Mateus 26
Peñoles Mixtec NT (MIL_TBL) vs ARIB
1 Te sátá nǐ yáha ducaⁿ nǐ cáháⁿ Jèsús, te ní xáhaⁿ‑gǎ xii cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá:
1 E havendo Jesus concluído todas estas palavras, disse aos seus discípulos:
2 —Nchòhó sa xìní‑ndó sǎ cùmání ǔú‑gá nduu te coo vico pàscuá, te càchí tnúhu‑í xii‑ndo sǎ yǔhú Tée cùu ñaní tnáhá‑ndó nchàa‑ndo tnɨɨ ñaha‑güedé xii‑í, te cuáha cuèndá ñáhá‑güedě núú cuè tée cùu úhú iní ñáhá xìi‑í, te cata caa ñaha‑güedě núú cùrúxí te núú cùrúxí‑áⁿ cuú‑í —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
2 Sabeis que de hoje a dois dias celebrar-se-á a páscoa, e o Filho do homem será entregue para ser crucificado.
3 Te dɨu‑ni òré càháⁿ ndɨhɨ Jèsús cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá ní natacá cue tée cùu dútú cúnùu, ndɨhɨ cue tée dàcuaha ñaha xii ñáyiu nchaa tnúhu ní chídó tnùní ndíi Moìsés, ndɨhɨ cue tée cùu sacuéhé nǔú ñǎyiu isràél. Te mei quèhé vehe núú cúú vèchiuⁿ té Caìfás tée cùu dútú ǐo‑gá cúnùu ní natacá‑güedé.
3 Depois se reuniram os principais sacerdotes e os anciãos do povo no pátio da casa do sumo sacerdote, chamado Caifás;
4 Te xíáⁿ nǐ ndatnúhu‑güedé nàcuáa cada‑güedé dandàhú‑güedé Jèsús cuèndá tnɨɨ ñaha‑güedě xii‑gá, te cahni ñaha‑güedě.
4 e deliberaram prender a Jesus à traição e tirar-lhe a vida.
5 Te ní xítnàha‑güedé: —Váha‑gá sá vǎ tnɨ́ɨ́‑ó Jèsús mei ndùu vico, chi núu ducaⁿ na càda‑o te ío dusaⁿ càda ñáyiu —càchí‑güedé xǐtnàha‑güedé.
5 Mas diziam: Durante a festa, não; para que não haja tumulto entre o povo.
6 Te ndècu Jesús ñuú Bètaniá vehe ɨɨⁿ tée nàni Xímú, tée ní tnahá cuéhé sǎ dátèhyú nihnu‑xi yɨquɨ cùñú‑ó.
6 Estando Jesus em Betânia, em casa de Simão, o leproso,
7 Te xíáⁿ ndécú‑gǎ ní quexìo ɨɨⁿ ñadɨhɨ́ néhé‑áⁿ ɨ̀ɨⁿ sá nǐ cuáha yúú vǎha nàni alabastrú, te xɨtɨ́ xíǎⁿ ñúhú àcití sàháⁿ tnámí sǎ ǐo ndèyáhu. Te yɨ̀hɨ Jesús mèsá xéxí‑gǎ, te ñaha‑áⁿ nǐ sáháⁿ‑aⁿ ní sódó‑aⁿ àcití ñúhú xɨ̀tɨ́ xíǎⁿ dɨ́quɨ́‑gǎ.
7 chegou-se a ele uma mulher que trazia um vaso de alabastro com precioso perfume, e lho derramou sobre a cabeça, quando ele estava à mesa.
8 Te òré ní xiní cue tée xìca cuu ndɨhɨ Jesús sá dúcáⁿ nǐ quide ñaha‑áⁿ te ní cudééⁿ‑güedě, te ní ngüíta‑güedé xǐtnàha‑güedé: —Ñá túú quìde váha ñaha‑ǎⁿ dàcáⁿ quídé‑áⁿ dacuǐta‑aⁿ acìtí‑ǎⁿ.
8 Vendo isto, seus discípulos indignaram-se e disseram:
9 Chi váha‑gá nǔu cuyáhu acìtí‑ǎⁿ ní cùu chi ío ndèyáhu, te díhúⁿ cuyáhu acìtí‑ǎⁿ cuu cuèndá cue ñáyiu ndàhú ní cùu —cachí‑güedé xǐtnàha‑güedé.
9 Para que este desperdício? Pois o perfume podia ser vendido por muito dinheiro, e ser este dado aos pobres.
10 Te Jèsús ní cutnùní iní‑gá nàcuáa ndùu tnúhu xǐtnàha‑güedé, núu ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé: —Vá dásàtú‑ndó ìní ñadɨ̀hɨ́‑a, chi sá nǐ quide ñaha‑aⁿ xìi‑í cúú‑xí ɨ̀ɨⁿ sá vǎha.
10 Mas Jesus, percebendo isto, disse-lhes: Por que molestais essa mulher? ela me fez uma boa obra.
11 Chi cue ñáyiu ndàhú ducaⁿ‑ni cùtnahá ñáyiu‑áⁿ tnuú‑ndó, dico yúhú chi vá ncháá ndùu cundecu ndɨhɨ ñaha‑í xii‑ndo ñùyíú‑a.
