Marcos 10
Peñoles Mixtec NT (MIL_TBL) vs NAA
1 Te Jèsús ní xica‑gá cuáháⁿ‑gá ní yáha‑gá yucu distrìtú Jùdeá ní téhndé‑gá ndàa ɨngá xio yúte Jòrdán. Te yàcáⁿ ndécú‑gǎ ní tacá tucu cuéhé víhí ñǎyiu, te ní ngüíta‑ni tucu‑gá dánèhé ñáhá‑gǎ xií‑yu tnúhu‑gá chi ducaⁿ tnàhí quìde‑gá.
1 Saindo dali, Jesus foi para o território da Judeia e para além do Jordão. E outra vez as multidões se reuniram junto a ele, e, de novo, ele as ensinava, segundo o seu costume.
2 Te ní quèxio ɨɨⁿ úú cue tée cùu fariséú núú ndécú Jèsús xíto ndèé ñáhá‑güedě xii‑gá nǔu nása cunduu tnúhu cáháⁿ‑gá, te xǎhaⁿ‑güedě xii‑gá: —Véxi‑ndɨ́ xìcáⁿ tnúhú‑ndɨ̌ núú‑n nǔu cuu daña ɨ̀ɨⁿ tée ñadɨ̀hɨ́‑dé ǎⁿ ñǎhá —càchí‑güedé xǎhaⁿ‑güedě xii‑gá.
2 E, aproximando-se alguns fariseus, o puseram à prova, perguntando: — É lícito ao marido repudiar a sua mulher?
3 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé: —Te nchòhó, ¿nása ní cachí ndíi Moìsés cada‑ndo‑i? —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
3 Jesus respondeu:
4 Te ní xáhaⁿ‑güedě xii‑gá: —Ndíi Moìsés ní cachí ndíi sá cúú dàña ɨɨⁿ tée ñadɨ̀hɨ́‑dé dìcó‑ni sá cádǔha‑dé ɨɨⁿ tutú cuáñaha‑dě, te núú tùtú‑áⁿ codo tnùní sá nǐ dáñá ñàha‑dé, te ducaⁿ te cuu daña‑dě ñadɨ̀hɨ́‑dé —càchí‑güedé xǎhaⁿ‑güedě xii‑gá.
4 Eles disseram: — Moisés permitiu escrever uma carta de divórcio e repudiar.
5 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé: —Te ducaⁿ nǐ chídó tnùní ndíi Moìsés cada‑ndo cuèndá sá ǐo sàá iní‑ndó.
5 Mas Jesus lhes disse:
6 Dico Yá Ndiǒxí cútnàhá ní cadúha‑gá ñuyíú ndɨhɨ nchaa sá ìó, chi tée ñadɨ̀hɨ́ ní cadúha‑gá.
6 Porém, desde o princípio da criação, Deus os fez homem e mulher.
7 Te xíǎⁿ nǔu nchaa cue tée na nìhí ñadɨ̀hɨ́‑xi, te dɨ̀ɨⁿ‑ná cada‑güedé tǎtá‑güedě ndɨhɨ nǎná‑güedě, chi mee‑nǎ ñadɨ̀hɨ́‑güedé cuu cuu ndɨhɨ‑güedé.
7 “Por isso o homem deixará o seu pai e a sua mãe e se unirá à sua mulher,
8 Te cue ñáyiu úú‑áⁿ ñà túú‑gǎ ndɨ́ dɨ́ɨ́ⁿ ndɨ̀ dɨ́ɨ́ⁿ yɨ̀quɨ cuñú cúǔ‑yu, chi cada iní‑ndó sǎ ɨ́ɨ́ⁿ‑nǎ yɨquɨ cùñú cúǔ‑yu.
8 tornando-se os dois uma só carne.” De modo que já não são mais dois, porém uma só carne.
9 Te xíǎⁿ nǔu ñá túú ndùu váha‑xi daña cuè tée ñadɨ̀hɨ́‑güedé, chi mee Yǎ Ndiǒxí ní cachí‑gá sá cúú ǔú‑yu cundecú‑yu ndéé naa ndéé cuú‑yu —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
9 Portanto, que ninguém separe o que Deus ajuntou.
10 Te òré yɨ́hɨ́ Jèsús ndɨhɨ cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá vehe, te ní xícáⁿ tnúhú‑güedě núú‑gǎ nása ndùu tnúhu ní cáháⁿ‑gá cuèndá cue ñáyiu dàña tnaha.
