2 Coríntios 4
Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs NVT
1 Te mee Yǎ Ndiǒxí ní cundàhú iní ñáhá‑gǎ xii‑ndɨ́ ní taxi‑gá chìuⁿ quide‑ndɨ́ càháⁿ‑ndɨ́ tnúhu‑gá, núu xíǎⁿ ñá túú tnàhí nàtúhú iní‑ndɨ́ càháⁿ‑ndɨ́ tnúhu‑gá.
1 Portanto, visto que Deus, em sua misericórdia, nos deu a tarefa de ministrar nesse novo sistema, nunca desistimos.
2 Te nchúhú dàquee tɨ́hú‑ndɨ̌ nchaandɨ túhú sá ñà túú vǎha quìde dayuhu ñáyiu, chi nchaa xíǎⁿ cúú‑xí ɨ̀ɨⁿ sácáⁿnǔú sǎ cúú‑xǐ‑yu, te nchúhú ñá túú sàni iní‑ndɨ́ dandàhú‑ndɨ́ ñáyiu te ni ñǎ túú sàni iní‑ndɨ́ dama‑ndɨ́ nàcuáa càháⁿ tnúhu Yá Ndiǒxí, chi càháⁿ ndáá‑ndɨ́ nàcuáa tàú‑xi cáháⁿ‑ndɨ́, te mee Yǎ Ndiǒxí náhá‑gǎ nàcuáa ndùu tnúhu càháⁿ‑ndɨ́ núú ñǎyiu, te ñáyiu‑áⁿ cútnùní iní‑yu sá nchǔhú càháⁿ váha‑ndɨ́.
2 Rejeitamos todos os atos vergonhosos e métodos dissimulados. Não procuramos enganar ninguém nem distorcemos a palavra de Deus. Em vez disso, dizemos a verdade diante de Deus, e todos que são honestos sabem disso.
3 Te cue ñáyiu ñá túú tècú tnùní nàcuáa ndùu tnúhu sá càháⁿ nàcuáa naníhí tàhú‑ó càháⁿ‑ndɨ́ núǔ‑yu, ñáyiu‑áⁿ cúǔ‑yu ñáyiu ta xǐta nihnu cuáháⁿ.
3 Se as boas-novas que anunciamos estão encobertas atrás de um véu, é apenas para aqueles que estão perecendo.
4 Te cue ñáyiu‑áⁿ cúǔ‑yu ñáyiu ío sàá iní‑xi chi ñá túú cuìní‑yu quɨ́ndáá iní‑yu tnúhu Xítohó Jesucrìstú, te xíǎⁿ nǔu sácuíhná cúnùu‑xi núǔ‑yu te nìhí‑xi nàcuáa quìde‑xi dadáhu ndodo iní ñáhá‑xí xìí‑yu cuèndá sá vǎ tècú tnùní‑yu tnúhu sá càháⁿ nàcuáa naníhí tàhú‑yu, te tnúhu‑áⁿ cúú‑xí tnǔhu sá ǐo váha chi càháⁿ‑xi sá ǐo càhnu cuu Xítohó Jesucrìstú, te cùu‑gá dàtná méé Tǎtá‑gǎ Dútú Ndiǒxí.
4 O deus deste mundo cegou a mente dos que não creem, para que não consigam ver a luz das boas-novas, não entendendo esta mensagem a respeito da glória de Cristo, que é a imagem de Deus.
5 Te nchúhú ñá túú càháⁿ‑ndɨ́ cuèndá sá cúú‑xí mèe‑ndɨ́ núú‑ndó chi càháⁿ‑ndɨ́ cuèndá Xítohó Jesucrìstú, te càchí‑ndɨ́ xii‑ndo sǎ dɨ́ú‑gǎ cúú‑gǎ Yaá ío cùnuu, te càchí‑ndɨ́ xii‑ndo sǎ méé‑ndɨ̌ cúú‑ndɨ̌ dìcó‑ni cue tée xìnu cuechi sá cúú‑xí‑ndó, te ducaⁿ quìde‑ndɨ́ nàcuáa cuu vii cuu váha iní Xítohó Jesucrìstú.
5 Não andamos por aí falando de nós mesmos, mas proclamamos que Jesus Cristo é Senhor e que nós mesmos somos servos de vocês por causa de Jesus.
