João 21
Peñoles Mixtec NT (MIL_TBL) vs ACF
1 Te ɨngá nduu tucu xǐndecu cue tée ní xica cuu ndɨhɨ Jèsús yuhu làgúná ñuú Tìberiás, te ní sáháⁿ‑gá núú xǐndecu‑güedé‑áⁿ. Te duha ní cuu ní xiní ñáhá‑güedě xii‑gá.
1 Depois disto manifestou-se Jesus outra vez aos discípulos junto do mar de Tiberíades; e manifestou-se assim:
2 Te ndècu té Xǐmú, àdi Pelú chi úú dɨ̀u‑dé, ndɨhɨ té Mǎxí tée ní xóo cúñaha‑güedě Cuǎchí, ndɨhɨ té Natanàél tée ñuú Cànaá, te ñuú‑áⁿ yɨ́ndèhu‑xi distritú Galìleá, te tnàhá ndɨ ndùú déhe té Zebèdeú, ndɨhɨ úú‑gá tucu cue tée ní xica cuu ndɨhɨ‑gá.
2 Estavam juntos Simão Pedro, e Tomé, chamado Dídimo, e Natanael, que era de Caná da Galiléia, os filhos de Zebedeu, e outros dois dos seus discípulos.
3 Te ní xáhaⁿ tě Pèlú xii‑güedé: —Quɨ́hɨ́ⁿ‑í quɨ́tnɨɨ‑í chácá —càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě xii‑güedé. Te ní xáhaⁿ‑güedě: —Tnàhá nchúhú canchicúⁿ ñáhá‑ndɨ̌ xii‑n quɨ̌hɨ́ⁿ tucu —càchí‑güedé xǎhaⁿ‑güedě xii‑dé. Te ní xica‑güedé cuáháⁿ‑güedé ní sáá‑güedé núú ndécú bàrcú, te ní quée‑güedé xɨtɨ́ bàrcú‑áⁿ cuǎháⁿ‑güedé. Te niú‑áⁿ ñǎ ní nǐhí tnàhí‑güedé chácá.
3 Disse-lhes Simão Pedro: Vou pescar. Dizem-lhe eles: Também nós vamos contigo. Foram, e subiram logo para o barco, e naquela noite nada apanharam.
4 Te sa ta cùditó‑nǎ cuáháⁿ ní xiní‑güedé Jèsús yuhu làgúná, dico ñá ní cùtnuní iní‑güedé sá dɨ́ú‑gǎ.
4 E, sendo já manhã, Jesus se apresentou na praia, mas os discípulos não conheceram que era Jesus.
5 Te ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé: —Cue tée cuechi, ¿ní níhí‑ndó chǎcá caxi‑o ñǎ? —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé. Te ní xáhaⁿ‑güedě: —Vědana chácá ñà túú ní nǐhí‑ndɨ̌ —càchí‑güedé xǎhaⁿ‑güedě xii‑gá.
5 Disse-lhes, pois, Jesus: Filhos, tendes alguma coisa de comer? Responderam-lhe: Não.
6 Te ní xáhaⁿ Jèsús: —Chí dáquěe ñunu‑ndo ndàa xio cuha barcú chi níhí‑ndó‑dɨ́ —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé. Te ducaⁿ nǐ quide‑güedé, te òré nátàva‑güedé ñunu xɨtɨ́ ndute, te ñá cúndèe‑gá‑güedé natava‑güedé cuèndá sá nǐ chítú chǎcá xɨtɨ́‑xi.
6 E ele lhes disse: Lançai a rede para o lado direito do barco, e achareis. Lançaram-na, pois, e já não a podiam tirar, pela multidão dos peixes.
7 Te tée ní xica cuu ndɨhɨ‑gá tée ío cùu iní‑gá ní xáhaⁿ‑dě xii té Pèlú: —¡Dɨu Xítohó Jesucrìstú! —càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě xii‑dé. Te sá nǐ tecú dóho té Pèlú sá dúcáⁿ càháⁿ‑dé nǔu ní ndɨ́únuu‑dé dóó‑dě, chi dóó sǎ yɨ́màa‑ni‑dé níhnú‑dě ní cùu. Ducaⁿ te ní nuu ndava‑dé bàrcú ní ngaunihnu‑dé ndute, te cuáháⁿ‑dé núú ndute‑áⁿ nǐ quene‑dé ndéé ñuhu yìchí.
