2 Coríntios 11
Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs ACF
1 Te cuìní‑í sá nchòhó cada ndee ìní‑ndó cùndedóho‑ndo tnǔhu na càháⁿ‑í, chi cáháⁿ‑í dàtná càháⁿ cue ñáyiu ñá túú cùtnuní iní‑xi, te cuěi nása‑gá ná cùnduu tnúhu cáháⁿ‑í dico chí cádá ndèe iní cundedóho‑ndo.
1 Quisera eu me suportásseis um pouco na minha loucura! Suportai-me, porém, ainda.
2 Chi yúhú ío ñùhu iní ñáhà‑í xii‑ndo dàtná ñúhú ìní ñáhá mèe Yá Ndiǒxí xii‑o, te ní cáháⁿ‑í tnúhu Xítohó Jesucrìstú núú‑ndó nǔu xíǎⁿ ní tnahá tnúhu‑ndo ndɨ̀hɨ‑gá vitna, te sá dúcáⁿ nǐ quide‑í te cada iní‑ndó sǎ yǔhú cúù‑í dàtná ɨɨⁿ tée xìca ndáhú te nchòhó cúú‑ndó dàtná ɨɨⁿ xíchí cuéchí, te Xítohó Jesucrìstú cúú‑gǎ dàtná ɨɨⁿ tée tnándaha ndɨhɨ xíchí cuéchí‑ǎⁿ. Te ducaⁿ càda iní‑ndó chi na sàá nduu te yúhú na càni cuendá ñáhà‑í xii‑ndo nǔú Xǐtohó Jesucrìstú, te cuu‑ndo ñǎyiu vá cúndècu tnahí‑gá cuéchi‑xi.
2 Porque estou zeloso de vós com zelo de Deus; porque vos tenho preparado para vos apresentar como uma virgem pura a um marido, a saber, a Cristo.
3 Te yùhú‑í sá sàcuíhná dandàhú ñáhá‑xí xìi‑ndo vá cání‑gǎ iní‑ndó cànchicúⁿ nihnu‑ndo nɨ̀ yuhu nɨ iní‑ndó ìchi Xítohó Jesucrìstú dàtná nchìcúⁿ nihnu‑ndo vìtna. Te yùhú‑í ná yáha‑ndo dàtná ní yáha tá Èvá, chi sácuíhná nǐ nduu‑xi cóó nǐ dándàhú ñáhá‑xí xìi‑xi, chi sácuíhná‑ǎⁿ ǐo váha ní xito‑xi nàcuáa ní quide‑xi ní dándàhú‑xi tá Èvá‑áⁿ.
3 Mas temo que, assim como a serpente enganou Eva com a sua astúcia, assim também sejam de alguma sorte corrompidos os vossos sentidos, e se apartem da simplicidade que há em Cristo.
4 Te nchòhó, quídé ndèe iní‑ndó sàcúndedóho‑ndo nchàa tnúhu càháⁿ cue tée càháⁿ ɨngá núú tnǔhu cuèndá Jèsús tnúhu sá ñà túú dànehé ñáhá‑ndɨ̌ xii‑ndo, te quìde ndee tucu iní‑ndó ndèdóho‑ndo dànehé ñáhá‑güedě xii‑ndo cuèndá ɨngá espíritú, te ñá dɨ́ú cuèndá Espíritú Yǎ Ndiǒxí sá nǐ ngúndecu ndɨhɨ‑ndo dànehé ñáhá‑güedě xii‑ndo, te quìde ndee tucu iní‑ndó ndèdóho‑ndo dànehé ñáhá‑güedě xii‑ndo ɨ̀ngá núú tnǔhu sá càchí‑güedé càháⁿ nàcuáa naníhí tàhú‑ndó, te ñá dɨ́ú nàcuáa ndùu tnúhu sá ni sàndáá iní‑ndó cuèndá naníhí tàhú‑ndó càháⁿ‑güedé.
4 Porque, se alguém for pregar-vos outro Jesus que nós não temos pregado, ou se recebeis outro espírito que não recebestes, ou outro evangelho que não abraçastes, com razão o sofreríeis.
5 Te cue tée ducaⁿ càháⁿ‑áⁿ càchí‑güedé sá Yǎ Ndiǒxí ní tendaha ñàha‑gá xii‑güedé xícá cùu‑güedé càháⁿ‑güedé tnúhu‑gá te ío cùnuu‑güedé, dico ñá ndàá sá càháⁿ‑güedé tnúhu‑gá. Te yúhú cútnùní iní‑í sá cuè tée‑ǎⁿ ñá túú cùnuu‑güedé dàtná cúnùu yúhú.
