu yuyèhe‑xi nchií ndàa xio cuha nacuáa quène nchícanchii, te úní tucu yuyèhe‑xi nchií ndàa xio datni nacuáa quène tucu nchícanchii.
13 Havia três portões de cada lado: três ao norte, três ao sul, três a leste e três a oeste.
14 Te sá ñúhú dòco‑áⁿ chi úxúú tnàhá yúú cúú cìmientú‑xi, te ndɨ tnahá ɨɨⁿ ɨɨⁿ yúú‑ǎⁿ ndèé ɨɨⁿ caa dɨ̀u cue tée ní cáháⁿ tnúhu Yaá cáá dàtná cáá ɨ̀ɨⁿ mbéé quɨtɨ ní dánǐcuèhé‑güedé, te dɨu mee‑gǎ ní táúchíúⁿ‑gǎ ní cáháⁿ‑güedé tnúhu‑gá.
14 A muralha da cidade estava construída sobre doze rochas, nas quais estavam escritos os nomes dos doze apóstolos do Cordeiro.
15 Te espíritú sá càháⁿ ndɨhɨ ñaha xìi‑í‑áⁿ néhé‑xí ɨ̀ɨⁿ sá cání nǐ cuáha mee‑ni dǐhúⁿ cuàáⁿ, te ndɨhɨ xíǎⁿ chícùhá‑xi ñuú‑áⁿ, ndɨhɨ sá ñúhú dòco ñuú‑áⁿ, ndɨhɨ nchaa yuyèhe‑xi.
15 O anjo que falou comigo levava consigo uma vara de ouro para medir a cidade, os seus portões e a muralha.
16 Te ñuú‑áⁿ ɨɨⁿ‑ni nèhe‑xi cuendá quèhéⁿ‑xi ndɨhɨ cuèndá càni‑xi, te espíritú‑ǎⁿ ní chicùhá‑xi ndɨhɨ sá néhé‑xí‑ǎⁿ ñuú‑áⁿ, te nèhe‑xi ócó úú cièndú mǐl mětrú sá cání te dɨu‑ni ducaⁿ nèhe‑xi cuendá quèhéⁿ‑xi, te dɨu‑ni ducaⁿ nèhe‑xi sá dùcúⁿ nchaa vehe càa ñuú‑áⁿ.
16 A cidade era quadrada, pois o seu comprimento era igual à sua largura. O anjo mediu a cidade com a vara de ouro e viu que media dois mil e duzentos quilômetros. O seu comprimento, largura e altura eram iguais.
17 Te dǎtnùní ní chicùhá‑xi sá ñúhú dòco ñuú‑áⁿ, te xíǎⁿ néhé‑xí ǔnídico cúmí mětrú sá dùcúⁿ, te ní chicùhá‑xi dàtná chícùhá cue ñáyiu ñuyíú‑a.
17 O anjo mediu também a muralha e viu que tinha sessenta e quatro metros de largura, conforme as medidas comuns que o anjo estava usando.
18 Te sá ñúhú dòco‑áⁿ nǐ cuáha mee‑ni yǔú vǎha yúú sǎ nání jǎspé, te nɨhìí ñuú‑áⁿ cúú‑xí mèe‑ni díhúⁿ cuàáⁿ, te càa datná cáá vìdriú sá ǐo váha càndoo te túu ndàa ɨngá xio.
18 A muralha era de jaspe, e a própria cidade era de ouro puro, claro como vidro.
19 Te ndɨ ùxúú yúú cúú cìmientú sá ñúhú dòco‑áⁿ ndèé ndɨ́ dɨ́ɨ́ⁿ nǔú yùú vii càa sátá‑xi, te yúú dǐhna ndèé mee‑ni yǔú vǎha sá nání jǎspé sátá‑xi, te yúú cúú ùú ndèé tucu ɨngá núú yǔú vǎha sá nání zàfirú sátá‑xi, te yúú cúú ùní ndèé tucu ɨngá núú yǔú vǎha sá nání ǎgatá sátá‑xi, te yúú cúú cùmí ndèé ɨngá núú yǔú vǎha sá nání èsmeraldá sátá‑xi.
19 As rochas do alicerce da muralha estavam enfeitadas de todo tipo de pedras preciosas. A primeira rocha estava enfeitada de jaspe; a segunda, de safira ; a terceira, de ágata ; a quarta, de esmeralda;
20 Te yúú cúú ùhúⁿ ndèé tucu ɨngá núú yǔú vǎha sá nání ònícé sátá‑xi, te yúú cúú ìñú ndèé tucu ɨngá núú yǔú vǎha sá nání còrnalíná sátá‑xi, te yúú cúú ùsá ndèé tucu ɨngá núú yǔú vǎha sá nání crìsólitú sátá‑xi, te yúú cúú ùná ndèé tucu ɨngá núú yǔú vǎha sá nání bèrilú sátá‑xi, te yúú cúú ɨ̀ɨ́ⁿ ndèé tucu ɨngá núú yǔú vǎha sá nání tòpacíú sátá‑xi, te yúú cúú ùxí ndèé tucu ɨngá núú yǔú vǎha sá nání crìsopásá sátá‑xi, te yúú cúú ùxí ɨɨⁿ ndèé tucu ɨngá núú yùú vǎha sá nání jàcintú sátá‑xi, te yúú cúú ùxúú ndèé tucu ɨngá núú yǔú vǎha sá nání àmatístá sátá‑xi.