11 Pois os pobres sempre os tendes convosco, mas a mim nem sempre me tendes;
12 Te sá dúhá nǐ quide ñaha ñàdɨhɨ́‑a xii‑í ní sódó‑aⁿ àcití dɨ́quɨ̀‑í, te xíǎⁿ cada iní‑ndó sǎ sà quide túha‑aⁿ yɨquɨ cùñú‑í cuèndá nguɨ́ndǔxi‑xi.
12 derramando ela este perfume sobre o meu corpo, fê-lo para a minha sepultura.
13 Te na càchí tnúhu ndáá‑í xii‑ndo sǎ nděni ní cuu nɨhìí ñuyíú ná càháⁿ ñáyiu tnúhu‑í, te cáháⁿ‑yu tnàhá cuèndá ñadɨ̀hɨ́‑a cuèndá quiní nchaa ñáyiu nàcuáa ní quide‑aⁿ te ducaⁿ vǎ nácuànaá‑yu —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
13 Em verdade vos digo que onde quer que for pregado em todo o mundo este Evangelho, será também contado para memória sua o que ela fez.
14 Te sátá dúcáⁿ te té Jùdás Iscàrioté ní sáháⁿ‑dé ní ndatnúhu‑dé ndɨhɨ cue tée cùu dútú cúnùu. Te núú tnàhá té Jùdás‑áⁿ cúú ùxúú cue tée xìca cuu ndɨhɨ Jesús.
14 Então um dos doze, chamado Judas Iscariotes, foi ter com os principais sacerdotes,
15 Te ní xáhaⁿ‑dě xii cue tée cùu dútú cúnùu‑áⁿ: —¿Ndědau cháhu ñaha‑ndo xìi‑í te taxi cuèndá‑í Jèsús xii‑ndo‑i? —càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě xii‑güedé. Te cue dútú‑ǎⁿ nǐ xáhaⁿ‑güedě xii‑dé sá cuǎñaha‑güedě ócó úxí díhúⁿ cuìxíⁿ, te dɨu‑ni ducaⁿ nǐ sáñaha‑güedě xii‑dé.
15 e lhes disse: Que me quereis dar e eu vo-lo entregarei? Eles lhe pesaram trinta moedas de prata.
16 Te ndéé òré ní queheⁿ cuèndá té Jùdás‑áⁿ dǐhúⁿ, te ní ngüíta‑dé ndúcú‑dě nàcuáa cada‑dé cuáha cuèndá‑dé Jèsús núú‑güedě.
16 Desde então Judas buscava oportunidade para o entregar.
17 Te ní sáá nduu nǐ quesaha vìco xexi ñáyiu pàá sá ñà túú yɨ̀hɨ levadurá dɨu‑ni vico pàscuá, te cue tée xìca cuu ndɨhɨ Jesús ní sándehe yatni‑güedé dɨ̀ñɨ‑gá, te xǎhaⁿ‑güedě xii‑gá: —Mèstrú, véxi‑ndɨ́ xìcáⁿ tnúhú‑ndɨ̌ núú‑n nǔu ndèé cuìní‑n càda túha‑ndɨ́ cuèndá cudìni‑o sacuaa nduu vico pascuá —càchí‑güedé xǎhaⁿ‑güedě xii‑gá.
17 Ora, no primeiro dia dos pães ázimos, vieram os discípulos a Jesus, e perguntaram: Onde queres que façamos os preparativos para comeres a páscoa?
18 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé: —Chí cuàháⁿ xɨtɨ́ ñuú‑ǎⁿ, te yàcáⁿ naníhí‑ndó ɨ̀ɨⁿ tée cùtnuní iní‑ndó sǎ sà xiní ñáhá‑dě xii‑o, te cúñaha‑ndo xìi‑dé: “Yaá cúú Mèstrú càchí‑gá sá sà ní cuyatni nduu vǎ cúndècu‑gá ñuyíú‑a, te vehe‑n cuìní‑gá cada‑gá vico pàscuá ndɨhɨ cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá”, duha cúñaha‑ndo xìi tée‑áⁿ —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
18 Respondeu-lhes: Ide à cidade ter com certo homem, e dizei-lhe que o Mestre diz: O meu tempo está próximo; em tua casa celebrarei a páscoa com meus discípulos.
19 Te cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá‑áⁿ nǐ xica‑güedé cuáháⁿ‑güedé, te ní quide‑güedé nàcuáa ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé, te ní quide túha‑güedé sá cúdìni‑güedé ndɨhɨ‑gá sacuaa nduu vìco pascuá‑áⁿ.
19 Eles fizeram como Jesus lhes havia ordenado, e prepararam a páscoa.
20 Te òré sa ní cundɨquɨⁿ te cuánguɨhu Jèsús ndɨhɨ ndɨ ùxúú cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá mèsá cuèndá cudìni‑gá ndɨhɨ‑güedé.
20 À tarde estava ele sentado à mesa com os doze discípulos.
