João 21
Peñoles Mixtec NT (MIL_TBL) vs NVI
1 Te ɨngá nduu tucu xǐndecu cue tée ní xica cuu ndɨhɨ Jèsús yuhu làgúná ñuú Tìberiás, te ní sáháⁿ‑gá núú xǐndecu‑güedé‑áⁿ. Te duha ní cuu ní xiní ñáhá‑güedě xii‑gá.
1 Depois disso Jesus apareceu novamente aos seus discípulos, à margem do mar de Tiberíades. Foi assim:
2 Te ndècu té Xǐmú, àdi Pelú chi úú dɨ̀u‑dé, ndɨhɨ té Mǎxí tée ní xóo cúñaha‑güedě Cuǎchí, ndɨhɨ té Natanàél tée ñuú Cànaá, te ñuú‑áⁿ yɨ́ndèhu‑xi distritú Galìleá, te tnàhá ndɨ ndùú déhe té Zebèdeú, ndɨhɨ úú‑gá tucu cue tée ní xica cuu ndɨhɨ‑gá.
2 Estavam juntos Simão Pedro; Tomé, chamado Dídimo; Natanael, de Caná da Galiléia; os filhos de Zebedeu; e dois outros discípulos.
3 Te ní xáhaⁿ tě Pèlú xii‑güedé: —Quɨ́hɨ́ⁿ‑í quɨ́tnɨɨ‑í chácá —càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě xii‑güedé. Te ní xáhaⁿ‑güedě: —Tnàhá nchúhú canchicúⁿ ñáhá‑ndɨ̌ xii‑n quɨ̌hɨ́ⁿ tucu —càchí‑güedé xǎhaⁿ‑güedě xii‑dé. Te ní xica‑güedé cuáháⁿ‑güedé ní sáá‑güedé núú ndécú bàrcú, te ní quée‑güedé xɨtɨ́ bàrcú‑áⁿ cuǎháⁿ‑güedé. Te niú‑áⁿ ñǎ ní nǐhí tnàhí‑güedé chácá.
3 "Vou pescar", disse-lhes Simão Pedro. E eles disseram: "Nós vamos com você". Eles foram e entraram no barco, mas naquela noite não pegaram nada.
4 Te sa ta cùditó‑nǎ cuáháⁿ ní xiní‑güedé Jèsús yuhu làgúná, dico ñá ní cùtnuní iní‑güedé sá dɨ́ú‑gǎ.
4 Ao amanhecer, Jesus estava na praia, mas os discípulos não o reconheceram.
5 Te ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé: —Cue tée cuechi, ¿ní níhí‑ndó chǎcá caxi‑o ñǎ? —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé. Te ní xáhaⁿ‑güedě: —Vědana chácá ñà túú ní nǐhí‑ndɨ̌ —càchí‑güedé xǎhaⁿ‑güedě xii‑gá.
5 Ele lhes perguntou: "Filhos, vocês têm algo para comer? " "Não", responderam eles.
6 Te ní xáhaⁿ Jèsús: —Chí dáquěe ñunu‑ndo ndàa xio cuha barcú chi níhí‑ndó‑dɨ́ —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé. Te ducaⁿ nǐ quide‑güedé, te òré nátàva‑güedé ñunu xɨtɨ́ ndute, te ñá cúndèe‑gá‑güedé natava‑güedé cuèndá sá nǐ chítú chǎcá xɨtɨ́‑xi.
6 Ele disse: "Lancem a rede do lado direito do barco e vocês encontrarão". Eles a lançaram, e não conseguiam recolher a rede, tal era a quantidade de peixes.
7 Te tée ní xica cuu ndɨhɨ‑gá tée ío cùu iní‑gá ní xáhaⁿ‑dě xii té Pèlú: —¡Dɨu Xítohó Jesucrìstú! —càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě xii‑dé. Te sá nǐ tecú dóho té Pèlú sá dúcáⁿ càháⁿ‑dé nǔu ní ndɨ́únuu‑dé dóó‑dě, chi dóó sǎ yɨ́màa‑ni‑dé níhnú‑dě ní cùu. Ducaⁿ te ní nuu ndava‑dé bàrcú ní ngaunihnu‑dé ndute, te cuáháⁿ‑dé núú ndute‑áⁿ nǐ quene‑dé ndéé ñuhu yìchí.
