João 18
Peñoles Mixtec NT (MIL_TBL) vs BKJ
1 Te sátá dúcáⁿ nǐ cáháⁿ Jèsús, te ní quee‑gá ndɨhɨ cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá cuáháⁿ‑güedé ndàa ɨngá xio yuhu yùú Cèdrón. Te yàcáⁿ cáá ɨ̀ɨⁿ lahuertá, te xɨtɨ́ lahuèrtá‑áⁿ cuǎnguɨhu Jèsús ndɨhɨ cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá.
1 Tendo Jesus dito essas palavras, saiu com os seus discípulos para além do ribeiro de Cedrom, onde havia um jardim, no qual ele entrou com os seus discípulos.
2 Te té Jùdás déhe té Xǐmú Iscàrioté tée ní sáha cuèndá ñáhá xìi‑gá núú cuè tée cùu úhú iní ñáhá sa xìní‑dé lahuèrtá‑áⁿ chi tɨtnɨ́ xito ní sáháⁿ Jèsús ndɨhɨ‑güedé xíáⁿ.
2 E também Judas, que o traía, conhecia aquele lugar; porque muitas vezes Jesus se reunira ali com os seus discípulos.
3 Núu ndáá ichi xíáⁿ nǐ sáá té Jùdás ndɨhɨ vài sandadú, ndɨhɨ cue tée quìde cuendá veñúhu ní techìuⁿ ñaha cue dútú cúnùu, ndɨhɨ cue tée cùu fariséú. Te xǐnehe‑güedé machìtí ndɨhɨ ɨɨⁿ ǔú‑gá sá děéⁿ, te yòtnuú‑güedé lìntérná ndɨhɨ itɨ ní sáá.
3 Tendo, então, Judas recebido um destacamento de homens e oficiais dos principais sacerdotes e fariseus, veio para ali com lanternas, e tochas, e armas.
4 Te Jèsús sa nàha‑gá nchaa nàcuáa cada ñaha‑güedě xii‑gá nǔu ní sáháⁿ tuha ñaha‑gǎ xii‑güedé, te ní xáhaⁿ‑gǎ: —¿Yoo nànducu‑ndo? —cachí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
4 Jesus, portanto, sabendo todas as coisas que lhe aconteceria, saiu, e disse-lhes: A quem buscais?
5 Te ní xáhaⁿ‑güedě: —Jèsús tée ñuú Nazàrét nándùcu‑ndɨ́ —càchí‑güedé xǎhaⁿ‑güedě xii‑gá. Te ní xáhaⁿ Jèsús: —Yúhú ducaⁿ nàni‑í, te náu‑í ndécú‑á te núu yúhú nándùcu‑ndo —cachí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé. Te tnàhá té Jùdás tée ní sáha cuèndá ñáhá xìi‑gá ndɨhɨ‑güedé.
5 Eles responderam-lhe: A Jesus de Nazaré. Disse-lhes Jesus: Eu Sou Ele. E Judas, que o traía, estava também com eles.
6 Te òré ní xáhaⁿ Jèsús sá dɨ́ú‑gǎ cúú těe nànducu‑güedé, te ní nacaca dùma‑güedé te ní nduá‑güedé ndéé ñuhu.
6 Quando, pois, lhes disse: Eu Sou Ele, eles recuaram, e caíram no chão.
7 Te ní xícáⁿ tnúhú tùcu Jesús núú‑güedě yoo nànducu‑güedé. Te ní xáhaⁿ tùcu‑güedé sá Jèsús tée ñuú Nazàrét nándùcu‑güedé,
7 Então, ele perguntou novamente: A quem buscais? E eles disseram: A Jesus de Nazaré.
8 núu ní xáhaⁿ‑nǎ Jèsús: —Sa ní cáháⁿ‑í sá dɨ́ú yǔhú ducaⁿ nàni‑í, te núu yúhú nándùcu‑ndo, te daña‑ndo nchàa cue tée iha na nùhú‑güedé —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
8 Jesus respondeu: Eu tenho dito que Eu Sou Ele; se, portanto vós me buscais, deixe-os seguir seu caminho;
9 Duha ní cuu chi ní quee ndáá‑xi nàcuáa ní cáháⁿ méé Jèsús chi ní cachí‑gá sá ncháá ñǎyiu ní sáha cuèndá ñáhá Yǎ Ndiǒxí cundecu ndɨhɨ‑gá vá cuǐta nihnú‑yu.