21 Te nɨni xèxi‑gá ndɨhɨ‑güedé ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé: —Na càchí tnúhu ndáá‑í xii‑ndo sǎ dɨ́ú ɨ̀ɨⁿ nchohó cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑í cuáha cuèndá ñáhá‑ndó xìi‑í núú cuè tée cùu úhú iní ñáhá —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
21 Enquanto comiam, declarou Jesus: Em verdade vos digo que um de vós me trairá.
22 Te sá dúcáⁿ nǐ xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé te nchaa‑güedé ní ngüíta‑güedé cúndɨ̀yɨ́‑güedé, te da ɨɨⁿ da ɨɨⁿ‑güedé ní ngüíta‑güedé xǎhaⁿ‑güedě xii‑gá: —Mèstrú, ¿ñá dɨ́ú yǔhú ducaⁿ sàni iní‑n càda‑í‑u? —càchí‑güedé xǎhaⁿ‑güedě xii‑gá.
22 Eles, muitíssimo contristados, começaram um por um a perguntar-lhe: Porventura sou eu, Senhor?
23 Te ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé: —Tée nacaxi ndɨhɨ‑í ɨɨⁿ‑ni cóhó caxi‑ndɨ́, tée‑áⁿ cuǎha cuèndá ñáhá‑dě xii‑í núú cuè tée cùu úhú iní ñáhá.
23 Ele respondeu: O que põe comigo a mão no prato, esse é o que me trairá.
24 Te yúhú Tée cùu ñaní tnáhá‑ndó nchàa‑ndo ñuhu ichi‑í cuáháⁿ‑í yáha‑í nàcuáa càháⁿ‑xi núú tùtú Yǎ Ndiǒxí, dico ndàhú ní cuu tée ducaⁿ na cuǎha cuèndá ñáhá xìi‑í núú cuè tée cùu úhú iní ñáhá, chi váha‑gá sá vǎ cácú těe‑áⁿ cundecu‑dé ní cùu, te ñá dɨ́ú sǎ nǐ cacu‑dé te ducaⁿ càda‑dé —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
24 O Filho do homem vai-se, segundo está escrito a seu respeito, mas ai daquele por quem o Filho do homem é traído! melhor fora para esse homem se não houvesse nascido.
25 Te sátá dúcáⁿ te ní cáháⁿ té Jùdás tée cuáha cuèndá ñáhá xìi‑gá, te xǎhaⁿ‑dě: —Mèstrú, ¿te náa sàni iní‑n sǎ yǔhú cuáha cuèndá ñáhà‑í xii‑n nǔú cuè tée cùu úhú iní ñáhá xìi‑n‑áⁿ? —càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě xii‑gá. Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑dé: —Dɨu‑n —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑dé.
25 Judas, que o traiu, perguntou: Porventura sou eu, Mestre? Respondeu-lhe Jesus: Tu o disseste.
26 Te nɨni cùdini cue tée xìca cuu ndɨhɨ Jesús ní queheⁿ‑gá pàá, te ní ndacáⁿ táhú‑gǎ núú Yǎ Ndiǒxí, te dǎtnùní ní táhú cuèchi‑gá te ní ngüíta‑gá dácǎhñu‑gá cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá‑áⁿ, te xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé: —Chí quéhéⁿ pàá‑a caxi‑ndo, te cada iní‑ndó sǎ yɨ̀quɨ cuñú‑í cúú‑xí —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
26 Enquanto comiam, Jesus tomou o pão e, abençoando-o, o partiu e o deu aos discípulos, dizendo: Tomai, comei; isto é o meu corpo.
27 Te ní queheⁿ‑gá vàsú ñúhú ndùdí ndéhé yoho yàha stilé, te ní ndacáⁿ táhú‑gǎ núú Yǎ Ndiǒxí, te dǎtnùní ní ngüíta‑gá sǎñaha‑gǎ xii‑güedé cuèndá coho‑güedé luha luha sá ñúhú xɨ̀tɨ́‑xi, te xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé: —Chí cóhó nchàa nchohó ndudí ndéhé yoho yàha stilé ñúhú xɨ̀tɨ́ vàsú‑a.
27 Tomando o cálice, rendeu graças e deu-lho, dizendo: Bebei dele todos;
28 Te cada iní‑ndó sǎ cúú‑xí dàtná nɨ́ñɨ̀‑í sá cátɨ́ òré cahni ñaha‑güedě xii‑í, te sá dúcáⁿ càtɨ nɨ́ñɨ̀‑í xíǎⁿ cutnùní ndáá sá Yǎ Ndiǒxí cada‑gá ɨngá núú sǎ vǎha sá cúú‑xí vài ñáyiu dàtná ní cachí‑gá cada‑gá, te ío vài ñáyiu cada càhnu iní‑gá cuéchi‑yu.
28 porque este é o meu sangue, o sangue da aliança, que é derramado por muitos para remissão de pecados.
29 Te na càchí tnúhu‑í xii‑ndo sǎ vítná‑nǎ duha xìhi ndɨhɨ ñaha‑í xii‑ndo ndùdí ndéhé yoho yàha stilé‑a, te vá cóhó ndɨ̀hɨ ñaha‑gá‑í xii‑ndo, dico na sàá nduu nànihí tnáhá‑ó nǔú ndécú Tǎtà‑í Dútú Ndiǒxí táxí tnùní‑gá te dàvá‑áⁿ cada iní‑ndó sǎ dàtná sá cóhó ndɨ̀hɨ ñaha tucu‑í xii‑ndo chi ío cudɨ́ɨ́ ìní‑ó —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
29 Mas digo-vos que desta hora em diante não beberei deste fruto da videira, até aquele dia em que o hei de beber novo convosco no reino de meu Pai.
