Apocalipse 12

Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Te ío vìhi ní quide‑xi ɨɨⁿ sá nǐ quide‑xi andɨu, te ní xiní‑í ɨɨⁿ ñadɨ̀hɨ́ te dóó níhnú‑áⁿ quìde‑xi datná quídé‑xí nǔú nchǐcanchii, te ndàa núú sàhá‑aⁿ quìde‑xi datná quídé‑xí nǔú yǒó, te ñùhu ɨɨⁿ coroná dɨ́quɨ́‑aⁿ te ndèé úxúú chódíní.
1 E viu-se um grande sinal no céu: uma mulher vestida do sol, tendo a lua debaixo dos seus pés, e uma coroa de doze estrelas sobre a sua cabeça.
2 Te ñùhu déhe‑aⁿ te càna saa‑aⁿ sá quídé ǔhú ñáhá‑xí xìi‑aⁿ chi sa ndètu vií‑nǎ cacu déhe‑aⁿ.
2 E estando grávida, gritava com as dores do parto, sofrendo tormentos para dar à luz.
3 Te dǎtnùní ní quide tucu‑xi sá nǐ quide‑xi andɨu, te ní xiní‑í ɨɨⁿ quɨtɨ càhnu quɨtɨ tɨcuehé, quɨtɨ dééⁿ nání dràgón, te ndèé úsá dɨ́quɨ́‑dɨ ndɨhɨ úxí ndɨquɨ‑dɨ, te ɨɨⁿ caa coròná ñúhú ɨ̀ɨⁿ caa dɨ́quɨ́‑dɨ‑áⁿ.
3 Viu-se também outro sinal no céu: eis um grande dragão vermelho que tinha sete cabeças e dez chifres, e sobre as suas cabeças sete diademas;
4 Te quɨtɨ‑áⁿ luha‑ná te cuu dava nchaa chódíní dángòyo‑dɨ ñuyíú ndɨhɨ lúhmá‑dɨ, te quɨtɨ‑áⁿ nì ngúnu tnɨ́ɨ‑dɨ núú ñaha ndètu vií‑nǎ cacu déhe‑xi‑áⁿ cuèndá caxi‑dɨ déhe‑aⁿ òré cacu ni cùu.
4 a sua cauda levava após si a terça parte das estrelas do céu, e lançou-as sobre a terra; e o dragão parou diante da mulher que estava para dar à luz, para que, dando ela à luz, lhe devorasse o filho.
5 Te ñaha‑áⁿ nǐ cacu déhe‑aⁿ te tée cùu‑dé, te té lǐhli‑áⁿ ǐo cunuu‑dě taxi tnùní‑dé nchaa ñáyiu ñuyíú, te mee Yǎ Ndiǒxí ní nacuaca ñaha‑gǎ xii té lǐhli‑áⁿ cuèndá cundecu ndɨhɨ ñaha‑dě xii‑gá núú ndécú‑gǎ táxí tnùní‑gá.
5 E deu à luz um filho, um varão que há de reger todas as nações com vara de ferro; e o seu filho foi arrebatado para Deus e para o seu trono.
6 Te ñadɨ̀hɨ́‑áⁿ nǐ xinu‑aⁿ cuáháⁿ‑aⁿ xɨtɨ́ yucu núú nǐ quide túha Yá Ndiǒxí cundecu‑aⁿ cuèndá xíáⁿ nǐhí‑aⁿ caxi‑aⁿ, te ducaⁿ nǐhí‑aⁿ sá cáxí‑áⁿ ùxúú cièndú únídico nduu chi ducaⁿ ndùu cundecu‑aⁿ xíáⁿ.
6 E a mulher fugiu para o deserto, onde já tinha lugar preparado por Deus, para que ali fosse alimentada durante mil duzentos e sessenta dias.
7 Te sátá dúcáⁿ te andɨu nǐ xiní‑í espíritú cúnùu xinu cuechi núú Yǎ Ndiǒxí nání Mìguél, ndɨhɨ nchaa dava‑gá espíritú cúndɨ̀hɨ‑xi, te nchaa espíritú‑áⁿ nàá‑xi ndɨhɨ quɨtɨ dééⁿ nání dràgón ndɨhɨ nchaa espíritú cúndɨ̀hɨ‑dɨ.
7 Então houve guerra no céu: Miguel e os seus anjos batalhavam contra o dragão. E o dragão e os seus anjos batalhavam,
8 Te quɨtɨ‑áⁿ ñà túú ní ndàcu‑dɨ ndɨhɨ nchaa espíritú cúndɨ̀hɨ‑dɨ, te ñá túú ní nǐhí‑gǎ‑dɨ núú cúndècu‑dɨ andɨu ndɨhɨ nchaa espíritú cúndɨ̀hɨ‑dɨ‑áⁿ.
8 mas não prevaleceram, nem mais o seu lugar se achou no céu.
9 Te cue espíritú xínú cuèchi núú Yǎ Ndiǒxí‑áⁿ nǐ dángává‑xí quɨ̀tɨ dééⁿ nání dràgón‑áⁿ ndɨhɨ nchaa espíritú cúndɨ̀hɨ‑dɨ ñuyíú, te quɨtɨ‑áⁿ cúú‑dɨ́ mèi sácuíhná àdi sá càchí‑ó cùu yucu ñávǎha, te dɨu xíǎⁿ ní dándàhú‑xi ñáyiu nɨhìí ñuyíú, te dɨu‑ni xíǎⁿ ní nduu‑xi cóó nǐ dándàhú‑xi ñáyiu ndéé sanaha.
9 E foi precipitado o grande dragão, a antiga serpente, que se chama o Diabo e Satanás, que engana todo o mundo; foi precipitado na terra, e os seus anjos foram precipitados com ele.