9 para se cumprir a palavra que ele tinha dito: Dos que me deste nenhum deles eu perdi.
10 Te té Xǐmú, àdi Pelú chi úú dɨ̀u‑dé, néhé‑dě ɨɨⁿ machìtí, te ní tava‑dé machìtí‑áⁿ ñɨɨ‑xi te ní xehndé‑dé lóho xio cùha ɨɨⁿ tée nàni Malcú ní quéndeé duuⁿ. Te tée‑áⁿ xínú cuèchi‑dé núú dǔtú cúnùu‑gá.
10 Então Simão Pedro, que tinha uma espada, desembainhou-a e feriu o servo do sumo sacerdote, cortando-lhe a orelha direita. E o nome do servo era Malco.
11 Te ní xáhaⁿ Jèsús xii té Pèlú: —Nataxúha machìtí‑áⁿ nǔú ñúhú‑xí, chi dacuɨtɨ́í sǎ ndóhò‑í nàcuáa ní cachí Tǎtà‑í cunduu —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xii‑dé.
11 Disse, então, Jesus a Pedro: Coloca a tua espada na bainha; o cálice que meu Pai me deu, não devo beber?
12 Te cue sandàdú ndɨhɨ cue tée cùnuu‑gá núú‑güedě, ndɨhɨ cue tée quìde cuendá veñúhu ní tnɨɨ‑güedé Jèsús, te ní dácútú ñàha‑güedé.
12 Então, o destacamento, o capitão e os oficiais dos judeus prenderam a Jesus, e ataram-no,
13 Te ndèca ñaha‑güedé xii‑gá cuáháⁿ núú ndécú tě Ànás, te té Ànás‑áⁿ cúú‑dě tǎtá ñadɨ̀hɨ́ té Caìfás. Te té Caìfás‑áⁿ nǐ cuu‑dé dútú cúnùu‑gá cuíá‑ǎⁿ.
13 e conduziram-no primeiramente a Anás, porque era o sogro de Caifás, que era o sumo sacerdote naquele ano.
14 Te dɨu‑ni tée‑áⁿ nǐ xáhaⁿ‑dě xii ñáyiu isràél sá vǎha‑gá sá ɨ́ɨ́ⁿ‑ní těe na cùú‑dé sá cuèndá‑yu nchaá‑yu.
14 Ora, Caifás era quem tinha aconselhado aos judeus que convinha que um homem morresse pelo povo.
15 Te té Pèlú, àdi Xímú chi úú dɨ̀u‑dé, ndɨhɨ ɨngá tucu‑dé nàcuáa xìca cuu ndɨhɨ‑güedé Jèsús nchìcúⁿ ñáhá‑güedě xii‑gá cuáháⁿ. Te ɨɨⁿ tée‑áⁿ xìní tnáhá‑dě ndɨhɨ dútú cúnùu‑áⁿ nǔu nchìcúⁿ‑dé tnàhá‑dé Jèsús cuánguɨhu ndéé núú cáá vèhe tée cùnuu‑áⁿ.
15 E Simão Pedro seguia a Jesus, e o mesmo fazia outro discípulo; este discípulo era conhecido do sumo sacerdote, e foi e entrou com Jesus no palácio do sumo sacerdote.
16 Dico té Pèlú ní ndóo‑dé yuyèhe ndaa quehé, núu ní ndee tée ndɨhɨ té Pèlú‑áⁿ nǐ cáháⁿ ndɨhɨ‑dé ñaha ndèé yuyèhe, te ndèca‑dé té Pèlú cuánguɨhu.
16 Mas Pedro ficou parado do lado de fora do portão. Saiu, então, o outro discípulo que era conhecido do sumo sacerdote, e falou àquela que guardava a porta, e trouxe Pedro.
17 Te ní xáhaⁿ ñàha ndéé yuyèhe‑áⁿ xii té Pèlú: —¿Náa ñá dɨ́ú yòhó tnàhá‑n xìca cuu ndɨhɨ‑n tée ndèca‑güedé cuánguɨhu‑a? —càchí‑aⁿ xǎhaⁿ‑aⁿ xìi‑dé. Te ní xáhaⁿ tě Pèlú: —Ñáhá, ñá túú těe‑ǎⁿ xícá cùu ndɨhɨ‑ú —càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě xii‑aⁿ.