30 Te Jèsús ní xita‑gá ɨɨⁿ ndudú ndɨhɨ cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá, te dǎtnùní ní xica‑gá cuáháⁿ‑gá ndɨhɨ‑güedé yucu Òlívú.
30 E tendo cantado um hino, saíram para o Monte das Oliveiras.
31 Te yàcáⁿ ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé: —Na càchí tnúhu‑í xii‑ndo sǎ ncháá‑ndó dàndóo ñaha‑ndo xìi‑í niú vitna, chi quee ndáá‑xi nàcuáa càháⁿ‑xi núú tùtú Yǎ Ndiǒxí núú càchí‑xi: “Yúhú cuáha‑í tnúhu cahni‑güedé tée cùu toli, te nchaa mběé‑dě ndɨhɨ‑güedɨ cuténuu”, duha càchí‑xi núú tùtú‑gá.
31 Então Jesus lhes disse: Todos vós esta noite vos escandalizareis de mim; pois está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas do rebanho se dispersarão.
32 Dico na ndòto‑í te codonùu‑í núú‑ndó quɨ̌hɨ́ⁿ distrìtú Galìleá —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
32 Todavia, depois que eu ressurgir, irei adiante de vós para a Galiléia.
33 Te té Pèlú ní xáhaⁿ‑dě xii‑gá: —Te cuěi nchaa‑güedé ná dàndóo ñaha‑güedě xii‑n, dico yúhú chi vá dándǒo ñaha‑ǐ xii‑n —càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě xii‑gá.
33 Mas Pedro, respondendo, disse-lhe: Ainda que todos se escandalizem de ti, eu nunca me escandalizarei.
34 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑dé: —Na càchí tnúhu ndáá‑í xii‑n sǎ nìú vitna cùmání‑gǎ cana ɨɨⁿ lǐhi, te úní xito cáháⁿ‑n nǔú ñǎyiu sá ñà túú xìní ñáhá‑n xìi‑í —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑dé.
34 Disse-lhe Jesus: Em verdade te digo que esta noite, antes que o galo cante três vezes me negarás.
35 Te té Pèlú ní xáhaⁿ‑dě xii‑gá: —Cuěi na cùú ndɨhɨ ñaha‑ǐ xii‑n dico vá càháⁿ‑í núú ñǎyiu sá ñà túú xìní ñáhà‑í xii‑n —càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě xii‑gá. Te nchaa dava‑gá cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá dɨu‑ni ducaⁿ nǐ xáhaⁿ‑güedě xii‑gá.
35 Respondeu-lhe Pedro: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de modo algum te negarei. E o mesmo disseram todos os discípulos.
36 Te Jèsús ní quexìo‑gá ndɨhɨ cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá ɨɨⁿ xichi núú nání Gètsemaní, te xíáⁿ nǐ xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé: —Chí cúnúcǒo iha cundetu‑ndo na quɨ̀hɨ́ⁿ‑í yàcáⁿ cáháⁿ ndɨhɨ‑í Yǎ Ndiǒxí —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
36 Então foi Jesus com eles a um lugar chamado Getsêmani, e disse aos discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto eu vou ali orar.
37 Te ndèca‑gá té Pèlú, ndɨhɨ ndɨ ndùú déhe té Zebèdeú cuáháⁿ, te ní ngüíta‑xi súúní ndɨ̀hú iní‑gá.
37 E levando consigo Pedro e os dois filhos de Zebedeu, começou a entristecer-se e a angustiar-se.
38 Te ní xáhaⁿ‑gǎ xii cue tée úní‑áⁿ: —Súúní ndɨ̀hú iní‑í dàtná sá cùú‑í, te chí quéndǒo nchòhó iha te vá cùdú‑ndó chi yúhú vá cùdú‑í —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
38 Então lhes disse: A minha alma está triste até a morte; ficai aqui e vigiai comigo.
39 Te sa ñùnchií luha ní xica ndehe Jèsús núú ndécú‑güedě, te ní ngüɨ́ñɨ́ xɨ́tɨ́‑gǎ te ní nuu núú‑gǎ ndàa núú ñúhú, te ní ngüíta‑gá càháⁿ ndɨhɨ‑gá Tǎtá‑gǎ Dútú Ndiǒxí, te xǎhaⁿ‑gǎ: —Yòhó Tǎtá méè‑í, càháⁿ ndàhú‑í núú‑n nǔu vá cúndèe iní‑n tàunihnu ñaha‑n xii‑í cuèndá sá vǎ ndóhò‑í ná sàá òré, dico vá cádá‑n nàcuáa càchí iní méè‑í, chi cada‑n nàcuáa càchí iní méé‑n —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii Tǎtá‑gǎ Dútú Ndiǒxí.
39 E adiantando-se um pouco, prostrou-se com o rosto em terra e orou, dizendo: Meu Pai, se é possível, passa de mim este cálice; todavia, não seja como eu quero, mas como tu queres.
40 Te sátá nǐ yáha ní cáháⁿ ndɨhɨ‑gá Tǎtá‑gǎ Dútú Ndiǒxí, te cuánuhú‑gá núú nǐ dándǒo‑gá cue tée úní‑áⁿ te xǐxídí‑güedé òré ní nasáá‑gá, te ní xáhaⁿ‑gǎ xii té Pèlú: —¿Náa ñá cúndèe iní‑ndó vǎ cùdú‑ni‑ndo cuědìcó ɨɨⁿ òré nɨni càháⁿ ndɨhɨ‑í Yǎ Ndiǒxí‑ǎⁿ?
