2 Coríntios 6
Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs VC
1 Te nchoo ɨɨⁿ‑ni cùu‑o quide chiuⁿ‑o cuendá Yǎ Ndiǒxí nǔu xíǎⁿ càháⁿ ndàhú‑ndɨ́ núú‑ndó sǎ vǎ dìcó‑ni ducaⁿ cùndedóho‑ndo tnǔhu Yá Ndiǒxí, chi cada‑ndo nàcuáa na chìndee ñaha‑ni‑gá.
1 Na qualidade de colaboradores seus, exortamo-vos a que não recebais a graça de Deus em vão.
2 Chi mee‑gǎ càchí‑gá ɨɨⁿ xichi núú tùtú‑gá núú càchí‑xi:
2 Pois ele diz: Eu te ouvi no tempo favorável e te ajudei no dia da salvação {Is 49,8}. Agora é o tempo favorável, agora é o dia da salvação.
3 Te nchúhú ñá túú quìde‑ndɨ́ ɨɨⁿ sá ñà túú tàú‑ndɨ́ cada‑ndɨ́ sá cúú‑xí ñǎyiu, chi cuìní‑ndɨ́ sá vǎ càháⁿ cuèhé‑yu cuèndá chìuⁿ quide‑ndɨ́.
3 A ninguém damos qualquer motivo de escândalo, para que o nosso ministério não seja criticado.
4 Te nchaa sá quídé‑ndɨ̌ cúú‑xí nàcuáa cutnùní iní cue ñáyiu sá nchǔhú xínú cuèchi‑ndɨ́ núú Yǎ Ndiǒxí, te ío quìde cahnu iní‑ndɨ́ cuèndá nchaa sá ndóhó‑ndɨ̌, chi nándɨ quìde ñaha ñáyiu xii‑ndɨ́, te ducaⁿ‑ni ta quìde cahnu iní‑ndɨ́ cuěi nándɨ‑gá nchaa sá tá yǎha‑ndɨ́ véxi.
4 Mas em todas as coisas nos apresentamos como ministros de Deus, por uma grande constância nas tribulações, nas misérias, nas angústias,
5 Te duha ta yǎha‑ndɨ́ véxi, núú cánìha ñáyiu xii‑ndɨ́, núú chíhí ñàhá‑yu vecaá, núú cuàá ndeé ñáhá ñǎyiu xii‑ndɨ́ xǐcuèhé ñáhǎ‑yu, te ío ndòho‑ndɨ́ quídé‑ndɨ̌ chìuⁿ Yá Ndiǒxí, te áma xìdí‑ndɨ́ te áma ñá túú xìdí‑ndɨ́, te áma nìhí‑ndɨ́ sá xéxí‑ndɨ̌ te áma ñá túú nìhí‑ndɨ́.
5 nos açoites, nos cárceres, nos tumultos populares, nos trabalhos, nas vigílias, nas privações;
6 Te quìde ndáá‑ndɨ́ ndécú‑ndɨ̌, te cùtnuní váha iní‑ndɨ́ nàcuáa càháⁿ tnúhu Yá Ndiǒxí, te quìde cahnu iní‑ndɨ́ cuěi nándɨ quìde ñaha ñáyiu xii‑ndɨ́, te cùndahú iní‑ndɨ́ tnàha ñáyiu‑ndɨ́, te quìde‑ndɨ́ nchaa sá vǎha nàcuáa chìndee ñaha Espíritú Yǎ Ndiǒxí xii‑ndɨ́, te ìó ndisa iní‑ndɨ́ cúú ìní‑ndɨ́ cue tnàha ñáyiu‑ndɨ́.
6 pela pureza, pela ciência, pela longanimidade, pela bondade, pelo Espírito Santo, por uma caridade sincera,
7 Te dànehé‑ndɨ́ ñáyiu mee‑ni tnǔhu ndáá, te nchaa chìuⁿ quide‑ndɨ́ te quìde‑ndɨ́ nàcuáa chìndee ñaha Yá Ndiǒxí xii‑ndɨ́, te cuèndá sá quídé ndǎá‑ndɨ́ ndécú‑ndɨ̌ nǔu xíǎⁿ nìhí ndéé‑ndɨ̌ dáquèe tɨ́hú‑ndɨ̌ nchaa sá cuèhé sá dúhá.
7 pela palavra da verdade, pelo poder de Deus; pelas armas da justiça ofensivas e defensivas,
8 Te dava ñáyiu quìde nínu ñàhá‑yu xii‑ndɨ́, te davá‑yu tnúhu cuèhé tnúhu duha càháⁿ‑yu xǎhǎⁿ‑yu xii‑ndɨ́, te davá‑yu xǐcáháⁿ váha‑yu cuèndá‑ndɨ́ te davá‑yu xǐcáháⁿ cuèhé‑yu, te davá‑yu càchí‑yu sá dándàhú‑ndɨ́ ñáyiu dico ñá ndàá chi càháⁿ ndáá‑ndɨ́.
8 através da honra e da desonra, da boa e da má fama.
9 Te davá‑yu càchí‑yu sá ñà túú xìní‑yu ná ñáyiu cùu‑ndɨ́, te davá‑yu càchí‑yu sá xìní‑yu yoo cùu‑ndɨ́, te davá‑yu cuìní‑yu cahni ñàhá‑yu xii‑ndɨ́ dico vátá cáhní ñàha‑gá‑yu chi ndècu‑ni‑ndɨ́. Te ío ndòho‑ndɨ́ ndécú‑ndɨ̌ ichi Yá Ndiǒxí, te cuěi ndòho‑ndɨ́ dico ñá túú cùu‑xi sá cùú‑ndɨ́.