17 Então, a donzela que guardava a porta, disse a Pedro: Não és tu também um dos discípulos deste homem? Disse ele: Eu não sou.
18 Te ío víxiⁿ quìde‑xi núu cue tée xìnu cuechi, ndɨhɨ cue tée quìde cuendá veñúhu ní dátnàhá‑güedé ñuhú, te xínutnɨ́ɨ teté‑güedé ndɨhɨ té Pèlú.
18 E estavam ali os servos e os oficiais, tendo feito uma fogueira com carvão, porque fazia frio, e eles estavam se aquecendo. Também Pedro estava parado junto deles se aquecendo.
19 Te dútú cúnùu ní xícáⁿ tnúhú‑dě núú Jèsús nǔu nándɨ cùu cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá, te nándɨ sá dánèhé ñáhá‑gǎ xii‑güedé.
19 Então, o sumo sacerdote interrogou Jesus acerca dos seus discípulos, e da sua doutrina.
20 Te ní xáhaⁿ‑gǎ: —Yúhú càháⁿ ndodo‑í núú nchàa ñáyiu cuěi xɨtɨ́ veñúhu càhnu sá ǐo cùnuu, te cuěi xɨtɨ́ nchaa dava‑gá veñúhu núú tàcá nchaa ñáyiu isràél ducaⁿ‑ni dànehé‑í‑yu, te ñá túú dàyuhu cáháⁿ‑í.
20 Jesus lhe respondeu: Eu falei abertamente ao mundo; eu sempre ensinei na sinagoga e no templo, onde os judeus sempre se reúnem, e eu nada falei em oculto.
21 Núu vá càcáⁿ tnúhú‑n nǔù‑í. Cácáⁿ tnúhú nǔú nchàa ñáyiu sàcúndedóho tnúhu càháⁿ‑í, te na càháⁿ‑yu núu nása ndùu tnúhu càháⁿ‑í chi xìní‑yu —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xii‑dé.
21 Por que me interrogas? Pergunta aos que me ouviram o que lhes falei; eis que eles sabem o que eu disse.
22 Te sá dúcáⁿ nǐ cáháⁿ Jèsús nǔu ɨɨⁿ tée quìde cuendá veñúhu nùtnɨ́ɨ‑dé tnàhá‑dé te ní cani‑dé ɨɨⁿ déhndé nǔú‑gǎ. Te ní xáhaⁿ‑dě: —¿Ná cuèndá ducaⁿ càháⁿ‑n nǔú dǔtú cúnùu‑i? —cachí‑dé xǎhaⁿ‑dě xii‑gá.
22 E, havendo ele falado isso, um dos oficiais que ali estavam bateu em Jesus com a palma da sua mão, dizendo: Assim que tu respondes ao sumo sacerdote?
23 Te ní xáhaⁿ Jèsús xii‑dé: —Te núu nèhé ní cáháⁿ‑í te cáháⁿ‑n nǎsa ndùu tnúhu ní cáháⁿ‑í, te yúhú càháⁿ váha‑í te ducaⁿ càniha‑n —cachí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xii‑dé.
23 Respondeu-lhe Jesus: Se eu falei mal, dá testemunho do mal; mas, se bem, porque tu me feres?
24 Te ndùtu yoho‑ni Jesús ní dánùhú ñáhá tě Ànás xii‑gá ndaha té Caìfás dútú cúnùu‑gá.
24 Então, Anás o enviara, manietado, ao sumo sacerdote Caifás.
25 Te té Pèlú nútnɨ̌ɨ teté‑ni‑dé, te ní xáhaⁿ‑güedě xii‑dé: —¿Náa ñá dɨ́ú tnàhá yòhó xícá cùu ndɨhɨ tée ndèca‑ndɨ́ véxi‑ǎⁿ? —càchí‑güedé xǎhaⁿ‑güedě xii‑dé. Te ní xáhaⁿ tě Pèlú: —Ñáhá, ñá túú těe‑áⁿ xícá cùu ndɨhɨ‑ú —càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě xii‑güedé.
25 E Simão Pedro estava ali se aquecendo. Disseram-lhe, então: Não és também tu um dos seus discípulos? Ele negou e disse: Não sou eu.
