Apocalipse 12

Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Te ío vìhi ní quide‑xi ɨɨⁿ sá nǐ quide‑xi andɨu, te ní xiní‑í ɨɨⁿ ñadɨ̀hɨ́ te dóó níhnú‑áⁿ quìde‑xi datná quídé‑xí nǔú nchǐcanchii, te ndàa núú sàhá‑aⁿ quìde‑xi datná quídé‑xí nǔú yǒó, te ñùhu ɨɨⁿ coroná dɨ́quɨ́‑aⁿ te ndèé úxúú chódíní.
1 Viu-se grande sinal no céu, a saber, uma mulher vestida do sol com a lua debaixo dos pés e uma coroa de doze estrelas na cabeça,
2 Te ñùhu déhe‑aⁿ te càna saa‑aⁿ sá quídé ǔhú ñáhá‑xí xìi‑aⁿ chi sa ndètu vií‑nǎ cacu déhe‑aⁿ.
2 que, achando-se grávida, grita com as dores de parto, sofrendo tormentos para dar à luz.
3 Te dǎtnùní ní quide tucu‑xi sá nǐ quide‑xi andɨu, te ní xiní‑í ɨɨⁿ quɨtɨ càhnu quɨtɨ tɨcuehé, quɨtɨ dééⁿ nání dràgón, te ndèé úsá dɨ́quɨ́‑dɨ ndɨhɨ úxí ndɨquɨ‑dɨ, te ɨɨⁿ caa coròná ñúhú ɨ̀ɨⁿ caa dɨ́quɨ́‑dɨ‑áⁿ.
3 Viu-se, também, outro sinal no céu, e eis um dragão, grande, vermelho, com sete cabeças, dez chifres e, nas cabeças, sete diademas.
4 Te quɨtɨ‑áⁿ luha‑ná te cuu dava nchaa chódíní dángòyo‑dɨ ñuyíú ndɨhɨ lúhmá‑dɨ, te quɨtɨ‑áⁿ nì ngúnu tnɨ́ɨ‑dɨ núú ñaha ndètu vií‑nǎ cacu déhe‑xi‑áⁿ cuèndá caxi‑dɨ déhe‑aⁿ òré cacu ni cùu.
4 A sua cauda arrastava a terça parte das estrelas do céu, as quais lançou para a terra; e o dragão se deteve em frente da mulher que estava para dar à luz, a fim de lhe devorar o filho quando nascesse.
5 Te ñaha‑áⁿ nǐ cacu déhe‑aⁿ te tée cùu‑dé, te té lǐhli‑áⁿ ǐo cunuu‑dě taxi tnùní‑dé nchaa ñáyiu ñuyíú, te mee Yǎ Ndiǒxí ní nacuaca ñaha‑gǎ xii té lǐhli‑áⁿ cuèndá cundecu ndɨhɨ ñaha‑dě xii‑gá núú ndécú‑gǎ táxí tnùní‑gá.
5 Nasceu-lhe, pois, um filho varão, que há de reger todas as nações com cetro de ferro. E o seu filho foi arrebatado para Deus até ao seu trono.
6 Te ñadɨ̀hɨ́‑áⁿ nǐ xinu‑aⁿ cuáháⁿ‑aⁿ xɨtɨ́ yucu núú nǐ quide túha Yá Ndiǒxí cundecu‑aⁿ cuèndá xíáⁿ nǐhí‑aⁿ caxi‑aⁿ, te ducaⁿ nǐhí‑aⁿ sá cáxí‑áⁿ ùxúú cièndú únídico nduu chi ducaⁿ ndùu cundecu‑aⁿ xíáⁿ.
6 A mulher, porém, fugiu para o deserto, onde lhe havia Deus preparado lugar para que nele a sustentem durante mil duzentos e sessenta dias.
7 Te sátá dúcáⁿ te andɨu nǐ xiní‑í espíritú cúnùu xinu cuechi núú Yǎ Ndiǒxí nání Mìguél, ndɨhɨ nchaa dava‑gá espíritú cúndɨ̀hɨ‑xi, te nchaa espíritú‑áⁿ nàá‑xi ndɨhɨ quɨtɨ dééⁿ nání dràgón ndɨhɨ nchaa espíritú cúndɨ̀hɨ‑dɨ.
7 Houve peleja no céu. Miguel e os seus anjos pelejaram contra o dragão. Também pelejaram o dragão e seus anjos;
8 Te quɨtɨ‑áⁿ ñà túú ní ndàcu‑dɨ ndɨhɨ nchaa espíritú cúndɨ̀hɨ‑dɨ, te ñá túú ní nǐhí‑gǎ‑dɨ núú cúndècu‑dɨ andɨu ndɨhɨ nchaa espíritú cúndɨ̀hɨ‑dɨ‑áⁿ.
8 todavia, não prevaleceram; nem mais se achou no céu o lugar deles.
9 Te cue espíritú xínú cuèchi núú Yǎ Ndiǒxí‑áⁿ nǐ dángává‑xí quɨ̀tɨ dééⁿ nání dràgón‑áⁿ ndɨhɨ nchaa espíritú cúndɨ̀hɨ‑dɨ ñuyíú, te quɨtɨ‑áⁿ cúú‑dɨ́ mèi sácuíhná àdi sá càchí‑ó cùu yucu ñávǎha, te dɨu xíǎⁿ ní dándàhú‑xi ñáyiu nɨhìí ñuyíú, te dɨu‑ni xíǎⁿ ní nduu‑xi cóó nǐ dándàhú‑xi ñáyiu ndéé sanaha.
9 E foi expulso o grande dragão, a antiga serpente, que se chama diabo e Satanás, o sedutor de todo o mundo, sim, foi atirado para a terra, e, com ele, os seus anjos.
