João 9

Peñoles Mixtec NT (MIL_TBL) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Te núú xícá cùu Jesús ní naníhí‑gǎ ɨɨⁿ tée cuàá, te sa ducaⁿ tnàhí càa núú‑dě ní cacu‑dé.
1 E passando Jesus, viu um homem cego de nascença.
2 Te ní xáhaⁿ cuè tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá xii‑gá: —Mèstrú, ¿ná cuèndá dàcáⁿ cuàá tée‑ǎⁿ ní cacu‑dé? ¿Sá cuèndá nchaa yícá cuěchi tǎtá‑dě, ǎⁿ sǎ cuèndá nchaa yícá cuěchi nǎná‑dě, ǎⁿ sá cuèndá nchaa yícá cuěchi mee‑dě dàcáⁿ cáá‑dě ní cacu‑dé? —càchí‑güedé xǎhaⁿ‑güedě xii‑gá.
2 Perguntaram-lhe os seus discípulos: Rabi, quem pecou, este ou seus pais, para que nascesse cego?
3 Te ní xáhaⁿ Jèsús: —Ni ñà dɨ́ú sǎ cuèndá nchaa yícá cuěchi mee‑dě, te ni ñà dɨ́ú sǎ cuèndá nchaa yícá cuěchi tǎtá‑dě, te ni ñà dɨ́ú sǎ cuèndá nchaa yícá cuěchi nǎná‑dě, chi mee Yǎ Ndiǒxí ní cuiní‑gá sá dúcáⁿ cùnduu‑dé sáá‑dé ñuyíú‑a cuèndá sá ñùyíú‑a quiní ñáyiu nása cada ñaha Yǎ Ndiǒxí xii‑dé ndúha núú‑dě.
3 Respondeu Jesus: Nem ele pecou nem seus pais; mas foi para que nele se manifestem as obras de Deus.
4 Te vitna ìó‑gá nduu cùyica sá cádà‑í nchaa chìuⁿ ní táhú Yàá ní tendaha ñàha xii‑í véxi‑í ñuyíú‑a, chi sáá nduu te vá ndácú‑gǎ‑í cada‑í chìuⁿ‑gá.
4 Importa que façamos as obras daquele que me enviou, enquanto é dia; vem a noite, quando ninguém pode trabalhar.
5 Te nɨni ndècu‑gá‑í ñuyíú‑a te dàndixi túu‑í iní nchaa ñáyiu cuèndá cutnùní iní‑yu nàcuáa ndùu cuendá Yǎ Ndiǒxí —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
5 Enquanto estou no mundo, sou a luz do mundo.
6 Te sátá dúcáⁿ nǐ cáháⁿ‑gá, te ní satɨ‑gá dɨɨ́‑gá núú ñúhú te ní dácá‑gǎ luha ñuhu ní cuáha ndéhyú, te ndéhyú‑ǎⁿ nǐ dácánùu‑gá ndúú xio núú těe cuàá‑áⁿ.
6 Dito isto, cuspiu no chão e com a saliva fez lodo, e untou com lodo os olhos do cego,
7 Te ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑dé: —Quɨ́hɨ́ⁿ‑n nàquete‑n núú‑n ndùte tanquí Silòé —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xii‑dé. Te Silòé‑áⁿ quéé‑xí tnǔhu mèé‑yu: Tée xìca chiuⁿ. Te ní sáháⁿ tée cuàá‑áⁿ nǐ naquete‑dé núú‑dě, te òré ní ndexìo‑dé te sa ndèhe‑dé.
7 e disse-lhe: Vai, lava-te no tanque de Siloé {que significa Enviado}. E ele foi, lavou-se, e voltou vendo.
8 Te nchaa ñáyiu ndècu yatni núú ndécú‑dě ndɨhɨ nchaa ñáyiu xìní ñáhá xìi‑dé núú xìcáⁿ ndàhú‑dé ní xítnàhá‑yu: —¿Náa ñá dɨ́ú těe‑ǎⁿ ní xóo cácáⁿ ndàhú‑dé? —càchí‑yu xǐtnàhá‑yu.
8 Então os vizinhos e aqueles que antes o tinham visto, quando mendigo, perguntavam: Não é este o mesmo que se sentava a mendigar?
9 Te davá‑yu càchí‑yu sá dɨ́ú‑dě, te davá‑yu càchí‑yu sá ñà dɨ́ú‑dě, dico ducaⁿ càa‑dé, càchí‑yu xǐtnàhá‑yu. Dico mee‑dě ní xáhaⁿ‑dě xií‑yu sá dɨ́ú‑dě.
