2 Coríntios 4
Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs NVI
1 Te mee Yǎ Ndiǒxí ní cundàhú iní ñáhá‑gǎ xii‑ndɨ́ ní taxi‑gá chìuⁿ quide‑ndɨ́ càháⁿ‑ndɨ́ tnúhu‑gá, núu xíǎⁿ ñá túú tnàhí nàtúhú iní‑ndɨ́ càháⁿ‑ndɨ́ tnúhu‑gá.
1 Portanto, visto que temos este ministério pela misericórdia que nos foi dada, não desanimamos.
2 Te nchúhú dàquee tɨ́hú‑ndɨ̌ nchaandɨ túhú sá ñà túú vǎha quìde dayuhu ñáyiu, chi nchaa xíǎⁿ cúú‑xí ɨ̀ɨⁿ sácáⁿnǔú sǎ cúú‑xǐ‑yu, te nchúhú ñá túú sàni iní‑ndɨ́ dandàhú‑ndɨ́ ñáyiu te ni ñǎ túú sàni iní‑ndɨ́ dama‑ndɨ́ nàcuáa càháⁿ tnúhu Yá Ndiǒxí, chi càháⁿ ndáá‑ndɨ́ nàcuáa tàú‑xi cáháⁿ‑ndɨ́, te mee Yǎ Ndiǒxí náhá‑gǎ nàcuáa ndùu tnúhu càháⁿ‑ndɨ́ núú ñǎyiu, te ñáyiu‑áⁿ cútnùní iní‑yu sá nchǔhú càháⁿ váha‑ndɨ́.
2 Antes, renunciamos aos procedimentos secretos e vergonhosos; não usamos de engano nem torcemos a palavra de Deus. Pelo contrário, mediante a clara exposição da verdade, recomendamo-nos à consciência de todos, diante de Deus.
3 Te cue ñáyiu ñá túú tècú tnùní nàcuáa ndùu tnúhu sá càháⁿ nàcuáa naníhí tàhú‑ó càháⁿ‑ndɨ́ núǔ‑yu, ñáyiu‑áⁿ cúǔ‑yu ñáyiu ta xǐta nihnu cuáháⁿ.
3 Mas se o nosso evangelho está encoberto, para os que estão perecendo é que está encoberto.
4 Te cue ñáyiu‑áⁿ cúǔ‑yu ñáyiu ío sàá iní‑xi chi ñá túú cuìní‑yu quɨ́ndáá iní‑yu tnúhu Xítohó Jesucrìstú, te xíǎⁿ nǔu sácuíhná cúnùu‑xi núǔ‑yu te nìhí‑xi nàcuáa quìde‑xi dadáhu ndodo iní ñáhá‑xí xìí‑yu cuèndá sá vǎ tècú tnùní‑yu tnúhu sá càháⁿ nàcuáa naníhí tàhú‑yu, te tnúhu‑áⁿ cúú‑xí tnǔhu sá ǐo váha chi càháⁿ‑xi sá ǐo càhnu cuu Xítohó Jesucrìstú, te cùu‑gá dàtná méé Tǎtá‑gǎ Dútú Ndiǒxí.
4 O deus desta era cegou o entendimento dos descrentes, para que não vejam a luz do evangelho da glória de Cristo, que é a imagem de Deus.
5 Te nchúhú ñá túú càháⁿ‑ndɨ́ cuèndá sá cúú‑xí mèe‑ndɨ́ núú‑ndó chi càháⁿ‑ndɨ́ cuèndá Xítohó Jesucrìstú, te càchí‑ndɨ́ xii‑ndo sǎ dɨ́ú‑gǎ cúú‑gǎ Yaá ío cùnuu, te càchí‑ndɨ́ xii‑ndo sǎ méé‑ndɨ̌ cúú‑ndɨ̌ dìcó‑ni cue tée xìnu cuechi sá cúú‑xí‑ndó, te ducaⁿ quìde‑ndɨ́ nàcuáa cuu vii cuu váha iní Xítohó Jesucrìstú.
5 Pois não nos pregamos a nós mesmos, mas a Jesus Cristo, o Senhor, e a nós como escravos de vocês, por amor de Jesus.
6 Te Yá Ndiǒxí Yaá ní dáyèhé ndéé cútnàhá nee ñuyíú ní cùu, Yaá‑áⁿ nǐ cachí‑gá sá Xǐtohó Jesucrìstú cada‑gá nàcuáa tecú tnùní‑ó sǎ ǐo càhnu cuu mee Yá Ndiǒxí. Te sá dúcáⁿ nǐ quide‑gá te cada iní‑ó sǎ dàtná tnúhu sá nǐ dáyèhé‑gá iní‑ó.