7 O discípulo a quem Jesus amava disse a Pedro: "É o Senhor! " Simão Pedro, ouvindo-o dizer isso, vestiu a capa, pois a havia tirado, e lançou-se ao mar.
8 Te dava‑gá cue tée ndɨhɨ té Pèlú dɨu‑ni cue tée ní xica cuu ndɨhɨ Jèsús ní quendóo‑güedé dàtná ɨɨⁿ cièndú‑gá mětrú te quene‑güedé yuhu ndùte. Te tàñuhu‑ni‑güedé ñunu‑güedé chitu chǎcá nǐ quene‑güedé ndéé yuhu ndùte.
8 Os outros discípulos vieram no barco, arrastando a rede cheia de peixes, pois estavam apenas a cerca de noventa metros da praia.
9 Te òré ní quene‑güedé ñuhu yìchí, te ní xiní‑güedé càyú ñuhú, te núú ñùhú‑áⁿ ñúhú ɨ̀ɨⁿ chácá ndɨhɨ ɨɨⁿ pàá.
9 Quando desembarcaram, viram ali uma fogueira, peixe sobre brasas, e um pouco de pão.
10 Te ní xáhaⁿ Jèsús xii‑güedé: —Quɨ́hɨ́ⁿ ngueheⁿ‑ndo ɨ̀ɨⁿ úú chácá quɨtɨ íchí nǐ tnɨɨ‑ndo —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
10 Disse-lhes Jesus: "Tragam alguns dos peixes que acabaram de pescar".
11 Núu té Pèlú ní sáháⁿ‑dé núú ndécú bàrcú, te ní quée‑dé xɨtɨ́‑xi ní cándeé‑dé ñunu ñùhu chácá táñùhu‑dé ní quene ndéé ñuhu yìchí, te chitu chǎcá náhnú, te ñùhu ɨɨⁿ ciendú údico úxí úní‑dɨ xɨtɨ́ ñunu‑áⁿ, te cuěi ducaⁿ vài‑dɨ ñuhu dico ñá ní ndǎtá ñunu‑áⁿ.
11 Simão Pedro entrou no barco e arrastou a rede para a praia. Ela estava cheia: tinha cento e cinqüenta e três grandes peixes. Embora houvesse tantos peixes, a rede não se rompeu.
12 Te ní xáhaⁿ Jèsús: —Chí nèhé cadí iní‑ndó —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé. Dico ni ɨ̀ɨⁿ cue tée ní xica cuu ndɨhɨ‑gá‑áⁿ ñǎ ní xìcáⁿ tnúhú‑güedě núú‑gǎ nǔu yoo cùu‑gá, chi sa ní cutnùní iní‑güedé sá dɨ́ú Jèsús cúú‑gǎ.
12 Jesus lhes disse: "Venham comer". Nenhum dos discípulos tinha coragem de lhe perguntar: "Quem és tu? " Sabiam que era o Senhor.
13 Te Jèsús ní sáháⁿ‑gá ní queheⁿ‑gá pàá ní sáñaha‑gǎ xii‑güedé caxi‑güedé, te dǎtnùní ní queheⁿ tucu‑gá chácá nǐ sáñaha‑gǎ xii‑güedé.
