2 Coríntios 1

Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Yúhú té Pǎblú càháⁿ‑í tnúhu Xítohó Jesucrìstú chi ducaⁿ nǐ cachí Yǎ Ndiǒxí cunduu. Te càdúha‑í tutú‑a ndɨhɨ té Timùteú tée ndècu ndɨhɨ‑o ichi‑gá cuèndá daquìxi‑í ndaha nchòhó ñáyiu xǐndecu ichi Yá Ndiǒxí ndécú ñùú Còrintú, te tutú‑a cuu‑xi tnàhá cuèndá nchaa ñáyiu cùu cuendá Yǎ Ndiǒxí xǐndecu nchaa ñuú yɨ́ndèhu distritú Acǎyá.
1 Paulo, apóstolo de Jesus Cristo, pela vontade de Deus, e o irmão Timóteo, à igreja de Deus, que está em Corinto, com todos os santos que estão em toda a Acaia.
2 Te xìcáⁿ táhù‑í núú Tǎtá‑ó Dǔtú Ndiǒxí ndɨhɨ núú Xǐtohó Jesucrìstú sá ǐo na chìndee chitúu ñaha‑gǎ xii‑ndo, te dɨu‑ni ndɨ ndùú‑gá ná càda te ío váha cuu iní‑ndó cùndecu‑ndo.
2 Graça a vós e paz da parte de Deus nosso Pai, e da do Senhor Jesus Cristo.
3 Te chí ná càchí‑ó sǎ ǐo váha iní Dútú Ndiǒxí Yaá cúú Tǎtá Xǐtohó Jesucrìstú, te dɨu‑ni Dútú Ndiǒxí cúú‑gǎ Yaá ío cùndahú iní ñáhá xìi‑o, te dɨu‑ni‑gá cúú‑gǎ Yaá táxí tnǔhu ndee ìní.
3 Bendito seja o Deus e Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai das misericórdias e o Deus de toda a consolação;
4 Te cuěi nándɨ ndòho‑o ndecu‑o dico dɨu‑ni Dútú Ndiǒxí táxí‑gǎ tnúhu ndee ìní xii‑o, te ducaⁿ quìde‑gá cuèndá sá nchóó cuǎñaha‑o tnǔhu ndee ìní xii nchaa ñáyiu nándɨ ndòho ndecu, te dɨu‑ni nchaa tnúhu ndee ìní táxí‑gǎ xii‑o dɨ̀u‑ni nchaa tnúhu ndee ìní‑áⁿ cuǎñaha‑o xìí‑yu.
4 Que nos consola em toda a nossa tribulação, para que também possamos consolar os que estiverem em alguma tribulação, com a consolação com que nós mesmos somos consolados por Deus.
5 Te Xítohó Jesucrìstú ío ní ndoho‑gá, te ducaⁿ nchòo tucu ío ndòho‑o, te ducaⁿ ǐo vài tnúhu ndee ìní nìhí‑ó ndècu ndɨhɨ‑o chi ndècu‑o ndɨhɨ Xítohó Jesucrìstú.
5 Porque, como as aflições de Cristo são abundantes em nós, assim também é abundante a nossa consolação por meio de Cristo.
6 Te nchúhú nándɨ ndòho‑ndɨ́ ndécú‑ndɨ̌ cuèndá sá nchòhó níhí‑ndó tnǔhu ndee ìní cundecu ndɨhɨ‑ndo te naníhí tàhú‑ndó. Te Yá Ndiǒxí táxí‑gǎ tnúhu ndee ìní xii‑ndɨ́, te ducaⁿ quìde‑gá cuèndá sá nchòhó tnàhá‑ndó nǐhí‑ndó tnǔhu ndee ìní‑áⁿ te naníhí tàhú‑ndó, te ducaⁿ càda ndee cada cahnu iní‑ndó ndòho‑ndo datná ndóhó nchǔhú.
6 Mas, se somos atribulados, é para vossa consolação e salvação; ou, se somos consolados, para vossa consolação é, a qual se opera suportando com paciência as mesmas aflições que nós também padecemos;
7 Te nchúhú ío váha sàni ndáá iní‑ndɨ́ cuèndá‑ndó chi ndòho‑ndo datná ndóhó‑ndɨ̌, te ducaⁿ tàxi Yá Ndiǒxí tnúhu ndee ìní xii‑ndo dàtná táxí‑gǎ xii‑ndɨ́.
7 E a nossa esperança acerca de vós é firme, sabendo que, como sois participantes das aflições, assim o sereis também da consolação.
