2 Coríntios 12

Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Te ñá túú ndèé nándɨ̌hɨ‑xi sá càháⁿ váha‑o cuèndá méé‑ó, dico vitna xìni ñuhu‑xi ducaⁿ cada‑í chi cáháⁿ‑í nàcuáa ní quide ñaha Xǐtohó Jesucrìstú xii‑í, chi ní quide‑gá sá nǐ cutnùní iní‑í nàcuáa ndùu tnúhu‑gá, te vài núú sǎ nǐ dánèhé núú ñáhá‑gǎ xii‑í.
1 É necessário que eu continue a gloriar-me com isso. Ainda que eu não ganhe nada com isso, passarei às visões e revelações do Senhor.
2 Te yúhú xìní‑í ɨɨⁿ tée sàndáá iní ñáhá xìi Xítohó Jesucrìstú, te sa ní cuu úxícúmí cuǐá sǎ těe‑áⁿ nǐ sáá‑dé ndéé andɨu cùu uní, te ñá túú xìní‑í te núu ndɨhɨ yɨquɨ cùñú‑dé ní sáá‑dé àdi ñáhá, chi ɨɨⁿdìi díí‑ni Yá Ndiǒxí náhá‑gǎ te núu nása càa‑dé ní sáá‑dé.
2 Conheço um homem em Cristo que há catorze anos foi arrebatado ao terceiro céu. Se foi no corpo ou fora do corpo, não sei; Deus o sabe.
3 Te yúhú càháⁿ ndáá‑í cuèndá tée‑áⁿ, dico dàtná ní cachí‑í sá ñà túú xìní‑í te núu ndɨhɨ yɨquɨ cùñú‑dé ní sáá‑dé andɨu àdi ñáhá, chi mee Yǎ Ndiǒxí náhá‑gǎ te núu nása càa‑dé ní sáá‑dé.
3 E sei que esse homem — se no corpo ou fora do corpo, não sei, mas Deus o sabe —
4 Te tée‑áⁿ nǐ sáá‑dé ɨɨⁿ xichi núú ǐo váha càa andɨu, te yàcáⁿ ní xíndedóho‑dé tnúhu mee‑ni sǎ cúú‑xí cuèndá méé‑dě, te tnúhu‑áⁿ vǎ cúú tnàhí cáháⁿ‑dé núú nì ɨɨⁿ ñáyiu.
4 foi arrebatado ao paraíso e ouviu coisas indizíveis, coisas que ao homem não é permitido falar.
5 Te yúhú quídé nǐnu‑í tée‑áⁿ, dico mee‑ǐ ñá túú càháⁿ váha‑í cuèndá‑í cuèndá cada nínu‑í méè‑í, chi càháⁿ‑ni mee‑ni cuèndá nchaa sá quídé nàcuáa ñá túú nìhí ndéé yɨ̀quɨ cuñú‑í.
5 Nesse homem me gloriarei, mas não em mim mesmo, a não ser em minhas fraquezas.
6 Te núu dìcó yúhú cuìní‑í te cuu cáháⁿ váha‑í cuèndá‑í cuèndá cada nínu‑í méè‑í, te núu ducaⁿ na càháⁿ‑í te ñá túú cùu‑xi ɨɨⁿ tnúhu neñùú cáháⁿ‑í, chi cùu‑xi ɨɨⁿ sá càháⁿ ndáá‑í te núu na càháⁿ‑í. Dico vá dúcáⁿ càda‑í chi cuìní‑í sá nchòhó cada cuèndá‑ndó nàcuáa ndùu tnúhu càháⁿ‑í ndɨhɨ nàcuáa quìde‑í, te ducaⁿ mèe‑ndo cáháⁿ‑ndó te núu ná tée cùu‑í, te ñá dɨ́ú sǎ yǔhú cáháⁿ váha‑í cuèndá méè‑í cuèndá nchòhó cachí‑ndó sǎ ǐo cùnuu‑í.
6 Mesmo que eu preferisse gloriar-me não seria insensato, porque estaria falando a verdade. Evito fazer isso para que ninguém pense a meu respeito mais do que em mim vê ou de mim ouve.
