2 Coríntios 1

Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Yúhú té Pǎblú càháⁿ‑í tnúhu Xítohó Jesucrìstú chi ducaⁿ nǐ cachí Yǎ Ndiǒxí cunduu. Te càdúha‑í tutú‑a ndɨhɨ té Timùteú tée ndècu ndɨhɨ‑o ichi‑gá cuèndá daquìxi‑í ndaha nchòhó ñáyiu xǐndecu ichi Yá Ndiǒxí ndécú ñùú Còrintú, te tutú‑a cuu‑xi tnàhá cuèndá nchaa ñáyiu cùu cuendá Yǎ Ndiǒxí xǐndecu nchaa ñuú yɨ́ndèhu distritú Acǎyá.
1 Paulo, apóstolo de Cristo Jesus pela vontade de Deus, e o irmão Timóteo, à igreja de Deus que está em Corinto e a todos os santos em toda a Acaia,
2 Te xìcáⁿ táhù‑í núú Tǎtá‑ó Dǔtú Ndiǒxí ndɨhɨ núú Xǐtohó Jesucrìstú sá ǐo na chìndee chitúu ñaha‑gǎ xii‑ndo, te dɨu‑ni ndɨ ndùú‑gá ná càda te ío váha cuu iní‑ndó cùndecu‑ndo.
2 graça a vós outros e paz, da parte de Deus, nosso Pai, e do Senhor Jesus Cristo.
3 Te chí ná càchí‑ó sǎ ǐo váha iní Dútú Ndiǒxí Yaá cúú Tǎtá Xǐtohó Jesucrìstú, te dɨu‑ni Dútú Ndiǒxí cúú‑gǎ Yaá ío cùndahú iní ñáhá xìi‑o, te dɨu‑ni‑gá cúú‑gǎ Yaá táxí tnǔhu ndee ìní.
3 Bendito seja o Deus e Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai de misericórdias e Deus de toda consolação!
4 Te cuěi nándɨ ndòho‑o ndecu‑o dico dɨu‑ni Dútú Ndiǒxí táxí‑gǎ tnúhu ndee ìní xii‑o, te ducaⁿ quìde‑gá cuèndá sá nchóó cuǎñaha‑o tnǔhu ndee ìní xii nchaa ñáyiu nándɨ ndòho ndecu, te dɨu‑ni nchaa tnúhu ndee ìní táxí‑gǎ xii‑o dɨ̀u‑ni nchaa tnúhu ndee ìní‑áⁿ cuǎñaha‑o xìí‑yu.
4 É ele que nos conforta em toda a nossa tribulação, para podermos consolar os que estiverem em qualquer angústia, com a consolação com que nós mesmos somos contemplados por Deus.
5 Te Xítohó Jesucrìstú ío ní ndoho‑gá, te ducaⁿ nchòo tucu ío ndòho‑o, te ducaⁿ ǐo vài tnúhu ndee ìní nìhí‑ó ndècu ndɨhɨ‑o chi ndècu‑o ndɨhɨ Xítohó Jesucrìstú.
5 Porque, assim como os sofrimentos de Cristo se manifestam em grande medida a nosso favor, assim também a nossa consolação transborda por meio de Cristo.
6 Te nchúhú nándɨ ndòho‑ndɨ́ ndécú‑ndɨ̌ cuèndá sá nchòhó níhí‑ndó tnǔhu ndee ìní cundecu ndɨhɨ‑ndo te naníhí tàhú‑ndó. Te Yá Ndiǒxí táxí‑gǎ tnúhu ndee ìní xii‑ndɨ́, te ducaⁿ quìde‑gá cuèndá sá nchòhó tnàhá‑ndó nǐhí‑ndó tnǔhu ndee ìní‑áⁿ te naníhí tàhú‑ndó, te ducaⁿ càda ndee cada cahnu iní‑ndó ndòho‑ndo datná ndóhó nchǔhú.
6 Mas, se somos atribulados, é para o vosso conforto e salvação; se somos confortados, é também para o vosso conforto, o qual se torna eficaz, suportando vós com paciência os mesmos sofrimentos que nós também padecemos.
7 Te nchúhú ío váha sàni ndáá iní‑ndɨ́ cuèndá‑ndó chi ndòho‑ndo datná ndóhó‑ndɨ̌, te ducaⁿ tàxi Yá Ndiǒxí tnúhu ndee ìní xii‑ndo dàtná táxí‑gǎ xii‑ndɨ́.
7 A nossa esperança a respeito de vós está firme, sabendo que, como sois participantes dos sofrimentos, assim o sereis da consolação.