9 Uns diziam: É ele. E outros: Não é, mas se parece com ele. Ele dizia: Sou eu.
10 Te ní xícáⁿ tnúhǔ‑yu núú‑dě, te xǎhǎⁿ‑yu: —¿Nása ní cuu núu ní ndúha núú‑n ndèhe‑n vitna? —cachí‑yu xǎhǎⁿ‑yu xii‑dé.
10 Perguntaram-lhe, pois: Como se te abriram os olhos?
11 Te ní xáhaⁿ‑dě: —Tée nàni Jesús‑ǎⁿ ní cadúha‑dé luha ndéhyú te ní dácánùu‑dé núù‑í, te ní táúchíúⁿ‑dě ní sáháⁿ‑í tànquí Silòé ní naquete‑í núù‑í, te òré‑áⁿ nǐ cuu cundehe‑ǐ —càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě xií‑yu.
11 Respondeu ele: O homem que se chama Jesus fez lodo, untou-me os olhos, e disse-me: Vai a Siloé e lava-te. Fui, pois, lavei-me, e fiquei vendo.
12 Te ní xícáⁿ tnúhú tùcú‑yu núú‑dě, te xǎhǎⁿ‑yu: —¿Te ndèé ndécú těe‑áⁿ? —càchí‑yu xǎhǎⁿ‑yu xii‑dé. Te ní xáhaⁿ‑dě: —Ñá túú xìní‑í —càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě xií‑yu.
12 E perguntaram-lhe: Onde está ele? Respondeu: Não sei.
13 Te ndèca‑güedé tée ní ndúha núú‑xi‑áⁿ cuǎháⁿ núú cuè tée cùu fariséú.
13 Levaram aos fariseus o que fora cego.
14 Te cuèndá sá ndùu ndetatú‑yu ní cadúha Jèsús ndéhyú nǐ dácánùu‑gá núú těe‑áⁿ te ní ndúha,
14 Ora, era sábado o dia em que Jesus fez o lodo e lhe abriu os olhos.
15 xíǎⁿ nǔu ní xícáⁿ tnúhú cuè tée cùu fariséú núú‑dě, te xǎhaⁿ‑güedě: —¿Nása ní cuu ní ndúha núú‑n? —càchí‑güedé xǎhaⁿ‑güedě xii‑dé. Te ní xáhaⁿ‑dě xii‑güedé: —Ɨɨⁿ tée ní dácánùu‑dé ndéhyú nǔù‑í te ní sáháⁿ‑í ní naquete‑í, te ní cuu ndèhe‑í vitna —càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě xii‑güedé.
15 Então os fariseus também se puseram a perguntar-lhe como recebera a vista. Respondeu-lhes ele: Pôs-me lodo sobre os olhos, lavei-me e vejo.
16 Te dava cue tée cùu fariséú ní xítnàha‑güedé: —Ñá dɨ́ú Yǎ Ndiǒxí ní tèndaha ñaha‑gá xii tée‑ǎⁿ véxi‑dé nǔu duha quìde‑dé nchaa sá vǎ yǒo tnàhí ndàcu cada, te ñá túú sàndáá iní‑dé canehe íí‑dě nduu ndètatú‑ó —càchí‑güedé xǐtnàha‑güedé. Te dava‑güedé ní xítnàha‑güedé: —¿Nása ndacu‑dé cada‑dé sá vǎ yǒo tnàhí ndàcu cada te núu cùu‑dé tée yícá cuěchi? —càchí‑güedé xǐtnàha‑güedé. Te ñá túú ní cùu ɨɨⁿnuu‑güedé tnúhu ní cáháⁿ‑güedé.
16 Por isso alguns dos fariseus diziam: Este homem não é de Deus; pois não guarda o sábado. Diziam outros: Como pode um homem pecador fazer tais sinais? E havia dissensão entre eles.
17 Te ní xícáⁿ tnúhú tùcu‑güedé núú těe ní ndúha núú‑xi‑áⁿ, te xǎhaⁿ‑güedě: —Te yòhó, ¿nása càchí‑n cuèndá tée ní quide tátna núú‑n te ní ndúha? —càchí‑güedé xǎhaⁿ‑güedě xii‑dé. Te ní xáhaⁿ‑dě: —Yúhú càchí‑í sá ɨ́ɨ́ⁿ těe càháⁿ tnúhu Yá Ndiǒxí cúú‑dě —càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě xii‑güedé.
