Apocalipse 14

Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Te sátá dúcáⁿ te ní xiní‑í Yaá cáá dàtná cáá ɨ̀ɨⁿ mbéé quɨtɨ ní dánǐcuèhé‑güedé nútnɨ̌ɨ‑gá ɨɨⁿ yucu ñuú nání Sìón ndécú àndɨu, te nutnɨ́ɨ‑gá ndɨhɨ ɨɨⁿ cièndú údico cúmí mǐl ñáyiu, te tneé‑yu ndèé dɨ̀u‑gá ndɨhɨ dɨ̀u tátá‑gǎ Dútú Ndiǒxí.
1 Então olhei, e diante de mim estava o Cordeiro, de pé sobre o monte Sião, e com ele cento e quarenta e quatro mil que traziam escritos na testa o nome dele e o nome de seu Pai.
2 Te ní tecú dóho‑í ní quide‑xi andɨu dàtná quídé‑xí nǔú xícá cuěhé víhí ndùte, te quìde tucu‑xi datná quídé‑xí òré níhi vìhi caháⁿ ñúhu, te quìde tucu‑xi datná quídé‑xí òré cuéhé víhí ñǎyiu càní‑yu àrpá.
2 Ouvi um som do céu como o de muitas águas e de um forte trovão. Era como o de harpistas tocando suas harpas.
3 Te ní tecú dóho‑í xǐxita yuhu sǎ xítá yùhu núú Yàá núcǒo núú xìlé váha, ndɨhɨ núú ndɨ cùmí cue quɨtɨ xǐnutnɨ́ɨ‑áⁿ, ndɨhɨ núú nchàa cue tée cùu sacuéhé xǐnucóo‑áⁿ, te xǐxita‑xi ɨɨⁿ ndudú sáá. Te mee‑ni cuè ñáyiu ɨɨⁿ cièndú údico cúmí mǐl‑áⁿ quěe dɨ́quɨ̌‑yu ndudú‑áⁿ, te ñáyiu‑áⁿ cúǔ‑yu ñáyiu ní dácǎcu nihnu ñaha Yàá cáá dàtná cáá ɨ̀ɨⁿ mbéé quɨtɨ ní dánǐcuèhé‑güedé núú ñǎyiu ndècu ichi cuehé ichi duha xǐndecu ñuyíú, te vá yǒo ɨɨⁿ‑gá quěe dɨ́quɨ́‑xi ndudú sáá‑ǎⁿ chi mee‑ni ñǎyiu ní cácu nihnu‑áⁿ quěe dɨ́quɨ̌‑yu.
3 Eles cantavam um cântico novo diante do trono, dos quatro seres viventes e dos anciãos. Ninguém podia aprender o cântico, a não ser os cento e quarenta e quatro mil que haviam sido comprados da terra.
4 Te ñáyiu ní cácu nihnu‑áⁿ cúǔ‑yu ñáyiu ñá túú ní xǐndecu ichi dɨ́ɨ́ ìní, te cùú‑yu ñáyiu càndoo canine iní‑xi, te nděni ní cuu cuáháⁿ Yaá cáá dàtná cáá ɨ̀ɨⁿ mbéé quɨtɨ ní nícuèhé‑áⁿ, te ducaⁿ‑ni nděndaha ñàhá‑yu xii‑gá cuáháⁿ, te ñáyiu‑áⁿ nǐ cácu nihnú‑yu núú nchàa ñáyiu ñuyíú, ñáyiu ndècu ichi cuehé ichi duha, te ñáyiu ní cácu nihnu‑áⁿ cúǔ‑yu ñáyiu díhna nuu nǐ nduu táhú Yǎ Ndiǒxí cuu cuèndá‑gá ndɨhɨ Yaá cáá dàtná cáá ɨ̀ɨⁿ mbéé quɨtɨ ní dánǐcuèhé‑güedé.
4 Estes são os que não se contaminaram com mulheres, pois se conservaram castos e seguem o Cordeiro por onde quer que ele vá. Foram comprados dentre os homens e ofertados como primícias a Deus e ao Cordeiro.
5 Te cùú‑yu ñáyiu ñá túú càháⁿ ni ɨ̀ɨⁿ tnúhu ndehnde, te càndoo canine iní‑yu ndècú‑yu núú núcǒo Yá Ndiǒxí táxí tnùní‑gá.
