Apocalipse 11
Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs NVI
1 Te ní níhì‑í ɨɨⁿ tnuyoo nàcuáa chicùhá‑í ɨɨⁿ sá chícùhá‑í, te ní cáháⁿ ɨɨⁿ sá nǐ cáháⁿ, te càchí‑xi:
1 Deram-me um caniço semelhante a uma vara de medir, e me foi dito: "Vá e meça o templo de Deus e o altar, e conte os adoradores que lá estiverem.
2 Dico vá chícùhá‑n ndàa quehé vehe‑gá, chi xíáⁿ nǐ nduu cuèndá cue ñáyiu ñá túú cùu ñáyiu isràél, te ñáyiu‑áⁿ nduu nuu‑nǎ‑yu núú nǐ cuu ñuú‑gá, te cadá‑yu dàtná càchí iní méě‑yu, te údico úú yóó ducaⁿ càdá‑yu.
2 Exclua, porém, o pátio exterior; não o meça, pois ele foi dado aos gentios. Eles pisarão a cidade santa durante quarenta e dois meses.
3 Te yúhú tendaha‑ǐ úú tnàhá cue tée cáháⁿ yuhu‑í nàcuáa càchí Yǎ Ndiǒxí, te úxúú cièndú únídico nduu ducaⁿ cǎháⁿ‑güedé yuhu‑í cada‑güedé núù‑í, te cuihnu‑güedé dóó tnúú sǎ sácuǐhnu cue ñáyiu ndɨ̀hú iní‑xi —duha càchí sá càháⁿ‑áⁿ.
3 Darei poder às minhas duas testemunhas, e elas profetizarão durante mil duzentos e sessenta dias, vestidas de pano de saco".
4 Te ndɨ ndùú cue tée‑áⁿ cúú‑güedě dàtná úú yutnu òlívú sá xǐnutnɨ́ɨ núú Yǎ Ndiǒxí, ndɨhɨ dàtná úú sá ndèé dité‑xi, sá yɨ́ndòdo ɨɨⁿ caa candíl núú dìté‑xi ndècu tucu núú‑gǎ, te dɨu‑gá cúú‑gǎ Yaá yɨ́ndàha ñuyíú.
4 Estas são as duas oliveiras e os dois candelabros que permanecem diante do Senhor da terra.
5 Te ñáyiu na càni iní‑xi ná cada ñaha xìi‑güedé te yuhu‑güedé quene ñuhú cahmi ñaha‑xi xìí‑yu, te ducaⁿ càda‑güedé cahni‑güedé nchaa ñáyiu na cùu úhú iní ñáhá xìi‑güedé.
5 Se alguém quiser lhes causar dano, da boca deles sairá fogo que devorará os seus inimigos. É assim que deve morrer qualquer pessoa que quiser causar-lhes dano.
6 Te ndɨ ndùú‑güedé ndécú ndɨ̀hɨ‑güedé tnúhu ndee ìní cada‑güedé sá vǎ cúúⁿ dǎú, te ducaⁿ càda‑güedé nɨni cǎháⁿ‑güedé nàcuáa càchí Yǎ Ndiǒxí, te ndacu‑güedé nadatɨ̀u‑güedé ndute nduu‑xi nɨ́ñɨ́, te ndacu‑güedé dandòho‑güedé nchaa ñáyiu tɨtnɨ́ núú tnǔhu ndòho, te ducaⁿ càda‑güedé ná daha xito càchí iní méé‑güedě.
6 Estes homens têm poder para fechar o céu, de modo que não chova durante o tempo em que estiverem profetizando, e têm poder para transformar a água em sangue e ferir a terra com toda sorte de pragas, quantas vezes desejarem.
7 Te nà yáha sá cǎháⁿ‑güedé nàcuáa ní cachí Yǎ Ndiǒxí, te dàvá‑áⁿ quene ɨɨⁿ quɨtɨ dééⁿ yàú cùnú víhí sǎ ǐo nèhé cáá, te quɨtɨ‑áⁿ ngüǐta‑dɨ nàá‑dɨ ndɨhɨ ndɨ ndùú cue tée‑áⁿ te cahni ñaha‑dɨ xìi‑güedé.
7 Quando eles tiverem terminado o seu testemunho, a besta que vem do Abismo os atacará. E irá vencê-los e matá-los.
8 Te yɨquɨ cùñú cue tée‑áⁿ cautùu‑xi ɨɨⁿ tnuú ñuú cáhnú nǔu ní sahni‑güedé Xítohó Jesucrìstú núú cùrúxí, te dɨu Yaá‑áⁿ cúú Xǐtohó‑ó ndɨ̀hɨ‑güedé, te càchí ñáyiu sá ñùú‑áⁿ cúú‑xí dàtná ñuú Sòdomá ndɨhɨ nàcióⁿ Ègiptú.
8 Os seus cadáveres ficarão expostos na rua principal da grande cidade, que figuradamente é chamada Sodoma e Egito, onde também foi crucificado o seu Senhor.
9 Te úní nduu dava cautùu yɨquɨ cuñú‑güedé xíáⁿ, te ñáyiu nchaa nàcióⁿ, ndɨhɨ ñáyiu nchaa ñuú, ndɨhɨ ñáyiu càháⁿ ndɨ́ dɨ́ɨ́ⁿ ndɨ̀ dɨ́ɨ́ⁿ nǔú tnǔhu, ndɨhɨ ñáyiu xǐndecu nchaa xichi quiní‑yu yɨquɨ cùñú‑güedé, te vá dáñǎ‑yu nguɨ́ndǔxi.