10 Em casa, os discípulos voltaram a fazer perguntas sobre esse assunto.
11 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé: —Te núu ɨɨⁿ tée na dàña‑dé ñadɨ̀hɨ́‑dé te naqueheⁿ‑dé ɨngá ñadɨ̀hɨ́, te ío nèhé quídé‑dě, te ɨɨⁿ‑ni cuěchi cùu‑xi ndɨhɨ cuéchi quìde tée ndèca ñadɨhɨ́ te càháⁿ ndɨhɨ‑dé ɨngá ñadɨ̀hɨ́.
11 E Jesus lhes disse:
12 Te dɨu‑ni ducaⁿ sǎtnahá‑xi cùu tucu ñáyiu dɨ̀hɨ́ te núu na dàñá‑yu yɨɨ́‑yu te naquehéⁿ‑yu ɨngá tée, chi ɨɨⁿ‑ni cuěchi cùu‑xi sá quídě‑yu ndɨhɨ sá quídé cuè ñáyiu dɨ̀hɨ́ ndécú yɨ̀ɨ‑xi, te càháⁿ ndɨhɨ́‑yu ɨngá tée —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xií‑yu.
12 E, se ela repudiar o seu marido e casar com outro, comete adultério.
13 Te ɨɨⁿ ǔú ñáyiu ndècá‑yu landú lǐhli cuáháⁿ núú Jèsús, chi cuìní‑yu sá téndàha ñaha‑gá xii‑güexi. Te cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá ní ngüíta‑güedé ténàá ñáhá‑güedě xií‑yu, te xǎhaⁿ‑güedě sá vǎ dúcáⁿ càdá‑yu.
13 Então trouxeram algumas crianças a Jesus para que as abençoasse, mas os discípulos os repreendiam.
14 Te òré ní xiní‑gá sá dúcáⁿ quìde‑güedé, te ní cudééⁿ‑gǎ núú‑güedě, te xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé: —Chí dáñá ná quìxi nahi cue landú lǐhli‑áⁿ nǔù‑í‑a te vá càdɨ́‑ndó ìchi‑güexi, chi dàtná cúú vǎha iní cue landú lǐhli‑áⁿ ducaⁿ cùu váha iní cue ñáyiu yɨ̀ndaha Yá Ndiǒxí.
14 Jesus, porém, vendo isto, indignou-se e disse-lhes:
15 Te na càchí tnúhu ndáá‑í xii‑ndo sǎ nǔu vá quɨ̀ndáá iní ñáhá‑ndó dàtná quídé cuè landú lǐhli sàndáá iní ñáhá xìi‑í, te vá ndɨ̌hu ndaha ñàha Yá Ndiǒxí xii‑ndo —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
15 Em verdade lhes digo: Quem não receber o Reino de Deus como uma criança de maneira nenhuma entrará nele.
16 Te sátá dúcáⁿ nǐ xáhaⁿ‑gǎ te ní nguɨ́dèhé‑gá cue landú‑áⁿ te ní tendaha ñàha‑gá xii‑güexi, te ní xícáⁿ táhú‑gǎ núú Yǎ Ndiǒxí cuèndá‑güexi.
16 Então, tomando as crianças nos braços e impondo-lhes as mãos, as abençoava.
17 Te òré sa ñùhu ichi Jesús caca‑gá quɨ́hɨ́ⁿ‑gá ɨngá xichi ni cùu ní quexìo cunu ɨɨⁿ tée ní ngüɨ́ñɨ́ xɨ́tɨ́‑dě núú‑gǎ, te xǎhaⁿ‑dě xii‑gá: —Yòhó Mèstrú, cùu‑n tée ío váha iní‑xi, te cuìní‑í nǔu vá cúndèe iní‑n càchí tnúhu‑n nǎ cúú sǎ cádà‑í cuèndá nduu táhù‑í cundecu‑í ndɨhɨ Yá Ndiǒxí nɨ caa nɨ quɨ́hɨ́ⁿ —càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě xii‑gá.