10 Te ní tecú dóho‑í níhi ní cáháⁿ tucu ɨɨⁿ sá nǐ cáháⁿ andɨu, te càchí‑xi:
10 Então, ouvi uma grande voz no céu, que dizia: Agora é chegada a salvação, e o poder, e o reino do nosso Deus, e a autoridade do seu Cristo; porque já foi lançado fora o acusador de nossos irmãos, o qual diante do nosso Deus os acusava dia e noite.
11 Dico ní ndacú‑yu ní cunùú‑yu núú sàcuíhná sǎ dúcáⁿ sàcáⁿ cuéchi cuèndá‑yu‑áⁿ ní cùu, te ducaⁿ nǐ cunùú‑yu sá cuèndá Yaá cáá dàtná cáá ɨ̀ɨⁿ mbéé quɨtɨ ní dánǐcuèhé‑güedé, chi Yaá‑áⁿ nǐ satɨ nɨ́ñɨ́‑gǎ te ní xíhí‑gá sá cuèndá‑yu, te ducaⁿ nǐ cunuu tùcú‑yu sá cuèndá sá sàndáá iní ñáhǎ‑yu xii Yaá‑áⁿ, te ñá túú ní yùhú‑yu cuú‑yu sá cuèndá‑gá.
11 E eles o venceram pelo sangue do Cordeiro e pela palavra do seu testemunho; e não amaram as suas vidas até a morte.
12 Te vitna ío chí cúdɨ̌ɨ́ ìní nchaa nchòhó espíritú xínú cuèchi núú Yǎ Ndiǒxí, ndɨhɨ nchaa nchòhó ñáyiu ndècu andɨu, dico ¡ndàhú ní cuu nchaa ñáyiu xǐndecu nɨhìí ñuyíú! Chi súúní cùdééⁿ sàcuíhná nǐ ngava‑xi te nándɨ cada ñaha‑xi xìí‑yu, te ducaⁿ chi cùtnuní iní‑xi sá sàcú duha‑ná nduu cudíi‑xi cundecu‑xi —duha càchí sá nǐ cáháⁿ andɨu.
12 Pelo que alegrai-vos, ó céus, e vós que neles habitais. Mas ai da terra e do mar! porque o Diabo desceu a vós com grande ira, sabendo que pouco tempo lhe resta.
13 Te sátá nǐ quee quɨtɨ dééⁿ nání dràgón‑áⁿ andɨu nǐ ngava‑dɨ ñuyíú quɨtɨ cùu mei sácuíhná‑ǎⁿ, te quɨtɨ‑áⁿ nǐ chinchícúⁿ‑dɨ ñadɨ̀hɨ́ ñaha ní cacu déhe tée‑xi‑áⁿ.
13 Quando o dragão se viu precipitado na terra, perseguiu a mulher que dera à luz o filho varão.
14 Te ñadɨ̀hɨ́‑áⁿ nǐ nduu táhú‑aⁿ ní quene úú ndíxí‑aⁿ, te càa datná cáá ndǐxíⁿ ɨɨⁿ yacòlo cahnu vihi cuendá ndava‑aⁿ núhú‑aⁿ yucu núú nǐ cachí Yǎ Ndiǒxí cundecu‑aⁿ, te yàcáⁿ cundecu‑aⁿ úní cuíá dava cuèndá sá vǎ nìhí ñáhá quɨ̀tɨ dééⁿ quɨtɨ nàni dragón‑áⁿ te xíáⁿ nǐhí‑aⁿ sá cáxí‑áⁿ, te quɨtɨ‑áⁿ cúú tùcu‑dɨ datná ɨɨⁿ cóó děéⁿ.
14 E foram dadas à mulher as duas asas da grande águia, para que voasse para o deserto, ao seu lugar, onde é sustentada por um tempo, e tempos, e metade de um tempo, fora da vista da serpente.
15 Te quɨtɨ‑áⁿ nǐ quene cuéhé ndute yuhu‑dɨ, te ndute ní quene yuhu‑dɨ‑áⁿ nǐ cuu‑xi ɨɨⁿ yúte, te ducaⁿ nǐ quide‑dɨ cuèndá ndute‑áⁿ cuido‑xi ñadɨ̀hɨ́‑áⁿ ní cùu.
15 E a serpente lançou da sua boca, atrás da mulher, água como um rio, para fazer que ela fosse arrebatada pela corrente.
16 Te ñuhu yìchí ní chindee‑xi ñàdɨhɨ́‑áⁿ, chi ní ndátá te ní quée naa‑ni ndute ní quene yuhu quɨtɨ‑áⁿ.
16 A terra, porém acudiu à mulher; e a terra abriu a boca, e tragou o rio que o dragão lançara da sua boca.
17 Te sá dúcáⁿ nǐ quide‑xi xíǎⁿ ní cudééⁿ víhí quɨ̀tɨ‑áⁿ nǔú ñadɨ̀hɨ́‑áⁿ, te ní xica‑dɨ cuáháⁿ‑dɨ núú xǐndecu nchaa dava‑gá cue déhe ñadɨ̀hɨ́‑áⁿ cuèndá nàá ndɨhɨ ñaha‑dɨ, te ñáyiu‑áⁿ cúǔ‑yu ñáyiu tnɨ̀ɨ nchaa tnúhu càháⁿ Yǎ Ndiǒxí, te nchìcúⁿ nihnú‑yu nchaa tnúhu sá càháⁿ váha cuèndá Xítohó Jesucrìstú.
17 E o dragão irou-se contra a mulher, e foi fazer guerra aos demais filhos dela, os que guardam os mandamentos de Deus, e mantêm o testemunho de Jesus.
18 — ausente —
18 E o dragão parou sobre a areia do mar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.