João 9
Peñoles Mixtec NT (MIL_TBL) vs VC
1 Te núú xícá cùu Jesús ní naníhí‑gǎ ɨɨⁿ tée cuàá, te sa ducaⁿ tnàhí càa núú‑dě ní cacu‑dé.
1 Caminhando, viu Jesus um cego de nascença.
2 Te ní xáhaⁿ cuè tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá xii‑gá: —Mèstrú, ¿ná cuèndá dàcáⁿ cuàá tée‑ǎⁿ ní cacu‑dé? ¿Sá cuèndá nchaa yícá cuěchi tǎtá‑dě, ǎⁿ sǎ cuèndá nchaa yícá cuěchi nǎná‑dě, ǎⁿ sá cuèndá nchaa yícá cuěchi mee‑dě dàcáⁿ cáá‑dě ní cacu‑dé? —càchí‑güedé xǎhaⁿ‑güedě xii‑gá.
2 Os seus discípulos indagaram dele: Mestre, quem pecou, este homem ou seus pais, para que nascesse cego?
3 Te ní xáhaⁿ Jèsús: —Ni ñà dɨ́ú sǎ cuèndá nchaa yícá cuěchi mee‑dě, te ni ñà dɨ́ú sǎ cuèndá nchaa yícá cuěchi tǎtá‑dě, te ni ñà dɨ́ú sǎ cuèndá nchaa yícá cuěchi nǎná‑dě, chi mee Yǎ Ndiǒxí ní cuiní‑gá sá dúcáⁿ cùnduu‑dé sáá‑dé ñuyíú‑a cuèndá sá ñùyíú‑a quiní ñáyiu nása cada ñaha Yǎ Ndiǒxí xii‑dé ndúha núú‑dě.
3 Jesus respondeu: Nem este pecou nem seus pais, mas é necessário que nele se manifestem as obras de Deus.
4 Te vitna ìó‑gá nduu cùyica sá cádà‑í nchaa chìuⁿ ní táhú Yàá ní tendaha ñàha xii‑í véxi‑í ñuyíú‑a, chi sáá nduu te vá ndácú‑gǎ‑í cada‑í chìuⁿ‑gá.
4 Enquanto for dia, cumpre-me terminar as obras daquele que me enviou. Virá a noite, na qual já ninguém pode trabalhar.
5 Te nɨni ndècu‑gá‑í ñuyíú‑a te dàndixi túu‑í iní nchaa ñáyiu cuèndá cutnùní iní‑yu nàcuáa ndùu cuendá Yǎ Ndiǒxí —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
5 Por isso, enquanto estou no mundo, sou a luz do mundo.
6 Te sátá dúcáⁿ nǐ cáháⁿ‑gá, te ní satɨ‑gá dɨɨ́‑gá núú ñúhú te ní dácá‑gǎ luha ñuhu ní cuáha ndéhyú, te ndéhyú‑ǎⁿ nǐ dácánùu‑gá ndúú xio núú těe cuàá‑áⁿ.
6 Dito isso, cuspiu no chão, fez um pouco de lodo com a saliva e com o lodo ungiu os olhos do cego.
7 Te ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑dé: —Quɨ́hɨ́ⁿ‑n nàquete‑n núú‑n ndùte tanquí Silòé —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xii‑dé. Te Silòé‑áⁿ quéé‑xí tnǔhu mèé‑yu: Tée xìca chiuⁿ. Te ní sáháⁿ tée cuàá‑áⁿ nǐ naquete‑dé núú‑dě, te òré ní ndexìo‑dé te sa ndèhe‑dé.
7 Depois lhe disse: Vai, lava-te na piscina de Siloé {esta palavra significa emissário}. O cego foi, lavou-se e voltou vendo.
8 Te nchaa ñáyiu ndècu yatni núú ndécú‑dě ndɨhɨ nchaa ñáyiu xìní ñáhá xìi‑dé núú xìcáⁿ ndàhú‑dé ní xítnàhá‑yu: —¿Náa ñá dɨ́ú těe‑ǎⁿ ní xóo cácáⁿ ndàhú‑dé? —càchí‑yu xǐtnàhá‑yu.
8 Então os vizinhos e aqueles que antes o tinham visto mendigar perguntavam: Não é este aquele que, sentado, mendigava?
9 Te davá‑yu càchí‑yu sá dɨ́ú‑dě, te davá‑yu càchí‑yu sá ñà dɨ́ú‑dě, dico ducaⁿ càa‑dé, càchí‑yu xǐtnàhá‑yu. Dico mee‑dě ní xáhaⁿ‑dě xií‑yu sá dɨ́ú‑dě.