5 Porque penso que em nada fui inferior aos mais excelentes apóstolos.
6 Te cuěi ñá túú càháⁿ‑í dàtná càháⁿ cue tée ío váha sàá dɨ́quɨ́‑xi dico ío váha cùtnuní iní‑í cuèndá nchaa sá dácuàha‑í, te yúhú sa quìde‑í nàcuáa cutnùní iní‑ndó sǎ ǐo váha cùtnuní iní‑í nàcuáa ndùu nchaa tnúhu càháⁿ‑í.
6 E, se sou rude na palavra, não o sou contudo na ciência; mas já em todas as coisas nos temos feito conhecer totalmente entre vós.
7 Te cudana te sàni iní‑ndó sǎ yǔhú ñá túú ní quìde váha‑í sá nǐ quide‑í méè‑í dàtná ɨɨⁿ tée ío ndàhú iní‑xi, chi ñá túú ní xìcáⁿ‑í yáhu‑í núú‑ndó cuèndá sá nǐ cáháⁿ‑í tnúhu Yá Ndiǒxí tnúhu sá càháⁿ nàcuáa naníhí tàhú‑ó nǔú‑ndó.
7 Pequei, porventura, humilhando-me a mim mesmo, para que vós fôsseis exaltados, porque de graça vos anunciei o evangelho de Deus?
8 Te ní queheⁿ‑í díhúⁿ nǐ taxi dava‑gá cue ñáyiu ndècu ichi Xítohó Jesucrìstú, te díhúⁿ‑ǎⁿ nǐ dándóñùhu‑í ní saaⁿ‑í nchaa sá nǐ xini ñùhu‑í cútnàhá ní cáháⁿ‑í tnúhu Xítohó Jesucrìstú núú‑ndó.
8 Outras igrejas despojei eu para vos servir, recebendo delas salário; e quando estava presente convosco, e tinha necessidade, a ninguém fui pesado.
9 Te cútnàhá ní xíndecu ndɨhɨ ñaha‑ǐ xii‑ndo te áma ní xóo cumání sǎ xíní ñùhu‑í, te ñá túú nǎ ní xǐcáⁿ‑í núú ni ɨ̀ɨⁿ‑ndo. Chi cue ñáyiu xǐndecu ichi Xítohó Jesucrìstú ndécú dìstritú Macèdoniá ní quixí‑yu ní taxí‑yu sá cúmǎní xii‑í, te ñá túú tnàhí ni dàsatú iní ñáhà‑í xii‑ndo cǎcáⁿ‑í núú‑ndó nǔu ná cúú sǎ xíní ñùhu‑í, te dɨu‑ni ducaⁿ càda‑í.
9 Porque os irmãos que vieram da macedônia supriram a minha necessidade; e em tudo me guardei de vos ser pesado, e ainda me guardarei.
10 Te dɨu‑ni duha cáháⁿ váha‑í cuèndá‑í te ni ɨ̀ɨⁿ cue ñáyiu distrìtú Acǎyá vá nìhí‑yu tnúhu cúñàhá‑yu xii‑í cuèndá cadɨ́‑yu yuhu‑í. Te mee Xǐtohó Jesucrìstú náhá‑gǎ sá ndàá càháⁿ‑í dàtná càháⁿ ndáá méé‑gǎ.
10 Como a verdade de Cristo está em mim, esta glória não me será impedida nas regiões da Acaia.
11 Te cudana te sàni iní‑ndó sǎ sà dúhá càháⁿ‑í te ñá túú cùu iní ñáhà‑í xii‑ndo, dico ñáhá chi mee Yǎ Ndiǒxí náhá‑gǎ sá yǔhú ío cùu iní ñáhà‑í xii‑ndo.
11 Por quê? Porque não vos amo? Deus o sabe.
12 Te nàcuáa‑ni ta quìde‑í véxi te dɨu‑ni ducaⁿ càda‑í cuèndá sá cuè tée cuìní cada nínu mee‑xi càchí sá ɨ̀ɨⁿ‑ni cuu ndɨhɨ ñaha‑güedé xii‑í vá nìhí‑güedé tnúhu cáháⁿ‑güedé cachí‑güedé sá ɨ̀ɨⁿ‑ni chiuⁿ quide ndɨhɨ ñaha‑güedé xii‑í.