7 Então aquele discípulo, a quem Jesus amava, disse a Pedro: É o Senhor. E, quando Simão Pedro ouviu que era o Senhor, cingiu-se com a túnica (porque estava nu) e lançou-se ao mar.
8 Te dava‑gá cue tée ndɨhɨ té Pèlú dɨu‑ni cue tée ní xica cuu ndɨhɨ Jèsús ní quendóo‑güedé dàtná ɨɨⁿ cièndú‑gá mětrú te quene‑güedé yuhu ndùte. Te tàñuhu‑ni‑güedé ñunu‑güedé chitu chǎcá nǐ quene‑güedé ndéé yuhu ndùte.
8 E os outros discípulos foram com o barco (porque não estavam distantes da terra senão quase duzentos côvados), levando a rede cheia de peixes.
9 Te òré ní quene‑güedé ñuhu yìchí, te ní xiní‑güedé càyú ñuhú, te núú ñùhú‑áⁿ ñúhú ɨ̀ɨⁿ chácá ndɨhɨ ɨɨⁿ pàá.
9 Logo que desceram para terra, viram ali brasas, e um peixe posto em cima, e pão.
10 Te ní xáhaⁿ Jèsús xii‑güedé: —Quɨ́hɨ́ⁿ ngueheⁿ‑ndo ɨ̀ɨⁿ úú chácá quɨtɨ íchí nǐ tnɨɨ‑ndo —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
10 Disse-lhes Jesus: Trazei dos peixes que agora apanhastes.
11 Núu té Pèlú ní sáháⁿ‑dé núú ndécú bàrcú, te ní quée‑dé xɨtɨ́‑xi ní cándeé‑dé ñunu ñùhu chácá táñùhu‑dé ní quene ndéé ñuhu yìchí, te chitu chǎcá náhnú, te ñùhu ɨɨⁿ ciendú údico úxí úní‑dɨ xɨtɨ́ ñunu‑áⁿ, te cuěi ducaⁿ vài‑dɨ ñuhu dico ñá ní ndǎtá ñunu‑áⁿ.
11 Simão Pedro subiu e puxou a rede para terra, cheia de cento e cinqüenta e três grandes peixes e, sendo tantos, não se rompeu a rede.
12 Te ní xáhaⁿ Jèsús: —Chí nèhé cadí iní‑ndó —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé. Dico ni ɨ̀ɨⁿ cue tée ní xica cuu ndɨhɨ‑gá‑áⁿ ñǎ ní xìcáⁿ tnúhú‑güedě núú‑gǎ nǔu yoo cùu‑gá, chi sa ní cutnùní iní‑güedé sá dɨ́ú Jèsús cúú‑gǎ.
12 Disse-lhes Jesus: Vinde, comei. E nenhum dos discípulos ousava perguntar-lhe: Quem és tu? sabendo que era o Senhor.
13 Te Jèsús ní sáháⁿ‑gá ní queheⁿ‑gá pàá ní sáñaha‑gǎ xii‑güedé caxi‑güedé, te dǎtnùní ní queheⁿ tucu‑gá chácá nǐ sáñaha‑gǎ xii‑güedé.