26 Te ɨɨⁿ ñaní tnáhá těe ní xehndé té Pèlú lóho‑xi‑áⁿ xínú cuèchi‑dé tnàhá‑dé núú dǔtú cúnùu. Te tée‑áⁿ nǐ xáhaⁿ‑dě xii té Pèlú: —¿Náa ñá dɨ́ú tnàhá‑n ndɨ̀hɨ‑n‑dé ní xiní ñáhà‑í òré ní tnɨɨ‑ndɨ́‑dé xɨtɨ́ lahuèrtá? —càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě xii‑dé.
26 E um dos servos do sumo sacerdote, parente daquele a quem Pedro cortara a orelha, disse: Eu não te vi no jardim com ele?
27 Te té Pèlú ní xáhaⁿ tùcu‑dé sá ñà dɨ́ú‑dě, te òré‑áⁿ nǐ cana ɨɨⁿ lǐhi.
27 Pedro, então, negou outra vez, e imediatamente o galo cantou.
28 Te ní ndeñuhu‑güedé Jèsús vehe té Caìfás, te ndèca ñaha‑güedé xii‑gá cuáháⁿ vechìuⁿ tée cùu gobiernú. Te sa ta cùditó‑ni‑gá cuáháⁿ nǔu ñá ní cuìní cue tée isràél quɨ́hu‑güedé xɨtɨ́ vechìuⁿ tée cùu gobiernú‑áⁿ. Te núu nì quɨ́hu‑güedé vechìuⁿ‑áⁿ ñá, te vá cúú‑gǎ quɨ́hu‑güedé cudìni‑güedé vico pàscuá ní cùu chi ducaⁿ tnàhí quìde‑güedé.
28 Então eles conduziram Jesus de Caifás para a sala de julgamento, e era cedo, e eles não entraram na sala de julgamento, para não se contaminarem, mas poderem comer a Páscoa.
29 Núu té Pìlatú tée cùu gobiernú ní quee‑dé vechìuⁿ‑dé ní cáháⁿ ndɨhɨ ñaha‑dě xii‑güedé, te ní xáhaⁿ‑dě: —¿Ná cuéchi ní quide tée‑a núu ndèca‑ndo‑dé véxi? —càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě xii‑güedé.
29 Então chegou Pilatos diante deles, e disse-lhes: Que acusação trazeis contra este homem?
30 Te ní xáhaⁿ‑güedě: —Te núu dìcó ñá túú cuěchi‑dé‑áⁿ te vá cándèca‑ndɨ́‑dé quixi núú‑n ní cùu —cachí‑güedé xǎhaⁿ‑güedě xii‑dé.
30 Eles responderam e disseram-lhe: Se este não fosse malfeitor, nós não o entregaríamos para ti.
31 Te ní xáhaⁿ tùcu té Pìlatú xii‑güedé: —Chí cándèca‑dé cuánùhú, te cada ndáá‑ndó cuěchi‑dé nàcuáa càa leí méé‑ndó —càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě xii‑güedé. Te ní xáhaⁿ‑güedě: —Dico nchúhú ñáyiu isràél chi ñá túú dùcaⁿ taxi tnuní lèí sá cáhní‑ndɨ̌ —càchí‑güedé xǎhaⁿ‑güedě xii‑dé.
31 Disse-lhes, então, Pilatos: Levai-o vós e julgai-o segundo a vossa lei. Disseram-lhe, então, os judeus: Não nos é lícito matar homem algum;
32 Te ducaⁿ nǐ cuu chi dacuɨtɨ́í nǐ quee ndáá‑xi nàcuáa ní cáháⁿ méé Jèsús cada‑xi cuú‑gá.
32 para que se cumprisse a palavra que Jesus tinha dito, significando de que morte havia de morrer.
33 Te cuándɨhu té Pìlatú vechìuⁿ‑dé, te ní cana‑dé Jèsús ní xícáⁿ tnúhú‑dě núú‑gǎ, te xǎhaⁿ‑dě: —¿Yòhó yɨ́ndàha‑n ñáyiu isràél‑ǎⁿ? —càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě xii‑gá.
33 Então Pilatos entrou novamente na sala de julgamento, e chamou a Jesus, e disse-lhe: És tu o Rei dos Judeus?
34 Te ní xáhaⁿ Jèsús: —¿Te xíǎⁿ càháⁿ‑n sǎ věxi iní méé‑n, àdi ió ɨɨⁿ ñáyiu ní cachí tnúhu xii‑n cuèndá‑í? —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xii‑dé.
