2 Pedro 2
Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs NTLH
1 Te ndéé sanduu chi ní xíndecu cue tée ní xóo dandàhú ñáhá xìi ñáyiu isràél càchí sá càháⁿ tnúhu Yá Ndiǒxí te ñá ndàá sá càháⁿ‑güedé tnúhu‑gá, te dɨu‑ni ducaⁿ tùcu cundecu cue tée dandàhú ñáhá xìi‑ndo vitna, chi cachí‑güedé sá càháⁿ‑güedé tnúhu Yá Ndiǒxí te ñá ndàá. Te cue tée‑áⁿ ǐo yɨ̀dáhu cáháⁿ‑güedé, te nchaa tnúhu cáháⁿ‑güedé‑áⁿ dacuǐta nihnu ñaha‑xi xìi‑ndo te núu na tèdóho‑ndo, chi cue tée‑áⁿ vǎ nǔnuu‑güedé sá Xǐtohó Jesucrìstú ní xíhí‑gá cuèndá‑güedé. Te sá dúcáⁿ càda‑güedé ío‑gá ndɨ̌hɨ dacuǐta nihnu‑güedé méé‑güedě.
1 No passado apareceram falsos profetas no meio do povo, e assim também vão aparecer falsos mestres entre vocês. Eles ensinarão doutrinas destruidoras e falsas e rejeitarão o Mestre que os salvou. E isso fará com que caia sobre eles uma rápida destruição.
2 Te vài ñáyiu xínu iní‑yu cadá‑yu nándɨ sá cuèhé sá dúhá cuèndá sá dúcáⁿ càda cue tée‑áⁿ, te cuèndá xíǎⁿ ngóo ñáyiu cáháⁿ úhú‑yu cuèndá ichi Yá Ndiǒxí.
2 Mesmo assim, muita gente vai imitar a vida imoral deles, e por causa desses falsos mestres muitas pessoas vão falar mal do Caminho da verdade.
3 Te mee‑ni tnǔhu sá nǐ cahu iní cue ñáyiu ñuyíú‑a danèhé ñáhá‑güedě xii‑ndo, te quesaha‑güedě sá cúú‑xí tnǔhu ndáá te ñá ndàá cuèndá‑ni sá cuǎñaha‑ndo dǐhúⁿ xii‑güedé, chi dɨu‑ni xíǎⁿ tnàhí cuhuⁿ iní‑güedé, dico Yá Ndiǒxí sa ní cunaha ndècu túha‑gá cuèndá cada ndáá‑gá cuéchi‑güedé, te na sàá nduu te cuíta nihnu duuⁿ‑güedé, chi Yá Ndiǒxí vá nácuànaa‑gá ɨɨⁿ sá nǐ cachí‑gá cada‑gá.
3 Em sua ambição pelo dinheiro, esses falsos mestres vão explorar vocês, contando histórias inventadas. Mas faz muito tempo que o Juiz está alerta, e o Destruidor deles está bem acordado.
4 Te Yá Ndiǒxí ñá túú ní quìde cahnu iní‑gá sá nǐ quide cue espíritú ñá túú ní cuìní cada ndáá xínú cuèchi núú‑gǎ ní cùu, chi ní dáquɨ̀hɨ́ⁿ ñáhá‑gǎ xii‑xi ɨɨⁿ xichi núú ǐo ndòho‑xi ndecu‑xi, te xíáⁿ cundedɨ́ nihnu‑xi ndéé sáá nduu cuǐta nihnu duuⁿ‑ná‑xi.
4 Pois Deus não deixou escapar os anjos que pecaram, mas os jogou no inferno e os deixou presos com correntes na escuridão, esperando o Dia do Julgamento.
5 Te Yá Ndiǒxí ñá túú ní quìde cahnu tucu iní‑gá nchaa sá nǐ quide ñáyiu ñuyíú dǐhna, chi dàvá‑áⁿ nǐ dándáá‑gǎ ndute ñuyíú nǐ cáhá nchaa ñáyiu ndècu ichi cuehé ichi duha te ɨɨⁿdìi‑ni té Nǒé ndɨhɨ úsá‑gá tucu cue ñáyiu cùu ndɨ mee‑dé ní dácǎcu nihnu‑gá. Te té Nǒé‑ǎⁿ cúú‑dě tée ní cáháⁿ dóho‑yu nàcuáa cada váha‑yu cundecú‑yu ni cùu te ñá túú ní cuìní‑yu.
5 Deus não deixou escapar o mundo antigo, mas trouxe o dilúvio sobre o mundo dos que não queriam saber de Deus. A única pessoa que ele salvou foi Noé, que anunciou que todos deviam obedecer a Deus. E Deus também salvou mais outras sete pessoas.