20 a quinta, de sardônica ; a sexta, de sárdio ; a sétima, de crisólito ; a oitava, de berilo ; a nona, de topázio ; a décima, de crisópraso ; a décima primeira, de jacinto ; e a décima segunda, de ametista .
21 Te ndɨ ùxúú yuyèhe sá ñúhú dòco‑áⁿ cúú‑xí mèe‑ni yúú vǎha sá nání pěrlá, te ndùu nɨɨ yúú cúú ɨ̀ɨⁿ ɨɨⁿ yuyehe‑áⁿ. Te tnuú cáhnú ndècu xɨtɨ́ ñuú‑áⁿ cúú‑xí mèe‑ni díhúⁿ cuàáⁿ, te càa‑xi datná cáá vìdriú sá tǔu ndàa ɨngá xio.
21 Os doze portões são doze pérolas. E cada um desses portões era feito de uma só pérola. A rua principal era de ouro puro, claro como vidro.
22 Te ní xiní‑í sá ñà túú vèhe núú chíñùhu ñáyiu Dútú Ndiǒxí cáá ñùú‑áⁿ, chi mee‑nǎ Dútú Ndiǒxí Yaá quídé nchàa‑ndɨ túhú sá vǎha ndècu ñuú‑áⁿ, ndɨhɨ Yaá cáá dàtná cáá ɨ̀ɨⁿ mbéé quɨtɨ ní dánǐcuèhé‑güedé.
22 Não vi nenhum templo na cidade, pois o seu templo é o Senhor Deus, o Todo-Poderoso, e o Cordeiro.
23 Te ñuú‑áⁿ ñà túú‑gǎ xíní ñùhu‑xi nchícanchii dayèhé‑xi, te ni yǒó ñà túú‑gǎ xíní ñùhu‑xi, chi mee‑nǎ Yǎ Ndiǒxí dáyèhé‑gá ñuú‑áⁿ ndɨhɨ Yaá cáá dàtná cáá ɨ̀ɨⁿ mbéé quɨtɨ ní dánǐcuèhé‑güedé.
23 A cidade não precisa de sol nem de lua para a iluminarem, pois a glória de Deus brilha sobre ela, e o Cordeiro é o seu candelabro .
24 Te cue ñáyiu nchaa ñuú cáá ñùyíú, ñáyiu ní naníhí tàhú xǐndecu ñuú‑áⁿ dáyèhé‑gá núǔ‑yu, te nchaa cue tée yɨ̀ndaha ñaha xií‑yu nèhe‑güedé sá yɨ́ñùhu sá cúú‑xí ñùú‑áⁿ, te quìde cahnu ñaha‑güedé xii‑gá.
24 Os povos do mundo andarão na luz dela, e os reis da terra vão lhe trazer as suas riquezas.
25 Te yuyèhe ñuú‑áⁿ ñà túú tnàhí nàndedɨ́, te ñuú‑áⁿ ñà túú tnàhí cùndɨquɨⁿ.
25 Os portões da cidade estarão sempre abertos o dia inteiro. Não se fecharão porque ali não haverá noite.
26 Te nchaa ñáyiu nèhé‑yu sá yɨ́ñùhu sá cúú‑xí ñùú‑áⁿ te quìde cahnú‑yu Yá Ndiǒxí.
26 As nações vão trazer os seus tesouros e as suas riquezas para a cidade.
27 Te ñuú‑áⁿ vǎ cúú cùndecu ni ɨɨⁿ ñáyiu ndècu ichi cuehé ichi duha, te ni ɨ̀ɨⁿ ñáyiu ndehnde, te ni ɨ̀ɨⁿ ñáyiu quìde sá ñà túú cùu váha iní Yǎ Ndiǒxí vá cúú cùndecú‑yu ñuú‑áⁿ, chi mee‑ni ñǎyiu naníhí tàhú ñáyiu yòdo tnuní núú tùtú Yaá cáá dàtná cáá ɨ̀ɨⁿ mbéé quɨtɨ ní dánǐcuèhé‑güedé, mee‑ni ñǎyiu‑áⁿ cundecú‑yu ñuú‑áⁿ.
27 Porém nela não entrará nada que seja impuro nem ninguém que faça coisas vergonhosas ou que conte mentiras. Entrarão na cidade somente as pessoas que têm o seu nome escrito no Livro da Vida , o qual pertence ao Cordeiro.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.