34 Respondeu-lhe Jesus: Dizes estas coisas de ti mesmo, ou foram os outros que te contaram de mim?
35 Te ní xáhaⁿ tě Pìlatú xii‑gá: —Ñá dɨ́ú těe isràél cúù‑í nǔu ducaⁿ cǎháⁿ‑n, chi cue ñaní tnáhá‑n cuè tée isràél ndɨhɨ cue dútú cúnùu ní taxi cuèndá ñáhá‑güedě xii‑n ìha. ¿Te ná ní quide‑n? —càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě xii‑gá.
35 Pilatos respondeu: Eu sou um judeu? A tua própria nação e os principais sacerdotes entregaram-te a mim, o que tu fizeste?
36 Te ní xáhaⁿ Jèsús: —Ñá dɨ́ú těe ñuyíú‑a cùu‑í te ni ñà túú věxi‑í taxi tnùní‑í ñuyíú‑a, chi núu dìcó iha tàxi tnuní‑í áⁿ te cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑í nàá‑güedé ndɨhɨ cue tée isràél cuèndá sá vǎ tnɨ́ɨ́ ñàha‑güedé xii‑í ní cùu, dico ñá túú věxi‑í sá táxí tnùní‑í ñuyíú‑a —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xii‑dé.
36 Respondeu Jesus: O meu reino não é deste mundo; se o meu reino fosse deste mundo, então os meus servos lutariam, para que eu não fosse entregue aos judeus; mas agora o meu reino não é daqui.
37 Te ní xáhaⁿ tě Pìlatú: —¿Te tée yɨ̀ndaha ñáyiu cùu‑ó vání? —càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě xii‑gá. Te ní xáhaⁿ Jèsús: —Te dàtná càchí‑n‑ǎⁿ yɨ̀ndaha ndisa‑í ñáyiu, chi yúhú véxi‑í ñuyíú‑a te iha ní cacu‑í te càháⁿ‑í mee‑ni tnǔhu ndáá. Te nchaa ñáyiu na cùdɨ́ɨ́ ìní‑xi tnúhu ndáá, te tedóho‑yu nchaa tnúhu càháⁿ‑í —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xii‑dé.
37 Disse-lhe, então, Pilatos: Então és tu um rei? Jesus respondeu: Tu dizes que eu sou rei. Eu para isso nasci, e para isso vim ao mundo, a fim de dar testemunho da verdade. Todo aquele que é da verdade ouve a minha voz.
38 Te ní xáhaⁿ tě Pìlatú: —¿Te ná cúú‑tu tnúhu ndáá‑áiⁿ? —càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě xii‑gá. Càchí‑güedé sá cáhní‑güedě Jèsús (Mt. 27:15-31; Mr. 15:6-20; Lc. 23:13-25) Te sátá nǐ yáha ní xícáⁿ tnúhú tě Pìlatú núú Jèsús, te ní quee tucu‑dé quehé, te xǎhaⁿ‑dě xii cue tée isràél: —Ñá túú nǎ cuéchi tée‑a.
38 Disse-lhe Pilatos: O que é a verdade? E, dizendo isso, ele foi novamente até os judeus e disse-lhes: Eu não acho nenhuma culpa nele.
39 Te váha‑ni chi ducaⁿ tnàhí quìde nchohó sá ndɨ̀ tnahá nduu vìco pascuá cuìní‑ndó sǎ dácǎcu‑í ɨɨⁿ tée yɨ̀hɨ vecaá. Te núu cuìní‑ndó te na dàcácu‑í tée yɨ̀ndaha ñaha xii‑ndo —cachí‑dé xǎhaⁿ‑dě xii‑güedé.
39 Mas vós tendes por costume que eu vos solte alguém por ocasião da páscoa; quereis, então, que vos solte o REI DOS JUDEUS?
40 Te sá dúcáⁿ nǐ cáháⁿ‑dé, núu nchaa‑güedé níhi ní cáháⁿ‑güedé, te xǎhaⁿ‑güedě: —¡Vá dácǎcu‑n těe‑áⁿ, té Barràbás dàcácu‑n! —càchí‑güedé xǎhaⁿ‑güedě xii‑dé. Te té Barràbás‑áⁿ nǐ cuu‑dé ɨɨⁿ ñadúhú.
40 Então, todos gritaram novamente, dizendo: Este homem não, mas Barrabás. Ora, Barrabás era um ladrão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.