6 Pois Deus que disse: "Das trevas resplandeça a luz", ele mesmo brilhou em nossos corações, para iluminação do conhecimento da glória de Deus na face de Cristo.
7 Te nchúhú ndécú ndɨ̀hɨ‑ndɨ́ tnúhu Xítohó Jesucrìstú, te tnúhu‑gá cúú‑xí dàtná ɨɨⁿ sá ǐo váha ñùhu ɨɨⁿ xɨtɨ́ quɨ́dɨ ñuhu, te nchúhú cúú‑ndɨ̌ dàtná quɨ́dɨ‑áⁿ. Te ducaⁿ sǎtnahá‑xi cùu‑ndɨ́ chi tnúhu‑gá ío càhnu cuu‑xi te mee‑ndɨ̌ ñáhá, te ducaⁿ cùu nacuáa cutnùní sá méé Yǎ Ndiǒxí quídé‑gǎ nchaa sá vǎha te ñá dɨ́ú mèe‑ndɨ́.
7 Mas temos esse tesouro em vasos de barro, para mostrar que este poder que a tudo excede provém de Deus, e não de nós.
8 Te cuěi ío ndòho‑ndɨ́ ndécú‑ndɨ̌ dico nìhí‑ndɨ́ nàcuáa quìde‑ndɨ́ tá yǎha‑ndɨ́ nchaa tnúndòho‑áⁿ cuǎháⁿ, cuěi áma sa ndètu vií‑nǎ quehndé iní‑ndɨ́ sá vǎ ndácú‑ndɨ̌ yáha‑ndɨ́ nchaa tnúndòho‑áⁿ, dico ndàcu‑ndɨ́ yǎha‑ndɨ́.
8 De todos os lados somos pressionados, mas não desanimados; ficamos perplexos, mas não desesperados;
9 Te cuěi nànducu ñaha ñáyiu cuìní‑yu ná cada ñàhá‑yu xii‑ndɨ́ dico ñá túú dàña ñaha Yá Ndiǒxí xii‑ndɨ́, te cuěi cànihá‑yu xii‑ndɨ́ dico cǎcu‑ndɨ́ ñá túú sàhni ñahá‑yu.
9 somos perseguidos, mas não abandonados; abatidos, mas não destruídos.
10 Te nděni ní cuu cuáháⁿ‑ndɨ́ xícá cùu‑ndɨ́, te cǎcu cǎcu cahni ñàhá‑yu xii‑ndɨ́ dàtná ní quidé‑yu Xítohó Jesucrìstú, te ducaⁿ yǎha‑ndɨ́ cuèndá cutnùní sá ndécú tǔu Xítohó Jesucrìstú andɨu te chìndee ñaha‑gá xii‑ndɨ́.
10 Trazemos sempre em nosso corpo o morrer de Jesus, para que a vida de Jesus também seja revelada em nosso corpo.
11 Te nchúhú nɨni ndècu‑ndɨ́ ñuyíú‑a te nchaa‑ni nduu cǎcu cǎcu cahni ñaha ñǎyiu xii‑ndɨ́ sá cuèndá Xítohó Jesucrìstú, te ducaⁿ yǎha‑ndɨ́ ndécú‑ndɨ̌ cuèndá cutnùní sá Xǐtohó Jesucrìstú ndécú ndɨ̀hɨ ñaha‑gá xii‑ndɨ́ cuěi vá cúdǐi yɨquɨ cùñú‑ndɨ́ cundecu‑xi.
11 Pois nós, que estamos vivos, somos sempre entregues à morte por amor a Jesus, para que a sua vida também se manifeste em nosso corpo mortal.
12 Te sá dúcáⁿ cǎcu cǎcu cahni ñaha ñǎyiu xii‑ndɨ́ xíǎⁿ nchòhó uuⁿ‑gá tá nìhí ndéé‑ndó cuǎháⁿ ndécú‑ndó ìchi Xítohó Jesucrìstú.