40 Voltando para os discípulos, achou-os dormindo; e disse a Pedro: Assim nem uma hora pudestes vigiar comigo?
41 Te chí quéndǒo tucu te cuhuⁿ iní‑ndó vǎ cùdú‑ndó, te cáháⁿ ndɨhɨ‑ndo Yǎ Ndiǒxí cuèndá sá vǎ dácàháⁿ ñáhá yùcu ñávǎha xii‑ndo càda‑ndo sá ñà túú tàú‑ndó càda‑ndo. Te xìní ndáá‑í sá nchòhó cuìní‑ndó càda‑ndo nchaa nacuáa càháⁿ‑í dìcó‑ni sá ñà túú nìhí ndéé‑ndó —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
41 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
42 Te xito cùu uú cuáháⁿ tucu Jèsús cáháⁿ ndɨhɨ‑gá Tǎtá‑gǎ Dútú Ndiǒxí, te xǎhaⁿ‑gǎ: —Yòhó Tǎtá méè‑í, te núu vá cúndèe iní‑n tàunihnu ñaha‑n xii‑í cuèndá sá vǎ ndóhò‑í, te cada nàcuáa càchí iní méé‑n —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii Tǎtá‑gǎ Dútú Ndiǒxí.
42 Retirando-se mais uma vez, orou, dizendo: Pai meu, se este cálice não pode passar sem que eu o beba, faça-se a tua vontade.
43 Te òré ní yáha ní cáháⁿ ndɨhɨ‑gá Tǎtá‑gǎ Dútú Ndiǒxí, te cuánuhú tucu‑gá núú xǐndecu cue tée úní xícá cùu ndɨhɨ‑gá‑áⁿ, te xìdí‑ni tucu‑güedé òré ní nasáá‑gá, te ducaⁿ nǐ quide‑güedé chi súúní ñùhu saní núú‑güedě.
43 E, voltando outra vez, achou-os dormindo, porque seus olhos estavam carregados.
44 Te ní dándǒo ñaha tùcu Jesús xii‑güedé xíáⁿ, te cuáháⁿ tucu‑gá xito cùu uní cáháⁿ ndɨhɨ tucu‑gá Tǎtá‑gǎ Dútú Ndiǒxí, te dɨu‑ni tnúhu sá sà ní xáhaⁿ‑gǎ xii Tǎtá‑gǎ Dútú Ndiǒxí, dɨu‑ni tnúhu‑áⁿ nǐ xáhaⁿ tùcu‑gá.
44 Deixando-os novamente, foi orar terceira vez, repetindo as mesmas palavras.
45 Te sátá nǐ yáha ní cáháⁿ ndɨhɨ‑gá Tǎtá‑gǎ Dútú Ndiǒxí, te cuánuhú tucu‑gá núú ndécú cuè tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá‑áⁿ, te òré ní nasáá‑gá, te ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé: —¿Te náa xìdí‑ni tucu‑ndo? Te sa ní sáá òré cuáha cuèndá ñáhá‑güedě xii‑í núú cuè tée ndècu ichi cuehé ichi duha.
45 Então voltou para os discípulos e disse-lhes: Dormi agora e descansai. Eis que é chegada a hora, e o Filho do homem está sendo entregue nas mãos dos pecadores.
46 Dico vitna chí ndácǒo na quɨ̀hɨ́ⁿ‑ó, chi sa véxi tée cuáha cuèndá ñáhá xìi‑í núú cuè tée cùu úhú iní ñáhá —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
46 Levantai-vos, vamo-nos; eis que é chegado aquele que me trai.
47 Te càháⁿ dúcáⁿ‑ní Jèsús ní quexìo té Jùdás. Te núú tnàhá tée‑áⁿ cúú ùxúú tnàhá cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá ní cùu te ducaⁿ nǐ quide‑dé. Te ndɨhɨ‑dé vài cue tée ní quexìo te dava‑güedé xǐnehe‑güedé machìtí, te dava‑güedé xǐnehe‑güedé carrùtí. Te cue tée‑áⁿ nǐ tendaha ñàha cue dútú cúnùu, ndɨhɨ cue tée cùu sacuéhé nǔú ñǎyiu isràél.
47 E estando ele ainda a falar, eis que veio Judas, um dos doze, e com ele grande multidão com espadas e varapaus, vinda da parte dos principais sacerdotes e dos anciãos do povo.
48 Te té Jùdás tée cuáha cuèndá ñáhá xìi‑gá‑áⁿ sa ní xítnǔhu‑dé cue tée‑áⁿ nàcuáa cada‑dé cuáha cuèndá‑dé Jèsús núú‑güedě, te duha ní xáhaⁿ‑dě xii‑güedé: —Cundehe‑ndo těe na tèyuhu‑í te tée‑áⁿ tnɨɨ‑ndo‑dě chi tée‑áⁿ cúú‑dě tée ndèé iní‑ndó —duha ní xáhaⁿ‑dě xii‑güedé.