5 Mentira nenhuma foi encontrada em suas bocas; são imaculados.
6 Te sátá dúcáⁿ te ní xiní‑í ɨɨⁿ espíritú xínú cuèchi núú Yǎ Ndiǒxí xícó‑xí cuǎdava andɨu, te ndècu ndɨhɨ‑xi tnúhu sá càháⁿ nàcuáa naníhí tàhú‑ó, tnúhu sá ñà túú tnàhí ndɨ̀hɨ nihnu te tnúhu‑áⁿ danèhé espíritú‑aⁿ nchaa ñáyiu ndècu ñuyíú, ñáyiu nchaa nàcióⁿ, ndɨhɨ ñáyiu nchaa ñuú, ndɨhɨ nchaa ñáyiu càháⁿ ndɨ́ dɨ́ɨ́ⁿ ndɨ̀ dɨ́ɨ́ⁿ nǔú tnǔhu, ndɨhɨ ñáyiu xǐndecu nchaa xichi.
6 Então vi outro anjo, que voava pelo céu e tinha na mão o evangelho eterno para proclamar aos que habitam na terra, a toda nação, tribo, língua e povo.
7 Te níhi ní cáháⁿ‑xi te càchí‑xi:
7 Ele disse em alta voz: "Temam a Deus e glorifiquem-no, pois chegou a hora do seu juízo. Adorem aquele que fez os céus, a terra, o mar e as fontes das águas".
8 Te nchìcúⁿ tucu ɨngá espíritú xínú cuèchi núú Yǎ Ndiǒxí, te càchí‑xi:
8 Um segundo anjo o seguiu, dizendo: "Caiu! Caiu a grande Babilônia que fez todas as nações beberem do vinho da fúria da sua prostituição! "
9 Te nchìcúⁿ tucu ɨngá espíritú xínú cuèchi núú Yǎ Ndiǒxí te níhi càháⁿ‑xi, te càchí‑xi:
9 Um terceiro anjo os seguiu, dizendo em alta voz: "Se alguém adorar a besta e a sua imagem e receber a sua marca na testa ou na mão,
10 ñáyiu‑áⁿ sǔúní dàndoho ñaha Yá Ndiǒxí xií‑yu chi ío cùdééⁿ‑gǎ, te ducaⁿ ǐo dandòho ñaha‑gá xií‑yu chi daquɨ̀hɨ́ⁿ ñáhá‑gǎ xií‑yu núú ñùhú núú ñúhú àzufré càyú‑xi, te núú cuè espíritú xínú cuèchi núú‑gǎ ducaⁿ dàndoho ñaha‑gá xií‑yu, ndɨhɨ núú Yàá cáá dàtná cáá ɨ̀ɨⁿ mbéé quɨtɨ ní dánǐcuèhé‑güedé.
10 também beberá do vinho do furor de Deus que foi derramado sem mistura no cálice da sua ira. Será ainda atormentado com enxofre ardente na presença dos santos anjos e do Cordeiro,
11 Te nɨ caa nɨ quɨ́hɨ́ⁿ quene ñúhmá nǔú dúcáⁿ cùndecú‑yu ndohó‑yu‑áⁿ, te cuěi nduu cuěi niú ducaⁿ ndòhó‑yu. Te ducaⁿ ndòho nchaa ñáyiu chìñuhu ñaha xii quɨtɨ ní quene xɨtɨ́ làmár, ndɨhɨ sá nǐ natava ñàhá‑yu nàcuáa càa‑dɨ‑áⁿ, te dɨu‑ni ñáyiu‑áⁿ cúǔ‑yu ñáyiu ní ngúndeé tnuní ndaha‑xi àdi tneé‑xi —duha càchí espíritú‑áⁿ.
11 e a fumaça do tormento de tais pessoas sobe para todo o sempre. Para todos os que adoram a besta e a sua imagem, e para quem recebe a marca do seu nome, não há descanso, dia e noite".
12 Te xíǎⁿ xíní ñùhu‑xi sá ncháá ñǎyiu cùu cuendá Yǎ Ndiǒxí cunduu càhnu iní‑yu, chi dɨu‑ní‑yu cùú‑yu ñáyiu tnɨ̀ɨ nchaa tnúhu càháⁿ‑gá, te nɨ yùhu nɨ iní‑yu sàndáá iní‑yu Xítohó Jesucrìstú.
12 Aqui está a perseverança dos santos que obedecem aos mandamentos de Deus e permanecem fiéis a Jesus.
13 Te sátá dúcáⁿ te ní tecú dóho‑í ní cáháⁿ ɨɨⁿ sá nǐ cáháⁿ andɨu, te càchí‑xi:
13 Então ouvi uma voz do céu dizendo: "Escreva: Felizes os mortos que morrem no Senhor de agora em diante". Diz o Espírito: "Sim, eles descansarão das suas fadigas, pois as suas obras os seguirão".