12 Mas o que eu faço o farei, para cortar ocasião aos que buscam ocasião, a fim de que, naquilo em que se gloriam, sejam achados assim como nós.
13 Te cue tée‑áⁿ càchí‑güedé sá Yǎ Ndiǒxí ní tendaha ñàha‑gá xii‑güedé xícá cùu‑güedé càháⁿ‑güedé tnúhu‑gá dico ñá ndàá, chi mee‑ni dàndahú‑güedé ñáyiu ndɨhɨ tnúhu càháⁿ‑güedé, te quìde‑güedé dàtná quídé cuè tée càháⁿ tnúhu Xítohó Jesucrìstú dico ñá ndàá sá cúú‑güedě cue tée càháⁿ tnúhu‑gá.
13 Porque tais falsos apóstolos são obreiros fraudulentos, transfigurando-se em apóstolos de Cristo.
14 Te vá cúñǔhu‑o sǎ dúcáⁿ quìde cue tée‑áⁿ, chi mee sàcuíhná quídé‑xí sǎ cúú‑xí dàtná ɨɨⁿ espíritú xínú cuèchi núú ǐo váha càa ndecu Yá Ndiǒxí dico ñá ndàá sá xínú cuèchi‑xi xíáⁿ.
14 E não é maravilha, porque o próprio Satanás se transfigura em anjo de luz.
15 Te xíǎⁿ vá cúñǔhu‑o sǎ cuè tée xìnu cuechi núú‑xi quìde‑güedé sá cúú‑güedě cue tée quìde váha chi ñá ndàá sá quídé vǎha‑güedé chi dàndahú‑güedé ñáyiu. Te nàcuáa ndùu nchaa sá quídé‑güedě te ducaⁿ nàcháhu‑güedé núú Yǎ Ndiǒxí.
15 Não é muito, pois, que os seus ministros se transfigurem em ministros da justiça; o fim dos quais será conforme as suas obras.
16 Te yúhú càháⁿ tucu‑í dóho‑ndo sǎ vǎ cání ìní‑ndó sǎ yǔhú cúù‑í ɨɨⁿ tée càháⁿ lùcú càháⁿ duha, te núu dava‑ndo dùcaⁿ sani iní‑ndó dico chí cádá ndèe iní cundedóho‑ndo tnǔhu na càháⁿ‑í cuèndá ducaⁿ tnàhá‑í cada nínu‑í méè‑í.
16 Outra vez digo: Ninguém me julgue insensato, ou então recebei-me como insensato, para que também me glorie um pouco.
17 Te vitna na càháⁿ‑í dàtná càháⁿ ɨɨⁿ tée ñá túú cùtnuní iní‑xi, chi tnúhu cáháⁿ‑í ñá túú ɨ̀ɨⁿ‑ni cuu‑xi ndɨhɨ tnúhu Xítohó Jesucrìstú, chi vitna cáháⁿ‑í nàcuáa cada nínu‑í méè‑í.
17 O que digo, não o digo segundo o Senhor, mas como por loucura, nesta confiança de gloriar-me.
18 Te ío cuéhé ñǎyiu quìde nínu mee‑xi cuèndá nchaa sá ìó ñuyíú‑a te xíǎⁿ nǔu tnàhá‑í cuìní‑í cada nínu‑í méè‑í.
18 Pois que muitos se gloriam segundo a carne, eu também me gloriarei.
19 Chi cùtnuní sá nchòhó quídé ndèe iní‑ndó sàcúndedóho‑ndo nchàa tnúhu càháⁿ cue tée càháⁿ lùcú càháⁿ duha, te ducaⁿ quìde ndee iní‑ndó sàcúndedóho‑ndo tnǔhu càháⁿ‑güedé chi càchí‑ndó sǎ ǐo túha‑ndo.
19 Porque, sendo vós sensatos, de boa mente tolerais os insensatos.
20 Te nchòhó, quìde ndee iní‑ndó tnɨ̀ɨ‑ndo nchaa tnúhu càháⁿ cue tée quìde yica ñaha xii‑ndo sá cúnú cuèchi‑ndo núú‑güedě, te xìcáⁿ‑güedé nándɨ sá xìcáⁿ‑güedé núú‑ndó, te tàxi tnuní ñáhá‑güedě xii‑ndo, te quìde‑güedé sá ǐo cùnuu‑güedé ndécú ndɨ̀hɨ ñaha‑güedé xii‑ndo, te càniha‑güedé xii‑ndo, te cuěi nchaa xíǎⁿ quídé ñàha‑güedé xii‑ndo dico quìde ndee‑ni iní‑ndó.