13 Chegou, pois, Jesus, e tomou o pão, e deu-lhes e, semelhantemente o peixe.
14 Vitna cùu úní xito sá xìní ñáhá cue tée ní xica cuu ndɨhɨ‑gá sátá nǐ ndoto‑gá.
14 E já era a terceira vez que Jesus se manifestava aos seus discípulos, depois de ter ressuscitado dentre os mortos.
15 Te sátá nǐ túhú cóhó‑güedě ní sadí iní‑güedé te ní xícáⁿ tnúhú Jèsús núú tě Xǐmú, àdi Pelú chi úú dɨ̀u‑dé, te xáhaⁿ‑gǎ: —Xǐmú, déhe té Jònás, ¿cùu iní‑gá‑n yǔhú dàcúúxí dàva‑gá cue tée‑a ñǎ? —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xii‑dé. Te ní xáhaⁿ tě Pèlú: —Mèstrú, cùu iní ñáhà‑í, yòhó sa nàha‑n —cachí‑dé xǎhaⁿ‑dě xii‑gá. Te ní xáhaⁿ Jèsús: —Te núu ducaⁿ, te dacàxi‑n cue mbéé lǐhli‑í —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xii‑dé. Te cue mběé‑áⁿ cúú‑güèdɨ ñáyiu cùu cuendá‑gá.
15 E, depois de terem jantado, disse Jesus a Simão Pedro: Simão, filho de Jonas, amas-me mais do que estes? E ele respondeu: Sim, Senhor, tu sabes que te amo. Disse-lhe: Apascenta os meus cordeiros.
16 Te ní xáhaⁿ tùcu‑gá xii té Pèlú: —Xǐmú, déhe té Jònás, ¿cùu iní ñáhá‑n xìi‑í‑u? —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xii‑dé. Te ní xáhaⁿ tùcu té Pèlú: —Mèstrú, cùu iní ñáhà‑í, yòhó sa nàha‑n —cachí‑dé xǎhaⁿ‑dě xii‑gá. Te ní xáhaⁿ‑gǎ: —Te núu ducaⁿ, te coto‑n cuè mbéè‑í —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xii‑dé.
16 Tornou a dizer-lhe segunda vez: Simão, filho de Jonas, amas-me? Disse-lhe: Sim, Senhor, tu sabes que te amo. Disse-lhe: Apascenta as minhas ovelhas.
17 Te xito cùu uní ní xáhaⁿ tùcu‑gá xii té Pèlú: —Xǐmú, déhe té Jònás, ¿cùu iní ñáhá‑n‑ǎⁿ? —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xii‑dé. Te té Pèlú ío ní cundɨ̀yɨ́‑dé sá dúcáⁿ nǐ cuu úní xito xìcáⁿ tnúhú‑gǎ núú‑dě nǔu ndisa sá cúú ìní ñáhá‑dě xii‑gá, te ní xáhaⁿ‑dě: —Mèstrú, yòhó nchaa sa xìní‑n, te sa cùtnuní iní‑n sǎ cúú ìní ñáhà‑í xii‑n —càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě xii‑gá. Te ní xáhaⁿ Jèsús: —Te núu ducaⁿ, te dacàxi‑n cue mbéè‑í.
17 Disse-lhe terceira vez: Simão, filho de Jonas, amas-me? Simão entristeceu-se por lhe ter dito terceira vez: Amas-me? E disse-lhe: Senhor, tu sabes tudo; tu sabes que eu te amo. Jesus disse-lhe: Apascenta as minhas ovelhas.
18 Te na càchí tnúhu ndáá‑í xii‑n sǎ cǔtnàhá cuechi‑gǎ‑n nǐ xóo ndécuǐhnu mee‑n dǒó‑n, te ní xóo quɨ́hɨ́ⁿ‑n nděni ní xóo cachí iní‑n, dico na yɨ̀ɨ‑n te dacàá‑n ndàha‑n, te ɨngá tée dacuìhnu ñaha xii‑n dóó‑n te cada yica‑dě candeca ñaha‑dě xii‑n quɨ̌hɨ́ⁿ ɨɨⁿ núú ñà túú tnàhá iní‑n —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xii‑dé.
18 Na verdade, na verdade te digo que, quando eras mais moço, te cingias a ti mesmo, e andavas por onde querias; mas, quando já fores velho, estenderás as tuas mãos, e outro te cingirá, e te levará para onde tu não queiras.
19 Te sá dúcáⁿ nǐ cáháⁿ Jèsús cúú‑xí sǎ nǐ dátècú tnúhu ñaha‑gǎ xii té Pèlú nàcuáa cada‑xi cuú‑dé, te ducaⁿ càda cahnu‑dé Yǎ Ndiǒxí, te ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑dé: —¡Canchicúⁿ ñáhá‑n xìi‑í! —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xii‑dé.