8 Te nchòhó ñáyiu ndècu ndɨhɨ‑ndɨ́ ichi Xítohó Jesucrìstú cuìní‑ndɨ́ cachí tnúhu‑ndɨ́ xii‑ndo nàcuáa ní yáha‑ndɨ́ cútnàhá ní xíndecu‑ndɨ́ distrìtú Àsiá chi dàvá‑áⁿ ǐo ní ndoho‑ndɨ́, te luha‑ná te vá cúndèe iní‑ndɨ́ yáha‑ndɨ́ nchaa tnúndòho‑áⁿ ní cùu chi ní xehndé iní‑ndɨ́ sá vǎ cǎcu‑ndɨ́.
8 Porque não queremos, irmãos, que ignoreis a tribulação que nos sobreveio na Ásia, pois que fomos sobremaneira agravados mais do que podíamos suportar, de modo tal que até da vida desesperamos.
9 Chi ní sani iní‑ndɨ́ sá ndɨ̌yɨ‑ná cuu‑ndɨ́ ní cùu, te ducaⁿ nǐ yáha‑ndɨ́ cuèndá sá ǐo‑gá quɨ́ndáá iní‑ndɨ́ Yǎ Ndiǒxí sá dɨ́ú‑gǎ taunihnu ñaha‑gǎ xii‑ndɨ́, te ñá dɨ́ú mèe‑ndɨ́ taunihnu‑ndɨ́ méé‑ndɨ̌, te dɨu‑gá cúú‑gǎ Yaá dándòto cuéi ñáyiu sa ní xíhí.
9 Mas já em nós mesmos tínha- mos a sentença de morte, para que não confiássemos em nós, mas em Deus, que ressuscita os mortos;
10 Te dɨu‑ni‑gá ní taunihnu ñaha‑gǎ ñá túú ní sàhni ñaha ñáyiu xii‑ndɨ́, te dɨu‑ni‑gá táúnìhnu ñaha‑gá xii‑ndɨ́ cuěi vitna, te cùtnuní ndáá iní‑ndɨ́ sá dɨ́ú‑ní‑gǎ taunihnu ñaha‑gǎ xii‑ndɨ́ núú cuàháⁿ núú věxi te vá cáhní ñàha ñáyiu.
10 O qual nos livrou de tão grande morte, e livra; em quem esperamos que também nos livrará ainda,
11 Te nchòhó tnàhá‑ndó chìndee ñaha‑ndo xii‑ndɨ́ chi càháⁿ ndɨhɨ‑ndo Yǎ Ndiǒxí cuèndá‑ndɨ́, te ío vài ñáyiu càháⁿ ndɨhɨ ñàhá‑yu xii‑gá cuèndá‑ndɨ́, te ducaⁿ ǐo vài ñáyiu ndàcáⁿ táhǔ‑yu núú‑gǎ cuèndá nchaa sá vǎha quìde ñaha‑gá xii‑ndɨ́.
11 Ajudando-nos também vós com orações por nós, para que pela mercê, que por muitas pessoas nos foi feita, por muitas também sejam dadas graças a nosso respeito.
12 Te ío váha cùu iní‑ndɨ́ chi cùtnuní iní‑ndɨ́ sá cúú‑ndɨ̌ cue tée cùu ndáá dàtná cuìní Yǎ Ndiǒxí cunduu ndècu‑ndɨ́ ñuyíú‑a, te dɨu‑ni ducaⁿ quìde‑ndɨ́ sá cúú‑xí‑ndó chi mee‑gǎ cúndàhú iní ñáhá‑gǎ xii‑ndɨ́ chíndèe ñaha‑gá, te ñá túú quìde‑ndɨ́ dàtná sání ìní cue ñáyiu ñuyíú‑a.
12 Porque a nossa glória é esta: o testemunho da nossa consciência, de que com simplicidade e sinceridade de Deus, não com sabedoria carnal, mas na graça de Deus, temos vivido no mundo, e de modo particular convosco.
13 — ausente —
13 Porque nenhumas outras coisas vos escrevemos, senão as que já sabeis ou também reconheceis; e espero que também até ao fim as reconhecereis.
14 — ausente —
14 Como também já em parte reconhecestes em nós, que somos a vossa glória, como também vós sereis a nossa no dia do Senhor Jesus.
15 Te cuèndá xíǎⁿ nǔu ní sani iní‑í yáha cáháⁿ‑í úú xito núú ndécú‑ndó cuèndá ío cudɨ́ɨ́ ìní‑ndó.
15 E com esta confiança quis primeiro ir ter convosco, para que tivésseis uma segunda graça;
16 Chi ní sani iní‑í sá òré quɨ́hɨ́ⁿ‑í distrìtú Macèdoniá te yáha cáháⁿ‑í núú ndécú‑ndó, te òré ndixi tucu‑í te nayáha cáháⁿ tucu‑í, te òré nayáha cáháⁿ‑í te taxi‑ndo sǎ cúú ìchi‑í cuèndá quɨ́hɨ́ⁿ‑í distrìtú Jùdeá, duha ní sani iní‑í ní cùu.
