2 Coríntios 4
Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs NAA
1 Te mee Yǎ Ndiǒxí ní cundàhú iní ñáhá‑gǎ xii‑ndɨ́ ní taxi‑gá chìuⁿ quide‑ndɨ́ càháⁿ‑ndɨ́ tnúhu‑gá, núu xíǎⁿ ñá túú tnàhí nàtúhú iní‑ndɨ́ càháⁿ‑ndɨ́ tnúhu‑gá.
1 Por isso, tendo este ministério, segundo a misericórdia que nos foi dada, não desanimamos.
2 Te nchúhú dàquee tɨ́hú‑ndɨ̌ nchaandɨ túhú sá ñà túú vǎha quìde dayuhu ñáyiu, chi nchaa xíǎⁿ cúú‑xí ɨ̀ɨⁿ sácáⁿnǔú sǎ cúú‑xǐ‑yu, te nchúhú ñá túú sàni iní‑ndɨ́ dandàhú‑ndɨ́ ñáyiu te ni ñǎ túú sàni iní‑ndɨ́ dama‑ndɨ́ nàcuáa càháⁿ tnúhu Yá Ndiǒxí, chi càháⁿ ndáá‑ndɨ́ nàcuáa tàú‑xi cáháⁿ‑ndɨ́, te mee Yǎ Ndiǒxí náhá‑gǎ nàcuáa ndùu tnúhu càháⁿ‑ndɨ́ núú ñǎyiu, te ñáyiu‑áⁿ cútnùní iní‑yu sá nchǔhú càháⁿ váha‑ndɨ́.
2 Pelo contrário, rejeitamos as coisas ocultas que trazem vergonha, não agindo com astúcia, nem adulterando a palavra de Deus. E assim, pela manifestação da verdade, nos recomendamos à consciência de todos na presença de Deus.
3 Te cue ñáyiu ñá túú tècú tnùní nàcuáa ndùu tnúhu sá càháⁿ nàcuáa naníhí tàhú‑ó càháⁿ‑ndɨ́ núǔ‑yu, ñáyiu‑áⁿ cúǔ‑yu ñáyiu ta xǐta nihnu cuáháⁿ.
3 Mas, se o nosso evangelho ainda está encoberto, é para os que se perdem que ele está encoberto,
4 Te cue ñáyiu‑áⁿ cúǔ‑yu ñáyiu ío sàá iní‑xi chi ñá túú cuìní‑yu quɨ́ndáá iní‑yu tnúhu Xítohó Jesucrìstú, te xíǎⁿ nǔu sácuíhná cúnùu‑xi núǔ‑yu te nìhí‑xi nàcuáa quìde‑xi dadáhu ndodo iní ñáhá‑xí xìí‑yu cuèndá sá vǎ tècú tnùní‑yu tnúhu sá càháⁿ nàcuáa naníhí tàhú‑yu, te tnúhu‑áⁿ cúú‑xí tnǔhu sá ǐo váha chi càháⁿ‑xi sá ǐo càhnu cuu Xítohó Jesucrìstú, te cùu‑gá dàtná méé Tǎtá‑gǎ Dútú Ndiǒxí.
4 nos quais o deus deste mundo cegou o entendimento dos descrentes, para que não lhes resplandeça a luz do evangelho da glória de Cristo, o qual é a imagem de Deus.
5 Te nchúhú ñá túú càháⁿ‑ndɨ́ cuèndá sá cúú‑xí mèe‑ndɨ́ núú‑ndó chi càháⁿ‑ndɨ́ cuèndá Xítohó Jesucrìstú, te càchí‑ndɨ́ xii‑ndo sǎ dɨ́ú‑gǎ cúú‑gǎ Yaá ío cùnuu, te càchí‑ndɨ́ xii‑ndo sǎ méé‑ndɨ̌ cúú‑ndɨ̌ dìcó‑ni cue tée xìnu cuechi sá cúú‑xí‑ndó, te ducaⁿ quìde‑ndɨ́ nàcuáa cuu vii cuu váha iní Xítohó Jesucrìstú.
5 Porque não pregamos a nós mesmos, mas a Jesus Cristo como Senhor e a nós mesmos como servos de vocês, por causa de Jesus.
