1 Coríntios 2
Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs VC
1 Te nchòhó ñáyiu ndècu ndɨhɨ‑í ichi Xítohó Jesucrìstú sa nàha‑ndo sá cǔtnàhá ní quixi‑í ní cáháⁿ‑í tnúhu Yá Ndiǒxí núú‑ndó, te ñá túú ní cǎháⁿ‑í dàtná càháⁿ ɨɨⁿ ñáyiu ío váha sàá dɨ́quɨ́‑xi, àdi datná càháⁿ ɨɨⁿ ñáyiu ío túha.
1 Também eu, quando fui ter convosco, irmãos, não fui com o prestígio da eloqüência nem da sabedoria anunciar-vos o testemunho de Deus.
2 Chi cútnàhá ní xíndecu ndɨhɨ ñaha‑ǐ xii‑ndo chi ní sani iní‑í sá méé‑ní cuèndá Xítohó Jesucrìstú cáháⁿ‑í núú‑ndó ndɨ̀hɨ nacuáa ní cuu ní xíhí‑gá, te dɨu ducaⁿ nǐ quide‑í.
2 Julguei não dever saber coisa alguma entre vós, senão Jesus Cristo, e Jesus Cristo crucificado.
3 Te cútnàhá ní quexìo‑í núú ndécú‑ndó te ni ñǎ cútnùní iní‑í nása cada‑í ní cùu, te ío ní quɨyùhú iní‑í ní cáháⁿ‑í tnúhu‑gá núú‑ndó.
3 Eu me apresentei em vosso meio num estado de fraqueza, de desassossego e de temor.
4 Te cútnàhá ní cáháⁿ‑í nàcuáa ndùu tnúhu Xítohó Jesucrìstú núú‑ndó, te nàha‑ndo sá Espíritú Yǎ Ndiǒxí ní chindee ñàha‑xi xii‑í ní cáháⁿ‑í tnúhu‑gá núú‑ndó, te tnúhu‑áⁿ nǐ quée‑xi iní‑ndó. Te ñá túú ní cǎháⁿ‑í ɨɨⁿ tnúhu càhnu núú‑ndó tnǔhu sá càháⁿ cue ñáyiu ío váha sàá dɨ́quɨ́‑xi.
4 A minha palavra e a minha pregação longe estavam da eloqüência persuasiva da sabedoria; eram, antes, uma demonstração do Espírito e do poder divino,
5 Te ducaⁿ nǐ cuu cuèndá sá nchòhó quɨ́ndáá iní‑ndó tnǔhu Yá Ndiǒxí chi ní quide‑gá sá vǎha sá cúú‑xí ìní‑ndó, te ñá dɨ́ú sǎ cuèndá tnúhu sá càháⁿ ñáyiu càchí sá ǐo túha ducaⁿ nǐ sándáá iní‑ndó tnǔhu‑gá.
5 para que vossa fé não se baseasse na sabedoria dos homens, mas no poder de Deus.
6 Te nchoo càháⁿ‑ó tnǔhu càhnu núú ñǎyiu sa ní níhí ndéé ndècu ichi Xítohó Jesucrìstú. Te tnúhu‑áⁿ ñà túú càháⁿ ñáyiu ñá túú ndècu ichi‑gá, te ni cuè tée yɨ̀ndaha ñaha xií‑yu ñá túú càháⁿ‑güedé tnúhu‑áⁿ chi cue tée‑áⁿ naa‑güedé.
6 Entretanto, o que pregamos entre os perfeitos é uma sabedoria, porém não a sabedoria deste mundo nem a dos grandes deste mundo, que são, aos olhos daquela, desqualificados.
7 Te tnúhu càhnu‑áⁿ cúú‑xí tnǔhu Yá Ndiǒxí, te mee‑gǎ ní cachí‑gá ndéé cútnàhá vátá ngǎva‑gá ñuyíú sǎ ncháá ñǎyiu na quɨ̀ndáá iní tnúhu‑áⁿ te nduu táhǔ‑yu cundecú‑yu ndɨhɨ‑gá núú ǐo váha càa ndecu‑gá nɨ caa nɨ quɨ́hɨ́ⁿ. Te tnúhu‑áⁿ ndúú yùhu‑xi ni cuu.
7 Pregamos a sabedoria de Deus, misteriosa e secreta, que Deus predeterminou antes de existir o tempo, para a nossa glória.
8 Te ni ɨ̀ɨⁿ cue tée yɨ̀ndaha cue ñáyiu ñuyíú‑a ñá túú tècú tnùní‑güedé tnúhu‑áⁿ, chi núu dìcó tècú tnùní‑güedé tnúhu‑áⁿ te vá cátá càa‑güedé Xítohó Jesucrìstú núú cùrúxí cahni ñaha‑güedě xii‑gá ní cùu. Te dɨu‑ni Yaá‑áⁿ ǐo càhnu cuu‑gá.
8 Sabedoria que nenhuma autoridade deste mundo conheceu {pois se a houvessem conhecido, não teriam crucificado o Senhor da glória}.
