2 Coríntios 4

Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Te mee Yǎ Ndiǒxí ní cundàhú iní ñáhá‑gǎ xii‑ndɨ́ ní taxi‑gá chìuⁿ quide‑ndɨ́ càháⁿ‑ndɨ́ tnúhu‑gá, núu xíǎⁿ ñá túú tnàhí nàtúhú iní‑ndɨ́ càháⁿ‑ndɨ́ tnúhu‑gá.
1 Portanto, vendo que temos este ministério, como nós temos recebido misericórdia, não desfalecemos;
2 Te nchúhú dàquee tɨ́hú‑ndɨ̌ nchaandɨ túhú sá ñà túú vǎha quìde dayuhu ñáyiu, chi nchaa xíǎⁿ cúú‑xí ɨ̀ɨⁿ sácáⁿnǔú sǎ cúú‑xǐ‑yu, te nchúhú ñá túú sàni iní‑ndɨ́ dandàhú‑ndɨ́ ñáyiu te ni ñǎ túú sàni iní‑ndɨ́ dama‑ndɨ́ nàcuáa càháⁿ tnúhu Yá Ndiǒxí, chi càháⁿ ndáá‑ndɨ́ nàcuáa tàú‑xi cáháⁿ‑ndɨ́, te mee Yǎ Ndiǒxí náhá‑gǎ nàcuáa ndùu tnúhu càháⁿ‑ndɨ́ núú ñǎyiu, te ñáyiu‑áⁿ cútnùní iní‑yu sá nchǔhú càháⁿ váha‑ndɨ́.
2 mas, tendo renunciado às coisas escondidas por desonestidade, não andamos em astúcia, nem manipulamos a palavra de Deus enganosamente; mas, pela manifestação da verdade nos recomendamos à consciência de todo o homem, à vista de Deus.
3 Te cue ñáyiu ñá túú tècú tnùní nàcuáa ndùu tnúhu sá càháⁿ nàcuáa naníhí tàhú‑ó càháⁿ‑ndɨ́ núǔ‑yu, ñáyiu‑áⁿ cúǔ‑yu ñáyiu ta xǐta nihnu cuáháⁿ.
3 Mas, se o nosso evangelho está escondido, está escondido para aqueles que estão perdidos;
4 Te cue ñáyiu‑áⁿ cúǔ‑yu ñáyiu ío sàá iní‑xi chi ñá túú cuìní‑yu quɨ́ndáá iní‑yu tnúhu Xítohó Jesucrìstú, te xíǎⁿ nǔu sácuíhná cúnùu‑xi núǔ‑yu te nìhí‑xi nàcuáa quìde‑xi dadáhu ndodo iní ñáhá‑xí xìí‑yu cuèndá sá vǎ tècú tnùní‑yu tnúhu sá càháⁿ nàcuáa naníhí tàhú‑yu, te tnúhu‑áⁿ cúú‑xí tnǔhu sá ǐo váha chi càháⁿ‑xi sá ǐo càhnu cuu Xítohó Jesucrìstú, te cùu‑gá dàtná méé Tǎtá‑gǎ Dútú Ndiǒxí.
4 nos quais o deus deste mundo cegou as mentes daqueles que não creem, para que a luz do glorioso evangelho de Cristo, que é a imagem de Deus, não brilhe para eles.
5 Te nchúhú ñá túú càháⁿ‑ndɨ́ cuèndá sá cúú‑xí mèe‑ndɨ́ núú‑ndó chi càháⁿ‑ndɨ́ cuèndá Xítohó Jesucrìstú, te càchí‑ndɨ́ xii‑ndo sǎ dɨ́ú‑gǎ cúú‑gǎ Yaá ío cùnuu, te càchí‑ndɨ́ xii‑ndo sǎ méé‑ndɨ̌ cúú‑ndɨ̌ dìcó‑ni cue tée xìnu cuechi sá cúú‑xí‑ndó, te ducaⁿ quìde‑ndɨ́ nàcuáa cuu vii cuu váha iní Xítohó Jesucrìstú.
5 Porque não pregamos a nós mesmos, mas Cristo Jesus, o Senhor; e nós mesmos, seus servos, por causa de Jesus.
6 Te Yá Ndiǒxí Yaá ní dáyèhé ndéé cútnàhá nee ñuyíú ní cùu, Yaá‑áⁿ nǐ cachí‑gá sá Xǐtohó Jesucrìstú cada‑gá nàcuáa tecú tnùní‑ó sǎ ǐo càhnu cuu mee Yá Ndiǒxí. Te sá dúcáⁿ nǐ quide‑gá te cada iní‑ó sǎ dàtná tnúhu sá nǐ dáyèhé‑gá iní‑ó.