17 Pondo-se Jesus a caminho, um homem correu ao seu encontro e, ajoelhando-se diante dele, perguntou-lhe: — Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
18 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑dé: —¿Te cùtnuní iní‑n nàcuáa ndùu tnúhu càháⁿ‑n sǎ yǔhú váha iní‑ǎⁿ? Chi ɨɨⁿdìi díí‑ni Yá Ndiǒxí ío váha iní‑gá.
18 Jesus respondeu:
19 Te yòhó xìní‑n nàcuáa ní cachí Yǎ Ndiǒxí cada ñáyiu, te duha ní cachí‑gá: “Nchòhó cue tée vá càháⁿ ndɨhɨ‑ndo ñàdɨhɨ́ te núu ñá dɨ́ú ñàdɨhɨ́‑ndó cùú‑yu, te ducaⁿ‑ni nchòhó cue ñáyiu dɨ̀hɨ́ tucu vá càháⁿ ndɨhɨ‑ndo těe te núu ñá dɨ́ú yɨ̀ɨ‑ndo cuu‑güedé, te vá cáhní‑ndó tnàha ñáyiu‑ndo, te ni vǎ dúhú‑ndó sǎ ndécú ndɨ̀hɨ́‑yu, te ni vǎ dácàcu‑ndo cuéchi neñùú sá cúú‑xí tnàha ñáyiu‑ndo, te ni vǎ dácuàndehnde‑ndo, te canehe‑ndo sǎ yɨ́ñùhu núú tǎtá‑ndó ndɨ̀hɨ núú nǎná‑ndó”, duha ní cachí Yǎ Ndiǒxí cada ñáyiu —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑dé.
19 Você conhece os mandamentos: “Não mate, não cometa adultério, não furte, não dê falso testemunho, não defraude ninguém, honre o seu pai e a sua mãe.”
20 Te tée‑áⁿ nǐ xáhaⁿ‑dě xii‑gá: —Mèstrú, nchaa xíǎⁿ ní ngüíta‑í quídè‑í ndéé cútnàhá cúú làndú‑í —càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě xii‑gá.
20 Então o homem respondeu: — Mestre, tudo isso tenho observado desde a minha juventude.
21 Te Jèsús ní xíndéhé ñàha váha‑gá xii‑dé, te ní cuu váha iní ñáhá‑gǎ, te ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑dé: —Dico cùmání ɨ̀ngá núú sǎ cádá‑n. Vitna te quɨ́hɨ́ⁿ‑n te dico‑n nchàa sá ndécú ndɨ̀hɨ‑n, te díhúⁿ‑n cuǎha táhú‑n cuè ñáyiu ndàhú. Te ducaⁿ, te nduu táhú‑n nùcúndecu váha‑n nǔú ndécú Yǎ Ndiǒxí táxí tnùní‑gá, te sátá ná yǎha ducaⁿ càda‑n, te quixi‑n chìtnahá ñáhá‑n xìi‑í cuěi na ndòho‑n datná ndoho‑í —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑dé.
21 E Jesus, olhando para ele com amor, disse:
22 Te sá dúcáⁿ nǐ xáhaⁿ Jèsús xii‑dé te ío ní cundɨ̀yɨ́‑dé chi ío cuica‑dě, te ní xica‑dé cuánuhú‑dé.
22 Ele, porém, contrariado com esta palavra, retirou-se triste, porque era dono de muitas propriedades.
23 Te ní ndacoto‑gá nɨ càndéé dɨ̀ñɨ‑gá, te ní xáhaⁿ‑gǎ xii cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá: —Cue ñáyiu cuica chi ío úhú quɨ́ndáá iní‑yu Yá Ndiǒxí cuèndá ndɨ́hu ndaha ñàha‑gá xií‑yu —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
23 Então Jesus, olhando ao redor, disse aos seus discípulos:
24 Te cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá‑áⁿ ǐo ní cuñúhu‑güedé nàcuáa ní cáháⁿ‑gá, te ní xáhaⁿ tùcu‑gá xii‑güedé: —Nchòhó cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑í càchí tnúhu tucu‑í xii‑ndo sǎ ǐo úhú quɨ́ndáá iní cue ñáyiu cuica Yǎ Ndiǒxí cuèndá ndɨ́hu ndaha ñàha‑gá xií‑yu, chi sàni iní‑yu sá ncháá sǎ ndécú ndɨ̀hɨ́‑yu dàcácu nihnu ñaha‑xi xìí‑yu núú ùhú núú ndàhú.