20 Pois sois sofredores, se alguém vos põe em servidão, se alguém vos devora, se alguém vos apanha, se alguém se exalta, se alguém vos fere no rosto.
21 Te nchòhó càchí‑ndó sǎ cúú‑ndɨ̌ cue tée ñá túú ní cùyɨɨ cada nándɨ sá cádá, te ndáá chi ñá túú ɨ̀ɨⁿ‑ni cuu‑ndɨ́ ndɨhɨ cue tée ducaⁿ xǐquide.
21 Envergonhado o digo, como se nós fôssemos fracos, mas no que qualquer tem ousadia (com insensatez falo) também eu tenho ousadia.
22 Te núu quìde cahnu‑güedé méé‑güedě cuèndá sá càháⁿ‑güedé tnúhu hèbreú, te yúhú tucu dɨu‑ni tée càháⁿ tnúhu hèbreú cúù‑í, àdi quide cahnu‑güedé méé‑güedě cuèndá sá cúú‑güedě cue tée isràél, te yúhú tucu tnàhá‑í cúù‑í tée isràél, àdi quide cahnu‑güedé méé‑güedě cuèndá sá cúú‑güedě ñaní tnáhá ndǐi Àbrahám, te tnàhá yúhú cúù‑í ñaní tnáhá ndǐi Àbrahám tucu.
22 São hebreus? também eu. São israelitas? também eu. São descendência de Abraão? também eu.
23 Àdi quide cahnu‑güedé méé‑güedě cuèndá sá sání ìní‑güedé sá dɨ́ú nǔú Xǐtohó Jesucrìstú xínú cuèchi‑güedé, dico yúhú ío‑gá xínú cuèchi ndisa‑í núú‑gǎ. Te sá dúhá quìde cahnu‑í méè‑í te càháⁿ‑í dàtná ɨɨⁿ tée ñá túú cùtnuní iní‑xi, te yúhú cúù‑í ɨɨⁿ tée ío‑gá quídé chìuⁿ‑gá dàcúúxí cuè tée‑áⁿ, te vài xito ní cuu càniha ñáyiu xii‑í, te vài xito ní cuu chìhi ñahá‑yu vecaá xii‑í, te vài xito ní cuu cǎcu cǎcu cahni ñaha ñáyiu xii‑í.
23 São ministros de Cristo? (falo como fora de mim) eu ainda mais: em trabalhos, muito mais; em açoites, mais do que eles; em prisões, muito mais; em perigo de morte, muitas vezes.
24 Te cue ñáyiu isràél ní canìhá‑yu xii‑í úhúⁿ xito, te ndɨ tnahá ɨɨⁿ ɨɨⁿ xito ní canìhá‑yu ní dáquěe‑yu ócó sáhúⁿ cúmí ñɨɨ sátà‑í.
24 Recebi dos judeus cinco quarentenas de açoites menos um.
25 Te úní xito ní caniha tùcu ñáyiu xii‑í ndɨhɨ carrùtí, te ɨɨⁿ xito ní sáha yúú ñáhǎ‑yu xii‑í, te ní cuu úní xito quěe naa bàrcú xɨtɨ́ ndute òré sácǔhuⁿ‑í, te ɨɨⁿ xito ío ní ndoho‑í ní xíndecu‑í ɨɨⁿ nduu ɨɨⁿ niú núú ndute làmár.
25 Três vezes fui açoitado com varas, uma vez fui apedrejado, três vezes sofri naufrágio, uma noite e um dia passei no abismo;
26 Te ío tɨtnɨ́ xichi ní cuu xìca cuu‑í, te dava xichi ní cácu cuido ñaha ndùte ñuhu xii‑í, te dava xichi ní cácu duhu ñàdúhú nchaa ndachìuⁿ‑í, te dava xichi ní cácu cada ñaha cuè ñáyiu cùu ndɨ mee‑í ɨɨⁿ sá cádá ñàhá‑yu xii‑í, te dɨu‑ni ducaⁿ nǐ cácu cada ñaha tùcu cue ñáyiu ñá túú cùu ndɨ mee‑í ɨɨⁿ sá cádá ñàhá‑yu xii‑í ní cùu, te cuěi xɨtɨ́ ñuú te cuěi xɨtɨ́ yucu cǎcu cǎcu cada ñaha ñǎyiu xii‑í ɨɨⁿ sá cádá ñàhá‑yu, te dɨu‑ni ducaⁿ cǎcu cǎcu quiní‑í tnúndòho oré ñúhù‑í bàrcú cuáháⁿ núú ndute làmár. Te cue ñáyiu càchí sá ndécú ìchi Xítohó Jesucrìstú te ñá ndàá cǎcu cǎcu cada ñàhá‑yu xii‑í ɨɨⁿ sá cádá ñàhá‑yu.