10 Te ní tecú dóho‑í níhi ní cáháⁿ tucu ɨɨⁿ sá nǐ cáháⁿ andɨu, te càchí‑xi:
10 Então, ouvi grande voz do céu, proclamando: Agora, veio a salvação, o poder, o reino do nosso Deus e a autoridade do seu Cristo, pois foi expulso o acusador de nossos irmãos, o mesmo que os acusa de dia e de noite, diante do nosso Deus.
11 Dico ní ndacú‑yu ní cunùú‑yu núú sàcuíhná sǎ dúcáⁿ sàcáⁿ cuéchi cuèndá‑yu‑áⁿ ní cùu, te ducaⁿ nǐ cunùú‑yu sá cuèndá Yaá cáá dàtná cáá ɨ̀ɨⁿ mbéé quɨtɨ ní dánǐcuèhé‑güedé, chi Yaá‑áⁿ nǐ satɨ nɨ́ñɨ́‑gǎ te ní xíhí‑gá sá cuèndá‑yu, te ducaⁿ nǐ cunuu tùcú‑yu sá cuèndá sá sàndáá iní ñáhǎ‑yu xii Yaá‑áⁿ, te ñá túú ní yùhú‑yu cuú‑yu sá cuèndá‑gá.
11 Eles, pois, o venceram por causa do sangue do Cordeiro e por causa da palavra do testemunho que deram e, mesmo em face da morte, não amaram a própria vida.
12 Te vitna ío chí cúdɨ̌ɨ́ ìní nchaa nchòhó espíritú xínú cuèchi núú Yǎ Ndiǒxí, ndɨhɨ nchaa nchòhó ñáyiu ndècu andɨu, dico ¡ndàhú ní cuu nchaa ñáyiu xǐndecu nɨhìí ñuyíú! Chi súúní cùdééⁿ sàcuíhná nǐ ngava‑xi te nándɨ cada ñaha‑xi xìí‑yu, te ducaⁿ chi cùtnuní iní‑xi sá sàcú duha‑ná nduu cudíi‑xi cundecu‑xi —duha càchí sá nǐ cáháⁿ andɨu.
12 Por isso, festejai, ó céus, e vós, os que neles habitais. Ai da terra e do mar, pois o diabo desceu até vós, cheio de grande cólera, sabendo que pouco tempo lhe resta.
13 Te sátá nǐ quee quɨtɨ dééⁿ nání dràgón‑áⁿ andɨu nǐ ngava‑dɨ ñuyíú quɨtɨ cùu mei sácuíhná‑ǎⁿ, te quɨtɨ‑áⁿ nǐ chinchícúⁿ‑dɨ ñadɨ̀hɨ́ ñaha ní cacu déhe tée‑xi‑áⁿ.
13 Quando, pois, o dragão se viu atirado para a terra, perseguiu a mulher que dera à luz o filho varão;
14 Te ñadɨ̀hɨ́‑áⁿ nǐ nduu táhú‑aⁿ ní quene úú ndíxí‑aⁿ, te càa datná cáá ndǐxíⁿ ɨɨⁿ yacòlo cahnu vihi cuendá ndava‑aⁿ núhú‑aⁿ yucu núú nǐ cachí Yǎ Ndiǒxí cundecu‑aⁿ, te yàcáⁿ cundecu‑aⁿ úní cuíá dava cuèndá sá vǎ nìhí ñáhá quɨ̀tɨ dééⁿ quɨtɨ nàni dragón‑áⁿ te xíáⁿ nǐhí‑aⁿ sá cáxí‑áⁿ, te quɨtɨ‑áⁿ cúú tùcu‑dɨ datná ɨɨⁿ cóó děéⁿ.
14 e foram dadas à mulher as duas asas da grande águia, para que voasse até ao deserto, ao seu lugar, aí onde é sustentada durante um tempo, tempos e metade de um tempo, fora da vista da serpente.
15 Te quɨtɨ‑áⁿ nǐ quene cuéhé ndute yuhu‑dɨ, te ndute ní quene yuhu‑dɨ‑áⁿ nǐ cuu‑xi ɨɨⁿ yúte, te ducaⁿ nǐ quide‑dɨ cuèndá ndute‑áⁿ cuido‑xi ñadɨ̀hɨ́‑áⁿ ní cùu.
15 Então, a serpente arrojou da sua boca, atrás da mulher, água como um rio, a fim de fazer com que ela fosse arrebatada pelo rio.
16 Te ñuhu yìchí ní chindee‑xi ñàdɨhɨ́‑áⁿ, chi ní ndátá te ní quée naa‑ni ndute ní quene yuhu quɨtɨ‑áⁿ.
16 A terra, porém, socorreu a mulher; e a terra abriu a boca e engoliu o rio que o dragão tinha arrojado de sua boca.
17 Te sá dúcáⁿ nǐ quide‑xi xíǎⁿ ní cudééⁿ víhí quɨ̀tɨ‑áⁿ nǔú ñadɨ̀hɨ́‑áⁿ, te ní xica‑dɨ cuáháⁿ‑dɨ núú xǐndecu nchaa dava‑gá cue déhe ñadɨ̀hɨ́‑áⁿ cuèndá nàá ndɨhɨ ñaha‑dɨ, te ñáyiu‑áⁿ cúǔ‑yu ñáyiu tnɨ̀ɨ nchaa tnúhu càháⁿ Yǎ Ndiǒxí, te nchìcúⁿ nihnú‑yu nchaa tnúhu sá càháⁿ váha cuèndá Xítohó Jesucrìstú.
17 Irou-se o dragão contra a mulher e foi pelejar com os restantes da sua descendência, os que guardam os mandamentos de Deus e têm o testemunho de Jesus; e se pôs em pé sobre a areia do mar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.