24 Os discípulos estranharam estas palavras, mas Jesus insistiu em dizer-lhes:
25 Te yáchí‑gá yáha ɨɨⁿ càméyu yaú ɨɨⁿ yɨquɨ tɨ̀cú dàcúúxí sǎ quɨ̀ndáá iní ɨɨⁿ ñáyiu cuica Yǎ Ndiǒxí cuèndá ndɨ́hu ndaha ñàha‑gá xií‑yu —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
25 É mais fácil um camelo passar pelo fundo de uma agulha do que um rico entrar no Reino de Deus.
26 Te cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá ní cuñúhu vìhi‑gá‑güedé sá dúcáⁿ nǐ cáháⁿ‑gá, te ní ngüíta‑güedé xǐtnàha‑güedé: —¿Te yoo sa ndacu naníhí tàhú te núu ducaⁿ vàíⁿ? —càchí‑güedé xǐtnàha‑güedé.
26 Eles ficaram muito admirados, dizendo entre si: — Sendo assim, quem pode ser salvo?
27 Te Jèsús ní xíndéhé vǎha ñaha‑gǎ xii‑güedé, te ní xáhaⁿ‑gǎ: —Nchaa ñáyiu ñuyíú‑a chi vá ndácǔ‑yu ná cadá‑yu nàcuáa ndɨ́hu ndaha ñàha Yá Ndiǒxí xií‑yu, dico mee‑gǎ chi ndacu‑gá ndɨ́hu ndaha ñàha‑gá xií‑yu, chi nchaandɨ túhú sá vǎha ndàcu‑gá quídé‑gǎ —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
27 Jesus, olhando para eles, disse:
28 Te té Pèlú ní xáhaⁿ‑dě xii‑gá: —Nchúhú ní dándǒo‑ndɨ́ nchaandɨ túhú sá ndécú ndɨ̀hɨ‑ndɨ́ te ní tuha ñaha‑ndɨ̌ xii‑n —càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě xii‑gá.
28 Então Pedro começou a dizer-lhe: — Eis que nós deixamos tudo e seguimos o senhor.
29 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑dé: —Na càchí tnúhu ndáá‑í xii‑ndo sǎ ncháá ñǎyiu na dàndóo vehe‑xi, àdi ñaní‑xi, cúha‑xi, tǎtá‑xi, nǎná‑xi, déhe‑xi, àdi ñuhu‑xi, te núu ducaⁿ na càdá‑yu sá cuèndá‑í ndɨhɨ sá cuèndá tnúhu‑í,
29 Jesus respondeu:
30 te ío‑gá cuéhé sǎ cuǎñaha Yǎ Ndiǒxí cundecu ndɨhɨ́‑yu, chi níhǐ‑yu vehé‑yu, ñuhú‑yu, ñaní‑yu, cúha‑yu, nǎnǎ‑yu, déhe‑yu, te ñá dɨ́ú‑ní sǎ nchàa xíǎⁿ níhǐ‑yu cundecu ndɨhɨ́‑yu, chi tnàhá nduu táhǔ‑yu cundecu ndɨhɨ ñàhá‑yu xii‑í nɨ caa nɨ quɨ́hɨ́ⁿ ná sàá nduu. Dico díhna‑gá ndoho tnahá‑yu núú ñuyíú‑a sá cuèndá‑í.
30 que não receba, já no presente, cem vezes mais casas, irmãos, irmãs, mães, filhos e campos, com perseguições; e, no mundo por vir, receberá a vida eterna.