6 Te Yá Ndiǒxí ní dángává‑gǎ ñuhú ní dánáá‑gǎ ñáyiu ñuú Sòdomá ndɨhɨ ñáyiu ñuú Gòmorrá te mee‑nǎ yáá nǐ nduu ñuú‑áⁿ. Te sá dúcáⁿ nǐ cuu xíǎⁿ cútnùní iní‑ó nàcuáa cada ñaha Yǎ Ndiǒxí xii nchaa ñáyiu ñá túú quìde váha.
6 Deus condenou as cidades de Sodoma e Gomorra, destruindo-as com fogo, como exemplo do que vai acontecer com os que não querem saber dele.
7 Dico té Lǒt tée ní quide ndáá ní xíndecu ɨɨⁿ ñuú‑áⁿ dàvá‑áⁿ chi ní dácǎcu nihnu ñaha‑gǎ xii‑dé. Te nchaa ñáyiu ñuú núú nǐ xíndecu‑dé‑áⁿ ǐo ní xínduu cuihna ìní‑yu, te mee‑ni ìchi dɨ́ɨ́ ìní ní xíndecú‑yu, te sá dúcáⁿ nǐ xóo cadá‑yu xíǎⁿ ío ní ndɨ́hú iní té Lǒt.
7 Ele salvou Ló, um homem bom, que estava aflito porque conhecia a vida daquela gente imoral.
8 Te ɨɨⁿ nduu ɨɨⁿ nduu ní xóo cada ndàhú‑xi iní té Lǒt‑áⁿ cuèndá nchaa tnúhu cuèhé tnúhu duha ní xóo cáháⁿ‑yu ní xóo cundedóho‑dé, ndɨhɨ cuèndá nchaa sá cuèhé sá dúhá nǐ xóo cadá‑yu ní xóo quiní‑dé, te mee‑dě ní cuu‑dé ɨɨⁿ tée ní xínduu vii ní xínduu váha iní‑xi núú Yǎ Ndiǒxí.
8 Todos os dias esse homem bom, que vivia entre eles, ficava muito agoniado ao ver e ouvir as coisas más que aquela gente fazia.
9 Te sá dúcáⁿ nǐ yáha té Nǒé ndɨhɨ té Lǒt, xíǎⁿ cútnùní iní‑ó sǎ Yǎ Ndiǒxí ío chìndee‑gá cue ñáyiu quìde ndáá ndécú ìchi‑gá cuèndá sá vǎ cádǎ‑yu nándɨ sá cuèhé sá dúhá cuěi nándɨ na ndòhó‑yu cundecú‑yu. Te Yá Ndiǒxí càchí‑gá sá ncháá ñǎyiu ndècu ichi cuehé ichi duha sa ndècu túha‑yu sá quɨ̀hɨ́ⁿ‑yu núú ùhú núú ndàhú nduu nà yáha cundáá cuéchi‑yu.
9 Tudo isso nos mostra que o Senhor sabe como livrar das aflições as pessoas dedicadas a ele e também sabe como guardar os maus debaixo de castigo para o Dia do Julgamento.
10 Te uuⁿ‑gá cada ñaha Yǎ Ndiǒxí xii nchaa cue tée ndècu ichi dɨ́ɨ́ ìní, te dàquee tɨ́hú‑güedě nchaa tnúhu sá sánú ìchi ñaha xii‑o nacuáa cada‑o cùndecu‑o, te cùu‑güedé cue tée ñɨɨ́ iní‑xi, te yɨɨ ìní‑güedé, te ñá túú yùhú‑güedé cáháⁿ úhú‑güedé cuèndá nchaa espíritú cúnùu.
10 Ele castigará especialmente os que seguem os seus próprios desejos imorais e desprezam a autoridade dele. Esses falsos mestres são atrevidos e orgulhosos. Eles não têm nenhum respeito pelos
11 Te cue espíritú xínú cuèchi núú Yǎ Ndiǒxí ío cùnuu‑xi dacúúxí cuè tée‑áⁿ, dico ñá túú cùyɨɨ‑xi cáháⁿ‑xi dàtná càháⁿ cue tée‑áⁿ òré ndàcáⁿ cuéchi‑xi núú Yǎ Ndiǒxí cuèndá nchaa sá quídé cuè espíritú cúndɨ̀hɨ yucu ñávǎha.
11 Ora, até mesmo os anjos, sendo muito mais fortes e poderosos do que esses falsos mestres, não os acusam com insultos na presença do Senhor.