6 Porque Deus, que ordenou que a luz brilhasse das trevas, brilhou em nossos corações, para dar a luz do conhecimento da glória de Deus na face de Jesus Cristo.
7 Te nchúhú ndécú ndɨ̀hɨ‑ndɨ́ tnúhu Xítohó Jesucrìstú, te tnúhu‑gá cúú‑xí dàtná ɨɨⁿ sá ǐo váha ñùhu ɨɨⁿ xɨtɨ́ quɨ́dɨ ñuhu, te nchúhú cúú‑ndɨ̌ dàtná quɨ́dɨ‑áⁿ. Te ducaⁿ sǎtnahá‑xi cùu‑ndɨ́ chi tnúhu‑gá ío càhnu cuu‑xi te mee‑ndɨ̌ ñáhá, te ducaⁿ cùu nacuáa cutnùní sá méé Yǎ Ndiǒxí quídé‑gǎ nchaa sá vǎha te ñá dɨ́ú mèe‑ndɨ́.
7 temos, porém, este tesouro em vasos de barro, para que a excelência do poder seja de Deus, e não de nós.
8 Te cuěi ío ndòho‑ndɨ́ ndécú‑ndɨ̌ dico nìhí‑ndɨ́ nàcuáa quìde‑ndɨ́ tá yǎha‑ndɨ́ nchaa tnúndòho‑áⁿ cuǎháⁿ, cuěi áma sa ndètu vií‑nǎ quehndé iní‑ndɨ́ sá vǎ ndácú‑ndɨ̌ yáha‑ndɨ́ nchaa tnúndòho‑áⁿ, dico ndàcu‑ndɨ́ yǎha‑ndɨ́.
8 Nós somos atribulados por todo lado, contudo não angustiados; nós ficamos perplexos, mas não em desespero;
9 Te cuěi nànducu ñaha ñáyiu cuìní‑yu ná cada ñàhá‑yu xii‑ndɨ́ dico ñá túú dàña ñaha Yá Ndiǒxí xii‑ndɨ́, te cuěi cànihá‑yu xii‑ndɨ́ dico cǎcu‑ndɨ́ ñá túú sàhni ñahá‑yu.
9 perseguidos, mas não abandonados; abatidos, mas não destruídos;
10 Te nděni ní cuu cuáháⁿ‑ndɨ́ xícá cùu‑ndɨ́, te cǎcu cǎcu cahni ñàhá‑yu xii‑ndɨ́ dàtná ní quidé‑yu Xítohó Jesucrìstú, te ducaⁿ yǎha‑ndɨ́ cuèndá cutnùní sá ndécú tǔu Xítohó Jesucrìstú andɨu te chìndee ñaha‑gá xii‑ndɨ́.
10 sempre carregando no corpo a morte do Senhor Jesus, para que a vida também de Jesus possa ser manifesta em nosso corpo.
11 Te nchúhú nɨni ndècu‑ndɨ́ ñuyíú‑a te nchaa‑ni nduu cǎcu cǎcu cahni ñaha ñǎyiu xii‑ndɨ́ sá cuèndá Xítohó Jesucrìstú, te ducaⁿ yǎha‑ndɨ́ ndécú‑ndɨ̌ cuèndá cutnùní sá Xǐtohó Jesucrìstú ndécú ndɨ̀hɨ ñaha‑gá xii‑ndɨ́ cuěi vá cúdǐi yɨquɨ cùñú‑ndɨ́ cundecu‑xi.
11 Porque nós, que vivemos, somos sempre entregues à morte por causa de Jesus, para que também a vida de Jesus possa ser manifestada em nossa carne mortal.
12 Te sá dúcáⁿ cǎcu cǎcu cahni ñaha ñǎyiu xii‑ndɨ́ xíǎⁿ nchòhó uuⁿ‑gá tá nìhí ndéé‑ndó cuǎháⁿ ndécú‑ndó ìchi Xítohó Jesucrìstú.