12 De modo que em nós atua a morte; mas em vocês, a vida.
13 Te ɨɨⁿ tée ní xíndecu ndéé sanaha nǐ chídó tnùní‑dé núú tùtú Yǎ Ndiǒxí núú càchí‑xi: “Yúhú ní sándáá iní‑í Yǎ Ndiǒxí nǔu xíǎⁿ ní cáháⁿ‑í”, duha ní cachí tée‑áⁿ. Te dàtná‑ni ní sani iní tée‑áⁿ nì cáháⁿ‑dé te dɨu‑ni ducaⁿ sàni iní nchúhú tucu núu xíǎⁿ càchí‑ndɨ́: “Sàndáá iní‑ndɨ́ Yǎ Ndiǒxí nǔu xíǎⁿ càháⁿ‑ndɨ́”, duha càchí‑ndɨ́.
13 Está escrito: "Cri, por isso falei". Com esse mesmo espírito de fé nós também cremos e, por isso, falamos,
14 Te cùtnuní iní‑ndɨ́ sá nǔu na cùú‑ndɨ́ te Yá Ndiǒxí dandòto ñaha‑gá xii‑ndɨ́ dàtná ní dándótó‑gǎ Xítohó Jesucrìstú, te tnàhá nchòhó ducaⁿ càda ñaha‑gá xii‑ndo, te dàvá‑áⁿ candeca ñaha‑gǎ xii‑o quɨ̌hɨ́ⁿ nucúndecu‑o nǔú‑gǎ.
14 porque sabemos que aquele que ressuscitou ao Senhor Jesus dentre os mortos, também nos ressuscitará com Jesus e nos apresentará com vocês.
15 Te nchúhú nándɨ cùu sá tá yǎha‑ndɨ́ véxi cuèndá nchòhó ngúndecu váha‑ndo, te ducaⁿ cuìta cáyá‑gá ñáyiu ngúndecu váha sá xíí Yǎ Ndiǒxí, te dɨu‑ni ducaⁿ cuìta cuu vai‑gá ñáyiu ndacáⁿ táhǔ‑yu núú‑gǎ te cachí‑yu sá ǐo càhnu cuu‑gá.
15 Tudo isso é para o bem de vocês, para que a graça, que está alcançando um número cada vez maior de pessoas, faça que transbordem as ações de graças para a glória de Deus.
16 Te xíǎⁿ nǔu nchúhú ñá túú tnàhí nàtúhú iní‑ndɨ́ ndécú‑ndɨ̌ ichi Xítohó Jesucrìstú, te cuěi yɨquɨ cùñú‑ndɨ́ tá xàú‑xi cuáháⁿ dico iní‑ndɨ́ chi uuⁿ‑gá uuⁿ‑gá tá nìhí ndéé‑xí cuǎháⁿ.
16 Por isso não desanimamos. Embora exteriormente estejamos a desgastar-nos, interiormente estamos sendo renovados dia após dia,
17 Te nchaa sá ndóhó‑ndɨ̌ ñuyíú‑a ñá túú càchí‑ndɨ́ sá cúú‑xí ɨ̀ɨⁿ tnúndòho cahnu vihi, chi tnaa‑ni duha ndòho‑ndɨ́, te sá dúhá ndòho‑ndɨ́ nándɨ ndòho‑ndɨ́ ndécú‑ndɨ̌ ñuyíú‑a te Yá Ndiǒxí ío váha cada ñaha‑gǎ xii‑ndɨ́ nduu na sàá‑ndɨ́ núú ndécú‑gǎ, te dɨu‑ni ducaⁿ càda ñaha‑gá xii‑ndɨ́ nɨ caa nɨ quɨ́hɨ́ⁿ.
17 pois os nossos sofrimentos leves e momentâneos estão produzindo para nós uma glória eterna que pesa mais do que todos eles.
18 Te nchúhú ñá túú nchìcúⁿ nihnu‑ndɨ́ sá tǔu ndèhe‑ndɨ́ ìó ñuyíú‑a, chi nchìcúⁿ nihnu‑ndɨ́ sá vǎtá quìní‑gá‑ndɨ́ ndécú àndɨu, te ducaⁿ quìde‑ndɨ́ chi nchaa sá tǔu ndèhe‑ndɨ́ ìó ñuyíú‑a vá cúdǐi‑xi cundecu‑xi, te nchaa sá ñà túú tǔu ndècu andɨu xíǎⁿ cudíi‑xi cundecu‑xi nɨ caa nɨ quɨ́hɨ́ⁿ.
18 Assim, fixamos os olhos, não naquilo que se vê, mas no que não se vê, pois o que se vê é transitório, mas o que não se vê é eterno.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.