6 Te Yá Ndiǒxí Yaá ní dáyèhé ndéé cútnàhá nee ñuyíú ní cùu, Yaá‑áⁿ nǐ cachí‑gá sá Xǐtohó Jesucrìstú cada‑gá nàcuáa tecú tnùní‑ó sǎ ǐo càhnu cuu mee Yá Ndiǒxí. Te sá dúcáⁿ nǐ quide‑gá te cada iní‑ó sǎ dàtná tnúhu sá nǐ dáyèhé‑gá iní‑ó.
6 Porque Deus, que disse: “Das trevas resplandeça a luz”, ele mesmo resplandeceu em nosso coração, para iluminação do conhecimento da glória de Deus na face de Jesus Cristo.
7 Te nchúhú ndécú ndɨ̀hɨ‑ndɨ́ tnúhu Xítohó Jesucrìstú, te tnúhu‑gá cúú‑xí dàtná ɨɨⁿ sá ǐo váha ñùhu ɨɨⁿ xɨtɨ́ quɨ́dɨ ñuhu, te nchúhú cúú‑ndɨ̌ dàtná quɨ́dɨ‑áⁿ. Te ducaⁿ sǎtnahá‑xi cùu‑ndɨ́ chi tnúhu‑gá ío càhnu cuu‑xi te mee‑ndɨ̌ ñáhá, te ducaⁿ cùu nacuáa cutnùní sá méé Yǎ Ndiǒxí quídé‑gǎ nchaa sá vǎha te ñá dɨ́ú mèe‑ndɨ́.
7 Temos, porém, este tesouro em vasos de barro, para que se veja que a excelência do poder provém de Deus, não de nós.
8 Te cuěi ío ndòho‑ndɨ́ ndécú‑ndɨ̌ dico nìhí‑ndɨ́ nàcuáa quìde‑ndɨ́ tá yǎha‑ndɨ́ nchaa tnúndòho‑áⁿ cuǎháⁿ, cuěi áma sa ndètu vií‑nǎ quehndé iní‑ndɨ́ sá vǎ ndácú‑ndɨ̌ yáha‑ndɨ́ nchaa tnúndòho‑áⁿ, dico ndàcu‑ndɨ́ yǎha‑ndɨ́.
8 Em tudo somos atribulados, porém não angustiados; ficamos perplexos, porém não desanimados;
9 Te cuěi nànducu ñaha ñáyiu cuìní‑yu ná cada ñàhá‑yu xii‑ndɨ́ dico ñá túú dàña ñaha Yá Ndiǒxí xii‑ndɨ́, te cuěi cànihá‑yu xii‑ndɨ́ dico cǎcu‑ndɨ́ ñá túú sàhni ñahá‑yu.
9 somos perseguidos, porém não abandonados; somos derrubados, porém não destruídos.
10 Te nděni ní cuu cuáháⁿ‑ndɨ́ xícá cùu‑ndɨ́, te cǎcu cǎcu cahni ñàhá‑yu xii‑ndɨ́ dàtná ní quidé‑yu Xítohó Jesucrìstú, te ducaⁿ yǎha‑ndɨ́ cuèndá cutnùní sá ndécú tǔu Xítohó Jesucrìstú andɨu te chìndee ñaha‑gá xii‑ndɨ́.
10 Levamos sempre no corpo o morrer de Jesus, para que também a vida dele se manifeste em nosso corpo.
11 Te nchúhú nɨni ndècu‑ndɨ́ ñuyíú‑a te nchaa‑ni nduu cǎcu cǎcu cahni ñaha ñǎyiu xii‑ndɨ́ sá cuèndá Xítohó Jesucrìstú, te ducaⁿ yǎha‑ndɨ́ ndécú‑ndɨ̌ cuèndá cutnùní sá Xǐtohó Jesucrìstú ndécú ndɨ̀hɨ ñaha‑gá xii‑ndɨ́ cuěi vá cúdǐi yɨquɨ cùñú‑ndɨ́ cundecu‑xi.
11 Porque nós, que vivemos, somos sempre entregues à morte por causa de Jesus, para que também a vida de Jesus se manifeste em nossa carne mortal.
12 Te sá dúcáⁿ cǎcu cǎcu cahni ñaha ñǎyiu xii‑ndɨ́ xíǎⁿ nchòhó uuⁿ‑gá tá nìhí ndéé‑ndó cuǎháⁿ ndécú‑ndó ìchi Xítohó Jesucrìstú.