14 Te sátá dúcáⁿ te dǎtnùní ní xiní‑í ɨɨⁿ vícó cuìxíⁿ, te núú vǐcó‑ǎⁿ nǐ xiní‑í núcǒo ɨɨⁿ Yaá, te càa‑gá dàtná cáá ɨ̀ɨⁿ tée ñuyíú, te dɨ́quɨ́‑gǎ ñúhú ɨ̀ɨⁿ coroná ní cuáha mee‑ni dǐhúⁿ cuàáⁿ, te nùndaha‑gá ɨɨⁿ yuchí ndɨ́quɨ́ te súúní děéⁿ.
14 Olhei, e diante de mim estava uma nuvem branca e, assentado sobre a nuvem, alguém "semelhante a um filho de homem". Ele estava com uma coroa de ouro na cabeça e uma foice afiada na mão.
15 Te ní xiní‑í ɨɨⁿ espíritú xínú cuèchi núú Yǎ Ndiǒxí ní quee‑xi xɨtɨ́ vehe‑gá, te níhi ní cáháⁿ‑xi xǎhaⁿ‑xi xìi Yaá núcǒo núú vǐcó‑ǎⁿ:
15 Então saiu do santuário um outro anjo, que bradou em alta voz àquele que estava assentado sobre a nuvem: "Tome a sua foice e faça a colheita, pois a safra da terra está madura; chegou a hora de colhê-la".
16 Te Yaá núcǒo núú vǐcó‑ǎⁿ nǐ dáyǎha ndodo‑gá yuchí ndɨ́quɨ́‑gǎ núú ñùyíú nǐ nataxi tnàha‑gá nchaa sá nǐ cuu.
16 Assim, aquele que estava assentado sobre a nuvem passou sua foice pela terra, e a terra foi ceifada.
17 Te ní xiní tucu‑í ɨngá espíritú xínú cuèchi núú Yǎ Ndiǒxí ní quee‑xi xɨtɨ́ vehe‑gá sá cáá àndɨu, te nùndaha‑xi tnahá‑xi ɨɨⁿ yuchí ndɨ́quɨ́ děéⁿ.
17 Outro anjo saiu do santuário do céu, trazendo também uma foice afiada.
18 Te ní xiní tucu‑í ní quee tucu ɨngá espíritú xínú cuèchi núú Yǎ Ndiǒxí núú nútnɨ̌ɨ núú sácǒdó sǎ ndúú tǎhú‑gǎ, te ndècu ndɨhɨ‑xi tnúhu ndee ìní táxí tnùní‑xi ñuhú, te espíritú‑áⁿ nǐhi ní cáháⁿ‑xi xǎhaⁿ‑xi xìi espíritú néhé yùchí ndɨ́quɨ́ děéⁿ‑áⁿ:
18 E ainda outro anjo, que tem autoridade sobre o fogo, saiu do altar e bradou em alta voz àquele que tinha a foice afiada: "Tome sua foice afiada e ajunte os cachos de uva da videira da terra, porque as suas uvas estão maduras! "
19 Te espíritú néhé yùchí ndɨ́quɨ́‑ǎⁿ nǐ dáyǎha ndodo‑xi yuchí ndɨ́quɨ́‑xí nǔú ñùyíú nǐ nàquehndé‑xi nchaa ndéhé yoho yàha stilé, te ní chihi‑xi ɨɨⁿ xichi núú nǐ chihi‑xi cuèndá xíáⁿ quihni‑xi quee ndudí‑xi, te sá dúcáⁿ nǐ quide‑xi xíǎⁿ cútnùní iní‑ó sǎ ǐo cùdééⁿ Yǎ Ndiǒxí núú ñǎyiu ñuyíú.
19 O anjo passou a foice pela terra, ajuntou as uvas e as lançou no grande lagar da ira de Deus.
20 Te ndéhé yoho yàha stilé‑áⁿ nǐ quihni‑xi ɨɨⁿ xio yuhu ñùú, te ndudí ndéhé yoho yàha stilé‑áⁿ nǐ nduu‑xi nɨ́ñɨ́ te ní quee‑xi núú quíhní nìhnu espíritú‑áⁿ. Te úní cièndú mǐl mětrú ní xica nɨ́ñɨ́‑ǎⁿ, te dàtná ɨɨⁿ mětrú dava ní sáá cuehnu nɨ́ñɨ́‑ǎⁿ nǐ xica‑xi.
20 Elas foram pisadas no lagar, fora da cidade, e correu sangue do lagar, chegando ao nível dos freios dos cavalos, numa distância de cerca de trezentos quilômetros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.