19 E disse isto, significando com que morte havia ele de glorificar a Deus. E, dito isto, disse-lhe: Segue-me.
20 Te ní nchócótó tě Pèlú ndàa sátá‑dě, te ní xiní‑dé sá nchìcúⁿ ñáhá ɨ̀ngá tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá cuáháⁿ, tée ío cùu iní‑gá tée ní xínucóo dɨ̀ñɨ‑gá òré ní cudìni ndɨhɨ ñaha‑gá xii‑güedé, te dɨu‑ni tée‑áⁿ nǐ xícáⁿ tnúhú‑dě núú‑gǎ dàvá‑áⁿ nǔu nděda càa tée cuáha cuèndá ñáhá xìi‑gá núú cuè tée cùu úhú iní ñáhá.
20 E Pedro, voltando-se, viu que o seguia aquele discípulo a quem Jesus amava, e que na ceia se recostara também sobre o seu peito, e que dissera: Senhor, quem é que te há de trair?
21 Te òré ní xiní té Pèlú sá nchìcúⁿ ñáhá těe‑áⁿ, te ní xícáⁿ tnúhú‑dě núú Jèsús, te xǎhaⁿ‑dě: —Mèstrú, te tée‑ǎⁿ, ¿ná cúú sǎ yǎha‑dé‑i? —càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě xii‑gá.
21 Vendo Pedro a este, disse a Jesus: Senhor, e deste que será?
22 Te ní xáhaⁿ Jèsús: —Te núu yúhú cuìní‑í sá cúndècu‑ni‑dé ndéé ná quìxi tucu‑í ñuyíú‑a, ¿te yòhó ná cuèndá‑n nǔu xìcáⁿ tnúhú‑n? Yòhó canchicúⁿ ñáhá‑ní xìi‑í —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xii‑dé.
22 Disse-lhe Jesus: Se eu quero que ele fique até que eu venha, que te importa a ti? Segue-me tu.
23 Te ní xinu tnúhu núú nchàa ñáyiu sàndáá iní tnúhu‑gá sá těe‑ǎⁿ vǎ cùú‑dé. Dico Jèsús ñá túú dùcaⁿ ní xáhaⁿ‑gǎ sá vǎ cùú‑dé, chi ní xáhaⁿ‑gǎ: “Núu yúhú cuìní‑í sá těe‑ǎⁿ cundecu‑ni‑dé ndéé ná quìxi tucu‑í ñuyíú‑a, ¿te yòhó ná cuèndá‑n?”, duha ní xáhaⁿ‑gǎ xii té Pèlú.
23 Divulgou-se, pois, entre os irmãos este dito, que aquele discípulo não havia de morrer. Jesus, porém, não lhe disse que não morreria, mas: Se eu quero que ele fique até que eu venha, que te importa a ti?
24 Te dɨu‑ni yúhú té Juàá tée ní sani iní‑yu sá vǎ cùú càháⁿ ndáá‑í nchaa nàcuáa ní cuu, te ducaⁿ nǐ tee‑í núú tùtú‑a, te cùtnuní iní‑ndó sǎ tnǔhu ndáá cúú‑xí.
24 Este é o discípulo que testifica destas coisas e as escreveu; e sabemos que o seu testemunho é verdadeiro.
25 Te ndècu vai‑gá núú sǎ nǐ quide Jèsús. Te núu dìcó ní ngǔndee nchaandɨ túhú ñá, te váa ni te nɨhìí ñuyíú te vá tnàhá núú‑xi cundecu lìbrú, te núu dìcó ní ngǔndee nchaa. Te ducaⁿ na cùnduu. Te ío chí cádá ndèe iní‑nǎ vitna.
25 Há, porém, ainda muitas outras coisas que Jesus fez; e se cada uma das quais fosse escrita, cuido que nem ainda o mundo todo poderia conter os livros que se escrevessem. Amém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.