2 Coríntios 1

Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Yúhú té Pǎblú càháⁿ‑í tnúhu Xítohó Jesucrìstú chi ducaⁿ nǐ cachí Yǎ Ndiǒxí cunduu. Te càdúha‑í tutú‑a ndɨhɨ té Timùteú tée ndècu ndɨhɨ‑o ichi‑gá cuèndá daquìxi‑í ndaha nchòhó ñáyiu xǐndecu ichi Yá Ndiǒxí ndécú ñùú Còrintú, te tutú‑a cuu‑xi tnàhá cuèndá nchaa ñáyiu cùu cuendá Yǎ Ndiǒxí xǐndecu nchaa ñuú yɨ́ndèhu distritú Acǎyá.
1 Paulo, apóstolo de Jesus Cristo pela vontade de Deus, e o irmão Timóteo, à igreja de Deus que está em Corinto, e a todos os irmãos santos que estão em toda a Acaia.
2 Te xìcáⁿ táhù‑í núú Tǎtá‑ó Dǔtú Ndiǒxí ndɨhɨ núú Xǐtohó Jesucrìstú sá ǐo na chìndee chitúu ñaha‑gǎ xii‑ndo, te dɨu‑ni ndɨ ndùú‑gá ná càda te ío váha cuu iní‑ndó cùndecu‑ndo.
2 A vós, graça e paz da parte de Deus, nosso Pai, e da parte do Senhor Jesus Cristo!
3 Te chí ná càchí‑ó sǎ ǐo váha iní Dútú Ndiǒxí Yaá cúú Tǎtá Xǐtohó Jesucrìstú, te dɨu‑ni Dútú Ndiǒxí cúú‑gǎ Yaá ío cùndahú iní ñáhá xìi‑o, te dɨu‑ni‑gá cúú‑gǎ Yaá táxí tnǔhu ndee ìní.
3 Bendito seja Deus, o Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai das misericórdias, Deus de toda a consolação,
4 Te cuěi nándɨ ndòho‑o ndecu‑o dico dɨu‑ni Dútú Ndiǒxí táxí‑gǎ tnúhu ndee ìní xii‑o, te ducaⁿ quìde‑gá cuèndá sá nchóó cuǎñaha‑o tnǔhu ndee ìní xii nchaa ñáyiu nándɨ ndòho ndecu, te dɨu‑ni nchaa tnúhu ndee ìní táxí‑gǎ xii‑o dɨ̀u‑ni nchaa tnúhu ndee ìní‑áⁿ cuǎñaha‑o xìí‑yu.
4 que nos conforta em todas as nossas tribulações, para que, pela consolação com que nós mesmos somos consolados por Deus, possamos consolar os que estão em qualquer angústia!
5 Te Xítohó Jesucrìstú ío ní ndoho‑gá, te ducaⁿ nchòo tucu ío ndòho‑o, te ducaⁿ ǐo vài tnúhu ndee ìní nìhí‑ó ndècu ndɨhɨ‑o chi ndècu‑o ndɨhɨ Xítohó Jesucrìstú.
5 Com efeito, à medida que em nós crescem os sofrimentos de Cristo, crescem também por Cristo as nossas consolações.
6 Te nchúhú nándɨ ndòho‑ndɨ́ ndécú‑ndɨ̌ cuèndá sá nchòhó níhí‑ndó tnǔhu ndee ìní cundecu ndɨhɨ‑ndo te naníhí tàhú‑ndó. Te Yá Ndiǒxí táxí‑gǎ tnúhu ndee ìní xii‑ndɨ́, te ducaⁿ quìde‑gá cuèndá sá nchòhó tnàhá‑ndó nǐhí‑ndó tnǔhu ndee ìní‑áⁿ te naníhí tàhú‑ndó, te ducaⁿ càda ndee cada cahnu iní‑ndó ndòho‑ndo datná ndóhó nchǔhú.
6 Se, pois, somos atribulados, é para vossa consolação e salvação. Se somos consolados, é para vossa consolação, a qual se efetua em vós pela paciência em tolerar os sofrimentos que nós mesmos suportamos.
7 Te nchúhú ío váha sàni ndáá iní‑ndɨ́ cuèndá‑ndó chi ndòho‑ndo datná ndóhó‑ndɨ̌, te ducaⁿ tàxi Yá Ndiǒxí tnúhu ndee ìní xii‑ndo dàtná táxí‑gǎ xii‑ndɨ́.
7 A nossa esperança a respeito de vós é firme: sabemos que, como sois companheiros das nossas aflições, assim também o sereis da nossa consolação.