9 Respondiam alguns: É ele. Outros contestavam: De nenhum modo, é um parecido com ele. Ele, porém, dizia: Sou eu mesmo.
10 Te ní xícáⁿ tnúhǔ‑yu núú‑dě, te xǎhǎⁿ‑yu: —¿Nása ní cuu núu ní ndúha núú‑n ndèhe‑n vitna? —cachí‑yu xǎhǎⁿ‑yu xii‑dé.
10 Perguntaram-lhe, então: Como te foram abertos os olhos?
11 Te ní xáhaⁿ‑dě: —Tée nàni Jesús‑ǎⁿ ní cadúha‑dé luha ndéhyú te ní dácánùu‑dé núù‑í, te ní táúchíúⁿ‑dě ní sáháⁿ‑í tànquí Silòé ní naquete‑í núù‑í, te òré‑áⁿ nǐ cuu cundehe‑ǐ —càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě xií‑yu.
11 Respondeu ele: Aquele homem que se chama Jesus fez lodo, ungiu-me os olhos e disse-me: Vai à piscina de Siloé e lava-te. Fui, lavei-me e vejo.
12 Te ní xícáⁿ tnúhú tùcú‑yu núú‑dě, te xǎhǎⁿ‑yu: —¿Te ndèé ndécú těe‑áⁿ? —càchí‑yu xǎhǎⁿ‑yu xii‑dé. Te ní xáhaⁿ‑dě: —Ñá túú xìní‑í —càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě xií‑yu.
12 Interrogaram-no: Onde está esse homem? Respondeu: Não o sei.
13 Te ndèca‑güedé tée ní ndúha núú‑xi‑áⁿ cuǎháⁿ núú cuè tée cùu fariséú.
13 Levaram então o que fora cego aos fariseus.
14 Te cuèndá sá ndùu ndetatú‑yu ní cadúha Jèsús ndéhyú nǐ dácánùu‑gá núú těe‑áⁿ te ní ndúha,
14 Ora, era sábado quando Jesus fez o lodo e lhe abriu os olhos.
15 xíǎⁿ nǔu ní xícáⁿ tnúhú cuè tée cùu fariséú núú‑dě, te xǎhaⁿ‑güedě: —¿Nása ní cuu ní ndúha núú‑n? —càchí‑güedé xǎhaⁿ‑güedě xii‑dé. Te ní xáhaⁿ‑dě xii‑güedé: —Ɨɨⁿ tée ní dácánùu‑dé ndéhyú nǔù‑í te ní sáháⁿ‑í ní naquete‑í, te ní cuu ndèhe‑í vitna —càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě xii‑güedé.
15 Os fariseus indagaram dele novamente de que modo ficara vendo. Respondeu-lhes: Pôs-me lodo nos olhos, lavei-me e vejo.
16 Te dava cue tée cùu fariséú ní xítnàha‑güedé: —Ñá dɨ́ú Yǎ Ndiǒxí ní tèndaha ñaha‑gá xii tée‑ǎⁿ véxi‑dé nǔu duha quìde‑dé nchaa sá vǎ yǒo tnàhí ndàcu cada, te ñá túú sàndáá iní‑dé canehe íí‑dě nduu ndètatú‑ó —càchí‑güedé xǐtnàha‑güedé. Te dava‑güedé ní xítnàha‑güedé: —¿Nása ndacu‑dé cada‑dé sá vǎ yǒo tnàhí ndàcu cada te núu cùu‑dé tée yícá cuěchi? —càchí‑güedé xǐtnàha‑güedé. Te ñá túú ní cùu ɨɨⁿnuu‑güedé tnúhu ní cáháⁿ‑güedé.
16 Diziam alguns dos fariseus: Este homem não é o enviado de Deus, pois não guarda sábado. Outros replicavam: Como pode um pecador fazer tais prodígios? E havia desacordo entre eles.
17 Te ní xícáⁿ tnúhú tùcu‑güedé núú těe ní ndúha núú‑xi‑áⁿ, te xǎhaⁿ‑güedě: —Te yòhó, ¿nása càchí‑n cuèndá tée ní quide tátna núú‑n te ní ndúha? —càchí‑güedé xǎhaⁿ‑güedě xii‑dé. Te ní xáhaⁿ‑dě: —Yúhú càchí‑í sá ɨ́ɨ́ⁿ těe càháⁿ tnúhu Yá Ndiǒxí cúú‑dě —càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě xii‑güedé.