12 Te nchaa cue tée dandàhú ñáhá xìi‑ndo‑áⁿ cúú‑güedě dàtná cue quɨtɨ, chi cue quɨtɨ‑áⁿ ñǎ túú ndècu sá xìní tnùní‑güedɨ, chi cue quɨtɨ‑áⁿ nǐ cacu‑güedɨ sá tnɨ́ɨ́‑ó‑güèdɨ te cahni‑o‑güèdɨ. Te ducaⁿ sǎtnahá‑xi cùu nchaa cue tée‑áⁿ, chi càháⁿ cuèhé‑güedé cuèndá ndědani càa espíritú cuěi ñá túú xìní‑güedé ná espíritú cúú‑xí, te dɨu‑ni mee‑güedě dácuǐta nihnu‑güedé méé‑güedě sá dúcáⁿ quìde‑güedé,
12 Mas esses homens agem por instinto, como os animais selvagens, que nascem para serem caçados e mortos. Eles xingam aquilo que não entendem. Por tudo isso eles serão destruídos como animais selvagens
13 te sáá nduu te nacháhu‑güedé nchaa sá quídé‑güedě‑áⁿ, te cuěi nduu cuěi niú cúdɨ̌ɨ́ ìní‑güedé quídé‑güedě nchaa núú sǎ cuèhé sá dúhá sàni iní‑güedé. Te òré nàtacá‑ndó càda‑ndo ɨɨⁿ vico chiñuhu‑ndo Yá Ndiǒxí te chitnahá ñáhá‑güedě xii‑ndo, te cada dusaⁿ‑güedě sá cúdɨ̌ɨ́ ìní‑güedé sá dándàhú ñáhá‑güedě xii‑ndo, te dìcó sácáⁿnǔú cuǎha ñaha‑güedě xii‑ndo dùcaⁿ na cada‑güedé.
13 e pagarão com sofrimento o sofrimento que causaram aos outros. Eles têm prazer em satisfazer em pleno dia os seus desejos imorais. Quando se reúnem com vocês, são uma vergonha e um escândalo, divertindo-se o tempo todo com os seus modos enganosos.
14 Te nchaa cue tée‑áⁿ òré xìní‑güedé ɨɨⁿ ñáyiu dɨ̀hɨ́ te ndɨ̌hɨ‑ni sàni iní‑güedé cáháⁿ ndɨhɨ ñaha‑güedě xií‑yu, te ñá túú ndùu vétú iní‑güedé cuèndá nchaa sá cuèhé sá dúhá quìde‑güedé chi uuⁿ‑gá uuⁿ‑gá sání ìní‑güedé cada‑güedé. Te cuáháⁿ‑güedé dándàhú‑güedé nchaa ñáyiu ñá túú nìhí ndéé càda ndáá cuèndá canchicúⁿ nihnú‑yu nchaa tnúhu càháⁿ‑güedé. Te mee‑ni nchàa sá ndécú ndɨ̀hɨ tnaha ñáyiu‑güedé cúú ìní‑güedé, te cue tée‑áⁿ cúú‑güedě cue tée duuⁿ duuⁿ sa ní xíta nihnu núú Yǎ Ndiǒxí.
14 Não podem ver uma mulher sem a desejarem, e o seu apetite pelo pecado nunca fica satisfeito. Enganam as pessoas fracas e só pensam em ganhar dinheiro. Eles estão debaixo da maldição de Deus.
15 Chi cùu‑güedé cue tée vá cání‑gǎ iní‑xi cada ndáá, te nchìcúⁿ nihnu‑ná‑güedé quídé‑güedě nàcuáa ní xóo cada ndíi Bàlaám déhe ndíi Bèór, chi ndíi Bàlaám‑áⁿ nǐ xóo tnahá iní ndíi cada ndíi chìuⁿ cuehé nàcuáa ní xóo níhí ndǐi díhúⁿ.
15 Andam perdidos porque se desviaram do caminho certo. Seguem o caminho de Balaão, filho de Beor, que cobiçou o dinheiro que ia receber fazendo o mal
16 Te Yá Ndiǒxí ní quide‑gá ní cáháⁿ bǔrru ndíi ní tenàá ñáhá‑dɨ́ xìi ndíi cuèndá sá vǎ cádá ndǐi ɨɨⁿ cuéchi sàni iní ndíi cada ndíi ni cùu. Te sá dúcáⁿ nǐ cuu xíǎⁿ ní nguɨ́tuu ndíi ñá túú ní quìde ndíi ɨɨⁿ sá ñà túú nàndɨ́hɨ sàni iní ndíi ni cùu.
16 e foi repreendido por causa do seu pecado. Pois uma jumenta falou com voz humana e acabou com as loucuras do profeta.
