2 Coríntios 11
Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs VC
1 Te cuìní‑í sá nchòhó cada ndee ìní‑ndó cùndedóho‑ndo tnǔhu na càháⁿ‑í, chi cáháⁿ‑í dàtná càháⁿ cue ñáyiu ñá túú cùtnuní iní‑xi, te cuěi nása‑gá ná cùnduu tnúhu cáháⁿ‑í dico chí cádá ndèe iní cundedóho‑ndo.
1 Oxalá suportásseis um pouco de loucura de minha parte! Oh, sim! Tolerai-me.
2 Chi yúhú ío ñùhu iní ñáhà‑í xii‑ndo dàtná ñúhú ìní ñáhá mèe Yá Ndiǒxí xii‑o, te ní cáháⁿ‑í tnúhu Xítohó Jesucrìstú núú‑ndó nǔu xíǎⁿ ní tnahá tnúhu‑ndo ndɨ̀hɨ‑gá vitna, te sá dúcáⁿ nǐ quide‑í te cada iní‑ndó sǎ yǔhú cúù‑í dàtná ɨɨⁿ tée xìca ndáhú te nchòhó cúú‑ndó dàtná ɨɨⁿ xíchí cuéchí, te Xítohó Jesucrìstú cúú‑gǎ dàtná ɨɨⁿ tée tnándaha ndɨhɨ xíchí cuéchí‑ǎⁿ. Te ducaⁿ càda iní‑ndó chi na sàá nduu te yúhú na càni cuendá ñáhà‑í xii‑ndo nǔú Xǐtohó Jesucrìstú, te cuu‑ndo ñǎyiu vá cúndècu tnahí‑gá cuéchi‑xi.
2 Eu vos consagro um carinho e amor santo, porque vos desposei com um esposo único e vos apresentei a Cristo como virgem pura.
3 Te yùhú‑í sá sàcuíhná dandàhú ñáhá‑xí xìi‑ndo vá cání‑gǎ iní‑ndó cànchicúⁿ nihnu‑ndo nɨ̀ yuhu nɨ iní‑ndó ìchi Xítohó Jesucrìstú dàtná nchìcúⁿ nihnu‑ndo vìtna. Te yùhú‑í ná yáha‑ndo dàtná ní yáha tá Èvá, chi sácuíhná nǐ nduu‑xi cóó nǐ dándàhú ñáhá‑xí xìi‑xi, chi sácuíhná‑ǎⁿ ǐo váha ní xito‑xi nàcuáa ní quide‑xi ní dándàhú‑xi tá Èvá‑áⁿ.
3 Mas temo que, como a serpente enganou Eva com a sua astúcia, assim se corrompam os vossos pensamentos e se apartem da sinceridade para com Cristo.
4 Te nchòhó, quídé ndèe iní‑ndó sàcúndedóho‑ndo nchàa tnúhu càháⁿ cue tée càháⁿ ɨngá núú tnǔhu cuèndá Jèsús tnúhu sá ñà túú dànehé ñáhá‑ndɨ̌ xii‑ndo, te quìde ndee tucu iní‑ndó ndèdóho‑ndo dànehé ñáhá‑güedě xii‑ndo cuèndá ɨngá espíritú, te ñá dɨ́ú cuèndá Espíritú Yǎ Ndiǒxí sá nǐ ngúndecu ndɨhɨ‑ndo dànehé ñáhá‑güedě xii‑ndo, te quìde ndee tucu iní‑ndó ndèdóho‑ndo dànehé ñáhá‑güedě xii‑ndo ɨ̀ngá núú tnǔhu sá càchí‑güedé càháⁿ nàcuáa naníhí tàhú‑ndó, te ñá dɨ́ú nàcuáa ndùu tnúhu sá ni sàndáá iní‑ndó cuèndá naníhí tàhú‑ndó càháⁿ‑güedé.
4 Porque quando aparece alguém pregando-vos outro Jesus, diferente daquele que vos temos pregado, ou se trata de receber outro espírito, diferente do que haveis recebido, ou outro evangelho, diverso do que haveis abraçado, de boa mente o aceitais.
5 Te cue tée ducaⁿ càháⁿ‑áⁿ càchí‑güedé sá Yǎ Ndiǒxí ní tendaha ñàha‑gá xii‑güedé xícá cùu‑güedé càháⁿ‑güedé tnúhu‑gá te ío cùnuu‑güedé, dico ñá ndàá sá càháⁿ‑güedé tnúhu‑gá. Te yúhú cútnùní iní‑í sá cuè tée‑ǎⁿ ñá túú cùnuu‑güedé dàtná cúnùu yúhú.