7 Te sá nǐ dánèhé núú ñáhá Xǐtohó Jesucrìstú xii‑í cúú‑xí sǎ xìdó ío váha, te cuèndá sá vǎ cádá càhnu‑í méè‑í nǔu xíǎⁿ Xítohó Jesucrìstú ní quide‑gá duha ndòho yɨquɨ cuñú‑í vitna. Te sá dúcáⁿ quìde ñaha‑gá xii‑í te xíǎⁿ sácuíhná nǐ níhí‑xi ichi càhnu dandoho ñaha‑xi xii‑í.
7 Para impedir que eu me exaltasse por causa da grandeza dessas revelações, foi-me dado um espinho na carne, um mensageiro de Satanás, para me atormentar.
8 Te ní cuu úní xito càháⁿ ndàhú‑í núú Xǐtohó Jesucrìstú sá ná cádá‑gǎ nàcuáa vá ndóhó‑gǎ yɨquɨ cùñú‑í.
8 Três vezes roguei ao Senhor que o tirasse de mim.
9 Dico mee‑gǎ càchí‑gá xii‑í: “Yúhú ío cùndahú iní ñáhà‑í xii‑n chìndee ñaha‑í, te ñá túú nǎ cúmǎní xii‑n, te cùtnuní sá ǐo‑gá chíndèe‑í cue ñáyiu ñá túú nìhí ndéé cùndecu”, duha ní cachí‑gá xii‑í. Te xíǎⁿ nǔu yúhú ío cùdɨ́ɨ́ ìní‑í sá ñà túú nìhí ndéè‑í ndécù‑í, chi dɨu cuèndá xíǎⁿ Xítohó Jesucrìstú ñá túú dàña nihnu ñaha‑gá xii‑í chíndèe ñaha‑gá.
9 Mas ele me disse: "Minha graça é suficiente para você, pois o meu poder se aperfeiçoa na fraqueza". Portanto, eu me gloriarei ainda mais alegremente em minhas fraquezas, para que o poder de Cristo repouse em mim.
10 Te xíǎⁿ nǔu cùdɨ́ɨ́ ìní‑í sá dúhá ñǎ túu nìhí ndéè‑í ndécù‑í, te cùdɨ́ɨ́ tucu iní‑í cuèndá nchaa tnúhu cuèhé tnúhu duha càháⁿ ñáyiu cuèndá‑í, te cùdɨ́ɨ́ ìní‑í cuèndá nchaa sá ndóhò‑í, te cùdɨ́ɨ́ tucu iní‑í cuèndá sá quídé ñàha ñáyiu xii‑í, te cùdɨ́ɨ́ tucu iní‑í cuèndá nchaa dava‑gá sá ndóhò‑í cuèndá Xítohó Jesucrìstú. Te òré ñá túú nìhí ndéè‑í te Xítohó Jesucrìstú chíndèe ñaha‑gá xii‑í nìhí ndéè‑í.
10 Por isso, por amor de Cristo, regozijo-me nas fraquezas, nos insultos, nas necessidades, nas perseguições, nas angústias. Pois, quando sou fraco é que sou forte.
11 Te cùu‑í dàtná ɨɨⁿ tée ñá túú cùtnuní iní‑xi sá dúhá càháⁿ váha‑í cuèndá‑í, te ducaⁿ quìde‑í chi mee‑ndo quìde‑ndo sá dúcáⁿ cǎháⁿ‑í, dico mee‑ndo tàú‑ndó cǎháⁿ váha‑ndo cuèndá‑í ní cùu. Te dava cue tée ío quìde cahnu‑güedé méé‑güedě, te càchí‑güedé sá Xǐtohó Jesucrìstú ní táúchíúⁿ‑gǎ sá càháⁿ‑güedé tnúhu‑gá, dico yúhú cúnùu‑gá‑í dàcúúxí cuè tée‑áⁿ cuěi ñá túú vědana ná cúù‑í ndécù‑í ñuyíú‑a.
11 Fui insensato, mas vocês me obrigaram a isso. Eu devia ser recomendado por vocês, pois em nada sou inferior aos "super-apóstolos", embora eu nada seja.