8 Te nchòhó ñáyiu ndècu ndɨhɨ‑ndɨ́ ichi Xítohó Jesucrìstú cuìní‑ndɨ́ cachí tnúhu‑ndɨ́ xii‑ndo nàcuáa ní yáha‑ndɨ́ cútnàhá ní xíndecu‑ndɨ́ distrìtú Àsiá chi dàvá‑áⁿ ǐo ní ndoho‑ndɨ́, te luha‑ná te vá cúndèe iní‑ndɨ́ yáha‑ndɨ́ nchaa tnúndòho‑áⁿ ní cùu chi ní xehndé iní‑ndɨ́ sá vǎ cǎcu‑ndɨ́.
8 Porque não queremos, irmãos, que ignoreis a natureza da tribulação que nos sobreveio na Ásia, porquanto foi acima das nossas forças, a ponto de desesperarmos até da própria vida.
9 Chi ní sani iní‑ndɨ́ sá ndɨ̌yɨ‑ná cuu‑ndɨ́ ní cùu, te ducaⁿ nǐ yáha‑ndɨ́ cuèndá sá ǐo‑gá quɨ́ndáá iní‑ndɨ́ Yǎ Ndiǒxí sá dɨ́ú‑gǎ taunihnu ñaha‑gǎ xii‑ndɨ́, te ñá dɨ́ú mèe‑ndɨ́ taunihnu‑ndɨ́ méé‑ndɨ̌, te dɨu‑gá cúú‑gǎ Yaá dándòto cuéi ñáyiu sa ní xíhí.
9 Contudo, já em nós mesmos, tivemos a sentença de morte, para que não confiemos em nós, e sim no Deus que ressuscita os mortos;
10 Te dɨu‑ni‑gá ní taunihnu ñaha‑gǎ ñá túú ní sàhni ñaha ñáyiu xii‑ndɨ́, te dɨu‑ni‑gá táúnìhnu ñaha‑gá xii‑ndɨ́ cuěi vitna, te cùtnuní ndáá iní‑ndɨ́ sá dɨ́ú‑ní‑gǎ taunihnu ñaha‑gǎ xii‑ndɨ́ núú cuàháⁿ núú věxi te vá cáhní ñàha ñáyiu.
10 o qual nos livrou e livrará de tão grande morte; em quem temos esperado que ainda continuará a livrar-nos,
11 Te nchòhó tnàhá‑ndó chìndee ñaha‑ndo xii‑ndɨ́ chi càháⁿ ndɨhɨ‑ndo Yǎ Ndiǒxí cuèndá‑ndɨ́, te ío vài ñáyiu càháⁿ ndɨhɨ ñàhá‑yu xii‑gá cuèndá‑ndɨ́, te ducaⁿ ǐo vài ñáyiu ndàcáⁿ táhǔ‑yu núú‑gǎ cuèndá nchaa sá vǎha quìde ñaha‑gá xii‑ndɨ́.
11 ajudando-nos também vós, com as vossas orações a nosso favor, para que, por muitos, sejam dadas graças a nosso respeito, pelo benefício que nos foi concedido por meio de muitos.
12 Te ío váha cùu iní‑ndɨ́ chi cùtnuní iní‑ndɨ́ sá cúú‑ndɨ̌ cue tée cùu ndáá dàtná cuìní Yǎ Ndiǒxí cunduu ndècu‑ndɨ́ ñuyíú‑a, te dɨu‑ni ducaⁿ quìde‑ndɨ́ sá cúú‑xí‑ndó chi mee‑gǎ cúndàhú iní ñáhá‑gǎ xii‑ndɨ́ chíndèe ñaha‑gá, te ñá túú quìde‑ndɨ́ dàtná sání ìní cue ñáyiu ñuyíú‑a.
12 Porque a nossa glória é esta: o testemunho da nossa consciência, de que, com santidade e sinceridade de Deus, não com sabedoria humana, mas, na graça divina, temos vivido no mundo e mais especialmente para convosco.
13 — ausente —
13 Porque nenhuma outra coisa vos escrevemos, além das que ledes e bem compreendeis; e espero que o compreendereis de todo,
14 — ausente —
14 como também já em parte nos compreendestes, que somos a vossa glória, como igualmente sois a nossa no Dia de Jesus, nosso Senhor.
15 Te cuèndá xíǎⁿ nǔu ní sani iní‑í yáha cáháⁿ‑í úú xito núú ndécú‑ndó cuèndá ío cudɨ́ɨ́ ìní‑ndó.
15 Com esta confiança, resolvi ir, primeiro, encontrar-me convosco, para que tivésseis um segundo benefício;
16 Chi ní sani iní‑í sá òré quɨ́hɨ́ⁿ‑í distrìtú Macèdoniá te yáha cáháⁿ‑í núú ndécú‑ndó, te òré ndixi tucu‑í te nayáha cáháⁿ tucu‑í, te òré nayáha cáháⁿ‑í te taxi‑ndo sǎ cúú ìchi‑í cuèndá quɨ́hɨ́ⁿ‑í distrìtú Jùdeá, duha ní sani iní‑í ní cùu.
