Apocalipse 11

Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Te ní níhì‑í ɨɨⁿ tnuyoo nàcuáa chicùhá‑í ɨɨⁿ sá chícùhá‑í, te ní cáháⁿ ɨɨⁿ sá nǐ cáháⁿ, te càchí‑xi:
1 Foi-me dada uma cana semelhante a uma vara; e foi-me dito: Levanta-te, mede o santuário de Deus, e o altar, e os que nele adoram.
2 Dico vá chícùhá‑n ndàa quehé vehe‑gá, chi xíáⁿ nǐ nduu cuèndá cue ñáyiu ñá túú cùu ñáyiu isràél, te ñáyiu‑áⁿ nduu nuu‑nǎ‑yu núú nǐ cuu ñuú‑gá, te cadá‑yu dàtná càchí iní méě‑yu, te údico úú yóó ducaⁿ càdá‑yu.
2 Mas deixa o átrio que está fora do santuário, e não o meças; porque foi dado aos gentios; e eles pisarão a cidade santa por quarenta e dois meses.
3 Te yúhú tendaha‑ǐ úú tnàhá cue tée cáháⁿ yuhu‑í nàcuáa càchí Yǎ Ndiǒxí, te úxúú cièndú únídico nduu ducaⁿ cǎháⁿ‑güedé yuhu‑í cada‑güedé núù‑í, te cuihnu‑güedé dóó tnúú sǎ sácuǐhnu cue ñáyiu ndɨ̀hú iní‑xi —duha càchí sá càháⁿ‑áⁿ.
3 E concederei às minhas duas testemunhas que, vestidas de saco, profetizem por mil duzentos e sessenta dias.
4 Te ndɨ ndùú cue tée‑áⁿ cúú‑güedě dàtná úú yutnu òlívú sá xǐnutnɨ́ɨ núú Yǎ Ndiǒxí, ndɨhɨ dàtná úú sá ndèé dité‑xi, sá yɨ́ndòdo ɨɨⁿ caa candíl núú dìté‑xi ndècu tucu núú‑gǎ, te dɨu‑gá cúú‑gǎ Yaá yɨ́ndàha ñuyíú.
4 Estas são as duas oliveiras e os dois candeeiros que estão diante do Senhor da terra.
5 Te ñáyiu na càni iní‑xi ná cada ñaha xìi‑güedé te yuhu‑güedé quene ñuhú cahmi ñaha‑xi xìí‑yu, te ducaⁿ càda‑güedé cahni‑güedé nchaa ñáyiu na cùu úhú iní ñáhá xìi‑güedé.
5 E, se alguém lhes quiser fazer mal, das suas bocas sairá fogo e devorará os seus inimigos; pois se alguém lhes quiser fazer mal, importa que assim seja morto.
6 Te ndɨ ndùú‑güedé ndécú ndɨ̀hɨ‑güedé tnúhu ndee ìní cada‑güedé sá vǎ cúúⁿ dǎú, te ducaⁿ càda‑güedé nɨni cǎháⁿ‑güedé nàcuáa càchí Yǎ Ndiǒxí, te ndacu‑güedé nadatɨ̀u‑güedé ndute nduu‑xi nɨ́ñɨ́, te ndacu‑güedé dandòho‑güedé nchaa ñáyiu tɨtnɨ́ núú tnǔhu ndòho, te ducaⁿ càda‑güedé ná daha xito càchí iní méé‑güedě.
6 Elas têm poder para fechar o céu, para que não chova durante os dias da sua profecia; e têm poder sobre as águas para convertê-las em sangue, e para ferir a terra com toda sorte de pragas, quantas vezes quiserem.
7 Te nà yáha sá cǎháⁿ‑güedé nàcuáa ní cachí Yǎ Ndiǒxí, te dàvá‑áⁿ quene ɨɨⁿ quɨtɨ dééⁿ yàú cùnú víhí sǎ ǐo nèhé cáá, te quɨtɨ‑áⁿ ngüǐta‑dɨ nàá‑dɨ ndɨhɨ ndɨ ndùú cue tée‑áⁿ te cahni ñaha‑dɨ xìi‑güedé.
7 E, quando acabarem o seu testemunho, a besta que sobe do abismo lhes fará guerra e as vencerá e matará.
8 Te yɨquɨ cùñú cue tée‑áⁿ cautùu‑xi ɨɨⁿ tnuú ñuú cáhnú nǔu ní sahni‑güedé Xítohó Jesucrìstú núú cùrúxí, te dɨu Yaá‑áⁿ cúú Xǐtohó‑ó ndɨ̀hɨ‑güedé, te càchí ñáyiu sá ñùú‑áⁿ cúú‑xí dàtná ñuú Sòdomá ndɨhɨ nàcióⁿ Ègiptú.
8 E jazerão os seus corpos na praça da grande cidade, que espiritualmente se chama Sodoma e Egito, onde também o seu Senhor foi crucificado.
9 Te úní nduu dava cautùu yɨquɨ cuñú‑güedé xíáⁿ, te ñáyiu nchaa nàcióⁿ, ndɨhɨ ñáyiu nchaa ñuú, ndɨhɨ ñáyiu càháⁿ ndɨ́ dɨ́ɨ́ⁿ ndɨ̀ dɨ́ɨ́ⁿ nǔú tnǔhu, ndɨhɨ ñáyiu xǐndecu nchaa xichi quiní‑yu yɨquɨ cùñú‑güedé, te vá dáñǎ‑yu nguɨ́ndǔxi.