48 Ora, o que o traía lhes havia dado um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar, esse é: prendei-o.
49 Te sátá dúcáⁿ nǐ xáhaⁿ‑dě xii‑güedé, te ní sándehe yatni‑dé núú Jèsús, te ní xáhaⁿ‑dě xii‑gá: —¡Ràcióⁿ Mèstrú! —càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě xii‑gá. Te ní teyuhu ñàha‑dé xii‑gá.
49 E logo, aproximando-se de Jesus disse: Salve, Rabi. E o beijou.
50 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑dé: —Yòhó tée ní chitnahá ñáhá xìi‑í, ¿ná cuìní‑n nǔu véxi‑n nǔù‑í? —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑dé. Te òré‑ni‑áⁿ nǐ tnɨɨ ñaha cuè tée ndɨhɨ té Jùdás‑áⁿ xii Jèsús, te ndèca ñaha‑güedé xii‑gá cuáháⁿ.
50 Jesus, porém, lhe disse: Amigo, a que vieste? Nisto, aproximando-se eles, lançaram mão de Jesus, e o prenderam.
51 Te ɨɨⁿ cue tée ndɨhɨ Jèsús ní tava‑dé machìtí‑dé, te ní xehndé‑ni‑dé ɨɨⁿ xio lóho ɨɨⁿ tée xìnu cuechi núú dǔtú cúnùu te ní quendeé duuⁿ lóho‑dé.
51 E eis que um dos que estavam com Jesus, estendendo a mão, puxou da espada e, ferindo o servo do sumo sacerdote, cortou-lhe uma orelha.
52 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii tée ducaⁿ nǐ xehndé lóho tée‑áⁿ: —Nachihi machìtí‑n ñɨ̀ɨ‑xi, chi nchaa cue tée na nàá ndɨhɨ machìtí cahni‑güedé tnàha ñáyiu‑güedé te dɨu‑ni ndɨhɨ machìtí cuú méé‑güedě tucu.
52 Então Jesus lhe disse: Mete a tua espada no seu lugar; porque todos os que lançarem mão da espada, à espada morrerão.
53 Te na càchí tnúhu‑í xii‑ndo sǎ nǔu yúhú cuìní‑í cácu‑í te cáháⁿ ndɨhɨ‑í Tǎtà‑í Dútú Ndiǒxí, te tendaha‑gǎ cuéhé víhí espíritú xínú cuèchi núú‑gǎ quixi‑xi dàcácu ñaha‑xi xìi‑í.
53 Ou pensas tu que eu não poderia rogar a meu Pai, e que ele não me mandaria agora mesmo mais de doze legiões de anjos?
54 Dico núu ducaⁿ na càda‑í te vá quéé ndǎá‑xi nàcuáa càháⁿ‑xi núú tùtú Tǎtà‑í Dútú Ndiǒxí núú ndèé tnuní sá dàcuɨtɨ́í xìni ñuhu‑xi nándɨ ndoho‑í —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑dé.
54 Como, pois, se cumpririam as Escrituras, que dizem que assim convém que aconteça?
55 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii cue tée ducaⁿ nǐ tnɨɨ ñaha xìi‑gá‑áⁿ: —Nchaa‑ni nduu ní xiní‑ndó nǐ xóo cunucóo‑í xɨtɨ́ veñúhu càhnu sá ǐo cùnuu ní xóo danèhé‑í ñáyiu, te ñá túú ní tnɨ̀ɨ ñaha‑ndo xii‑í, ¿te ná cuèndá vitna quìde ñaha‑ná‑ndó xìi‑í dàtná quídé‑ndó ɨ̀ɨⁿ ñadúhú, nèhe‑ná‑ndó màchití nèhe‑ná‑ndó càrrutí ní quexìo ní tnɨɨ ñaha‑ndo xìi‑í‑i?
55 Disse Jesus à multidão naquela hora: Saístes com espadas e varapaus para me prender, como a um salteador? Todos os dias estava eu sentado no templo ensinando, e não me prendestes.
56 Dico dacuɨtɨ́í sǎ dúhá càda‑xi nacuáa quee ndáá‑xi nàcuáa ní cáháⁿ cue tée ní xóo cáháⁿ tnúhu Yá Ndiǒxí ndéé sanaha nǐ ngódó tnùní núú tùtú‑gá —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé. Te nchaa cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá ní xinu‑güedé ní dándǒo ñaha‑güedě xii‑gá.
56 Mas tudo isso aconteceu para que se cumprissem as Escrituras dos profetas. Então todos os discípulos, deixando-o fugiram.
57 Te cue tée ní tnɨɨ ñaha xìi Jesús ndécá ñàha‑güedé xii‑gá cuáháⁿ núú tě Caìfás tée cùu dútú cúnùu‑gá. Te núú ndécú dǔtú cúnùu‑gá‑áⁿ sa ní tacá cue tée dàcuaha ñaha xii ñáyiu nchaa tnúhu ní chídó tnùní ndíi Moìsés, ndɨhɨ cue tée cùu sacuéhé nǔú ñǎyiu isràél cuèndá cada‑güedé jùndá.
57 Aqueles que prenderam a Jesus levaram-no à presença do sumo sacerdote Caifás, onde os escribas e os anciãos estavam reunidos.
58 Te té Pèlú xica xìca‑ni nchicúⁿ ñáhá‑dě xii‑gá cuáháⁿ ní sáá‑dé ndéé quehé vehe núú ndécú těe cùu dútú cúnùu‑gá‑áⁿ, te xíáⁿ nǐ ngóo‑dé ndɨhɨ cue tée cùu poleciá cuèndá cuìní‑dé quiní‑dé nása cada ñaha‑güedě xii Jèsús.