17 Tornaram, pois, a perguntar ao cego: Que dizes tu a respeito dele, visto que te abriu os olhos? E ele respondeu: É profeta.
18 Dico cue tée isràél ñá ní sàndáá iní‑güedé sá cuàá‑dé ní cùu, chi cuèndá sa ní ndúha núú‑dě ní xiní ñáhá‑güedě, te xíǎⁿ nǔu ní cana‑güedé tǎtá‑dě ndɨhɨ nǎná‑dě,
18 Os judeus, porém, não acreditaram que ele tivesse sido cego e recebido a vista, enquanto não chamaram os pais do que fora curado,
19 te ní xícáⁿ tnúhú‑güedě núǔ‑yu, te xǎhaⁿ‑güedě: —¿Dɨu tée‑a déhe‑ndo těe càchí‑ndó cuàá‑dé ní cacu‑dé‑ǎⁿ? ¿Te nása ní cuu ní ndúha núú‑dě? —càchí‑güedé xǎhaⁿ‑güedě xií‑yu.
19 e lhes perguntaram: É este o vosso filho, que dizeis ter nascido cego? Como, pois, vê agora?
20 Te ní xáhaⁿ tǎtá‑dě ndɨhɨ nǎná‑dě: —Dɨu déhe‑ndɨ́ cúú‑dě te sa cuàá ndisa‑dé ní cacu‑dé,
20 Responderam seus pais: Sabemos que este é o nosso filho, e que nasceu cego;
21 dico ñá túú xìní‑ndɨ́ nása ní cuu ní ndúha núú‑dě, te ni ñà túú xìní‑ndɨ́ yoo ní quide tátna. Chí càcáⁿ tnúhú nǔú méé‑dě xíǎⁿ nǔu sa sàcuéhé‑dě, te na càháⁿ‑dé nǔu nása ní cuu ní ndúha núú‑dě —càchí‑yu xǎhǎⁿ‑yu xii‑güedé.
21 mas como agora vê, não sabemos; ou quem lhe abriu os olhos, nós não sabemos; perguntai a ele mesmo; tem idade; ele falará por si mesmo.
22 Duha ní cáháⁿ tǎtá‑dě ndɨhɨ nǎná‑dě ní xáhǎⁿ‑yu xii‑güedé cuèndá sá yùhú‑yu cue tée cùnuu núú ñǎyiu isràél, chi cue tée‑ǎⁿ sa ní ndatnúhu‑güedé ní cuu ɨɨⁿnuu‑güedě sá nǔu ndědacàa ñáyiu na càháⁿ sá Jèsús cúú‑gǎ Crìstú Yaá ní tendaha Yǎ Ndiǒxí véxi ñuyíú‑a, te vá dáñá‑gǎ‑güedé quɨ́hu‑yu veñúhu.
22 Isso disseram seus pais, porque temiam os judeus, porquanto já tinham estes combinado que se alguém confessasse ser Jesus o Cristo, fosse expulso da sinagoga.
23 Núu xíǎⁿ ní xáhaⁿ tǎtá‑dě ndɨhɨ nǎná‑dě sá ná càcáⁿ tnúhú‑güedě núú méé‑dě chi sa sacuéhé‑dě.
23 Por isso é que seus pais disseram: Tem idade, perguntai-lho a ele mesmo.
24 Te xíǎⁿ nǔu ní cana tucu‑güedé tée ní ndúha núú‑xi‑áⁿ, te ní xáhaⁿ‑güedě: —Cáháⁿ‑n ɨ̀ɨⁿ tnúhu ndáá chi Yá Ndiǒxí ndéhé ndɨ̀ɨ‑gá nàcuáa ní cuu ní ndúha núú‑n, chi nchúhú xìní‑ndɨ́ sá dìcó ɨɨⁿ tée ndècu yícá cuěchi‑xi cùu tée càchí‑n nǐ quide tátna núú‑n —càchí‑güedé xǎhaⁿ‑güedě xii‑dé.
24 Então chamaram pela segunda vez o homem que fora cego, e lhe disseram: Dá glória a Deus; nós sabemos que esse homem é pecador.
25 Te ní xáhaⁿ‑dě: —Yúhú, ñá túú xìní‑í te núu tée ndècu yícá cuěchi‑xi cùu‑dé àdi ñáhá. Dìcó‑ni sá xìní‑í sá cuàá‑í ní cùu te vitna ní cuu cundehe‑ǐ —càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě xii‑güedé.