17 Te nchaa cue tée ducaⁿ xǐquide cùu‑güedé dàtná ɨɨⁿ doco yìchí, te cùu tucu‑güedé dàtná ɨɨⁿ vícó sǎ xídó tǎchí te ñá túú dǎú nchídó‑xí, te sa ndècu túha ɨɨⁿ xichi núú ǐo nee quɨ́hɨ́ⁿ‑güedé cundecu‑güedé nɨ caa nɨ quɨ́hɨ́ⁿ.
17 Esses falsos mestres são como poços sem água e como nuvens levadas pelo vento. Deus reservou para eles um lugar na mais profunda escuridão.
18 Te cue tée‑áⁿ càháⁿ‑güedé dàtná càháⁿ ɨɨⁿ tée ío cùu cahnu dico ñá túú vědana nàndɨhɨ nchaa tnúhu càháⁿ‑güedé, te cue tée‑áⁿ dándàhú‑güedé nchaa ñáyiu íchí nǐ dáñá ìchi cuehé ichi duha, te xǎhaⁿ‑güedě xií‑yu sá cúú‑ní càdá‑yu nchaa sá cuèhé sá dúhá quìde nchaa ñáyiu ndècu ichi dɨ́ɨ́ ìní,
18 Eles dizem coisas orgulhosas e loucas e com os seus desejos impuros e imorais enganam as pessoas que estão quase escapando daqueles que vivem no erro.
19 te xǎhaⁿ tùcu‑güedé sá cúú‑ní càdá‑yu náni véxi iní‑yu cuěi sá vǎha te cuěi sá cuèhé, dico mee‑güedě chi mee‑ni sǎ cuèhé sá dúhá cùnuu quide‑güedé. Te nchaa ñáyiu ñá ndácú dàña nándɨ sá cuèhé sá dúhá cùú‑yu dàtná ɨɨⁿ ñáyiu xìnu cuechi ñá túú tnàhí dàñá quee núú chíúⁿ pàtróóⁿ‑xi. Te ducaⁿ sǎtnahá‑xi cùú‑yu chi ñá ndácǔ‑yu dàñá‑yu nándɨ sá cuèhé sá dúhá quìdé‑yu.
19 Prometem liberdade a essas pessoas, mas eles mesmos são escravos de hábitos imorais. Pois cada pessoa é escrava daquilo que a domina.
20 Te núu ñáyiu sa ní dáñá nchàa ichi cuehé ichi duha cuèndá sá nǐ cutnùní iní‑yu nàcuáa ndùu tnúhu Xítohó Jesucrìstú, Yaá ní dácǎcu nihnu ñaha xìi‑o núú ùhú núú ndàhú ná nànchocáva iní‑yu cundecu tucú‑yu ichi cuèhé ichi duha, te mee‑nǎ sá cuèhé sá dúhá tàxi tnuní ñáhá‑xí xìí‑yu, te núu ducaⁿ te vàa‑gá tucu cadá‑yu dàcúúxí dàtná ní xóo cadá‑yu cútnàhá vátá cútnùní‑gá iní‑yu nàcuáa ndùu tnúhu‑gá.
20 Portanto, aqueles que chegaram a conhecer o nosso Senhor e Salvador Jesus Cristo e que escaparam das imoralidades do mundo, mas depois foram agarrados e dominados por elas, ficam no fim em pior situação do que no começo.
21 Te váha‑gá sá vǎ ngǔnu ichí‑yu ichi ndáá ní cùu te ñá dɨ́ú sǎ sà ní ngúnu ichí‑yu te ní dáñǎ‑yu nchaa tnúhu‑gá sá sà ní níhǐ‑yu ndècu ndɨhɨ́‑yu sànu ichi ñaha‑xi nacuáa cundecú‑yu ni cùu.
21 Pois teria sido muito melhor que eles nunca tivessem conhecido o caminho certo do que, depois de o conhecerem, voltarem atrás e se afastarem do mandamento sagrado que receberam.
22 Te ñáyiu ducaⁿ xǐquide quèe ndáá‑xi nàcuáa cuáháⁿ ɨɨⁿ cuèndú sá càchí‑xi: “Iná ní nacaxi‑dɨ sá nǐ ndusaⁿ‑dɨ, te cùchí quɨtɨ íchí nǐ xichi ndute càndoo cuáháⁿ‑ni tucu‑dɨ cuchi ñuhu‑dɨ núú ndèhyú”, duha cuáháⁿ cuèndú‑áⁿ.
22 O que aconteceu a essas pessoas prova que são verdadeiros estes ditados: “O cachorro volta ao seu próprio vômito” e “A porca lavada volta a rolar na lama.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Pedro 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.