12 Te cútnàhá ní xíndecu ndɨhɨ ñaha‑ǐ xii‑ndo ǐo ní quide càhnu iní‑í nándɨ sá nǐ yáha‑í ní quide‑í chìuⁿ Xítohó Jesucrìstú sá cúú‑xí‑ndó. Te ní chindee ñàha‑gá xii‑í ní quide‑í tɨtnɨ́ núú sǎ vǎ yǒo tnàhí ndàcu cada te ní cuñúhu‑ndo, te sá dúcáⁿ nǐ chindee ñàha‑gá xii‑í ní cutnùní iní‑ndó sǎ yǔhú cúú ndìsa‑í ɨɨⁿ tée ní cachí Xítohó Jesucrìstú sá càháⁿ‑í tnúhu‑gá.
12 As marcas de um apóstolo — sinais, maravilhas e milagres — foram demonstradas entre vocês, com grande perseverança.
13 Te yúhú ɨɨⁿ‑ni quìde ndɨhɨ ñaha‑í xii‑ndo ndɨ̀hɨ nchaa dava‑gá cue ñáyiu ndècu ichi Xítohó Jesucrìstú, te dìcó‑ni sá yǔhú ñá túú ní cuìní‑í taxi‑ndo sǎ xíní ñùhu‑í dàtná ní quide‑í dava‑gá‑yu. Te núu ñá túú ní quìde váha‑í sá dúcáⁿ nǐ quide‑í ñá túú ní cuìní‑í chindee ñàha‑ndo te chí cádá càhnu iní ñáhá xìi‑í.
13 Em que vocês foram inferiores às outras igrejas, exceto no fato de eu nunca ter sido um peso para vocês? Perdoem-me esta ofensa!
14 Te vitna sa ndècu túha‑í sá quíxì‑í núú ndécú‑ndó, te sá quíxí còto ñaha tucu‑í xii‑ndo cùu‑xi xito cuu úní sá quíxì‑í, te cuìní‑í sá vǎ dándɨ̀hú‑ndó ìní‑ndó ndùcu‑ndo sá táxí‑ndó cùu xii‑í, chi ñá dɨ́ú xǐǎⁿ ndèé iní‑í chi mee‑ndo ndèé iní‑í quixi‑í. Te duha càháⁿ‑í chi nchòhó xìní‑ndó sǎ cuè tée cùu tátá sǎñaha‑güedě sá cúú‑xí cuè déhe‑güedé te ñá dɨ́ú cuè déhe‑güedé sǎñaha‑güedě sá cúú‑xí mèe‑güedé.
14 Agora, estou pronto para visitá-los pela terceira vez e não lhes serei um peso, porque o que desejo não são os seus bens, mas vocês mesmos. Além disso, os filhos não devem ajuntar riquezas para os pais, mas os pais para os filhos.
15 Te yúhú ío váha cùu iní‑í dandòñuhu‑í sá ndécú ndɨ̀hɨ‑í nàcuáa ndacu‑í chindee ñàha‑í xii‑ndo cùndecu váha‑ndo sǎ cúú‑xí Yǎ Ndiǒxí chi ío cùdɨ́ɨ́ ìní‑í, te cuěi na cùu‑í sá cuèndá‑ndó, chi ío cùu iní ñáhà‑í xii‑ndo, te sá dúcáⁿ cùu iní ñáhà‑í xii‑ndo, te sànuu sá nchòhó ñá túú cùu iní ñáhá càvihi‑ndo xii‑í.
15 Assim, de boa vontade, por amor de vocês, gastarei tudo o que tenho e também me desgastarei pessoalmente. Visto que os amo tanto, devo ser menos amado?
16 Te nàha‑ndo sá ñà túú ní dàndɨhú‑í iní‑ndó nǎ taxi‑ndo cùu xii‑í, dico dava‑ndo càchí‑ndó sǎ ǐo váha ní xito‑í nàcuáa ní quide‑í nàcuáa ní dándàhú ñáhà‑í xii‑ndo.