25 Respondeu ele: Se é pecador, não sei; uma coisa sei: eu era cego, e agora vejo.
26 Te ní xícáⁿ tnúhú tùcu‑güedé núú‑dě, te xǎhaⁿ‑güedě: —¿Nása ní quide ñaha‑dě xii‑n te ní ndúha núú‑n‑í? —càchí‑güedé xǎhaⁿ‑güedě xii‑dé.
26 Perguntaram-lhe pois: Que foi que te fez? Como te abriu os olhos?
27 Te ní xáhaⁿ‑dě: —Yúhú sa ní cáháⁿ‑í te ñá túú quìde cuendá‑ndó. ¿Te ná cuèndá cuìní‑ndó càchí tnúhu‑ni tucu‑í? ¿Á tnàhá‑ndó cuìní‑ndó quɨ̀ndáá iní‑ndó tnǔhu càháⁿ‑dé? —càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě xii‑güedé.
27 Respondeu-lhes: Já vo-lo disse, e não atendestes; para que o quereis tornar a ouvir? Acaso também vós quereis tornar-vos discípulos dele?
28 Te ní cudééⁿ‑güedě núú‑dě, te ní xáhaⁿ‑güedě xii‑dé: —Te núu yòhó cuìní‑n chìnchícúⁿ‑n těe‑ǎⁿ te cuàháⁿ, dico nchúhú chi canchicúⁿ nihnu nahi‑ni‑ndɨ̌ nàcuáa ní cáháⁿ ndíi Moìsés.
28 Então o injuriaram, e disseram: Discípulo dele és tu; nós porém, somos discípulos de Moisés.
29 Te nchúhú chi nàha‑ndɨ́ sá Yǎ Ndiǒxí ní cáháⁿ ndɨhɨ‑gá ndíi Moìsés, dico tée càchí‑n‑ǎⁿ chi ni ñà túú xìní‑ndɨ́ ndèé tée cùu‑dé —càchí‑güedé xǎhaⁿ‑güedě xii‑dé.
29 Sabemos que Deus falou a Moisés; mas quanto a este, não sabemos donde é.
30 Te ní xáhaⁿ těe ní ndúha núú‑xi‑áⁿ: —¿Te náa ñá dɨ́ú nchòhó càchí‑ndó sǎ ǐo túha‑ndo? Te núu ducaⁿ càháⁿ‑ndó sǎ ñà túú xìní‑ndó ndèé tée cùu‑dé, te dɨu‑dé ní quide tátna‑dé núù‑í ní ndúha —càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě xii‑güedé. Te xǎhaⁿ tùcu‑dé:
30 Respondeu-lhes o homem: Nisto, pois, está a maravilha: não sabeis donde ele é, e entretanto ele me abriu os olhos;
31 —Xìní‑ó sǎ Yǎ Ndiǒxí ñá túú tèdóho‑gá tnúhu càháⁿ ñáyiu quìde nchaa sá cuèhé sá dúhá, chi nchaa ñáyiu quìde cahnu ñaha xii‑gá te quìdé‑yu nchaa nàcuáa cùu iní‑gá, te ñáyiu‑áⁿ tédǒho‑gá tnúhu càháⁿ‑yu.
31 sabemos que Deus não ouve a pecadores; mas, se alguém for temente a Deus, e fizer a sua vontade, a esse ele ouve.
32 Te ñá ɨ́ɨ́ⁿ ndùu cáháⁿ ñáyiu cuèndá ɨɨⁿ tée cada tátna núú ɨ̀ɨⁿ ñáyiu cuàá ndéé ní cacu‑xi te ndúha.
32 Desde o princípio do mundo nunca se ouviu que alguém abrisse os olhos a um cego de nascença.
33 Te núu ñá dɨ́ú mèe Yá Ndiǒxí ní tèndaha ñaha‑gá xii tée‑ǎⁿ véxi‑dé ñá, te vá ndácú‑dě cada tátna‑dé núù‑í ní cùu —cachí‑dé xǎhaⁿ‑dě xii‑güedé.