5 Mas penso que em nada tenho sido inferior a esses eminentes apóstolos!
6 Te cuěi ñá túú càháⁿ‑í dàtná càháⁿ cue tée ío váha sàá dɨ́quɨ́‑xi dico ío váha cùtnuní iní‑í cuèndá nchaa sá dácuàha‑í, te yúhú sa quìde‑í nàcuáa cutnùní iní‑ndó sǎ ǐo váha cùtnuní iní‑í nàcuáa ndùu nchaa tnúhu càháⁿ‑í.
6 Pois, embora eu seja de pouca eloqüência, não acontece o mesmo quanto à ciência: é o que em tudo e a cada passo vos temos manifestado.
7 Te cudana te sàni iní‑ndó sǎ yǔhú ñá túú ní quìde váha‑í sá nǐ quide‑í méè‑í dàtná ɨɨⁿ tée ío ndàhú iní‑xi, chi ñá túú ní xìcáⁿ‑í yáhu‑í núú‑ndó cuèndá sá nǐ cáháⁿ‑í tnúhu Yá Ndiǒxí tnúhu sá càháⁿ nàcuáa naníhí tàhú‑ó nǔú‑ndó.
7 Porventura cometi alguma falta, em vos ter pregado o Evangelho de Deus gratuitamente, humilhando-me para vos exaltar?
8 Te ní queheⁿ‑í díhúⁿ nǐ taxi dava‑gá cue ñáyiu ndècu ichi Xítohó Jesucrìstú, te díhúⁿ‑ǎⁿ nǐ dándóñùhu‑í ní saaⁿ‑í nchaa sá nǐ xini ñùhu‑í cútnàhá ní cáháⁿ‑í tnúhu Xítohó Jesucrìstú núú‑ndó.
8 Para vos servir, despojei outras igrejas, recebendo delas o meu sustento.
9 Te cútnàhá ní xíndecu ndɨhɨ ñaha‑ǐ xii‑ndo te áma ní xóo cumání sǎ xíní ñùhu‑í, te ñá túú nǎ ní xǐcáⁿ‑í núú ni ɨ̀ɨⁿ‑ndo. Chi cue ñáyiu xǐndecu ichi Xítohó Jesucrìstú ndécú dìstritú Macèdoniá ní quixí‑yu ní taxí‑yu sá cúmǎní xii‑í, te ñá túú tnàhí ni dàsatú iní ñáhà‑í xii‑ndo cǎcáⁿ‑í núú‑ndó nǔu ná cúú sǎ xíní ñùhu‑í, te dɨu‑ni ducaⁿ càda‑í.
9 Estando convosco e passando alguma necessidade, não fui pesado a ninguém, porque os irmãos que vieram da Macedônia supriram o que me faltava. Em tudo me guardei e me guardarei de vos ser pesado.
10 Te dɨu‑ni duha cáháⁿ váha‑í cuèndá‑í te ni ɨ̀ɨⁿ cue ñáyiu distrìtú Acǎyá vá nìhí‑yu tnúhu cúñàhá‑yu xii‑í cuèndá cadɨ́‑yu yuhu‑í. Te mee Xǐtohó Jesucrìstú náhá‑gǎ sá ndàá càháⁿ‑í dàtná càháⁿ ndáá méé‑gǎ.
10 Tão certo como a verdade de Cristo está em mim, não me será tirada esta glória nas regiões de Acaia.
11 Te cudana te sàni iní‑ndó sǎ sà dúhá càháⁿ‑í te ñá túú cùu iní ñáhà‑í xii‑ndo, dico ñáhá chi mee Yǎ Ndiǒxí náhá‑gǎ sá yǔhú ío cùu iní ñáhà‑í xii‑ndo.
11 E por quê?... Será por que não vos amo? Deus o sabe!
12 Te nàcuáa‑ni ta quìde‑í véxi te dɨu‑ni ducaⁿ càda‑í cuèndá sá cuè tée cuìní cada nínu mee‑xi càchí sá ɨ̀ɨⁿ‑ni cuu ndɨhɨ ñaha‑güedé xii‑í vá nìhí‑güedé tnúhu cáháⁿ‑güedé cachí‑güedé sá ɨ̀ɨⁿ‑ni chiuⁿ quide ndɨhɨ ñaha‑güedé xii‑í.
12 Mas o que faço, continuarei a fazer, para cortar pela raiz todo pretexto àqueles que procuram algum pretexto para se envaidecerem e se afirmarem iguais a nós.