6 Te Yá Ndiǒxí Yaá ní dáyèhé ndéé cútnàhá nee ñuyíú ní cùu, Yaá‑áⁿ nǐ cachí‑gá sá Xǐtohó Jesucrìstú cada‑gá nàcuáa tecú tnùní‑ó sǎ ǐo càhnu cuu mee Yá Ndiǒxí. Te sá dúcáⁿ nǐ quide‑gá te cada iní‑ó sǎ dàtná tnúhu sá nǐ dáyèhé‑gá iní‑ó.
6 Pois Deus, que disse: “Haja luz na escuridão”, é quem brilhou em nosso coração, para que conhecêssemos a glória de Deus na face de Jesus Cristo.
7 Te nchúhú ndécú ndɨ̀hɨ‑ndɨ́ tnúhu Xítohó Jesucrìstú, te tnúhu‑gá cúú‑xí dàtná ɨɨⁿ sá ǐo váha ñùhu ɨɨⁿ xɨtɨ́ quɨ́dɨ ñuhu, te nchúhú cúú‑ndɨ̌ dàtná quɨ́dɨ‑áⁿ. Te ducaⁿ sǎtnahá‑xi cùu‑ndɨ́ chi tnúhu‑gá ío càhnu cuu‑xi te mee‑ndɨ̌ ñáhá, te ducaⁿ cùu nacuáa cutnùní sá méé Yǎ Ndiǒxí quídé‑gǎ nchaa sá vǎha te ñá dɨ́ú mèe‑ndɨ́.
7 Agora nós mesmos somos como vasos frágeis de barro que contêm esse grande tesouro. Assim, fica evidente que esse grande poder vem de Deus, e não de nós.
8 Te cuěi ío ndòho‑ndɨ́ ndécú‑ndɨ̌ dico nìhí‑ndɨ́ nàcuáa quìde‑ndɨ́ tá yǎha‑ndɨ́ nchaa tnúndòho‑áⁿ cuǎháⁿ, cuěi áma sa ndètu vií‑nǎ quehndé iní‑ndɨ́ sá vǎ ndácú‑ndɨ̌ yáha‑ndɨ́ nchaa tnúndòho‑áⁿ, dico ndàcu‑ndɨ́ yǎha‑ndɨ́.
8 De todos os lados somos pressionados por aflições, mas não esmagados. Ficamos perplexos, mas não desesperados.
9 Te cuěi nànducu ñaha ñáyiu cuìní‑yu ná cada ñàhá‑yu xii‑ndɨ́ dico ñá túú dàña ñaha Yá Ndiǒxí xii‑ndɨ́, te cuěi cànihá‑yu xii‑ndɨ́ dico cǎcu‑ndɨ́ ñá túú sàhni ñahá‑yu.
9 Somos perseguidos, mas não abandonados. Somos derrubados, mas não destruídos.
10 Te nděni ní cuu cuáháⁿ‑ndɨ́ xícá cùu‑ndɨ́, te cǎcu cǎcu cahni ñàhá‑yu xii‑ndɨ́ dàtná ní quidé‑yu Xítohó Jesucrìstú, te ducaⁿ yǎha‑ndɨ́ cuèndá cutnùní sá ndécú tǔu Xítohó Jesucrìstú andɨu te chìndee ñaha‑gá xii‑ndɨ́.
10 Pelo sofrimento, nosso corpo continua a participar da morte de Jesus, para que a vida de Jesus também se manifeste em nosso corpo.
11 Te nchúhú nɨni ndècu‑ndɨ́ ñuyíú‑a te nchaa‑ni nduu cǎcu cǎcu cahni ñaha ñǎyiu xii‑ndɨ́ sá cuèndá Xítohó Jesucrìstú, te ducaⁿ yǎha‑ndɨ́ ndécú‑ndɨ̌ cuèndá cutnùní sá Xǐtohó Jesucrìstú ndécú ndɨ̀hɨ ñaha‑gá xii‑ndɨ́ cuěi vá cúdǐi yɨquɨ cùñú‑ndɨ́ cundecu‑xi.
11 Sim, vivemos sob constante perigo de morte, porque servimos a Jesus, para que a vida de Jesus se manifeste em nosso corpo mortal.
12 Te sá dúcáⁿ cǎcu cǎcu cahni ñaha ñǎyiu xii‑ndɨ́ xíǎⁿ nchòhó uuⁿ‑gá tá nìhí ndéé‑ndó cuǎháⁿ ndécú‑ndó ìchi Xítohó Jesucrìstú.