12 De modo que a morte trabalha em nós, mas a vida em vós.
13 Te ɨɨⁿ tée ní xíndecu ndéé sanaha nǐ chídó tnùní‑dé núú tùtú Yǎ Ndiǒxí núú càchí‑xi: “Yúhú ní sándáá iní‑í Yǎ Ndiǒxí nǔu xíǎⁿ ní cáháⁿ‑í”, duha ní cachí tée‑áⁿ. Te dàtná‑ni ní sani iní tée‑áⁿ nì cáháⁿ‑dé te dɨu‑ni ducaⁿ sàni iní nchúhú tucu núu xíǎⁿ càchí‑ndɨ́: “Sàndáá iní‑ndɨ́ Yǎ Ndiǒxí nǔu xíǎⁿ càháⁿ‑ndɨ́”, duha càchí‑ndɨ́.
13 Tendo nós o mesmo espírito de fé, conforme está escrito: Eu cri e por isso falei; nós também cremos, e por isso falamos;
14 Te cùtnuní iní‑ndɨ́ sá nǔu na cùú‑ndɨ́ te Yá Ndiǒxí dandòto ñaha‑gá xii‑ndɨ́ dàtná ní dándótó‑gǎ Xítohó Jesucrìstú, te tnàhá nchòhó ducaⁿ càda ñaha‑gá xii‑ndo, te dàvá‑áⁿ candeca ñaha‑gǎ xii‑o quɨ̌hɨ́ⁿ nucúndecu‑o nǔú‑gǎ.
14 sabendo que o que ressuscitou o Senhor Jesus também nos ressuscitará por Jesus, e nos apresentará convosco.
15 Te nchúhú nándɨ cùu sá tá yǎha‑ndɨ́ véxi cuèndá nchòhó ngúndecu váha‑ndo, te ducaⁿ cuìta cáyá‑gá ñáyiu ngúndecu váha sá xíí Yǎ Ndiǒxí, te dɨu‑ni ducaⁿ cuìta cuu vai‑gá ñáyiu ndacáⁿ táhǔ‑yu núú‑gǎ te cachí‑yu sá ǐo càhnu cuu‑gá.
15 Porque todas as coisas são por causa de vós, para que a abundante graça possa por meio da ação de graças de muitos, aumentar para a glória de Deus.
16 Te xíǎⁿ nǔu nchúhú ñá túú tnàhí nàtúhú iní‑ndɨ́ ndécú‑ndɨ̌ ichi Xítohó Jesucrìstú, te cuěi yɨquɨ cùñú‑ndɨ́ tá xàú‑xi cuáháⁿ dico iní‑ndɨ́ chi uuⁿ‑gá uuⁿ‑gá tá nìhí ndéé‑xí cuǎháⁿ.
16 Por causa disso, nós não desfalecemos; mas, ainda que o nosso homem exterior pereça, contudo o homem interior é renovado dia a dia.
17 Te nchaa sá ndóhó‑ndɨ̌ ñuyíú‑a ñá túú càchí‑ndɨ́ sá cúú‑xí ɨ̀ɨⁿ tnúndòho cahnu vihi, chi tnaa‑ni duha ndòho‑ndɨ́, te sá dúhá ndòho‑ndɨ́ nándɨ ndòho‑ndɨ́ ndécú‑ndɨ̌ ñuyíú‑a te Yá Ndiǒxí ío váha cada ñaha‑gǎ xii‑ndɨ́ nduu na sàá‑ndɨ́ núú ndécú‑gǎ, te dɨu‑ni ducaⁿ càda ñaha‑gá xii‑ndɨ́ nɨ caa nɨ quɨ́hɨ́ⁿ.
17 Porque a nossa leve aflição, que é apenas por um momento, opera para nós um extraordinário e eterno peso de glória;
18 Te nchúhú ñá túú nchìcúⁿ nihnu‑ndɨ́ sá tǔu ndèhe‑ndɨ́ ìó ñuyíú‑a, chi nchìcúⁿ nihnu‑ndɨ́ sá vǎtá quìní‑gá‑ndɨ́ ndécú àndɨu, te ducaⁿ quìde‑ndɨ́ chi nchaa sá tǔu ndèhe‑ndɨ́ ìó ñuyíú‑a vá cúdǐi‑xi cundecu‑xi, te nchaa sá ñà túú tǔu ndècu andɨu xíǎⁿ cudíi‑xi cundecu‑xi nɨ caa nɨ quɨ́hɨ́ⁿ.
18 não olhamos para as coisas que se veem, mas para as coisas que não se veem; porque as coisas que se veem são temporais, mas as coisas que não se veem são eternas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.