13 Jesus aproximou-se, tomou o pão e o deu a eles, fazendo o mesmo com o peixe.
14 Vitna cùu úní xito sá xìní ñáhá cue tée ní xica cuu ndɨhɨ‑gá sátá nǐ ndoto‑gá.
14 Esta foi a terceira vez que Jesus apareceu aos seus discípulos, depois que ressuscitou dos mortos.
15 Te sátá nǐ túhú cóhó‑güedě ní sadí iní‑güedé te ní xícáⁿ tnúhú Jèsús núú tě Xǐmú, àdi Pelú chi úú dɨ̀u‑dé, te xáhaⁿ‑gǎ: —Xǐmú, déhe té Jònás, ¿cùu iní‑gá‑n yǔhú dàcúúxí dàva‑gá cue tée‑a ñǎ? —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xii‑dé. Te ní xáhaⁿ tě Pèlú: —Mèstrú, cùu iní ñáhà‑í, yòhó sa nàha‑n —cachí‑dé xǎhaⁿ‑dě xii‑gá. Te ní xáhaⁿ Jèsús: —Te núu ducaⁿ, te dacàxi‑n cue mbéé lǐhli‑í —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xii‑dé. Te cue mběé‑áⁿ cúú‑güèdɨ ñáyiu cùu cuendá‑gá.
15 Depois de comerem, Jesus perguntou a Simão Pedro: "Simão, filho de João, você me ama realmente mais do que estes? " Disse ele: "Sim, Senhor, tu sabes que te amo". Disse Jesus: "Cuide dos meus cordeiros".
16 Te ní xáhaⁿ tùcu‑gá xii té Pèlú: —Xǐmú, déhe té Jònás, ¿cùu iní ñáhá‑n xìi‑í‑u? —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xii‑dé. Te ní xáhaⁿ tùcu té Pèlú: —Mèstrú, cùu iní ñáhà‑í, yòhó sa nàha‑n —cachí‑dé xǎhaⁿ‑dě xii‑gá. Te ní xáhaⁿ‑gǎ: —Te núu ducaⁿ, te coto‑n cuè mbéè‑í —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xii‑dé.
16 Novamente Jesus disse: "Simão, filho de João, você realmente me ama? " Ele respondeu: "Sim, Senhor tu sabes que te amo". Disse Jesus: "Pastoreie as minhas ovelhas".
17 Te xito cùu uní ní xáhaⁿ tùcu‑gá xii té Pèlú: —Xǐmú, déhe té Jònás, ¿cùu iní ñáhá‑n‑ǎⁿ? —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xii‑dé. Te té Pèlú ío ní cundɨ̀yɨ́‑dé sá dúcáⁿ nǐ cuu úní xito xìcáⁿ tnúhú‑gǎ núú‑dě nǔu ndisa sá cúú ìní ñáhá‑dě xii‑gá, te ní xáhaⁿ‑dě: —Mèstrú, yòhó nchaa sa xìní‑n, te sa cùtnuní iní‑n sǎ cúú ìní ñáhà‑í xii‑n —càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě xii‑gá. Te ní xáhaⁿ Jèsús: —Te núu ducaⁿ, te dacàxi‑n cue mbéè‑í.
17 Pela terceira vez, ele lhe disse: "Simão, filho de João, você me ama? " Pedro ficou magoado por Jesus lhe ter perguntado pela terceira vez "Você me ama? " e lhe disse: "Senhor, tu sabes todas as coisas e sabes que te amo". Disse-lhe Jesus: "Cuide das minhas ovelhas.
18 Te na càchí tnúhu ndáá‑í xii‑n sǎ cǔtnàhá cuechi‑gǎ‑n nǐ xóo ndécuǐhnu mee‑n dǒó‑n, te ní xóo quɨ́hɨ́ⁿ‑n nděni ní xóo cachí iní‑n, dico na yɨ̀ɨ‑n te dacàá‑n ndàha‑n, te ɨngá tée dacuìhnu ñaha xii‑n dóó‑n te cada yica‑dě candeca ñaha‑dě xii‑n quɨ̌hɨ́ⁿ ɨɨⁿ núú ñà túú tnàhá iní‑n —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xii‑dé.
18 Digo-lhe a verdade: Quando você era mais jovem, vestia-se e ia para onde queria; mas quando for velho, estenderá as mãos e outra pessoa o vestirá e o levará para onde você não deseja ir".
19 Te sá dúcáⁿ nǐ cáháⁿ Jèsús cúú‑xí sǎ nǐ dátècú tnúhu ñaha‑gǎ xii té Pèlú nàcuáa cada‑xi cuú‑dé, te ducaⁿ càda cahnu‑dé Yǎ Ndiǒxí, te ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑dé: —¡Canchicúⁿ ñáhá‑n xìi‑í! —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xii‑dé.