17 Perguntaram ainda ao cego: Que dizes tu daquele que te abriu os olhos? É um profeta, respondeu ele.
18 Dico cue tée isràél ñá ní sàndáá iní‑güedé sá cuàá‑dé ní cùu, chi cuèndá sa ní ndúha núú‑dě ní xiní ñáhá‑güedě, te xíǎⁿ nǔu ní cana‑güedé tǎtá‑dě ndɨhɨ nǎná‑dě,
18 Mas os judeus não quiseram admitir que aquele homem tivesse sido cego e que tivesse recobrado a vista, até que chamaram seus pais.
19 te ní xícáⁿ tnúhú‑güedě núǔ‑yu, te xǎhaⁿ‑güedě: —¿Dɨu tée‑a déhe‑ndo těe càchí‑ndó cuàá‑dé ní cacu‑dé‑ǎⁿ? ¿Te nása ní cuu ní ndúha núú‑dě? —càchí‑güedé xǎhaⁿ‑güedě xií‑yu.
19 E os interrogaram: É este o vosso filho? Afirmais que ele nasceu cego? Pois como é que agora vê?
20 Te ní xáhaⁿ tǎtá‑dě ndɨhɨ nǎná‑dě: —Dɨu déhe‑ndɨ́ cúú‑dě te sa cuàá ndisa‑dé ní cacu‑dé,
20 Seus pais responderam: Sabemos que este é o nosso filho e que nasceu cego.
21 dico ñá túú xìní‑ndɨ́ nása ní cuu ní ndúha núú‑dě, te ni ñà túú xìní‑ndɨ́ yoo ní quide tátna. Chí càcáⁿ tnúhú nǔú méé‑dě xíǎⁿ nǔu sa sàcuéhé‑dě, te na càháⁿ‑dé nǔu nása ní cuu ní ndúha núú‑dě —càchí‑yu xǎhǎⁿ‑yu xii‑güedé.
21 Mas não sabemos como agora ficou vendo, nem quem lhe abriu os olhos. Perguntai-o a ele. Tem idade. Que ele mesmo explique.
22 Duha ní cáháⁿ tǎtá‑dě ndɨhɨ nǎná‑dě ní xáhǎⁿ‑yu xii‑güedé cuèndá sá yùhú‑yu cue tée cùnuu núú ñǎyiu isràél, chi cue tée‑ǎⁿ sa ní ndatnúhu‑güedé ní cuu ɨɨⁿnuu‑güedě sá nǔu ndědacàa ñáyiu na càháⁿ sá Jèsús cúú‑gǎ Crìstú Yaá ní tendaha Yǎ Ndiǒxí véxi ñuyíú‑a, te vá dáñá‑gǎ‑güedé quɨ́hu‑yu veñúhu.
22 Seus pais disseram isso porque temiam os judeus, pois os judeus tinham ameaçado expulsar da sinagoga todo aquele que reconhecesse Jesus como o Cristo.
23 Núu xíǎⁿ ní xáhaⁿ tǎtá‑dě ndɨhɨ nǎná‑dě sá ná càcáⁿ tnúhú‑güedě núú méé‑dě chi sa sacuéhé‑dě.
23 Por isso é que seus pais responderam: Ele tem idade, perguntai-lho.
24 Te xíǎⁿ nǔu ní cana tucu‑güedé tée ní ndúha núú‑xi‑áⁿ, te ní xáhaⁿ‑güedě: —Cáháⁿ‑n ɨ̀ɨⁿ tnúhu ndáá chi Yá Ndiǒxí ndéhé ndɨ̀ɨ‑gá nàcuáa ní cuu ní ndúha núú‑n, chi nchúhú xìní‑ndɨ́ sá dìcó ɨɨⁿ tée ndècu yícá cuěchi‑xi cùu tée càchí‑n nǐ quide tátna núú‑n —càchí‑güedé xǎhaⁿ‑güedě xii‑dé.
24 Tornaram a chamar o homem que fora cego, dizendo-lhe: Dá glória a Deus! Nós sabemos que este homem é pecador.
25 Te ní xáhaⁿ‑dě: —Yúhú, ñá túú xìní‑í te núu tée ndècu yícá cuěchi‑xi cùu‑dé àdi ñáhá. Dìcó‑ni sá xìní‑í sá cuàá‑í ní cùu te vitna ní cuu cundehe‑ǐ —càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě xii‑güedé.