12 Assim, enfrentamos a morte, mas isso resulta em vida para vocês.
13 Te ɨɨⁿ tée ní xíndecu ndéé sanaha nǐ chídó tnùní‑dé núú tùtú Yǎ Ndiǒxí núú càchí‑xi: “Yúhú ní sándáá iní‑í Yǎ Ndiǒxí nǔu xíǎⁿ ní cáháⁿ‑í”, duha ní cachí tée‑áⁿ. Te dàtná‑ni ní sani iní tée‑áⁿ nì cáháⁿ‑dé te dɨu‑ni ducaⁿ sàni iní nchúhú tucu núu xíǎⁿ càchí‑ndɨ́: “Sàndáá iní‑ndɨ́ Yǎ Ndiǒxí nǔu xíǎⁿ càháⁿ‑ndɨ́”, duha càchí‑ndɨ́.
13 Continuamos a pregar porque temos o mesmo tipo de fé mencionada nas Escrituras: “Cri em Deus, por isso falei”.
14 Te cùtnuní iní‑ndɨ́ sá nǔu na cùú‑ndɨ́ te Yá Ndiǒxí dandòto ñaha‑gá xii‑ndɨ́ dàtná ní dándótó‑gǎ Xítohó Jesucrìstú, te tnàhá nchòhó ducaⁿ càda ñaha‑gá xii‑ndo, te dàvá‑áⁿ candeca ñaha‑gǎ xii‑o quɨ̌hɨ́ⁿ nucúndecu‑o nǔú‑gǎ.
14 Sabemos que Deus, que ressuscitou o Senhor Jesus, também nos ressuscitará com Jesus e nos apresentará a ele junto com vocês.
15 Te nchúhú nándɨ cùu sá tá yǎha‑ndɨ́ véxi cuèndá nchòhó ngúndecu váha‑ndo, te ducaⁿ cuìta cáyá‑gá ñáyiu ngúndecu váha sá xíí Yǎ Ndiǒxí, te dɨu‑ni ducaⁿ cuìta cuu vai‑gá ñáyiu ndacáⁿ táhǔ‑yu núú‑gǎ te cachí‑yu sá ǐo càhnu cuu‑gá.
15 Tudo isso é para o bem de vocês. E, à medida que a graça alcançar mais pessoas, haverá muitas ações de graças, e Deus receberá cada vez mais glória.
16 Te xíǎⁿ nǔu nchúhú ñá túú tnàhí nàtúhú iní‑ndɨ́ ndécú‑ndɨ̌ ichi Xítohó Jesucrìstú, te cuěi yɨquɨ cùñú‑ndɨ́ tá xàú‑xi cuáháⁿ dico iní‑ndɨ́ chi uuⁿ‑gá uuⁿ‑gá tá nìhí ndéé‑xí cuǎháⁿ.
16 Por isso, nunca desistimos. Ainda que nosso exterior esteja morrendo, nosso interior está sendo renovado a cada dia.
17 Te nchaa sá ndóhó‑ndɨ̌ ñuyíú‑a ñá túú càchí‑ndɨ́ sá cúú‑xí ɨ̀ɨⁿ tnúndòho cahnu vihi, chi tnaa‑ni duha ndòho‑ndɨ́, te sá dúhá ndòho‑ndɨ́ nándɨ ndòho‑ndɨ́ ndécú‑ndɨ̌ ñuyíú‑a te Yá Ndiǒxí ío váha cada ñaha‑gǎ xii‑ndɨ́ nduu na sàá‑ndɨ́ núú ndécú‑gǎ, te dɨu‑ni ducaⁿ càda ñaha‑gá xii‑ndɨ́ nɨ caa nɨ quɨ́hɨ́ⁿ.
17 Pois estas aflições pequenas e momentâneas que agora enfrentamos produzem para nós uma glória que pesa mais que todas as angústias e durará para sempre.
18 Te nchúhú ñá túú nchìcúⁿ nihnu‑ndɨ́ sá tǔu ndèhe‑ndɨ́ ìó ñuyíú‑a, chi nchìcúⁿ nihnu‑ndɨ́ sá vǎtá quìní‑gá‑ndɨ́ ndécú àndɨu, te ducaⁿ quìde‑ndɨ́ chi nchaa sá tǔu ndèhe‑ndɨ́ ìó ñuyíú‑a vá cúdǐi‑xi cundecu‑xi, te nchaa sá ñà túú tǔu ndècu andɨu xíǎⁿ cudíi‑xi cundecu‑xi nɨ caa nɨ quɨ́hɨ́ⁿ.
18 Portanto, não olhamos para aquilo que agora podemos ver; em vez disso, fixamos o olhar naquilo que não se pode ver. Pois as coisas que agora vemos logo passarão, mas as que não podemos ver durarão para sempre.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.