13 Te cue tée‑áⁿ càchí‑güedé sá Yǎ Ndiǒxí ní tendaha ñàha‑gá xii‑güedé xícá cùu‑güedé càháⁿ‑güedé tnúhu‑gá dico ñá ndàá, chi mee‑ni dàndahú‑güedé ñáyiu ndɨhɨ tnúhu càháⁿ‑güedé, te quìde‑güedé dàtná quídé cuè tée càháⁿ tnúhu Xítohó Jesucrìstú dico ñá ndàá sá cúú‑güedě cue tée càháⁿ tnúhu‑gá.
13 Esses tais são falsos apóstolos, operários desonestos, que se disfarçam em apóstolos de Cristo,
14 Te vá cúñǔhu‑o sǎ dúcáⁿ quìde cue tée‑áⁿ, chi mee sàcuíhná quídé‑xí sǎ cúú‑xí dàtná ɨɨⁿ espíritú xínú cuèchi núú ǐo váha càa ndecu Yá Ndiǒxí dico ñá ndàá sá xínú cuèchi‑xi xíáⁿ.
14 o que não é de espantar. Pois, se o próprio Satanás se transfigura em anjo de luz,
15 Te xíǎⁿ vá cúñǔhu‑o sǎ cuè tée xìnu cuechi núú‑xi quìde‑güedé sá cúú‑güedě cue tée quìde váha chi ñá ndàá sá quídé vǎha‑güedé chi dàndahú‑güedé ñáyiu. Te nàcuáa ndùu nchaa sá quídé‑güedě te ducaⁿ nàcháhu‑güedé núú Yǎ Ndiǒxí.
15 parece bem normal que seus ministros se disfarcem em ministros de justiça, cujo fim, no entanto, será segundo as suas obras.
16 Te yúhú càháⁿ tucu‑í dóho‑ndo sǎ vǎ cání ìní‑ndó sǎ yǔhú cúù‑í ɨɨⁿ tée càháⁿ lùcú càháⁿ duha, te núu dava‑ndo dùcaⁿ sani iní‑ndó dico chí cádá ndèe iní cundedóho‑ndo tnǔhu na càháⁿ‑í cuèndá ducaⁿ tnàhá‑í cada nínu‑í méè‑í.
16 Repito: não me queiram tomar por um louco. No mínimo, aceitai-me como tal, para que também eu possa me gloriar!
17 Te vitna na càháⁿ‑í dàtná càháⁿ ɨɨⁿ tée ñá túú cùtnuní iní‑xi, chi tnúhu cáháⁿ‑í ñá túú ɨ̀ɨⁿ‑ni cuu‑xi ndɨhɨ tnúhu Xítohó Jesucrìstú, chi vitna cáháⁿ‑í nàcuáa cada nínu‑í méè‑í.
17 O que vou dizer, na certeza de poder gloriar-me, não o digo sob a inspiração do Senhor, mas como num acesso de delírio.
18 Te ío cuéhé ñǎyiu quìde nínu mee‑xi cuèndá nchaa sá ìó ñuyíú‑a te xíǎⁿ nǔu tnàhá‑í cuìní‑í cada nínu‑í méè‑í.
18 Porque muitos se gloriam segundo a carne, também eu me gloriarei.
19 Chi cùtnuní sá nchòhó quídé ndèe iní‑ndó sàcúndedóho‑ndo nchàa tnúhu càháⁿ cue tée càháⁿ lùcú càháⁿ duha, te ducaⁿ quìde ndee iní‑ndó sàcúndedóho‑ndo tnǔhu càháⁿ‑güedé chi càchí‑ndó sǎ ǐo túha‑ndo.
19 Vós, sendo homens sensatos, suportais de boa mente os loucos...
20 Te nchòhó, quìde ndee iní‑ndó tnɨ̀ɨ‑ndo nchaa tnúhu càháⁿ cue tée quìde yica ñaha xii‑ndo sá cúnú cuèchi‑ndo núú‑güedě, te xìcáⁿ‑güedé nándɨ sá xìcáⁿ‑güedé núú‑ndó, te tàxi tnuní ñáhá‑güedě xii‑ndo, te quìde‑güedé sá ǐo cùnuu‑güedé ndécú ndɨ̀hɨ ñaha‑güedé xii‑ndo, te càniha‑güedé xii‑ndo, te cuěi nchaa xíǎⁿ quídé ñàha‑güedé xii‑ndo dico quìde ndee‑ni iní‑ndó.