31 Te dava ñáyiu cùnuu ndecu ichi Yá Ndiǒxí vitna, ñáyiu‑áⁿ sǎá nduu te vá ǐo‑gá cunùú‑yu dàtná cúnùú‑yu vitna, te dava ñáyiu nchìcúⁿ ñá túú cùnuu vitna ñáyiu‑áⁿ sǎá nduu te ío cunùú‑yu —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
31 Porém muitos primeiros serão últimos, e os últimos serão primeiros.
32 Te ñùhu Jesús ichi ndɨhɨ cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá cuásaá ndɨhɨ ñaha‑gǎ xii‑güedé ñuú Jerusàlén, te yòdo nuu‑gá núú‑güedě cuásaá. Te cue tée‑áⁿ xǐcuñúhu‑güedé sá dúcáⁿ cuǎháⁿ‑gá ñuú Jerusàlén, te dava cue ñáyiu xǐnchícúⁿ xǐyùhú‑yu. Te ní taudɨ̀ɨⁿ‑gá ndɨ ùxúú cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá, te ní ngüíta‑gá cání‑gǎ cuèndú núú‑güedě nchaa nàcuáa yáha‑gá.
32 Estavam a caminho, subindo para Jerusalém, e Jesus ia adiante dos seus discípulos. Estes se admiravam e o seguiam tomados de apreensões. E Jesus, chamando outra vez os doze para um lado, começou a revelar-lhes as coisas que deviam acontecer com ele, dizendo:
33 Te xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé: —Vitna ñùhu‑o ichi cuásaá‑ó ñùú Jerusàlén, te yàcáⁿ cuáha cuèndá ñáhá‑güedě xii yúhú Tée cùu ñaní tnáhá‑ndó nchàa‑ndo núú cuè tée cùu dútú cúnùu, ndɨhɨ núú cuè tée dàcuaha ñaha xii ñáyiu nchaa tnúhu ní chídó tnùní ndíi Moìsés. Te dɨu cue tée‑áⁿ cǔñaha‑güedě xii dava‑gá cue tée sá cáhní ñàha‑güedé xii‑í, te cuáha cuèndá ñáhá‑güedě xii‑í núú cuè tée ñá túú cùu cue tée isràél.
33 — Eis que subimos para Jerusalém, e o Filho do Homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas. Eles vão condená-lo à morte e entregá-lo aos gentios.
34 Te cue tée‑áⁿ cudɨ́quɨ́ ndeé ñáhá‑güedě xii‑í, te caniha‑güedě ndɨhɨ ñɨɨ, te tɨú dɨɨ́ ñáhá‑güedě, te cahni ñaha‑güedě xii‑í dico nduu úní sá cùú‑í te ndoto‑í —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
34 Vão zombar dele, cuspir nele, açoitá-lo e matá-lo; mas, depois de três dias, ressuscitará.
35 Te cue déhe té Zebèdeú té Jàcobó ndɨhɨ té Juàá ní quexìo‑güedé núú Jèsús, te xǎhaⁿ‑güedě xii‑gá: —Mèstrú, véxi‑ndɨ́ càháⁿ ndàhú‑ndɨ́ núú‑n nǔu vá cúndèe iní‑n càda‑n ɨɨⁿ sá cuìní‑ndɨ́ —càchí‑güedé xǎhaⁿ‑güedě xii‑gá.
35 Então se aproximaram dele Tiago e João, filhos de Zebedeu, dizendo: — Mestre, queremos que o senhor nos conceda o que vamos pedir.
36 Te Jèsús ní xícáⁿ tnúhú‑gǎ núú‑güedě, te xǎhaⁿ‑gǎ: —¿Ná cúú sǎ cuìní‑ndó càda‑í‑i? —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
36 E Jesus lhes perguntou:
37 Te ní xáhaⁿ‑güedě xii‑gá: —Cuìní‑ndɨ́ sá òré ná sàá nduu cùndecu‑n núú táxí tnùní‑n, te ɨɨⁿ‑ndɨ́ cunucóo‑ndɨ́ xio cùha‑n te ɨɨⁿ‑ndɨ́ cunucóo‑ndɨ́ xio dàtni‑n —cachí‑güedé xǎhaⁿ‑güedě xii‑gá.