26 Em viagens muitas vezes, em perigos de rios, em perigos de salteadores, em perigos dos da minha nação, em perigos dos gentios, em perigos na cidade, em perigos no deserto, em perigos no mar, em perigos entre os falsos irmãos;
27 Te ío ndòho‑í cuèndá chìuⁿ quide‑í chi ío xàú‑í, te ní cuu vài xito ñá túú xìdí‑í, te tɨtnɨ́ xito ní cuu xìhí víhì‑í docó, te tɨtnɨ́ xito ní cuu yìchí‑í ndute, te tɨtnɨ́ xito ní cuu ñá túú tnàhí ná xéxì‑í cuèndá chìuⁿ quide‑í, te tɨtnɨ́ xito ní cuu ndòho‑í sá vǐxiⁿ, te tɨtnɨ́ xito ní cuu ñá túú nìhí‑í dóó cuihnu‑í.
27 Em trabalhos e fadiga, em vigílias muitas vezes, em fome e sede, em jejum muitas vezes, em frio e nudez.
28 Te ñá dɨ́ú‑ní xǐǎⁿ chi ɨɨⁿ nduu ɨɨⁿ nduu ío sàni iní‑í cuèndá nchaa ñáyiu ndècu ichi Xítohó Jesucrìstú xǐndecu nchaa xichi.
28 Além das coisas exteriores, me oprime cada dia o cuidado de todas as igrejas.
29 Te nděda‑ni càa ñáyiu ñá túú nìhí ndéé cùndecu ichi Xítohó Jesucrìstú, te ío cùndahú iní‑í chi sànuu sá tnàhá‑í ñá túú nìhí ndéè‑í cundecu‑í ichi‑gá sá dúcáⁿ quìdé‑yu. Te núu ɨɨⁿ ñáyiu quìdé‑yu sá ɨ̀ɨⁿ nchohó ñáyiu ndècu ichi Xítohó Jesucrìstú quídé‑ndó ɨ̀ɨⁿ sá ñà túú tàú‑ndó càda‑ndo te vá cúú vǎha iní‑í chi cudéèⁿ‑í.
29 Quem enfraquece, que eu também não enfraqueça? Quem se escandaliza, que eu me não abrase?
30 Te núu xìni ñuhu‑xi sá cádá càhnu‑í méè‑í, te cuu ducaⁿ càda‑í te cáháⁿ‑í mee‑ni cuèndá nchaa sá quídé nàcuáa ñá túú nìhí ndéé yɨ̀quɨ cuñú‑í.
30 Se convém gloriar-me, gloriar-me-ei no que diz respeito à minha fraqueza.
31 Te Dútú Ndiǒxí Yaá cúú Tǎtá Xǐtohó Jesucrìstú náhá‑gǎ sá yǔhú càháⁿ ndáá‑í núú‑ndó, te dɨu‑gá tàú‑gá cachí‑ó sǎ ǐo càhnu cuu‑gá nɨ caa nɨ quɨ́hɨ́ⁿ.
31 O Deus e Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, que é eternamente bendito, sabe que não minto.
32 Te cútnàhá ní xíndecu‑í ñuú Dàmascú te tée cùu gobiernú tée cùndɨhɨ tée yɨ̀ndaha ñáyiu nàni Aretás ní taxi ndecu‑dé cue tée ní xíndedɨ́ yuyèhe sá ñúhú dòco ñuú cuèndá òré quee‑í te tnɨɨ ñaha‑güedě xii‑í ní cùu.
32 Em Damasco, o que governava sob o rei Aretas pôs guardas às portas da cidade dos damascenos, para me prenderem.
33 Dico yúhú ní quéè‑í ɨɨⁿ xɨtɨ́ tɨ́dihi, te cue ñáyiu cùndɨhɨ ñaha xii‑í ní queñuhu ñàhá‑yu ndàa ventaná nchìí yɨquɨ naha sǎ ñúhú dòco ñuú‑áⁿ, te ducaⁿ te ní cácu‑í ñá túú ní ndàcu‑güedé tnɨɨ ñaha‑güedě xii‑í.
33 E fui descido num cesto por uma janela da muralha; e assim escapei das suas mãos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.