8 Te nchòhó ñáyiu ndècu ndɨhɨ‑ndɨ́ ichi Xítohó Jesucrìstú cuìní‑ndɨ́ cachí tnúhu‑ndɨ́ xii‑ndo nàcuáa ní yáha‑ndɨ́ cútnàhá ní xíndecu‑ndɨ́ distrìtú Àsiá chi dàvá‑áⁿ ǐo ní ndoho‑ndɨ́, te luha‑ná te vá cúndèe iní‑ndɨ́ yáha‑ndɨ́ nchaa tnúndòho‑áⁿ ní cùu chi ní xehndé iní‑ndɨ́ sá vǎ cǎcu‑ndɨ́.
8 Não queremos, irmãos, que ignoreis a tribulação que nos sobreveio na Ásia. Fomos maltratados ali desmedidamente, além das nossas forças, a ponto de termos perdido a esperança de sair com vida.
9 Chi ní sani iní‑ndɨ́ sá ndɨ̌yɨ‑ná cuu‑ndɨ́ ní cùu, te ducaⁿ nǐ yáha‑ndɨ́ cuèndá sá ǐo‑gá quɨ́ndáá iní‑ndɨ́ Yǎ Ndiǒxí sá dɨ́ú‑gǎ taunihnu ñaha‑gǎ xii‑ndɨ́, te ñá dɨ́ú mèe‑ndɨ́ taunihnu‑ndɨ́ méé‑ndɨ̌, te dɨu‑gá cúú‑gǎ Yaá dándòto cuéi ñáyiu sa ní xíhí.
9 Sentíamos dentro de nós mesmos a sentença de morte, para que aprendêssemos a pôr a nossa confiança não em nós, mas em Deus, que ressuscita os mortos.
10 Te dɨu‑ni‑gá ní taunihnu ñaha‑gǎ ñá túú ní sàhni ñaha ñáyiu xii‑ndɨ́, te dɨu‑ni‑gá táúnìhnu ñaha‑gá xii‑ndɨ́ cuěi vitna, te cùtnuní ndáá iní‑ndɨ́ sá dɨ́ú‑ní‑gǎ taunihnu ñaha‑gǎ xii‑ndɨ́ núú cuàháⁿ núú věxi te vá cáhní ñàha ñáyiu.
10 Ele nos livrou e nos livrará de tamanhos perigos de morte. Sim, esperamos que ainda nos livrará
11 Te nchòhó tnàhá‑ndó chìndee ñaha‑ndo xii‑ndɨ́ chi càháⁿ ndɨhɨ‑ndo Yǎ Ndiǒxí cuèndá‑ndɨ́, te ío vài ñáyiu càháⁿ ndɨhɨ ñàhá‑yu xii‑gá cuèndá‑ndɨ́, te ducaⁿ ǐo vài ñáyiu ndàcáⁿ táhǔ‑yu núú‑gǎ cuèndá nchaa sá vǎha quìde ñaha‑gá xii‑ndɨ́.
11 se nos ajudardes também vós com orações em nossa intenção. Assim esta graça, obtida por intervenção de muitas pessoas, lhes será ocasião de agradecer a Deus a nosso respeito.
12 Te ío váha cùu iní‑ndɨ́ chi cùtnuní iní‑ndɨ́ sá cúú‑ndɨ̌ cue tée cùu ndáá dàtná cuìní Yǎ Ndiǒxí cunduu ndècu‑ndɨ́ ñuyíú‑a, te dɨu‑ni ducaⁿ quìde‑ndɨ́ sá cúú‑xí‑ndó chi mee‑gǎ cúndàhú iní ñáhá‑gǎ xii‑ndɨ́ chíndèe ñaha‑gá, te ñá túú quìde‑ndɨ́ dàtná sání ìní cue ñáyiu ñuyíú‑a.
12 A razão da nossa glória é esta: o testemunho da nossa consciência de que, no mundo e particularmente entre vós, temos agido com santidade e sinceridade diante de Deus, não conforme o espírito de sabedoria do mundo, mas com o socorro da graça de Deus.
13 — ausente —
13 Em verdade, não vos queremos dizer coisa alguma diferente da que ledes em nossas cartas, e que compreendeis. E espero que reconheçais até o fim,
14 — ausente —
14 como aliás já o tendes em parte reconhecido, que nós somos a vossa glória, exatamente como vós sereis a nossa, no dia do Senhor Jesus.
15 Te cuèndá xíǎⁿ nǔu ní sani iní‑í yáha cáháⁿ‑í úú xito núú ndécú‑ndó cuèndá ío cudɨ́ɨ́ ìní‑ndó.
15 Foi nesta persuasão que eu resolvera primeiro ir ter convosco, para que recebêsseis uma dupla alegria:
16 Chi ní sani iní‑í sá òré quɨ́hɨ́ⁿ‑í distrìtú Macèdoniá te yáha cáháⁿ‑í núú ndécú‑ndó, te òré ndixi tucu‑í te nayáha cáháⁿ tucu‑í, te òré nayáha cáháⁿ‑í te taxi‑ndo sǎ cúú ìchi‑í cuèndá quɨ́hɨ́ⁿ‑í distrìtú Jùdeá, duha ní sani iní‑í ní cùu.