9 Durante três dias e meio, homens de todos povos, tribos, línguas e nações contemplarão os seus cadáveres e não permitirão que sejam sepultados.
10 Te nchaa ñáyiu‑áⁿ nduu vétú iní‑yu sá dúcáⁿ cùú cue tée cáháⁿ nàcuáa càchí Yǎ Ndiǒxí‑áⁿ, te ío cudɨ́ɨ́ ìní‑yu, te nándɨ sá cuǎha táhú tnáhǎ‑yu sá cúdɨ̌ɨ́ ìní‑yu sá dúcáⁿ nǐ xíhí‑güedé, te ducaⁿ chi dɨu‑güedé ní quide ío ní ndohó‑yu.
10 Os habitantes da terra se alegrarão por causa deles e festejarão, enviando presentes uns aos outros, pois esses dois profetas haviam atormentado os que habitam na terra.
11 Te sátá ná yǎhá úní nduu dava sá dúcáⁿ cùú‑güedé te Yá Ndiǒxí dandòto ñaha‑gá xii‑güedé, te ndacóo‑güedé, te nchaa ñáyiu na quìní sá ndótó‑güedě te yùhú víhǐ‑yu.
11 Mas, depois dos três dias e meio, entrou neles um sopro de vida da parte de Deus, e eles ficaram de pé, e um grande terror tomou conta daqueles que os viram.
12 Te ndɨ ndùú cue tée‑áⁿ tecú dóho‑güedé cáháⁿ ɨɨⁿ sá càháⁿ ndéé andɨu, te cúñaha‑xi xìi‑güedé:
12 Então eles ouviram uma forte voz do céu que lhes disse: "Subam para cá". E eles subiram para o céu numa nuvem, enquanto os seus inimigos olhavam.
13 Te òré‑áⁿ nǐhi vìhi tnáa ñuyíú, te úxí xichi cùu‑xi ñuú núú cúndècu‑güedé‑áⁿ te ɨɨⁿ xichi ñuú‑áⁿ naa, te cuú úsá mǐl ñáyiu, te nchaa dava‑gá ñáyiu cácu vá cùú yùhú víhǐ‑yu, te cachí‑yu sá ǐo càhnu cuu Yá Ndiǒxí Yaá ndécú àndɨu.
13 Naquela mesma hora houve um forte terremoto, e um décimo da cidade ruiu. Sete mil pessoas foram mortas no terremoto; os sobreviventes ficaram aterrorizados e deram glória ao Deus do céu.
14 Te tnúndòho‑a cuu‑xi tnúndòho cuu úú yáha, te vitna sa ndètu vií‑nǎ tucu sáá tnúndòho cuu uní.
14 O segundo ai passou; o terceiro ai virá em breve.
15 Te espíritú cúú ùsá ní tɨú‑xi cútú néhé‑xí, te òré‑áⁿ nǐ tecú níhi ní cáháⁿ tɨtnɨ́ sá nǐ cáháⁿ andɨu, te càchí‑xi:
15 O sétimo anjo tocou a sua trombeta, e houve altas vozes no céu que diziam: "O reino do mundo se tornou de nosso Senhor e do seu Cristo, e ele reinará para todo o sempre".
16 Te ndɨ òcó cúmí cue tée sacuéhé xǐnucóo núú xìlé váha ní ngüɨ́ñɨ́ xɨ́tɨ́‑güedě núú Yǎ Ndiǒxí, te ní nuu núú‑güedě ndàa núú ñúhú te ní ngüíta‑güedé chíñùhu ñaha‑güedé xii‑gá,
16 Os vinte e quatro anciãos que estavam assentados em seus tronos diante de Deus prostraram-se sobre seus rostos e adoraram a Deus,
17 te càchí‑güedé:
17 dizendo: "Graças te damos, Senhor Deus todo-poderoso, que és e que eras, porque assumiste o teu grande poder e começaste a reinar.
18 Te nchaa ñáyiu xǐndecu ñuyíú xǐcudéěⁿ‑yu núú‑n,
18 As nações se iraram; e chegou a tua ira. Chegou o tempo de julgares os mortos e de recompensares os teus servos, os profetas, os teus santos e os que temem o teu nome, tanto pequenos como grandes, e de destruir os que destroem a terra".
19 Te ní xiní‑í ní nacaáⁿ yuyèhe vehe Yá Ndiǒxí andɨu, te xɨtɨ́ vehe‑gá‑áⁿ nǐ xiní‑í ndécú càjá ñúhú sǎ yódó tnùní nàcuáa ní cundáá cada‑gá sá cúú‑xí ñǎyiu, te òré‑áⁿ nǐ xiní‑í ní sáá ndúté, te ní cáháⁿ ñúhu te ío dusaⁿ nǐ quide‑xi, te níhi vìhi ní tnáa, te súúní càhnu dáú ñɨ́ñɨ́ nǐ cuuⁿ.
19 Então foi aberto o santuário de Deus no céu, e ali foi vista a arca da sua aliança. Houve relâmpagos, vozes, trovões, um terremoto e um grande temporal de granizo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.