58 E Pedro o seguia de longe até o pátio do sumo sacerdote; e entrando, sentou-se entre os guardas, para ver o fim.
59 Te cue tée cùu dútú cúnùu, ndɨhɨ cue tée cùu sacuéhé nǔú ñǎyiu isràél, ndɨhɨ nchaa dava‑gá cue tée xǐndecu jùndá ndúcú‑güedě nàcuáa cada‑güedé dacàa‑güedé ɨɨⁿ cuéchi dɨ́quɨ́ Jèsús cuěi cùu‑xi ɨɨⁿ sá ñǎ ndàá cuèndá níhí‑güedě nàcuáa cada‑güedé cahni ñaha‑güedě xii‑gá.
59 Ora, os principais sacerdotes e todo o sinédrio buscavam falso testemunho contra Jesus, para poderem entregá-lo à morte;
60 Te vài cue tée ní ngüíta‑güedé dácàa‑güedé cuéchi dɨ́quɨ́‑gǎ, dico ñá túú ní cùndee tnúhu‑güedé chi mee‑ni tnǔhu ndehnde cùu‑xi. Te sátá dúcáⁿ te ní quexìo tucu úú tnàhá cue tée dàcuandehnde‑güedé,
60 e não achavam, apesar de se apresentarem muitas testemunhas falsas. Mas por fim compareceram duas,
61 te xǎhaⁿ‑güedě xii nchaa cue tée xǐndecu jùndá: —Véxi‑ndɨ́ càchí tnúhu‑ndɨ́ xii‑ndo sǎ těe‑a càchí‑dé sá dángòyo‑dé veñúhu càhnu sá ǐo cùnuu núú chíñùhu‑o Yá Ndiǒxí, te dandàa‑dé ɨngá veñúhu saa, dɨu‑ni núú cáá tnàhí veñúhu‑ǎⁿ, te xɨtɨ́ úní‑ni nduu sa nadaxǐnu‑dé, duha càchí‑dé —càchí‑güedé xǎhaⁿ‑güedě.
61 e disseram: Este disse: Posso destruir o santuário de Deus, e reedificá-lo em três dias.
62 Te tée cùu dútú cúnùu‑gá‑áⁿ nǐ ndacuɨ́ñɨ́‑dé, te xǎhaⁿ‑dě xii Jèsús: —¿Ná cuèndá duha ndùu tnúhu càháⁿ cue tée‑a cuèndá‑n? Te cáháⁿ nǔu nása cunduu tnúhu cáháⁿ‑n —càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě xii‑gá.
62 Levantou-se então o sumo sacerdote e perguntou-lhe: Nada respondes? Que é que estes depõem contra ti?
63 Dico Jèsús ñá túú tnàhí ni cǎháⁿ‑gá. Te tée cùu dútú cúnùu‑gá‑áⁿ nǐ xáhaⁿ tùcu‑dé xii‑gá: —Yúhú, cácú nèhe‑í Yǎ Ndiǒxí chi cuìní‑í sá càchí tnúhu ndáá‑n xìi‑ndɨ́ nǔu sá dɨ́ú Crìstú Déhe Yá Ndiǒxí Yaá ní tendaha‑gǎ véxi ñuyíú‑a cùu‑n —cachí‑dé xǎhaⁿ‑dě xii‑gá.
63 Jesus, porém, guardava silêncio. E o sumo sacerdote disse-lhe: Conjuro-te pelo Deus vivo que nos digas se tu és o Cristo, o Filho do Deus.
64 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑dé: —Dɨu Yaá‑áⁿ cúù‑í dàtná càchí‑n‑ǎⁿ, te na càchí tnúhu‑í xii‑ndo sǎ sàá nduu te quiní‑ndó yǔhú Tée cùu ñaní tnáhá‑ndó nchàa‑ndo cunucóo‑í xio cùha Dútú Ndiǒxí Yaá ndácú quìde nchaandɨ túhú sá vǎha. Te dàvá‑áⁿ quiní ñáhá‑ndó xìi‑í quee‑í andɨu quìxi‑í ichi xɨtɨ́ vícó —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑dé.
64 Respondeu-lhe Jesus: É como disseste; contudo vos digo que vereis em breve o Filho do homem assentado à direita do Poder, e vindo sobre as nuvens do céu.
65 Te dútú cúnùu‑gá‑áⁿ nǐ ndátá‑dě dóó níhnú‑dě cuèndá sá ñà túú ní tnàhá iní‑dé nàcuáa ní cáháⁿ Jèsús, te ní xáhaⁿ‑dě xii nchaa cue tée xǐndecu jùndá: —Tée‑a càháⁿ úhú‑dé cuèndá Yǎ Ndiǒxí, te vitna ñá túú‑gǎ xíní ñùhu‑xi cue tée cáháⁿ ndáá nǔu ndáá sá ndècuéchi‑dé àdi ñá túú ndècuéchi‑dé, chi sa ní tecú dóho‑o nàcuáa ndùu tnúhu ní cáháⁿ‑dé ní cáháⁿ úhú‑dé cuèndá Yǎ Ndiǒxí.