16 e, por vosso intermédio, passar à Macedônia, e da Macedônia voltar a encontrar-me convosco, e ser encaminhado por vós para a Judeia.
17 Te sá dúcáⁿ ñà túú ní quìxi coto ñaha‑í xii‑ndo te cudana sàni iní‑ndó sǎ yǔhú ñá túú ní sǎha váha‑í cuèndá nàcuáa ní sani iní‑í cada‑í, àdi cudana ñáyiu ndècu ichi cuehé ichi duha, chi cue ñáyiu‑áⁿ tnaa càchí‑yu sá cúú càdá‑yu ɨɨⁿ sá sání ìní‑yu cadá‑yu te tnaa càchí‑yu sá ñǎhá.
17 Ora, determinando isto, terei, porventura, agido com leviandade? Ou, ao deliberar, acaso delibero segundo a carne, de sorte que haja em mim, simultaneamente, o sim e o não?
18 Dico Yá Ndiǒxí Yaá ío váha quìde ndáá nàha ndáá náhá càxi‑gá sá nchǔhú ñá túú dàma‑ndɨ́ sá càháⁿ‑ndɨ́.
18 Antes, como Deus é fiel, a nossa palavra para convosco não é sim e não.
19 Te yúhú ndɨhɨ té Sìlvanú ndɨhɨ té Timùteú dánèhé ñáhá‑ndɨ̌ xii‑ndo cuèndá Xítohó Jesucrìstú Yaá cúú Děhe Yá Ndiǒxí, te Xítohó Jesucrìstú cúú‑gǎ Yaá ñá túú dàma‑gá tnúhu càháⁿ‑gá, chi cùu‑gá Yaá càháⁿ mee‑ni tnǔhu ndáá tnúhu cuɨtɨ.
19 Porque o Filho de Deus, Cristo Jesus, que foi, por nosso intermédio, anunciado entre vós, isto é, por mim, e Silvano, e Timóteo, não foi sim e não; mas sempre nele houve o sim.
20 Te dɨu‑ni Xítohó Jesucrìstú cúú‑gǎ Yaá quídé nchàa nacuáa ní cachí Yǎ Ndiǒxí. Te sá cuèndá sá dúcáⁿ quìde Xítohó Jesucrìstú xíǎⁿ càchí‑ó sǎ ǐo càhnu cuu Yá Ndiǒxí. Te nchaa‑o na càchí‑ó sǎ dɨ́ú‑ní dùcaⁿ na cada‑gá.
20 Porque quantas são as promessas de Deus, tantas têm nele o sim; porquanto também por ele é o amém para glória de Deus, por nosso intermédio.
21 Te mee Yǎ Ndiǒxí quídé‑gǎ ndécú‑ní‑ó ìchi Xítohó Jesucrìstú. Te dɨu‑ni mee‑gǎ ní cáháⁿ ñáhá‑gǎ xii‑o cuèndá cunu cuechi‑o nǔú‑gǎ.
21 Mas aquele que nos confirma convosco em Cristo e nos ungiu é Deus,
22 Te Yá Ndiǒxí ní quide‑gá sá nchóó cùu‑o ñáyiu cùu cuendá‑gá, te ní taxi‑gá Espíritú‑gá ní ngúndecu ndɨhɨ‑o cuèndá cutnùní iní‑ó sǎ ndàá cada ñaha‑gǎ xii‑o nàcuáa ní cachí‑gá cada‑gá.
22 que também nos selou e nos deu o penhor do Espírito em nosso coração.
23 Te Yá Ndiǒxí náhá‑gǎ sá yǔhú càháⁿ ndáá‑í ná cuèndá vátá quíxí‑gǎ‑í quixi coto ñaha‑ǐ xii‑ndo, te vátá quíxí‑gǎ‑í chi ñá túú cuìní‑í dandɨ̀hú‑í iní‑ndó.
23 Eu, porém, por minha vida, tomo a Deus por testemunha de que, para vos poupar, não tornei ainda a Corinto;
24 Te nchúhú ñá túú tàú‑ndɨ́ cada yica ñàha‑ndɨ́ xii‑ndo nàcuáa quɨ́ndáá iní‑ndó Yǎ Ndiǒxí, chi sa sàndáá váha iní‑ndó‑gǎ, chi nchúhú cuìní‑ndɨ́ chindee tnǔhu ñaha‑ndɨ̌ xii‑ndo nàcuáa ío‑gá cudɨ́ɨ́ ìní‑ndó cùndecu‑ndo.
24 não que tenhamos domínio sobre a vossa fé, mas porque somos cooperadores de vossa alegria; porquanto, pela fé, já estais firmados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.