19 Jesus disse isso para indicar o tipo de morte com a qual Pedro iria glorificar a Deus. E então lhe disse: "Siga-me! "
20 Te ní nchócótó tě Pèlú ndàa sátá‑dě, te ní xiní‑dé sá nchìcúⁿ ñáhá ɨ̀ngá tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá cuáháⁿ, tée ío cùu iní‑gá tée ní xínucóo dɨ̀ñɨ‑gá òré ní cudìni ndɨhɨ ñaha‑gá xii‑güedé, te dɨu‑ni tée‑áⁿ nǐ xícáⁿ tnúhú‑dě núú‑gǎ dàvá‑áⁿ nǔu nděda càa tée cuáha cuèndá ñáhá xìi‑gá núú cuè tée cùu úhú iní ñáhá.
20 Pedro voltou-se e viu que o discípulo a quem Jesus amava os seguia. ( Este era o que se inclinara para Jesus durante a ceia e perguntara: "Senhor, quem te irá trair? " )
21 Te òré ní xiní té Pèlú sá nchìcúⁿ ñáhá těe‑áⁿ, te ní xícáⁿ tnúhú‑dě núú Jèsús, te xǎhaⁿ‑dě: —Mèstrú, te tée‑ǎⁿ, ¿ná cúú sǎ yǎha‑dé‑i? —càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě xii‑gá.
21 Quando Pedro o viu, perguntou: "Senhor, e quanto a ele? "
22 Te ní xáhaⁿ Jèsús: —Te núu yúhú cuìní‑í sá cúndècu‑ni‑dé ndéé ná quìxi tucu‑í ñuyíú‑a, ¿te yòhó ná cuèndá‑n nǔu xìcáⁿ tnúhú‑n? Yòhó canchicúⁿ ñáhá‑ní xìi‑í —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xii‑dé.
22 Respondeu Jesus: "Se eu quiser que ele permaneça vivo até que eu volte, o que lhe importa? Siga-me você".
23 Te ní xinu tnúhu núú nchàa ñáyiu sàndáá iní tnúhu‑gá sá těe‑ǎⁿ vǎ cùú‑dé. Dico Jèsús ñá túú dùcaⁿ ní xáhaⁿ‑gǎ sá vǎ cùú‑dé, chi ní xáhaⁿ‑gǎ: “Núu yúhú cuìní‑í sá těe‑ǎⁿ cundecu‑ni‑dé ndéé ná quìxi tucu‑í ñuyíú‑a, ¿te yòhó ná cuèndá‑n?”, duha ní xáhaⁿ‑gǎ xii té Pèlú.
23 Foi por isso que se espalhou entre os irmãos o rumor de que aquele discípulo não iria morrer. Mas Jesus não disse que ele não iria morrer; apenas disse: "Se eu quiser que ele permaneça vivo até que eu volte, o que lhe importa? "
24 Te dɨu‑ni yúhú té Juàá tée ní sani iní‑yu sá vǎ cùú càháⁿ ndáá‑í nchaa nàcuáa ní cuu, te ducaⁿ nǐ tee‑í núú tùtú‑a, te cùtnuní iní‑ndó sǎ tnǔhu ndáá cúú‑xí.
24 Este é o discípulo que dá testemunho dessas coisas e que as registrou. Sabemos que o seu testemunho é verdadeiro.
25 Te ndècu vai‑gá núú sǎ nǐ quide Jèsús. Te núu dìcó ní ngǔndee nchaandɨ túhú ñá, te váa ni te nɨhìí ñuyíú te vá tnàhá núú‑xi cundecu lìbrú, te núu dìcó ní ngǔndee nchaa. Te ducaⁿ na cùnduu. Te ío chí cádá ndèe iní‑nǎ vitna.
25 Jesus fez também muitas outras coisas. Se cada uma delas fosse escrita, penso que nem mesmo no mundo inteiro haveria espaço suficiente para os livros que seriam escritos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.