16 eu passaria por vós ao dirigir-me à Macedônia e, ao voltar da Macedônia, iria novamente visitar-vos e de lá seria por vós conduzido até a Judéia.
17 Te sá dúcáⁿ ñà túú ní quìxi coto ñaha‑í xii‑ndo te cudana sàni iní‑ndó sǎ yǔhú ñá túú ní sǎha váha‑í cuèndá nàcuáa ní sani iní‑í cada‑í, àdi cudana ñáyiu ndècu ichi cuehé ichi duha, chi cue ñáyiu‑áⁿ tnaa càchí‑yu sá cúú càdá‑yu ɨɨⁿ sá sání ìní‑yu cadá‑yu te tnaa càchí‑yu sá ñǎhá.
17 Formando este plano, terei usado de leviandade? Ou são puramente humanas as resoluções que tomo, de modo que haja em mim o sim e depois o não?
18 Dico Yá Ndiǒxí Yaá ío váha quìde ndáá nàha ndáá náhá càxi‑gá sá nchǔhú ñá túú dàma‑ndɨ́ sá càháⁿ‑ndɨ́.
18 Deus é testemunha de que quando vos dirijo a palavra, não existe um sim e depois um não.
19 Te yúhú ndɨhɨ té Sìlvanú ndɨhɨ té Timùteú dánèhé ñáhá‑ndɨ̌ xii‑ndo cuèndá Xítohó Jesucrìstú Yaá cúú Děhe Yá Ndiǒxí, te Xítohó Jesucrìstú cúú‑gǎ Yaá ñá túú dàma‑gá tnúhu càháⁿ‑gá, chi cùu‑gá Yaá càháⁿ mee‑ni tnǔhu ndáá tnúhu cuɨtɨ.
19 O Filho de Deus, Jesus Cristo, que nós, Silvano, Timóteo e eu, vos temos anunciado, não foi sim e depois não, mas sempre foi sim.
20 Te dɨu‑ni Xítohó Jesucrìstú cúú‑gǎ Yaá quídé nchàa nacuáa ní cachí Yǎ Ndiǒxí. Te sá cuèndá sá dúcáⁿ quìde Xítohó Jesucrìstú xíǎⁿ càchí‑ó sǎ ǐo càhnu cuu Yá Ndiǒxí. Te nchaa‑o na càchí‑ó sǎ dɨ́ú‑ní dùcaⁿ na cada‑gá.
20 Porque todas as promessas de Deus são sim em Jesus. Por isso, é por ele que nós dizemos Amém à glória de Deus.
21 Te mee Yǎ Ndiǒxí quídé‑gǎ ndécú‑ní‑ó ìchi Xítohó Jesucrìstú. Te dɨu‑ni mee‑gǎ ní cáháⁿ ñáhá‑gǎ xii‑o cuèndá cunu cuechi‑o nǔú‑gǎ.
21 Ora, quem nos confirma a nós e a vós em Cristo, e nos consagrou, é Deus.
22 Te Yá Ndiǒxí ní quide‑gá sá nchóó cùu‑o ñáyiu cùu cuendá‑gá, te ní taxi‑gá Espíritú‑gá ní ngúndecu ndɨhɨ‑o cuèndá cutnùní iní‑ó sǎ ndàá cada ñaha‑gǎ xii‑o nàcuáa ní cachí‑gá cada‑gá.
22 Ele nos marcou com o seu selo e deu aos nossos corações o penhor do Espírito.
23 Te Yá Ndiǒxí náhá‑gǎ sá yǔhú càháⁿ ndáá‑í ná cuèndá vátá quíxí‑gǎ‑í quixi coto ñaha‑ǐ xii‑ndo, te vátá quíxí‑gǎ‑í chi ñá túú cuìní‑í dandɨ̀hú‑í iní‑ndó.
23 Invoco a Deus por testemunha: juro por minha vida que foi para vos poupar que não voltei a Corinto.
24 Te nchúhú ñá túú tàú‑ndɨ́ cada yica ñàha‑ndɨ́ xii‑ndo nàcuáa quɨ́ndáá iní‑ndó Yǎ Ndiǒxí, chi sa sàndáá váha iní‑ndó‑gǎ, chi nchúhú cuìní‑ndɨ́ chindee tnǔhu ñaha‑ndɨ̌ xii‑ndo nàcuáa ío‑gá cudɨ́ɨ́ ìní‑ndó cùndecu‑ndo.
24 Não porque pretendamos dominar sobre a vossa fé. Queremos apenas contribuir para a vossa alegria, porque, quanto à fé, estais firmes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.