25 Disse-lhes ele: Se esse homem é pecador, não o sei... Sei apenas isto: sendo eu antes cego, agora vejo.
26 Te ní xícáⁿ tnúhú tùcu‑güedé núú‑dě, te xǎhaⁿ‑güedě: —¿Nása ní quide ñaha‑dě xii‑n te ní ndúha núú‑n‑í? —càchí‑güedé xǎhaⁿ‑güedě xii‑dé.
26 Perguntaram-lhe ainda uma vez: Que foi que ele te fez? Como te abriu os olhos?
27 Te ní xáhaⁿ‑dě: —Yúhú sa ní cáháⁿ‑í te ñá túú quìde cuendá‑ndó. ¿Te ná cuèndá cuìní‑ndó càchí tnúhu‑ni tucu‑í? ¿Á tnàhá‑ndó cuìní‑ndó quɨ̀ndáá iní‑ndó tnǔhu càháⁿ‑dé? —càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě xii‑güedé.
27 Respondeu-lhes: Eu já vo-lo disse e não me destes ouvidos. Por que quereis tornar a ouvir? Quereis vós, porventura, tornar-vos também seus discípulos?...
28 Te ní cudééⁿ‑güedě núú‑dě, te ní xáhaⁿ‑güedě xii‑dé: —Te núu yòhó cuìní‑n chìnchícúⁿ‑n těe‑ǎⁿ te cuàháⁿ, dico nchúhú chi canchicúⁿ nihnu nahi‑ni‑ndɨ̌ nàcuáa ní cáháⁿ ndíi Moìsés.
28 Então eles o cobriram de injúrias e lhe disseram: Tu que és discípulo dele! Nós somos discípulos de Moisés.
29 Te nchúhú chi nàha‑ndɨ́ sá Yǎ Ndiǒxí ní cáháⁿ ndɨhɨ‑gá ndíi Moìsés, dico tée càchí‑n‑ǎⁿ chi ni ñà túú xìní‑ndɨ́ ndèé tée cùu‑dé —càchí‑güedé xǎhaⁿ‑güedě xii‑dé.
29 Sabemos que Deus falou a Moisés, mas deste não sabemos de onde ele é.
30 Te ní xáhaⁿ těe ní ndúha núú‑xi‑áⁿ: —¿Te náa ñá dɨ́ú nchòhó càchí‑ndó sǎ ǐo túha‑ndo? Te núu ducaⁿ càháⁿ‑ndó sǎ ñà túú xìní‑ndó ndèé tée cùu‑dé, te dɨu‑dé ní quide tátna‑dé núù‑í ní ndúha —càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě xii‑güedé. Te xǎhaⁿ tùcu‑dé:
30 Respondeu aquele homem: O que é de admirar em tudo isso é que não saibais de onde ele é, e entretanto ele me abriu os olhos.
31 —Xìní‑ó sǎ Yǎ Ndiǒxí ñá túú tèdóho‑gá tnúhu càháⁿ ñáyiu quìde nchaa sá cuèhé sá dúhá, chi nchaa ñáyiu quìde cahnu ñaha xii‑gá te quìdé‑yu nchaa nàcuáa cùu iní‑gá, te ñáyiu‑áⁿ tédǒho‑gá tnúhu càháⁿ‑yu.
31 Sabemos, porém, que Deus não ouve a pecadores, mas atende a quem lhe presta culto e faz a sua vontade.
32 Te ñá ɨ́ɨ́ⁿ ndùu cáháⁿ ñáyiu cuèndá ɨɨⁿ tée cada tátna núú ɨ̀ɨⁿ ñáyiu cuàá ndéé ní cacu‑xi te ndúha.
32 Jamais se ouviu dizer que alguém tenha aberto os olhos a um cego de nascença.
33 Te núu ñá dɨ́ú mèe Yá Ndiǒxí ní tèndaha ñaha‑gá xii tée‑ǎⁿ véxi‑dé ñá, te vá ndácú‑dě cada tátna‑dé núù‑í ní cùu —cachí‑dé xǎhaⁿ‑dě xii‑güedé.