16 Seja como for, não lhes tenho sido um peso. No entanto, como sou astuto, eu os prendi com astúcia.
17 Te chí càháⁿ te núu yúhú ní dándàhú ñáhà‑í xii‑ndo ndɨ̀hɨ cue tée ní tendaha‑ǐ ní quixi coto ñaha xìi‑ndo.
17 Porventura eu os explorei por meio de alguém que lhes enviei?
18 Te ní cáháⁿ ndàhú‑í núú tě Tìtú ndɨhɨ núú ɨ̀ngá tucu tée ndècu ndɨhɨ‑o ichi Xítohó Jesucrìstú ní quixi coto ñaha‑güedě xii‑ndo. Te nchòhó cútnùní iní‑ndó sǎ tě Tìtú ñá túú ní dàndahú ñáhá‑dě xii‑ndo, te ducaⁿ chi ɨɨⁿ‑ni sàni iní‑ndɨ́ te ɨɨⁿ‑ni quìde‑ndɨ́.
18 Recomendei a Tito que os visitasse, acompanhado de outro irmão. Por acaso Tito os explorou? Não agimos nós no mesmo espírito e não seguimos os mesmos passos?
19 Te cudana te sàni iní‑ndó sǎ sà dúhá càháⁿ‑ndɨ́ te tàunihnu‑ndɨ́ méé‑ndɨ̌, dico ñá dɨ́ú dùcaⁿ quee‑xi tnúhu càháⁿ‑ndɨ́, chi càháⁿ‑ndɨ́ nàcuáa tàú‑xi cáháⁿ‑ndɨ́ chi ndècu ndɨhɨ‑ndɨ́ Xítohó Jesucrìstú, te mee Yǎ Ndiǒxí náhá ndǎá‑gá nàcuáa ndùu tnúhu càháⁿ‑ndɨ́, te nchaa sá càháⁿ‑ndɨ́ cúú‑xí cuèndá nchòhó cue ñáyiu ío cùu iní‑ndɨ́, te càháⁿ‑ndɨ́ nàcuáa cundecu váha‑ndo ìchi Xítohó Jesucrìstú.
19 Vocês pensam que durante todo este tempo estamos nos defendendo perante vocês? Falamos diante de Deus como alguém que está em Cristo; e tudo o que fazemos, amados irmãos, é para fortalecê-los.
20 Te ío sàni iní‑í cuèndá‑ndó chi na cuáháⁿ te òré quixi‑í quixi coto ñaha‑ǐ xii‑ndo, te ñá túú quìde‑ndo nacuáa cuu váha iní‑í, te sá dúcáⁿ te yúhú cáháⁿ‑í nàcuáa vá cúú vǎha iní‑ndó, te ducaⁿ ǐo sàni iní‑í cuèndá‑ndó chi na cuáháⁿ òré quexìo‑í te nàá‑ndó, àdi ndecu‑ndo ichi cuédú íní, àdi cudééⁿ nǔú tnáhá‑ndó, àdi ñá túú cùu ɨɨⁿnuu‑ndo ndecu‑ndo, àdi cáháⁿ cuèhé‑ndó cuèndá tnàha ñáyiu‑ndo nǔú chítú nǔú tàcá, àdi satnuhu tnaha‑ndo, àdi quide cahnu‑ndo mee‑ndo, àdi quide dusaⁿ dóho tnàha‑ndo.
20 Pois temo que, ao visitá-los, não os encontre como eu esperava, e que vocês não me encontrem como esperavam. Temo que haja entre vocês brigas, invejas, manifestações de ira, divisões, calúnias, intrigas, arrogância e desordem.
21 Te ío sàni iní‑í cuèndá‑ndó chi na cuáháⁿ òré quixi‑í, te Yá Ndiǒxí cada‑gá te cucahaⁿ núù‑í sá cuèndá‑ndó, te ío ndɨ́hú iní‑í cuèndá‑ndó te núu vátá dáñá‑gǎ‑ndó nchàa sá cuèhé sá dúhá nǐ ngüíta‑ndo quìde‑ndo ndéé sanduu, te vài‑ndo ní ngüíta‑ndo dùcaⁿ quide‑ndo, chi ndècu‑ndo ichi dɨ́ɨ́ ìní te nándɨ‑gá nchaa sá cuèhé sá dúhá quìde‑ndo, te ducaⁿ ǐo ndɨ̀hú iní‑í te núu vátá dáñá‑gǎ‑ndó nchàa xíǎⁿ.
21 Receio que, ao visitá-los outra vez, o meu Deus me humilhe diante de vocês e eu lamente por causa de muitos que pecaram anteriormente e não se arrependeram da impureza, da imoralidade sexual e da libertinagem que praticaram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.