33 Se este não fosse de Deus, nada poderia fazer.
34 Te ní xáhaⁿ‑güedě: —Dico yòhó ndèé yatni vài cuéchi sa ta quìde‑n véxi, ¿te vitna nacanu ichi ñaha‑n xìi‑ndɨ́ cáháⁿ‑n‑ǎⁿ? —càchí‑güedé xǎhaⁿ‑güedě xii‑dé. Te ní queñuhu ñaha‑güedě xii‑dé tnuú‑güedé ñá túú ní dàña‑gá‑güedé níhí tnáhá ndɨ̀hɨ ñaha‑dé xii‑güedé.
34 Replicaram-lhe eles: Tu nasceste todo em pecados, e vens nos ensinar a nós? E expulsaram-no.
35 Te ní níhí Jèsús tnúhu sá nǐ queñuhu‑güedé tée ní cuhú núú‑xi‑áⁿ tnuú‑güedé cuèndá sá vǎ tnàhá tnúhu ndɨhɨ ñaha‑gǎ‑dé xii‑güedé, te ní naníhí ñáhá‑gǎ xii‑dé te ní xáhaⁿ‑gǎ: —¿Sàndáá iní‑n Děhe Yá Ndiǒxí‑ǎⁿ? —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ.
35 Soube Jesus que o haviam expulsado; e achando-o perguntou-lhe: Crês tu no Filho do homem?
36 Te ní xáhaⁿ těe ní cuhú núú‑xi‑áⁿ: —Mèstrú, cachí tnúhu núu ndèé ndécú těe‑áⁿ cuèndá quɨ́ndáá iní‑í‑dé —càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě xii‑gá.
36 Respondeu ele: Quem é, senhor, para que nele creia?
37 Te ní xáhaⁿ Jèsús: —Sa xìní‑n‑dě chi dɨu‑dé cúú yǔhú tée ndàtnúhu ndɨhɨ‑n —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xii‑dé.
37 Disse-lhe Jesus: Já o viste, e é ele quem fala contigo.
38 Te ní ngüɨ́ñɨ́ xɨ́tɨ́‑dě núú‑gǎ, te ní xáhaⁿ‑dě: —Xítohó Jesucrìstú, sàndáá iní ñáhà‑í xii‑n —càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě xii‑gá.
38 Disse o homem: Creio, Senhor! E o adorou.
39 Te ní xáhaⁿ tùcu Jesús: —Yúhú véxi‑í ñuyíú‑a cada ndáá‑í cuéchi ñáyiu. Te nchaa ñáyiu ñá túú quìde váha cùú‑yu dàtná ɨɨⁿ ñáyiu cuàá, dico nchaa ñáyiu cùtnuní iní‑xi sá ñà túú quìde váha, te núu na quɨ̀ndáá iní‑yu tnúhu càháⁿ‑í, te cada iní‑ndó sǎ dàtná sá nǐ nacaáⁿ núǔ‑yu chi tnɨɨ́‑yu tnúhu càháⁿ‑í. Te ñáyiu càchí sá quídé vǎha vá nǔu núu‑yu cuéchi‑yu chi quesàhá‑yu sá ǐo ndáá quídě‑yu, ñáyiu‑áⁿ cúǔ‑yu dàtná ɨɨⁿ ñáyiu cuàá, chi vá ndíxí tǔu iní‑yu sá ñà túú quìde váha‑yu ndècú‑yu, te vá tnɨ́ɨ̌‑yu tnúhu càháⁿ‑í —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xii‑dé.
39 Prosseguiu então Jesus: Eu vim a este mundo para juízo, a fim de que os que não vêem vejam, e os que vêem se tornem cegos.
40 Te sá dúcáⁿ nǐ cáháⁿ‑gá, núu ní cáháⁿ ɨɨⁿ ǔú cue tée cùu fariséú, te xǎhaⁿ‑güedě: —¿Te náa tnàhá nchúhú cuàá‑ndɨ́ cáháⁿ‑n‑ǎⁿ? —càchí‑güedé xǎhaⁿ‑güedě xii‑gá.
40 Alguns fariseus que ali estavam com ele, ouvindo isso, perguntaram-lhe: Porventura somos nós também cegos?
41 Te ní xáhaⁿ Jèsús: —Te núu dìcó nchòhó cuàá‑ndó ñá, te vá cúndècu cuéchi‑ndo ni cùu, dico càchí‑ndó sǎ ndéhé‑ndó ɨ̀ɨⁿ sá quídé‑ndó te ñá ndàá, núu xíǎⁿ ío ndècu cuéchi‑ndo.
41 Respondeu-lhes Jesus: Se fosseis cegos, não teríeis pecado; mas como agora dizeis: Nós vemos, permanece o vosso pecado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.