33 Se esse homem não fosse de Deus, não poderia fazer nada.
34 Te ní xáhaⁿ‑güedě: —Dico yòhó ndèé yatni vài cuéchi sa ta quìde‑n véxi, ¿te vitna nacanu ichi ñaha‑n xìi‑ndɨ́ cáháⁿ‑n‑ǎⁿ? —càchí‑güedé xǎhaⁿ‑güedě xii‑dé. Te ní queñuhu ñaha‑güedě xii‑dé tnuú‑güedé ñá túú ní dàña‑gá‑güedé níhí tnáhá ndɨ̀hɨ ñaha‑dé xii‑güedé.
34 Responderam-lhe eles: Tu nasceste todo em pecado e nos ensinas?... E expulsaram-no.
35 Te ní níhí Jèsús tnúhu sá nǐ queñuhu‑güedé tée ní cuhú núú‑xi‑áⁿ tnuú‑güedé cuèndá sá vǎ tnàhá tnúhu ndɨhɨ ñaha‑gǎ‑dé xii‑güedé, te ní naníhí ñáhá‑gǎ xii‑dé te ní xáhaⁿ‑gǎ: —¿Sàndáá iní‑n Děhe Yá Ndiǒxí‑ǎⁿ? —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ.
35 Jesus soube que o tinham expulsado e, havendo-o encontrado, perguntou-lhe: Crês no Filho do Homem?
36 Te ní xáhaⁿ těe ní cuhú núú‑xi‑áⁿ: —Mèstrú, cachí tnúhu núu ndèé ndécú těe‑áⁿ cuèndá quɨ́ndáá iní‑í‑dé —càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě xii‑gá.
36 Respondeu ele: Quem é ele, Senhor, para que eu creia nele?
37 Te ní xáhaⁿ Jèsús: —Sa xìní‑n‑dě chi dɨu‑dé cúú yǔhú tée ndàtnúhu ndɨhɨ‑n —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xii‑dé.
37 Disse-lhe Jesus: Tu o vês, é o mesmo que fala contigo!
38 Te ní ngüɨ́ñɨ́ xɨ́tɨ́‑dě núú‑gǎ, te ní xáhaⁿ‑dě: —Xítohó Jesucrìstú, sàndáá iní ñáhà‑í xii‑n —càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě xii‑gá.
38 Creio, Senhor, disse ele. E, prostrando-se, o adorou.
39 Te ní xáhaⁿ tùcu Jesús: —Yúhú véxi‑í ñuyíú‑a cada ndáá‑í cuéchi ñáyiu. Te nchaa ñáyiu ñá túú quìde váha cùú‑yu dàtná ɨɨⁿ ñáyiu cuàá, dico nchaa ñáyiu cùtnuní iní‑xi sá ñà túú quìde váha, te núu na quɨ̀ndáá iní‑yu tnúhu càháⁿ‑í, te cada iní‑ndó sǎ dàtná sá nǐ nacaáⁿ núǔ‑yu chi tnɨɨ́‑yu tnúhu càháⁿ‑í. Te ñáyiu càchí sá quídé vǎha vá nǔu núu‑yu cuéchi‑yu chi quesàhá‑yu sá ǐo ndáá quídě‑yu, ñáyiu‑áⁿ cúǔ‑yu dàtná ɨɨⁿ ñáyiu cuàá, chi vá ndíxí tǔu iní‑yu sá ñà túú quìde váha‑yu ndècú‑yu, te vá tnɨ́ɨ̌‑yu tnúhu càháⁿ‑í —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xii‑dé.
39 Jesus então disse: Vim a este mundo para fazer uma discriminação: os que não vêem vejam, e os que vêem se tornem cegos.
40 Te sá dúcáⁿ nǐ cáháⁿ‑gá, núu ní cáháⁿ ɨɨⁿ ǔú cue tée cùu fariséú, te xǎhaⁿ‑güedě: —¿Te náa tnàhá nchúhú cuàá‑ndɨ́ cáháⁿ‑n‑ǎⁿ? —càchí‑güedé xǎhaⁿ‑güedě xii‑gá.
40 Alguns dos fariseus, que estavam com ele, ouviram-no e perguntaram-lhe: Também nós somos, acaso, cegos?...
41 Te ní xáhaⁿ Jèsús: —Te núu dìcó nchòhó cuàá‑ndó ñá, te vá cúndècu cuéchi‑ndo ni cùu, dico càchí‑ndó sǎ ndéhé‑ndó ɨ̀ɨⁿ sá quídé‑ndó te ñá ndàá, núu xíǎⁿ ío ndècu cuéchi‑ndo.
41 Respondeu-lhes Jesus: Se fôsseis cegos, não teríeis pecado, mas agora pretendeis ver, e o vosso pecado subsiste.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.