Apocalipse 11
Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs VC
1 Te ní níhì‑í ɨɨⁿ tnuyoo nàcuáa chicùhá‑í ɨɨⁿ sá chícùhá‑í, te ní cáháⁿ ɨɨⁿ sá nǐ cáháⁿ, te càchí‑xi:
1 Foi-me dada uma vara semelhante a uma vara de agrimensor, e disseram-me: Levanta-te! Mede o templo de Deus e o altar com seus adoradores.
2 Dico vá chícùhá‑n ndàa quehé vehe‑gá, chi xíáⁿ nǐ nduu cuèndá cue ñáyiu ñá túú cùu ñáyiu isràél, te ñáyiu‑áⁿ nduu nuu‑nǎ‑yu núú nǐ cuu ñuú‑gá, te cadá‑yu dàtná càchí iní méě‑yu, te údico úú yóó ducaⁿ càdá‑yu.
2 O átrio fora do templo, porém, deixa-o de lado e não o meças: foi dado aos gentios, que hão de calcar aos pés a Cidade Santa por quarenta e dois meses.
3 Te yúhú tendaha‑ǐ úú tnàhá cue tée cáháⁿ yuhu‑í nàcuáa càchí Yǎ Ndiǒxí, te úxúú cièndú únídico nduu ducaⁿ cǎháⁿ‑güedé yuhu‑í cada‑güedé núù‑í, te cuihnu‑güedé dóó tnúú sǎ sácuǐhnu cue ñáyiu ndɨ̀hú iní‑xi —duha càchí sá càháⁿ‑áⁿ.
3 Mas incumbirei às minhas duas testemunhas, vestidas de saco, de profetizarem por mil duzentos e sessenta dias.
4 Te ndɨ ndùú cue tée‑áⁿ cúú‑güedě dàtná úú yutnu òlívú sá xǐnutnɨ́ɨ núú Yǎ Ndiǒxí, ndɨhɨ dàtná úú sá ndèé dité‑xi, sá yɨ́ndòdo ɨɨⁿ caa candíl núú dìté‑xi ndècu tucu núú‑gǎ, te dɨu‑gá cúú‑gǎ Yaá yɨ́ndàha ñuyíú.
4 São eles as duas oliveiras e os dois candelabros que se mantêm diante do Senhor da terra.
5 Te ñáyiu na càni iní‑xi ná cada ñaha xìi‑güedé te yuhu‑güedé quene ñuhú cahmi ñaha‑xi xìí‑yu, te ducaⁿ càda‑güedé cahni‑güedé nchaa ñáyiu na cùu úhú iní ñáhá xìi‑güedé.
5 Se alguém lhes quiser causar dano, sairá fogo de suas bocas e devorará os inimigos. Com efeito, se alguém os quiser ferir, cumpre que assim seja morto.
6 Te ndɨ ndùú‑güedé ndécú ndɨ̀hɨ‑güedé tnúhu ndee ìní cada‑güedé sá vǎ cúúⁿ dǎú, te ducaⁿ càda‑güedé nɨni cǎháⁿ‑güedé nàcuáa càchí Yǎ Ndiǒxí, te ndacu‑güedé nadatɨ̀u‑güedé ndute nduu‑xi nɨ́ñɨ́, te ndacu‑güedé dandòho‑güedé nchaa ñáyiu tɨtnɨ́ núú tnǔhu ndòho, te ducaⁿ càda‑güedé ná daha xito càchí iní méé‑güedě.
6 Esses homens têm o poder de fechar o céu para que não caia chuva durante os dias de sua profecia; têm poder sobre as águas, para transformá-las em sangue, e de ferir a terra, sempre que quiserem, com toda sorte de flagelos.
7 Te nà yáha sá cǎháⁿ‑güedé nàcuáa ní cachí Yǎ Ndiǒxí, te dàvá‑áⁿ quene ɨɨⁿ quɨtɨ dééⁿ yàú cùnú víhí sǎ ǐo nèhé cáá, te quɨtɨ‑áⁿ ngüǐta‑dɨ nàá‑dɨ ndɨhɨ ndɨ ndùú cue tée‑áⁿ te cahni ñaha‑dɨ xìi‑güedé.
7 Mas, depois de terem terminado integralmente o seu testemunho, a Fera que sobe do abismo lhes fará guerra, os vencerá e os matará.
8 Te yɨquɨ cùñú cue tée‑áⁿ cautùu‑xi ɨɨⁿ tnuú ñuú cáhnú nǔu ní sahni‑güedé Xítohó Jesucrìstú núú cùrúxí, te dɨu Yaá‑áⁿ cúú Xǐtohó‑ó ndɨ̀hɨ‑güedé, te càchí ñáyiu sá ñùú‑áⁿ cúú‑xí dàtná ñuú Sòdomá ndɨhɨ nàcióⁿ Ègiptú.
8 Seus cadáveres {jazerão} na rua da grande cidade que se chama espiritualmente Sodoma e Egito {onde o seu Senhor foi crucificado}.
9 Te úní nduu dava cautùu yɨquɨ cuñú‑güedé xíáⁿ, te ñáyiu nchaa nàcióⁿ, ndɨhɨ ñáyiu nchaa ñuú, ndɨhɨ ñáyiu càháⁿ ndɨ́ dɨ́ɨ́ⁿ ndɨ̀ dɨ́ɨ́ⁿ nǔú tnǔhu, ndɨhɨ ñáyiu xǐndecu nchaa xichi quiní‑yu yɨquɨ cùñú‑güedé, te vá dáñǎ‑yu nguɨ́ndǔxi.