20 Sim, tolerais a quem vos escraviza, a quem vos devora, a quem vos faz violência, a quem vos trata com orgulho, a quem vos dá no rosto.
21 Te nchòhó càchí‑ndó sǎ cúú‑ndɨ̌ cue tée ñá túú ní cùyɨɨ cada nándɨ sá cádá, te ndáá chi ñá túú ɨ̀ɨⁿ‑ni cuu‑ndɨ́ ndɨhɨ cue tée ducaⁿ xǐquide.
21 Sinto vergonha de o dizer; temos mostrado demasiada fraqueza... Entretanto, de tudo aquilo de que outrem se ufana {falo como um insensato}, disto também eu me ufano.
22 Te núu quìde cahnu‑güedé méé‑güedě cuèndá sá càháⁿ‑güedé tnúhu hèbreú, te yúhú tucu dɨu‑ni tée càháⁿ tnúhu hèbreú cúù‑í, àdi quide cahnu‑güedé méé‑güedě cuèndá sá cúú‑güedě cue tée isràél, te yúhú tucu tnàhá‑í cúù‑í tée isràél, àdi quide cahnu‑güedé méé‑güedě cuèndá sá cúú‑güedě ñaní tnáhá ndǐi Àbrahám, te tnàhá yúhú cúù‑í ñaní tnáhá ndǐi Àbrahám tucu.
22 São hebreus? Também eu. São israelitas? Também eu.
23 Àdi quide cahnu‑güedé méé‑güedě cuèndá sá sání ìní‑güedé sá dɨ́ú nǔú Xǐtohó Jesucrìstú xínú cuèchi‑güedé, dico yúhú ío‑gá xínú cuèchi ndisa‑í núú‑gǎ. Te sá dúhá quìde cahnu‑í méè‑í te càháⁿ‑í dàtná ɨɨⁿ tée ñá túú cùtnuní iní‑xi, te yúhú cúù‑í ɨɨⁿ tée ío‑gá quídé chìuⁿ‑gá dàcúúxí cuè tée‑áⁿ, te vài xito ní cuu càniha ñáyiu xii‑í, te vài xito ní cuu chìhi ñahá‑yu vecaá xii‑í, te vài xito ní cuu cǎcu cǎcu cahni ñaha ñáyiu xii‑í.
23 São ministros de Cristo? Falo como menos sábio: eu, ainda mais. Muito mais pelos trabalhos, muito mais pelos cárceres, pelos açoites sem medida. Muitas vezes vi a morte de perto.
24 Te cue ñáyiu isràél ní canìhá‑yu xii‑í úhúⁿ xito, te ndɨ tnahá ɨɨⁿ ɨɨⁿ xito ní canìhá‑yu ní dáquěe‑yu ócó sáhúⁿ cúmí ñɨɨ sátà‑í.
24 Cinco vezes recebi dos judeus os quarenta açoites menos um.
25 Te úní xito ní caniha tùcu ñáyiu xii‑í ndɨhɨ carrùtí, te ɨɨⁿ xito ní sáha yúú ñáhǎ‑yu xii‑í, te ní cuu úní xito quěe naa bàrcú xɨtɨ́ ndute òré sácǔhuⁿ‑í, te ɨɨⁿ xito ío ní ndoho‑í ní xíndecu‑í ɨɨⁿ nduu ɨɨⁿ niú núú ndute làmár.
25 Três vezes fui flagelado com varas. Uma vez apedrejado. Três vezes naufraguei, uma noite e um dia passei no abismo.
26 Te ío tɨtnɨ́ xichi ní cuu xìca cuu‑í, te dava xichi ní cácu cuido ñaha ndùte ñuhu xii‑í, te dava xichi ní cácu duhu ñàdúhú nchaa ndachìuⁿ‑í, te dava xichi ní cácu cada ñaha cuè ñáyiu cùu ndɨ mee‑í ɨɨⁿ sá cádá ñàhá‑yu xii‑í, te dɨu‑ni ducaⁿ nǐ cácu cada ñaha tùcu cue ñáyiu ñá túú cùu ndɨ mee‑í ɨɨⁿ sá cádá ñàhá‑yu xii‑í ní cùu, te cuěi xɨtɨ́ ñuú te cuěi xɨtɨ́ yucu cǎcu cǎcu cada ñaha ñǎyiu xii‑í ɨɨⁿ sá cádá ñàhá‑yu, te dɨu‑ni ducaⁿ cǎcu cǎcu quiní‑í tnúndòho oré ñúhù‑í bàrcú cuáháⁿ núú ndute làmár. Te cue ñáyiu càchí sá ndécú ìchi Xítohó Jesucrìstú te ñá ndàá cǎcu cǎcu cada ñàhá‑yu xii‑í ɨɨⁿ sá cádá ñàhá‑yu.
