2 Coríntios 12
Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs ARA
1 Te ñá túú ndèé nándɨ̌hɨ‑xi sá càháⁿ váha‑o cuèndá méé‑ó, dico vitna xìni ñuhu‑xi ducaⁿ cada‑í chi cáháⁿ‑í nàcuáa ní quide ñaha Xǐtohó Jesucrìstú xii‑í, chi ní quide‑gá sá nǐ cutnùní iní‑í nàcuáa ndùu tnúhu‑gá, te vài núú sǎ nǐ dánèhé núú ñáhá‑gǎ xii‑í.
1 Se é necessário que me glorie, ainda que não convém, passarei às visões e revelações do Senhor.
2 Te yúhú xìní‑í ɨɨⁿ tée sàndáá iní ñáhá xìi Xítohó Jesucrìstú, te sa ní cuu úxícúmí cuǐá sǎ těe‑áⁿ nǐ sáá‑dé ndéé andɨu cùu uní, te ñá túú xìní‑í te núu ndɨhɨ yɨquɨ cùñú‑dé ní sáá‑dé àdi ñáhá, chi ɨɨⁿdìi díí‑ni Yá Ndiǒxí náhá‑gǎ te núu nása càa‑dé ní sáá‑dé.
2 Conheço um homem em Cristo que, há catorze anos, foi arrebatado até ao terceiro céu (se no corpo ou fora do corpo, não sei, Deus o sabe)
3 Te yúhú càháⁿ ndáá‑í cuèndá tée‑áⁿ, dico dàtná ní cachí‑í sá ñà túú xìní‑í te núu ndɨhɨ yɨquɨ cùñú‑dé ní sáá‑dé andɨu àdi ñáhá, chi mee Yǎ Ndiǒxí náhá‑gǎ te núu nása càa‑dé ní sáá‑dé.
3 e sei que o tal homem (se no corpo ou fora do corpo, não sei, Deus o sabe)
4 Te tée‑áⁿ nǐ sáá‑dé ɨɨⁿ xichi núú ǐo váha càa andɨu, te yàcáⁿ ní xíndedóho‑dé tnúhu mee‑ni sǎ cúú‑xí cuèndá méé‑dě, te tnúhu‑áⁿ vǎ cúú tnàhí cáháⁿ‑dé núú nì ɨɨⁿ ñáyiu.
4 foi arrebatado ao paraíso e ouviu palavras inefáveis, as quais não é lícito ao homem referir.
5 Te yúhú quídé nǐnu‑í tée‑áⁿ, dico mee‑ǐ ñá túú càháⁿ váha‑í cuèndá‑í cuèndá cada nínu‑í méè‑í, chi càháⁿ‑ni mee‑ni cuèndá nchaa sá quídé nàcuáa ñá túú nìhí ndéé yɨ̀quɨ cuñú‑í.
5 De tal coisa me gloriarei; não, porém, de mim mesmo, salvo nas minhas fraquezas.
6 Te núu dìcó yúhú cuìní‑í te cuu cáháⁿ váha‑í cuèndá‑í cuèndá cada nínu‑í méè‑í, te núu ducaⁿ na càháⁿ‑í te ñá túú cùu‑xi ɨɨⁿ tnúhu neñùú cáháⁿ‑í, chi cùu‑xi ɨɨⁿ sá càháⁿ ndáá‑í te núu na càháⁿ‑í. Dico vá dúcáⁿ càda‑í chi cuìní‑í sá nchòhó cada cuèndá‑ndó nàcuáa ndùu tnúhu càháⁿ‑í ndɨhɨ nàcuáa quìde‑í, te ducaⁿ mèe‑ndo cáháⁿ‑ndó te núu ná tée cùu‑í, te ñá dɨ́ú sǎ yǔhú cáháⁿ váha‑í cuèndá méè‑í cuèndá nchòhó cachí‑ndó sǎ ǐo cùnuu‑í.
6 Pois, se eu vier a gloriar-me, não serei néscio, porque direi a verdade; mas abstenho-me para que ninguém se preocupe comigo mais do que em mim vê ou de mim ouve.