65 Então o sumo sacerdote rasgou as suas vestes, dizendo: Blasfemou; para que precisamos ainda de testemunhas? Eis que agora acabais de ouvir a sua blasfêmia.
66 Te nchaa‑ndo chǐ càháⁿ vitna núu nása sàni iní‑ndó cùnduu cuendá tée‑a —càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě xii nchaa cue tée‑áⁿ. Te cue tée‑áⁿ nǐ xáhaⁿ‑güedě: —Nchúhú càchí‑ndɨ́ sá tàú‑xi cuú‑dé chi ndècuéchi‑dé —càchí‑güedé xǎhaⁿ‑güedě.
66 Que vos parece? Responderam eles: É réu de morte.
67 Te ní ngüíta‑güedé ní tɨú dɨɨ́ ñáhá‑güedě xii‑gá te ní caniha‑güedě, te tnàhá núú‑gǎ ní cani‑güedé.
67 Então uns lhe cuspiram no rosto e lhe deram socos;
68 Te ní cudɨ́quɨ́ ndeé ñáhá‑güedě xii‑gá, te xǎhaⁿ‑güedě: —Yòhó Tée càchí sá cúú Crìstú Yaá ní tendaha Yǎ Ndiǒxí véxi ñuyíú‑a, cáháⁿ ná còto yoo ní caniha xìi‑n —cachí‑güedé xǎhaⁿ‑güedě xii‑gá.
68 e outros o esbofetearam, dizendo: Profetiza-nos, ó Cristo, quem foi que te bateu?
69 Te nɨni nùcóo té Pèlú quehé, te ní sáháⁿ ɨɨⁿ xíchí xínú cuèchi vehe‑áⁿ nǔú‑dě, te xǎhaⁿ‑xi xìi‑dé: —Yòhó tnàhá‑n cùu‑n tée xìca cuu ndɨhɨ Jesús tée distrìtú Galìleá —càchí‑xi xǎhaⁿ‑xi xìi‑dé.
69 Ora, Pedro estava sentado fora, no pátio; e aproximou-se dele uma criada, que disse: Tu também estavas com Jesus, o galileu.
70 Te té Pèlú ñá túú ní nǔnuu‑dé, te ndèdóho nchaa ñáyiu xǐndecu‑áⁿ nǐ xáhaⁿ‑dě xii xíchí‑ǎⁿ: —Yúhú, ñá túú cùtnuní iní‑í nása ndùu tnúhu càháⁿ‑n —càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě xii‑xi.
70 Mas ele negou diante de todos, dizendo: Não sei o que dizes.
71 Te ní xica té Pèlú cuáháⁿ‑dé ndàa nacuáa nchìí yuyèhe vehe‑áⁿ, te ní xiní ñáhá tùcu ɨngá xíchí xínú cuèchi vehe‑áⁿ, te xǎhaⁿ‑xi xìi nchaa ñáyiu xǐndecu‑áⁿ: —Tée‑a tnàhá‑dé xícá cùu‑dé ndɨhɨ Jèsús tée ñuú Nazàrét —càchí‑xi xǎhaⁿ‑xi xìí‑yu.
71 E saindo ele para o vestíbulo, outra criada o viu, e disse aos que ali estavam: Este também estava com Jesus, o nazareno.
72 Te té Pèlú ní xáhaⁿ‑dě: —Nchàcuɨtɨ Yá Ndiǒxí sá ñà túú xìní‑í tée càcunehe‑ndo‑áⁿ —càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě xií‑yu.
72 E ele negou outra vez, e com juramento: Não conheço tal homem.
73 Te tna tnaa‑ni ní cuu, te dava ñáyiu xǐndecu xíáⁿ nǐ xáhaⁿ tùcú‑yu xii té Pèlú: —Ndáá sá tnàhá‑n xìca cuu‑n ndɨhɨ tée ndèca‑güedé cuánguɨhu‑ǎⁿ, chi ñáyúhú càháⁿ‑n —càchí‑yu xǎhǎⁿ‑yu xii‑dé.
73 E daí a pouco, aproximando-se os que ali estavam, disseram a Pedro: Certamente tu também és um deles pois a tua fala te denuncia.
74 Te té Pèlú ní xáhaⁿ‑dě xií‑yu: —Nchàcuɨtɨ Yá Ndiǒxí sá yǔhú càháⁿ ndáá‑í sá ñà túú xìní‑í tée càcunehe‑ndo‑áⁿ —càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě xií‑yu. Te òré‑ni‑áⁿ nǐ cana ɨɨⁿ lǐhi.
74 Então começou ele a praguejar e a jurar, dizendo: Não conheço esse homem. E imediatamente o galo cantou.
75 Te ní ndacu iní té Pèlú nàcuáa ní xáhaⁿ Jèsús xii‑dé sá cùmání‑gǎ cana ɨɨⁿ lǐhi te úní xito cáháⁿ‑dé sá ñà túú xìní ñáhá‑dě xii‑gá. Te ní quee‑dé tnuú ñáyiu‑áⁿ cuǎháⁿ‑dé ɨɨⁿ xio ní ndáhyú víhí‑dě ní ndixi cuéchi iní‑dé.
75 E Pedro lembrou-se do que dissera Jesus: Antes que o galo cante, três vezes me negarás. E, saindo dali, chorou amargamente.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.