37 Eles responderam: — Permite-nos que, na sua glória, nos assentemos um à sua direita e o outro à sua esquerda.
38 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé: —Nchòhó, ñá túú cùtnuní iní‑ndó nàcuáa ndùu sá xìcáⁿ‑ndó nǔù‑í. ¿Te náa cundee ìní‑ndó dàndoho ñaha ñáyiu xii‑ndo dàtná dandòho ñahá‑yu xii‑í, te cundee tùcu iní‑ndó càhni ñahá‑yu xii‑ndo dàtná cahni ñàhá‑yu xii‑í‑ǎⁿ? —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
38 Mas Jesus lhes disse:
39 Te ní xáhaⁿ‑güedě xii‑gá: —Cundee ìní‑ndɨ́ yáha‑ndɨ́ nchaa nàcuáa càháⁿ‑n‑ǎⁿ —càchí‑güedé xǎhaⁿ‑güedě xii‑gá. Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé: —Ndáá sá cúndèe iní‑ndó ndòho‑ndo nchaa nacuáa ndoho‑í, te cundee tùcu iní‑ndó càhni ñahá‑yu xii‑ndo, chi yúhú cahni ñàhá‑yu xii‑í.
39 Eles responderam: — Podemos. Então Jesus lhes disse:
40 Dico sá dúcáⁿ cuìní‑ndó sǎ ɨ́ɨ́ⁿ‑ndó cùnucóo‑ndo xìo cuha‑í te ɨɨⁿ‑ndo cùnucóo‑ndo xìo datni‑í, te xíǎⁿ chi ñá dɨ́ú yǔhú tàú‑í cachí‑í te núu sá cúú cùnucóo‑ndo àdi sá vǎ cúú cùnucóo‑ndo, chi mee Tǎtà‑í Dútú Ndiǒxí cachí‑gá te núu ná cúú ñǎyiu nduu táhú cunucóo dɨ̀ñɨ‑í dàvá‑áⁿ —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
40 Quanto a sentar à minha direita ou à minha esquerda, não me compete concedê-lo, pois é para aqueles a quem está preparado.
41 Te òré ní níhí ǔxí‑gá cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá tnúhu nàcuáa ndùu sá cuìní té Jàcobó ndɨhɨ ñaní‑dé té Juàá, te ní cudééⁿ‑güedě núú cuè tée úú‑áⁿ.
41 Quando os outros dez discípulos ouviram isso, começaram a ficar indignados com Tiago e João.
42 Te Jèsús ní cana‑gá nchaa cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá‑áⁿ, te ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé: —Nchòhó xìní‑ndó sǎ cuè tée yɨ̀ndaha ɨɨⁿ nacióⁿ quìde‑güedé sá ǐo cùnuu‑güedé, te nchaa dava‑gá cue tée cùndɨhɨ‑güedé tnàhá‑güedé quídé‑güedě sá ǐo cùnuu‑güedé.
42 Mas Jesus, chamando todos para junto de si, disse:
43 Dico nchòhó chi vá dúcáⁿ càda‑ndo. Chi núu dava‑ndo cuìní‑ndó cùnuu‑ndo te xìni ñuhu‑xi cunu cuechi núú tnáhá‑ndó te vá cádá‑ndó sǎ cúnùu‑ndo.
43 Mas entre vocês não é assim; pelo contrário, quem quiser tornar-se grande entre vocês, que se coloque a serviço dos outros;
44 Te núu dava‑ndo cuìní‑ndó quène cáva‑ndo, te cuu‑ndo dàtná cue ñáyiu ñá túú tnàhí dàñá quee núú chíúⁿ pàtróóⁿ‑xi cunu cuechi nǔú tnáhá‑ndó.
44 e quem quiser ser o primeiro entre vocês, que seja servo de todos.
45 Te yúhú Tée cùu ñaní tnáhá‑ndó nchàa‑ndo, chi ñá túú věxi‑í sá cúnú cuèchi ñáyiu núù‑í, chi véxi‑í sá cúnú cuèchi‑í núǔ‑yu. Te cuú‑í ñuyíú‑a cuèndá vàí‑yu cácu nihnu núú ùhú núú ndàhú —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
45 Pois o próprio Filho do Homem não veio para ser servido, mas para servir e dar a sua vida em resgate por muitos.
46 Te Jèsús ní quexìo‑gá ñuú Jerìcó ndɨhɨ cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá, te ní yáha‑gá ndɨhɨ‑güedé ichi xɨtɨ́ ñuú‑áⁿ, te ío cuéhé ñǎyiu nchìcúⁿ ñáhá xìi‑gá cuáháⁿ te ɨɨⁿ xio yuhu ìchi sá nǐ quee xɨtɨ́ ñuú‑áⁿ núcǒo ɨɨⁿ tée cuàá nání‑dě Bartìmeú, te tǎtá‑dě nání‑dě Tìmeú, te tée‑áⁿ núcǒo‑dé yuhu ìchi‑áⁿ xìcáⁿ ndàhú‑dé.