12 De modo que em nós opera a morte; em vocês, a vida.
13 Te ɨɨⁿ tée ní xíndecu ndéé sanaha nǐ chídó tnùní‑dé núú tùtú Yǎ Ndiǒxí núú càchí‑xi: “Yúhú ní sándáá iní‑í Yǎ Ndiǒxí nǔu xíǎⁿ ní cáháⁿ‑í”, duha ní cachí tée‑áⁿ. Te dàtná‑ni ní sani iní tée‑áⁿ nì cáháⁿ‑dé te dɨu‑ni ducaⁿ sàni iní nchúhú tucu núu xíǎⁿ càchí‑ndɨ́: “Sàndáá iní‑ndɨ́ Yǎ Ndiǒxí nǔu xíǎⁿ càháⁿ‑ndɨ́”, duha càchí‑ndɨ́.
13 Tendo, porém, o mesmo espírito de fé, como está escrito: “Eu cri, por isso falei”, também nós cremos e, por isso, também falamos,
14 Te cùtnuní iní‑ndɨ́ sá nǔu na cùú‑ndɨ́ te Yá Ndiǒxí dandòto ñaha‑gá xii‑ndɨ́ dàtná ní dándótó‑gǎ Xítohó Jesucrìstú, te tnàhá nchòhó ducaⁿ càda ñaha‑gá xii‑ndo, te dàvá‑áⁿ candeca ñaha‑gǎ xii‑o quɨ̌hɨ́ⁿ nucúndecu‑o nǔú‑gǎ.
14 sabendo que aquele que ressuscitou o Senhor Jesus também nos ressuscitará com Jesus e nos apresentará juntamente com vocês.
15 Te nchúhú nándɨ cùu sá tá yǎha‑ndɨ́ véxi cuèndá nchòhó ngúndecu váha‑ndo, te ducaⁿ cuìta cáyá‑gá ñáyiu ngúndecu váha sá xíí Yǎ Ndiǒxí, te dɨu‑ni ducaⁿ cuìta cuu vai‑gá ñáyiu ndacáⁿ táhǔ‑yu núú‑gǎ te cachí‑yu sá ǐo càhnu cuu‑gá.
15 Porque tudo isso é para o bem de vocês, para que a graça, multiplicando-se, torne abundantes as ações de graças por meio de muitos, para a glória de Deus.
16 Te xíǎⁿ nǔu nchúhú ñá túú tnàhí nàtúhú iní‑ndɨ́ ndécú‑ndɨ̌ ichi Xítohó Jesucrìstú, te cuěi yɨquɨ cùñú‑ndɨ́ tá xàú‑xi cuáháⁿ dico iní‑ndɨ́ chi uuⁿ‑gá uuⁿ‑gá tá nìhí ndéé‑xí cuǎháⁿ.
16 Por isso não desanimamos. Pelo contrário, mesmo que o nosso ser exterior se desgaste, o nosso ser interior se renova dia a dia.
17 Te nchaa sá ndóhó‑ndɨ̌ ñuyíú‑a ñá túú càchí‑ndɨ́ sá cúú‑xí ɨ̀ɨⁿ tnúndòho cahnu vihi, chi tnaa‑ni duha ndòho‑ndɨ́, te sá dúhá ndòho‑ndɨ́ nándɨ ndòho‑ndɨ́ ndécú‑ndɨ̌ ñuyíú‑a te Yá Ndiǒxí ío váha cada ñaha‑gǎ xii‑ndɨ́ nduu na sàá‑ndɨ́ núú ndécú‑gǎ, te dɨu‑ni ducaⁿ càda ñaha‑gá xii‑ndɨ́ nɨ caa nɨ quɨ́hɨ́ⁿ.
17 Porque a nossa leve e momentânea tribulação produz para nós um eterno peso de glória, acima de toda comparação,
18 Te nchúhú ñá túú nchìcúⁿ nihnu‑ndɨ́ sá tǔu ndèhe‑ndɨ́ ìó ñuyíú‑a, chi nchìcúⁿ nihnu‑ndɨ́ sá vǎtá quìní‑gá‑ndɨ́ ndécú àndɨu, te ducaⁿ quìde‑ndɨ́ chi nchaa sá tǔu ndèhe‑ndɨ́ ìó ñuyíú‑a vá cúdǐi‑xi cundecu‑xi, te nchaa sá ñà túú tǔu ndècu andɨu xíǎⁿ cudíi‑xi cundecu‑xi nɨ caa nɨ quɨ́hɨ́ⁿ.
18 na medida em que não olhamos para as coisas que se veem, mas para as que não se veem. Porque as coisas que se veem são temporais, mas as que não se veem são eternas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.