7 Te sá nǐ dánèhé núú ñáhá Xǐtohó Jesucrìstú xii‑í cúú‑xí sǎ xìdó ío váha, te cuèndá sá vǎ cádá càhnu‑í méè‑í nǔu xíǎⁿ Xítohó Jesucrìstú ní quide‑gá duha ndòho yɨquɨ cuñú‑í vitna. Te sá dúcáⁿ quìde ñaha‑gá xii‑í te xíǎⁿ sácuíhná nǐ níhí‑xi ichi càhnu dandoho ñaha‑xi xii‑í.
7 E, para que não me ensoberbecesse com a grandeza das revelações, foi-me posto um espinho na carne, mensageiro de Satanás, para me esbofetear, a fim de que não me exalte.
8 Te ní cuu úní xito càháⁿ ndàhú‑í núú Xǐtohó Jesucrìstú sá ná cádá‑gǎ nàcuáa vá ndóhó‑gǎ yɨquɨ cùñú‑í.
8 Por causa disto, três vezes pedi ao Senhor que o afastasse de mim.
9 Dico mee‑gǎ càchí‑gá xii‑í: “Yúhú ío cùndahú iní ñáhà‑í xii‑n chìndee ñaha‑í, te ñá túú nǎ cúmǎní xii‑n, te cùtnuní sá ǐo‑gá chíndèe‑í cue ñáyiu ñá túú nìhí ndéé cùndecu”, duha ní cachí‑gá xii‑í. Te xíǎⁿ nǔu yúhú ío cùdɨ́ɨ́ ìní‑í sá ñà túú nìhí ndéè‑í ndécù‑í, chi dɨu cuèndá xíǎⁿ Xítohó Jesucrìstú ñá túú dàña nihnu ñaha‑gá xii‑í chíndèe ñaha‑gá.
9 Então, ele me disse: A minha graça te basta, porque o poder se aperfeiçoa na fraqueza. De boa vontade, pois, mais me gloriarei nas fraquezas, para que sobre mim repouse o poder de Cristo.
10 Te xíǎⁿ nǔu cùdɨ́ɨ́ ìní‑í sá dúhá ñǎ túu nìhí ndéè‑í ndécù‑í, te cùdɨ́ɨ́ tucu iní‑í cuèndá nchaa tnúhu cuèhé tnúhu duha càháⁿ ñáyiu cuèndá‑í, te cùdɨ́ɨ́ ìní‑í cuèndá nchaa sá ndóhò‑í, te cùdɨ́ɨ́ tucu iní‑í cuèndá sá quídé ñàha ñáyiu xii‑í, te cùdɨ́ɨ́ tucu iní‑í cuèndá nchaa dava‑gá sá ndóhò‑í cuèndá Xítohó Jesucrìstú. Te òré ñá túú nìhí ndéè‑í te Xítohó Jesucrìstú chíndèe ñaha‑gá xii‑í nìhí ndéè‑í.
10 Pelo que sinto prazer nas fraquezas, nas injúrias, nas necessidades, nas perseguições, nas angústias, por amor de Cristo. Porque, quando sou fraco, então, é que sou forte.
11 Te cùu‑í dàtná ɨɨⁿ tée ñá túú cùtnuní iní‑xi sá dúhá càháⁿ váha‑í cuèndá‑í, te ducaⁿ quìde‑í chi mee‑ndo quìde‑ndo sá dúcáⁿ cǎháⁿ‑í, dico mee‑ndo tàú‑ndó cǎháⁿ váha‑ndo cuèndá‑í ní cùu. Te dava cue tée ío quìde cahnu‑güedé méé‑güedě, te càchí‑güedé sá Xǐtohó Jesucrìstú ní táúchíúⁿ‑gǎ sá càháⁿ‑güedé tnúhu‑gá, dico yúhú cúnùu‑gá‑í dàcúúxí cuè tée‑áⁿ cuěi ñá túú vědana ná cúù‑í ndécù‑í ñuyíú‑a.
11 Tenho-me tornado insensato; a isto me constrangestes. Eu devia ter sido louvado por vós; porquanto em nada fui inferior a esses tais apóstolos, ainda que nada sou.