26 Viagens sem conta, exposto a perigos nos rios, perigos de salteadores, perigos da parte de meus concidadãos, perigos da parte dos pagãos, perigos na cidade, perigos no deserto, perigos no mar, perigos entre falsos irmãos!
27 Te ío ndòho‑í cuèndá chìuⁿ quide‑í chi ío xàú‑í, te ní cuu vài xito ñá túú xìdí‑í, te tɨtnɨ́ xito ní cuu xìhí víhì‑í docó, te tɨtnɨ́ xito ní cuu yìchí‑í ndute, te tɨtnɨ́ xito ní cuu ñá túú tnàhí ná xéxì‑í cuèndá chìuⁿ quide‑í, te tɨtnɨ́ xito ní cuu ndòho‑í sá vǐxiⁿ, te tɨtnɨ́ xito ní cuu ñá túú nìhí‑í dóó cuihnu‑í.
27 Trabalhos e fadigas, repetidas vigílias, com fome e sede, freqüentes jejuns, frio e nudez!
28 Te ñá dɨ́ú‑ní xǐǎⁿ chi ɨɨⁿ nduu ɨɨⁿ nduu ío sàni iní‑í cuèndá nchaa ñáyiu ndècu ichi Xítohó Jesucrìstú xǐndecu nchaa xichi.
28 Além de outras coisas, a minha preocupação cotidiana, a solicitude por todas as igrejas!
29 Te nděda‑ni càa ñáyiu ñá túú nìhí ndéé cùndecu ichi Xítohó Jesucrìstú, te ío cùndahú iní‑í chi sànuu sá tnàhá‑í ñá túú nìhí ndéè‑í cundecu‑í ichi‑gá sá dúcáⁿ quìdé‑yu. Te núu ɨɨⁿ ñáyiu quìdé‑yu sá ɨ̀ɨⁿ nchohó ñáyiu ndècu ichi Xítohó Jesucrìstú quídé‑ndó ɨ̀ɨⁿ sá ñà túú tàú‑ndó càda‑ndo te vá cúú vǎha iní‑í chi cudéèⁿ‑í.
29 Quem é fraco, que eu não seja fraco? Quem sofre escândalo, que eu não me consuma de dor?
30 Te núu xìni ñuhu‑xi sá cádá càhnu‑í méè‑í, te cuu ducaⁿ càda‑í te cáháⁿ‑í mee‑ni cuèndá nchaa sá quídé nàcuáa ñá túú nìhí ndéé yɨ̀quɨ cuñú‑í.
30 Se for preciso que a gente se glorie, eu me gloriarei na minha fraqueza.
31 Te Dútú Ndiǒxí Yaá cúú Tǎtá Xǐtohó Jesucrìstú náhá‑gǎ sá yǔhú càháⁿ ndáá‑í núú‑ndó, te dɨu‑gá tàú‑gá cachí‑ó sǎ ǐo càhnu cuu‑gá nɨ caa nɨ quɨ́hɨ́ⁿ.
31 Deus, Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, que é bendito pelos séculos, sabe que não minto.
32 Te cútnàhá ní xíndecu‑í ñuú Dàmascú te tée cùu gobiernú tée cùndɨhɨ tée yɨ̀ndaha ñáyiu nàni Aretás ní taxi ndecu‑dé cue tée ní xíndedɨ́ yuyèhe sá ñúhú dòco ñuú cuèndá òré quee‑í te tnɨɨ ñaha‑güedě xii‑í ní cùu.
32 Em Damasco, o governador do rei Aretas mandou guardar a cidade dos damascenos para me prender.
33 Dico yúhú ní quéè‑í ɨɨⁿ xɨtɨ́ tɨ́dihi, te cue ñáyiu cùndɨhɨ ñaha xii‑í ní queñuhu ñàhá‑yu ndàa ventaná nchìí yɨquɨ naha sǎ ñúhú dòco ñuú‑áⁿ, te ducaⁿ te ní cácu‑í ñá túú ní ndàcu‑güedé tnɨɨ ñaha‑güedě xii‑í.
33 Mas, dentro de um cesto, desceram-me por uma janela ao longo da muralha, e assim escapei das suas mãos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.