9 Muitos dentre os povos, tribos, línguas e nações virão para vê-los por três dias e meio, e não permitirão que sejam sepultados.
10 Te nchaa ñáyiu‑áⁿ nduu vétú iní‑yu sá dúcáⁿ cùú cue tée cáháⁿ nàcuáa càchí Yǎ Ndiǒxí‑áⁿ, te ío cudɨ́ɨ́ ìní‑yu, te nándɨ sá cuǎha táhú tnáhǎ‑yu sá cúdɨ̌ɨ́ ìní‑yu sá dúcáⁿ nǐ xíhí‑güedé, te ducaⁿ chi dɨu‑güedé ní quide ío ní ndohó‑yu.
10 Os habitantes da terra alegrar-se-ão por causa deles, felicitar-se-ão mutuamente e mandarão presentes uns aos outros, porque esses dois profetas tinham sido seu tormento.
11 Te sátá ná yǎhá úní nduu dava sá dúcáⁿ cùú‑güedé te Yá Ndiǒxí dandòto ñaha‑gá xii‑güedé, te ndacóo‑güedé, te nchaa ñáyiu na quìní sá ndótó‑güedě te yùhú víhǐ‑yu.
11 Mas, depois de três dias e meio, um sopro de vida, vindo de Deus, os penetrou. Puseram-se de pé e grande terror caiu sobre aqueles que os viam.
12 Te ndɨ ndùú cue tée‑áⁿ tecú dóho‑güedé cáháⁿ ɨɨⁿ sá càháⁿ ndéé andɨu, te cúñaha‑xi xìi‑güedé:
12 Ouviram uma forte voz do céu que dizia: Subi aqui! Subiram então para o céu numa nuvem, enquanto os seus inimigos os olhavam.
13 Te òré‑áⁿ nǐhi vìhi tnáa ñuyíú, te úxí xichi cùu‑xi ñuú núú cúndècu‑güedé‑áⁿ te ɨɨⁿ xichi ñuú‑áⁿ naa, te cuú úsá mǐl ñáyiu, te nchaa dava‑gá ñáyiu cácu vá cùú yùhú víhǐ‑yu, te cachí‑yu sá ǐo càhnu cuu Yá Ndiǒxí Yaá ndécú àndɨu.
13 Naquela mesma hora produziu-se grande terremoto, caiu uma décima parte da cidade e pereceram no terremoto sete mil pessoas. As demais, aterrorizadas, deram glória ao Deus do céu.
14 Te tnúndòho‑a cuu‑xi tnúndòho cuu úú yáha, te vitna sa ndètu vií‑nǎ tucu sáá tnúndòho cuu uní.
14 Terminou assim a segunda desgraça. E eis que depressa sobrevém a terceira.
15 Te espíritú cúú ùsá ní tɨú‑xi cútú néhé‑xí, te òré‑áⁿ nǐ tecú níhi ní cáháⁿ tɨtnɨ́ sá nǐ cáháⁿ andɨu, te càchí‑xi:
15 O sétimo anjo tocou a trombeta. Ressoaram então no céu altas vozes que diziam: O império de nosso Senhor e de seu Cristo estabeleceu-se sobre o mundo, e ele reinará pelos séculos dos séculos.
16 Te ndɨ òcó cúmí cue tée sacuéhé xǐnucóo núú xìlé váha ní ngüɨ́ñɨ́ xɨ́tɨ́‑güedě núú Yǎ Ndiǒxí, te ní nuu núú‑güedě ndàa núú ñúhú te ní ngüíta‑güedé chíñùhu ñaha‑güedé xii‑gá,
16 Os vinte e quatro Anciãos, que se assentam nos seus tronos diante de Deus, prostraram-se de rosto em terra e adoraram a Deus,
17 te càchí‑güedé:
17 dizendo: Graças te damos, Senhor, Deus Dominador, que és e que eras, porque assumiste a plenitude de teu poder real.
18 Te nchaa ñáyiu xǐndecu ñuyíú xǐcudéěⁿ‑yu núú‑n,
18 Irritaram-se os pagãos, mas eis que sobreveio a tua ira e o tempo de julgar os mortos, de dar a recompensa aos teus servos, aos profetas, aos santos, aos que temem o teu nome, pequenos e grandes, e de exterminar os que corromperam a terra.
19 Te ní xiní‑í ní nacaáⁿ yuyèhe vehe Yá Ndiǒxí andɨu, te xɨtɨ́ vehe‑gá‑áⁿ nǐ xiní‑í ndécú càjá ñúhú sǎ yódó tnùní nàcuáa ní cundáá cada‑gá sá cúú‑xí ñǎyiu, te òré‑áⁿ nǐ xiní‑í ní sáá ndúté, te ní cáháⁿ ñúhu te ío dusaⁿ nǐ quide‑xi, te níhi vìhi ní tnáa, te súúní càhnu dáú ñɨ́ñɨ́ nǐ cuuⁿ.
19 Abriu-se o templo de Deus no céu e apareceu, no seu templo, a arca do seu testamento. Houve relâmpagos, vozes, trovões, terremotos e forte saraiva.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.