9 Dico ducaⁿ nǐ cuu chi ní quee ndáá‑xi nàcuáa càháⁿ‑xi núú tùtú Yǎ Ndiǒxí núú càchí‑xi:
9 É como está escrito: Coisas que os olhos não viram, nem os ouvidos ouviram, nem o coração humano imaginou {Is 64,4}, tais são os bens que Deus tem preparado para aqueles que o amam.
10 Te mee Yǎ Ndiǒxí ní cachí‑gá sá Espíritú‑gá cada‑xi te nchoo cùtnuní iní‑ó nchàa nacuáa sàni iní‑gá cada‑gá, nǔu xíǎⁿ ducaⁿ tècú tnùní‑ó vìtna, chi Espíritú‑gá xìní‑xi nchaandɨ túhú nàcuáa sàni iní‑gá cada‑gá.
10 Todavia, Deus no-las revelou pelo seu Espírito, porque o Espírito penetra tudo, mesmo as profundezas de Deus.
11 Te ñá ɨ́ɨ́ⁿ ñǎyiu xìní ndáá‑yu nàcuáa sàni iní ɨngá ñáyiu, chi mee ñǎyiu‑áⁿ xìní ndáá‑yu nchaa nàcuáa sàni iní‑yu. Te ducaⁿ sǎtnahá‑xi cùu Yá Ndiǒxí chi medìi‑ni Espíritú‑gá xìní‑xi nchaa nàcuáa sàni iní‑gá.
11 Pois quem conhece as coisas que há no homem, senão o espírito do homem que nele reside? Assim também as coisas de Deus ninguém as conhece, senão o Espírito de Deus.
12 Te nchoo chi Yá Ndiǒxí ní taxi‑gá Espíritú‑gá ndécú ndɨ̀hɨ‑o, te ñá dɨ́ú ñùyíú‑a ducaⁿ ni quèe espíritú ní ngúndecu ndɨhɨ‑o. Te ducaⁿ nǐ taxi‑gá Espíritú‑gá ndécú ndɨ̀hɨ‑o cuendá ducaⁿ cùtnuní iní‑ó nàcuáa ndùu nchaa sá vǎha sá dìcó ducaⁿ nǐ taxi‑gá ndécú ndɨ̀hɨ‑o.
12 Ora, nós não recebemos o espírito do mundo, mas sim o Espírito que vem de Deus, que nos dá a conhecer as graças que Deus nos prodigalizou
13 Te cuèndá nchaa sá vǎha‑áⁿ càháⁿ‑ndɨ́, te càháⁿ‑ndɨ́ nàcuáa dàcahu iní ñáhá Espíritú Yǎ Ndiǒxí xii‑ndɨ́, te ñá túú càháⁿ‑ndɨ́ nàcuáa càhu iní ñáyiu ñuyíú‑a càháⁿ‑yu, te dɨu‑ni nchaa tnúhu dàcahu iní ñáhá Espíritú‑gá xii‑ndɨ́ càháⁿ‑ndɨ́, dɨu‑ni nchaa xíǎⁿ dánèhé‑ndɨ́ nchaa ñáyiu ndècu ndɨhɨ tucu Espíritú‑gá.
13 e que pregamos numa linguagem que nos foi ensinada não pela sabedoria humana, mas pelo Espírito, que exprime as coisas espirituais em termos espirituais.
14 Te ñáyiu ñá túú ndècu ndɨhɨ Espíritú Yǎ Ndiǒxí ñá túú tnàhá iní‑yu nàcuáa ndùu tnúhu dàtecú tnúhu ñaha Espíritú‑gá xií‑yu, te ni ñà túú tècú tnùní‑yu, te càchí‑yu sá ñà túú nàndɨ́hɨ‑xi. Te ducaⁿ chi mee‑ni nchàa ñáyiu ndècu ndɨhɨ Espíritú‑gá tècú tnùní‑yu nàcuáa ndùu tnúhu‑áⁿ.
14 Mas o homem natural não aceita as coisas do Espírito de Deus, pois para ele são loucuras. Nem as pode compreender, porque é pelo Espírito que se devem ponderar.
15 Te cue ñáyiu ducaⁿ ndècu ndɨhɨ Espíritú Yǎ Ndiǒxí cútnùní ndáá iní‑yu ná cúú nchàa sá vǎha, te vá yǒo ɨɨⁿ xìní nchaa nàcuáa sàni iní‑yu.
15 O homem espiritual, ao contrário, julga todas as coisas e não é julgado por ninguém.
16 Te núú tùtú Yǎ Ndiǒxí càchí‑xi: “Vá yǒo ɨɨⁿ xìní nàcuáa sàni iní Yǎ Ndiǒxí, núu xíǎⁿ vá yǒo ɨɨⁿ ndacu ná danèhé ñáhá xìi‑gá”, duha càchí‑xi núú tùtú‑gá. Te nchoo chi ɨɨⁿ‑ni sàni iní‑ó ndɨ̀hɨ Xítohó Jesucrìstú.
16 Por que quem conheceu o pensamento do Senhor, se abalançará a instruí-lo {Is 40,13}? Nós, porém, temos o pensamento de Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.