46 E foram para Jericó. Quando Jesus saía de Jericó, juntamente com os discípulos e numerosa multidão, Bartimeu, um cego mendigo, filho de Timeu, estava sentado à beira do caminho
47 Te tée‑áⁿ nǐ cutnùní iní‑dé sá Jèsús tée ñuú Nazàrét ñúhú‑dě ichi, te ní ngüíta‑dé níhi càháⁿ‑dé, te xǎhaⁿ‑dě xii‑gá: —¡Jèsús, ñaní tnáhá ndǐi Dàvií, cundàhú íní ñáhá xìi‑í! —càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě xii‑gá.
47 e, ouvindo que era Jesus, o Nazareno, começou a gritar: — Jesus, Filho de Davi, tenha compaixão de mim!
48 Te vài ñáyiu tènaá ñáhǎ‑yu xii‑dé, te xǎhǎⁿ‑yu sá ná càdɨ́‑dé yuhu‑dé dico uuⁿ‑gá níhi ní cáháⁿ‑dé xǎhaⁿ‑dě xii‑gá: —¡Jèsús, ñaní tnáhá ndǐi Dàvií cundàhú iní ñáhá xìi‑í! —càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě xii‑gá.
48 E muitos o repreendiam para que se calasse, mas ele gritava cada vez mais: — Filho de Davi, tenha compaixão de mim!
49 Te Jèsús ní ngüɨ́ñɨ́‑gá te ní xáhaⁿ‑gǎ xii cue tée ndɨhɨ‑gá: —Chí cuǎnguaca tée cuàá‑ǎⁿ candeca‑ndo‑dě quixi iha —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ. Te cue tée‑áⁿ nǐ xica‑güedé cuánguaca‑güedé tée cuàá‑áⁿ, te òré ní quexìo‑güedé núú‑dě te ní xáhaⁿ‑güedě xii‑dé: —Ndacuɨ́ñɨ́ te vá ndɨ̀hú‑gá iní‑n, na quɨ̀hɨ́ⁿ‑ó chi càna ñaha Jesús xii‑n —càchí‑güedé xǎhaⁿ‑güedě xii‑dé.
49 Jesus parou e disse: Chamaram, então, o cego, dizendo-lhe: — Coragem! Levante-se, porque ele está chamando você.
50 Te tée‑áⁿ nǐ xócání‑dě dóó ndíxí‑dě, te ndɨ̌hɨ‑ni ní ndacuɨ́ñɨ́‑dé te ní xica‑dé cuáháⁿ‑dé núú Jèsús.
50 Atirando a capa para o lado, o cego levantou-se de um salto e foi até onde estava Jesus,
51 Te òré ní quexìo‑dé te ní xícáⁿ tnúhú‑gǎ núú‑dě, te xǎhaⁿ‑gǎ xii‑dé: —¿Ná cuìní‑n càda ñaha‑í xii‑n‑i? —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑dé. Te tée cuàá‑áⁿ nǐ xáhaⁿ‑dě xii‑gá: —Mèstrú, cuìní‑í cada tátna‑n nǔù‑í cuèndá cundehe‑ǐ —càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě xii‑gá.
51 que lhe perguntou: O cego respondeu: — Mestre, que eu possa ver de novo.
52 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑dé: —Cuanùhú vitna, chi sa ní ndúha núú‑n chi ní sándáá iní‑n Yǎ Ndiǒxí —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑dé. Te òré‑ni‑áⁿ nǐ ndúha núú‑dě te nchìcúⁿ‑dé Jèsús cuáháⁿ.
52 Então Jesus lhe disse: E imediatamente passou a ver e foi seguindo Jesus estrada afora.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.