9 Homens de vários povos, e tribos e línguas, e nações verão os seus corpos por três dias e meio, e não permitirão que sejam sepultados.
10 Te nchaa ñáyiu‑áⁿ nduu vétú iní‑yu sá dúcáⁿ cùú cue tée cáháⁿ nàcuáa càchí Yǎ Ndiǒxí‑áⁿ, te ío cudɨ́ɨ́ ìní‑yu, te nándɨ sá cuǎha táhú tnáhǎ‑yu sá cúdɨ̌ɨ́ ìní‑yu sá dúcáⁿ nǐ xíhí‑güedé, te ducaⁿ chi dɨu‑güedé ní quide ío ní ndohó‑yu.
10 E os que habitam sobre a terra se regozijarão sobre eles, e se alegrarão; e mandarão presentes uns aos outros, porquanto estes dois profetas atormentaram os que habitam sobre a terra.
11 Te sátá ná yǎhá úní nduu dava sá dúcáⁿ cùú‑güedé te Yá Ndiǒxí dandòto ñaha‑gá xii‑güedé, te ndacóo‑güedé, te nchaa ñáyiu na quìní sá ndótó‑güedě te yùhú víhǐ‑yu.
11 E depois daqueles três dias e meio o espírito de vida, vindo de Deus, entrou neles, e puseram-se sobre seus pés, e caiu grande temor sobre os que os viram.
12 Te ndɨ ndùú cue tée‑áⁿ tecú dóho‑güedé cáháⁿ ɨɨⁿ sá càháⁿ ndéé andɨu, te cúñaha‑xi xìi‑güedé:
12 E ouviram uma grande voz do céu, que lhes dizia: Subi para cá. E subiram ao céu em uma nuvem; e os seus inimigos os viram.
13 Te òré‑áⁿ nǐhi vìhi tnáa ñuyíú, te úxí xichi cùu‑xi ñuú núú cúndècu‑güedé‑áⁿ te ɨɨⁿ xichi ñuú‑áⁿ naa, te cuú úsá mǐl ñáyiu, te nchaa dava‑gá ñáyiu cácu vá cùú yùhú víhǐ‑yu, te cachí‑yu sá ǐo càhnu cuu Yá Ndiǒxí Yaá ndécú àndɨu.
13 E naquela hora houve um grande terremoto, e caiu a décima parte da cidade, e no terremoto foram mortos sete mil homens; e os demais ficaram atemorizados, e deram glória ao Deus do céu.
14 Te tnúndòho‑a cuu‑xi tnúndòho cuu úú yáha, te vitna sa ndètu vií‑nǎ tucu sáá tnúndòho cuu uní.
14 É passado o segundo ai; eis que cedo vem o terceiro.
15 Te espíritú cúú ùsá ní tɨú‑xi cútú néhé‑xí, te òré‑áⁿ nǐ tecú níhi ní cáháⁿ tɨtnɨ́ sá nǐ cáháⁿ andɨu, te càchí‑xi:
15 E tocou o sétimo anjo a sua trombeta, e houve no céu grandes vozes, que diziam: O reino do mundo passou a ser de nosso Senhor e do seu Cristo, e ele reinará pelos séculos dos séculos.
16 Te ndɨ òcó cúmí cue tée sacuéhé xǐnucóo núú xìlé váha ní ngüɨ́ñɨ́ xɨ́tɨ́‑güedě núú Yǎ Ndiǒxí, te ní nuu núú‑güedě ndàa núú ñúhú te ní ngüíta‑güedé chíñùhu ñaha‑güedé xii‑gá,
16 E os vinte e quatro anciãos, que estão assentados em seus tronos diante de Deus, prostraram-se sobre seus rostos e adoraram a Deus,
17 te càchí‑güedé:
17 dizendo: Graças te damos, Senhor Deus Todo-Poderoso, que és, e que eras, porque tens tomado o teu grande poder, e começaste a reinar.
18 Te nchaa ñáyiu xǐndecu ñuyíú xǐcudéěⁿ‑yu núú‑n,
18 Iraram-se, na verdade, as nações; então veio a tua ira, e o tempo de serem julgados os mortos, e o tempo de dares recompensa aos teus servos, os profetas, e aos santos, e aos que temem o teu nome, a pequenos e a grandes, e o tempo de destruíres os que destroem a terra.
19 Te ní xiní‑í ní nacaáⁿ yuyèhe vehe Yá Ndiǒxí andɨu, te xɨtɨ́ vehe‑gá‑áⁿ nǐ xiní‑í ndécú càjá ñúhú sǎ yódó tnùní nàcuáa ní cundáá cada‑gá sá cúú‑xí ñǎyiu, te òré‑áⁿ nǐ xiní‑í ní sáá ndúté, te ní cáháⁿ ñúhu te ío dusaⁿ nǐ quide‑xi, te níhi vìhi ní tnáa, te súúní càhnu dáú ñɨ́ñɨ́ nǐ cuuⁿ.
19 Abriu-se o santuário de Deus que está no céu, e no seu santuário foi vista a arca do seu pacto; e houve relâmpagos, vozes e trovões, e terremoto e grande saraivada.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.