12 Te cútnàhá ní xíndecu ndɨhɨ ñaha‑ǐ xii‑ndo ǐo ní quide càhnu iní‑í nándɨ sá nǐ yáha‑í ní quide‑í chìuⁿ Xítohó Jesucrìstú sá cúú‑xí‑ndó. Te ní chindee ñàha‑gá xii‑í ní quide‑í tɨtnɨ́ núú sǎ vǎ yǒo tnàhí ndàcu cada te ní cuñúhu‑ndo, te sá dúcáⁿ nǐ chindee ñàha‑gá xii‑í ní cutnùní iní‑ndó sǎ yǔhú cúú ndìsa‑í ɨɨⁿ tée ní cachí Xítohó Jesucrìstú sá càháⁿ‑í tnúhu‑gá.
12 Pois as credenciais do apostolado foram apresentadas no meio de vós, com toda a persistência, por sinais, prodígios e poderes miraculosos.
13 Te yúhú ɨɨⁿ‑ni quìde ndɨhɨ ñaha‑í xii‑ndo ndɨ̀hɨ nchaa dava‑gá cue ñáyiu ndècu ichi Xítohó Jesucrìstú, te dìcó‑ni sá yǔhú ñá túú ní cuìní‑í taxi‑ndo sǎ xíní ñùhu‑í dàtná ní quide‑í dava‑gá‑yu. Te núu ñá túú ní quìde váha‑í sá dúcáⁿ nǐ quide‑í ñá túú ní cuìní‑í chindee ñàha‑ndo te chí cádá càhnu iní ñáhá xìi‑í.
13 Porque, em que tendes vós sido inferiores às demais igrejas, senão neste fato de não vos ter sido pesado? Perdoai-me esta injustiça.
14 Te vitna sa ndècu túha‑í sá quíxì‑í núú ndécú‑ndó, te sá quíxí còto ñaha tucu‑í xii‑ndo cùu‑xi xito cuu úní sá quíxì‑í, te cuìní‑í sá vǎ dándɨ̀hú‑ndó ìní‑ndó ndùcu‑ndo sá táxí‑ndó cùu xii‑í, chi ñá dɨ́ú xǐǎⁿ ndèé iní‑í chi mee‑ndo ndèé iní‑í quixi‑í. Te duha càháⁿ‑í chi nchòhó xìní‑ndó sǎ cuè tée cùu tátá sǎñaha‑güedě sá cúú‑xí cuè déhe‑güedé te ñá dɨ́ú cuè déhe‑güedé sǎñaha‑güedě sá cúú‑xí mèe‑güedé.
14 Eis que, pela terceira vez, estou pronto a ir ter convosco e não vos serei pesado; pois não vou atrás dos vossos bens, mas procuro a vós outros. Não devem os filhos entesourar para os pais, mas os pais, para os filhos.
15 Te yúhú ío váha cùu iní‑í dandòñuhu‑í sá ndécú ndɨ̀hɨ‑í nàcuáa ndacu‑í chindee ñàha‑í xii‑ndo cùndecu váha‑ndo sǎ cúú‑xí Yǎ Ndiǒxí chi ío cùdɨ́ɨ́ ìní‑í, te cuěi na cùu‑í sá cuèndá‑ndó, chi ío cùu iní ñáhà‑í xii‑ndo, te sá dúcáⁿ cùu iní ñáhà‑í xii‑ndo, te sànuu sá nchòhó ñá túú cùu iní ñáhá càvihi‑ndo xii‑í.
15 Eu de boa vontade me gastarei e ainda me deixarei gastar em prol da vossa alma. Se mais vos amo, serei menos amado?
16 Te nàha‑ndo sá ñà túú ní dàndɨhú‑í iní‑ndó nǎ taxi‑ndo cùu xii‑í, dico dava‑ndo càchí‑ndó sǎ ǐo váha ní xito‑í nàcuáa ní quide‑í nàcuáa ní dándàhú ñáhà‑í xii‑ndo.