16 E por vós passar à macedônia, e da macedônia ir outra vez ter convosco, e ser guiado por vós à Judéia.
17 Te sá dúcáⁿ ñà túú ní quìxi coto ñaha‑í xii‑ndo te cudana sàni iní‑ndó sǎ yǔhú ñá túú ní sǎha váha‑í cuèndá nàcuáa ní sani iní‑í cada‑í, àdi cudana ñáyiu ndècu ichi cuehé ichi duha, chi cue ñáyiu‑áⁿ tnaa càchí‑yu sá cúú càdá‑yu ɨɨⁿ sá sání ìní‑yu cadá‑yu te tnaa càchí‑yu sá ñǎhá.
17 E, deliberando isto, usei porventura de leviandade? Ou o que delibero, o delibero segundo a carne, para que haja em mim sim, sim, e não, não?
18 Dico Yá Ndiǒxí Yaá ío váha quìde ndáá nàha ndáá náhá càxi‑gá sá nchǔhú ñá túú dàma‑ndɨ́ sá càháⁿ‑ndɨ́.
18 Antes, como Deus é fiel, a nossa palavra para convosco não foi sim e não.
19 Te yúhú ndɨhɨ té Sìlvanú ndɨhɨ té Timùteú dánèhé ñáhá‑ndɨ̌ xii‑ndo cuèndá Xítohó Jesucrìstú Yaá cúú Děhe Yá Ndiǒxí, te Xítohó Jesucrìstú cúú‑gǎ Yaá ñá túú dàma‑gá tnúhu càháⁿ‑gá, chi cùu‑gá Yaá càháⁿ mee‑ni tnǔhu ndáá tnúhu cuɨtɨ.
19 Porque o Filho de Deus, Jesus Cristo, que entre vós foi pregado por nós, isto é, por mim, Silvano e Timóteo, não foi sim e não; mas nele houve sim.
20 Te dɨu‑ni Xítohó Jesucrìstú cúú‑gǎ Yaá quídé nchàa nacuáa ní cachí Yǎ Ndiǒxí. Te sá cuèndá sá dúcáⁿ quìde Xítohó Jesucrìstú xíǎⁿ càchí‑ó sǎ ǐo càhnu cuu Yá Ndiǒxí. Te nchaa‑o na càchí‑ó sǎ dɨ́ú‑ní dùcaⁿ na cada‑gá.
20 Porque todas quantas promessas há de Deus, são nele sim, e por ele o Amém, para glória de Deus por nós.
21 Te mee Yǎ Ndiǒxí quídé‑gǎ ndécú‑ní‑ó ìchi Xítohó Jesucrìstú. Te dɨu‑ni mee‑gǎ ní cáháⁿ ñáhá‑gǎ xii‑o cuèndá cunu cuechi‑o nǔú‑gǎ.
21 Mas o que nos confirma convosco em Cristo, e o que nos ungiu, é Deus,
22 Te Yá Ndiǒxí ní quide‑gá sá nchóó cùu‑o ñáyiu cùu cuendá‑gá, te ní taxi‑gá Espíritú‑gá ní ngúndecu ndɨhɨ‑o cuèndá cutnùní iní‑ó sǎ ndàá cada ñaha‑gǎ xii‑o nàcuáa ní cachí‑gá cada‑gá.
22 O qual também nos selou e deu o penhor do Espírito em nossos corações.
23 Te Yá Ndiǒxí náhá‑gǎ sá yǔhú càháⁿ ndáá‑í ná cuèndá vátá quíxí‑gǎ‑í quixi coto ñaha‑ǐ xii‑ndo, te vátá quíxí‑gǎ‑í chi ñá túú cuìní‑í dandɨ̀hú‑í iní‑ndó.
23 Invoco, porém, a Deus por testemunha sobre a minha alma, que para vos poupar não tenho até agora ido a Corinto;
24 Te nchúhú ñá túú tàú‑ndɨ́ cada yica ñàha‑ndɨ́ xii‑ndo nàcuáa quɨ́ndáá iní‑ndó Yǎ Ndiǒxí, chi sa sàndáá váha iní‑ndó‑gǎ, chi nchúhú cuìní‑ndɨ́ chindee tnǔhu ñaha‑ndɨ̌ xii‑ndo nàcuáa ío‑gá cudɨ́ɨ́ ìní‑ndó cùndecu‑ndo.
24 Não que tenhamos domínio sobre a vossa fé, mas porque somos cooperadores de vosso gozo; porque pela fé estais em pé.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.