9 Tidos por impostores, somos, no entanto, sinceros; por desconhecidos, somos bem conhecidos; por agonizantes, estamos com vida; por condenados e, no entanto, estamos livres da morte.
10 Te cuěi ndɨ̀hú iní‑ndɨ́ dico ñá túú dàña ndeé‑ndɨ́ sá cúdɨ̌ɨ́ ìní‑ndɨ́, te cùu‑ndɨ́ cue tée ndàhú dico sànu ichi‑ndɨ́ vài ñáyiu ichi Yá Ndiǒxí cuèndá ngúndecu váha‑yu sá cuèndá‑gá, te cuěi ñá túú nǎ ndécú ndɨ̀hɨ‑ndɨ́ dico ñá túú nǎ cúmǎní xii‑ndɨ́.
10 Somos julgados tristes, nós que estamos sempre contentes; indigentes, porém enriquecendo a muitos; sem posses, nós que tudo possuímos!
11 Te nchòhó ñáyiu ndècu ndɨhɨ‑í ichi Xítohó Jesucrìstú ndécú ñùú Còrintú ío cùu iní ñáhá‑ndɨ̌ xii‑ndo, te nɨ yùhu nɨ iní‑ndɨ́ càháⁿ‑ndɨ́ nchaa tnúhu càháⁿ‑ndɨ́ sá cúú‑xí‑ndó.
11 Ó coríntios, acabamos de vos falar com toda a franqueza. O nosso coração está todo ele aberto.
12 Te nchúhú chi nɨ yùhu nɨ iní‑ndɨ́ cúú ìní ñáhá‑ndɨ̌ xii‑ndo, dico nchòhó chi ñá túú dùcaⁿ quide‑ndo sá cúú‑xí‑ndɨ̌.
12 Não é estreito o lugar que nele ocupais. Estreito, isso sim, é vosso íntimo.
13 Te yúhú càháⁿ ndàhú‑í núú‑ndó dàtná quídé ɨ̀ɨⁿ tée cùu tátá òré càháⁿ ndɨhɨ‑dé cue déhe‑dé sá nɨ̀ yuhu nɨ iní‑ndó cùu iní ñáhá‑ndó xìi‑ndɨ́ dàtná quídé mèe‑ndɨ́ cúú ìní ñáhá‑ndɨ̌ xii‑ndo.
13 Correspondei-me com igual ternura. Falo como a meus filhos: também vós outros abri largamente os vossos corações.
14 Te cue ñáyiu ñá túú sàndáá iní tnúhu Xítohó Jesucrìstú, te vá cúú ɨ̀ɨⁿnuu‑ndo ndɨhɨ́‑yu cada‑ndo dàtná xǐquidé‑yu, chi dɨ̀ɨⁿ cuu nchaa sá vǎha te dɨ̀ɨⁿ cuu nchaa sá cuèhé sá dúhá, te ñúmí nchǐcanchii ndɨhɨ niú chi ñá túú ɨ̀ɨⁿ‑ni cuu‑xi. Te ducaⁿ sǎtnahá‑xi cùu nchaa sá vǎha ndɨhɨ nchaa sá cuèhé sá dúhá chi ñá túú ɨ̀ɨⁿ‑ni cuu‑xi.
14 Não vos prendais ao mesmo jugo com os infiéis. Que união pode haver entre a justiça e a iniqüidade? Ou que comunidade entre a luz e as trevas?
15 Te dɨu‑ni ducaⁿ ñà túú ɨ̀ɨⁿ‑ni cuu Xítohó Jesucrìstú ndɨhɨ sácuíhná, te dɨu‑ni ducaⁿ ñǎ túú ɨ̀ɨⁿ‑ni cuu ñáyiu sàndáá iní ñáhá xìi Xítohó Jesucrìstú ndɨhɨ ñáyiu ñá túú sàndáá iní ñáhá xìi‑gá.
15 Que compatibilidade pode haver entre Cristo e Belial? Ou que acordo entre o fiel e o infiel?
16 Te dɨu‑ni ducaⁿ sǎtnahá tucu‑xi cùu vehe Yá Ndiǒxí ndɨhɨ nchaa sá càchí ñáyiu cùu ndióxí ní cadúha cue tée ñuyíú‑a, chi vá cúú quɨ̀hɨ ni ɨɨⁿ xíǎⁿ xɨtɨ́ vehe‑gá. Te nchoo cùu‑o datná vehe Yá Ndiǒxí Yaá ndécú tǔu andɨu, chi mee‑gǎ càchí‑gá núú tùtú‑gá núú càchí‑xi:
16 Como conciliar o templo de Deus e os ídolos? Porque somos o templo de Deus vivo, como o próprio Deus disse: Eu habitarei e andarei entre eles, e serei o seu Deus e eles serão o meu povo {Lv 26,11s}.
17 Te xíǎⁿ nǔu càchí tucu‑gá ɨngá xichi núú tùtú‑gá núú càchí‑xi:
17 Portanto, saí do meio deles e separai-vos, diz o Senhor. Não toqueis no que é impuro, e vos receberei.
18 te yúhú cuu‑í Tǎtá‑ndó,
18 Serei para vós um Pai e vós sereis para mim filhos e filhas, diz o Senhor todo-poderoso {Is 52,11; Jr 31,9}.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.