16 Pois seja assim, eu não vos fui pesado; porém, sendo astuto, vos prendi com dolo.
17 Te chí càháⁿ te núu yúhú ní dándàhú ñáhà‑í xii‑ndo ndɨ̀hɨ cue tée ní tendaha‑ǐ ní quixi coto ñaha xìi‑ndo.
17 Porventura, vos explorei por intermédio de algum daqueles que vos enviei?
18 Te ní cáháⁿ ndàhú‑í núú tě Tìtú ndɨhɨ núú ɨ̀ngá tucu tée ndècu ndɨhɨ‑o ichi Xítohó Jesucrìstú ní quixi coto ñaha‑güedě xii‑ndo. Te nchòhó cútnùní iní‑ndó sǎ tě Tìtú ñá túú ní dàndahú ñáhá‑dě xii‑ndo, te ducaⁿ chi ɨɨⁿ‑ni sàni iní‑ndɨ́ te ɨɨⁿ‑ni quìde‑ndɨ́.
18 Roguei a Tito e enviei com ele outro irmão; porventura, Tito vos explorou? Acaso, não temos andado no mesmo espírito? Não seguimos nas mesmas pisadas?
19 Te cudana te sàni iní‑ndó sǎ sà dúhá càháⁿ‑ndɨ́ te tàunihnu‑ndɨ́ méé‑ndɨ̌, dico ñá dɨ́ú dùcaⁿ quee‑xi tnúhu càháⁿ‑ndɨ́, chi càháⁿ‑ndɨ́ nàcuáa tàú‑xi cáháⁿ‑ndɨ́ chi ndècu ndɨhɨ‑ndɨ́ Xítohó Jesucrìstú, te mee Yǎ Ndiǒxí náhá ndǎá‑gá nàcuáa ndùu tnúhu càháⁿ‑ndɨ́, te nchaa sá càháⁿ‑ndɨ́ cúú‑xí cuèndá nchòhó cue ñáyiu ío cùu iní‑ndɨ́, te càháⁿ‑ndɨ́ nàcuáa cundecu váha‑ndo ìchi Xítohó Jesucrìstú.
19 Há muito, pensais que nos estamos desculpando convosco. Falamos em Cristo perante Deus, e tudo, ó amados, para vossa edificação.
20 Te ío sàni iní‑í cuèndá‑ndó chi na cuáháⁿ te òré quixi‑í quixi coto ñaha‑ǐ xii‑ndo, te ñá túú quìde‑ndo nacuáa cuu váha iní‑í, te sá dúcáⁿ te yúhú cáháⁿ‑í nàcuáa vá cúú vǎha iní‑ndó, te ducaⁿ ǐo sàni iní‑í cuèndá‑ndó chi na cuáháⁿ òré quexìo‑í te nàá‑ndó, àdi ndecu‑ndo ichi cuédú íní, àdi cudééⁿ nǔú tnáhá‑ndó, àdi ñá túú cùu ɨɨⁿnuu‑ndo ndecu‑ndo, àdi cáháⁿ cuèhé‑ndó cuèndá tnàha ñáyiu‑ndo nǔú chítú nǔú tàcá, àdi satnuhu tnaha‑ndo, àdi quide cahnu‑ndo mee‑ndo, àdi quide dusaⁿ dóho tnàha‑ndo.
20 Temo, pois, que, indo ter convosco, não vos encontre na forma em que vos quero, e que também vós me acheis diferente do que esperáveis, e que haja entre vós contendas, invejas, iras, porfias, detrações, intrigas, orgulho e tumultos.
21 Te ío sàni iní‑í cuèndá‑ndó chi na cuáháⁿ òré quixi‑í, te Yá Ndiǒxí cada‑gá te cucahaⁿ núù‑í sá cuèndá‑ndó, te ío ndɨ́hú iní‑í cuèndá‑ndó te núu vátá dáñá‑gǎ‑ndó nchàa sá cuèhé sá dúhá nǐ ngüíta‑ndo quìde‑ndo ndéé sanduu, te vài‑ndo ní ngüíta‑ndo dùcaⁿ quide‑ndo, chi ndècu‑ndo ichi dɨ́ɨ́ ìní te nándɨ‑gá nchaa sá cuèhé sá dúhá quìde‑ndo, te ducaⁿ ǐo ndɨ̀hú iní‑í te núu vátá dáñá‑gǎ‑ndó nchàa xíǎⁿ.
21 Receio que, indo outra vez, o meu Deus me humilhe no meio de vós, e eu venha a chorar por muitos que, outrora, pecaram e não se arrependeram da impureza, prostituição e lascívia que cometeram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.