Tiago 3
Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs VC
1 Ñánī mánī, ma cáni ni cuehē rō cuu ró maestro steén jnūhun ya. Chi cájini rō jeē yóhó jéē steén jnūhun, cuehē gā cuēchi ndenehen ya sɨquɨ̄ yō.
1 Meus irmãos, não haja muitos entre vós a se arvorar em mestres; sabeis que seremos julgados mais severamente,
2 Chi ndɨhɨ yó stɨ́vɨ cuéhē jniñu. Te núu ɨɨn tēe cuu condito de yáá de jeē ma stɨ́vɨ de jíín ni ɨɨn jeē cahán de, núu súcuan te yōhyo vāha tēe cúu de, te suni cuu condito de nɨ́ɨ́ gá de jeē ma stɨ́vɨ de.
2 porque todos nós caímos em muitos pontos. Se alguém não cair por palavra, este é um homem perfeito, capaz de refrear todo o seu corpo.
3 Chi cúu nájnūhun jeē chíhi yó freno yuhu caballo, te súcuan snáhnú yō nɨɨ́ tɨ́ jeē quihín tɨ̄ jiín yó ndé nuū cuní yō.
3 Quando pomos o freio na boca dos cavalos, para que nos obedeçam, governamos também todo o seu corpo.
4 Te suni súcuan tāca barco, vēsú náhnu ndasɨ́, te vēsú nīhin chúndahá táchī, te jíín ɨɨn timón lulí‑ni te cuu scuícó tée scáca, te quihīn de jíín ndé nuū cuní de.
4 Vede também os navios: por grandes que sejam e embora agitados por ventos impetuosos, são governados com um pequeno leme à vontade do piloto.
5 Te suni súcuan cúu yáá yó, chi vēsú lulí‑ni, te cuehē teyɨ́ sáha yó jíín. Te suni jíní yō jeē ɨɨn ñuhūn lulí cuu jnɨɨ jeē cayú ɨɨn yucu cáhnu ndasɨ́.
5 Assim também a língua é um pequeno membro, mas pode gloriar-se de grandes coisas. Considerai como uma pequena chama pode incendiar uma grande floresta!
6 Te suni súcuan yáá yó, chi sáha nájnūhun ɨɨn ñuhūn, chi scuíquín cuehē teyɨ́ jniñu néé. Te yáá yó cúu ɨɨn parte lulí yɨquɨ cúñu yō, te sáha jeē quɨ́vɨ nɨ́ɨ́ yó cuēchi. Te infierno cúu jeē scuiquín jnūhun néé jíín yáá yó, te yáá yó scuiquín cuehē jniñu néé nɨ́ɨ́ tiempo jeē iyó yó ini ñayɨ̄vɨ́.
6 Também a língua é um fogo, um mundo de iniqüidade. A língua está entre os nossos membros e contamina todo o corpo; e sendo inflamada pelo inferno, incendeia o curso da nossa vida.
7 Te ñayuu chi cuu snáhnú i tācá quɨtɨ jíín saa jiín cóō jiín quɨtɨ ñúhun nuū mar, te je ni snahnú i cuehē tɨ̄.
7 Todas as espécies de feras selvagens, de aves, de répteis e de peixes do mar se domam e têm sido domadas pela espécie humana.
8 Te ni ɨɨn ñayuu ma cúu condito i yáá i. Chi ɨɨn jeē neé jéē ma cúu condito i cúu. Te nájnūhun yuhu cóó jeē ñúhun chitú veneno jeē jéhni, súcuan cúu yáá yó.
8 A língua, porém, nenhum homem a pode domar. É um mal irrequieto, cheia de veneno mortífero.
9 Jíín yáá yó chiñúhún yó Tatá yō Yaā Dios, te suni jíín yáá yó cahán ndevāha yo sɨ́quɨ̄ ñáyuu jeē ni sáha ya ánuá i nájnūhun íyó máá yá.
9 Com ela bendizemos o Senhor, nosso Pai, e com ela amaldiçoamos os homens, feitos à semelhança de Deus.
10 Ɨɨn‑ni yuhu cáne jnūhun chíñúhún yó yá jiín jnúhun cáhán ndevāha yó. Ñánī mánī, tu íyó váha cuɨtɨ jeē súcuan.
10 De uma mesma boca procede a bênção e a maldição. Não convém, meus irmãos, que seja assim.
11 ¿A ɨɨn‑ni tesōcó cáne ndute váha jíín ndute úvuá, chí naún?
11 Porventura lança uma fonte por uma mesma bica água doce e água amargosa?
12 Ñánī mánī, ¿á cuu cuun ndehē oliva xinī yújnu higo, te á cuu cuun ndehē higo xinī yoyúcú uva, chí naún? Te suni súcuan ɨɨn tesōcó ma cúu cane ndute úhvuá jíín ndute váha.
12 Acaso, meus irmãos, pode a figueira dar azeitonas ou a videira dar figos? Do mesmo modo a fonte de água salobra não pode dar água doce.
13 Te núu ndé ɨɨn ró ndíchí te jécūhun vāha ni, núu súcuan te jíín jéē jíca ndaā rō steén rō jeē súcuan cúu ró. Te na cóo suchí ni rō modo jeē jéhe jnūhun ndíchí yá.
13 Quem dentre vós é sábio e inteligente? Mostre com um bom proceder as suas obras repassadas de doçura e de sabedoria.
14 Te núu cácucuésún teyɨ́ ni rō te ndúcú ró jéē cujéhnu máá ró, núu súcuan te ma cutéyɨ́ ró cani ni rō jeē ndichí ró. Chi suu cúu jeē stahú ró, te cúu ró contra sɨquɨ̄ jnúhun ndaā.
14 Mas, se tendes no coração um ciúme amargo e gosto pelas contendas, não vos glorieis, nem mintais contra a verdade.
15 Chi ñayuu cándāa súcuan, nasūu núū Yaā Dios vēji jeē ndichí i. Chi cuenta ñayɨ̄vɨ, jíín cuenta anuá neé ñáyuu, jiín cuenta maá jéxeén cúu.
15 Esta não é a sabedoria que vem do alto, mas é uma sabedoria terrena, humana, diabólica.
16 Chi nuū iyó ñáyuu cucuésún ni jiín ñáyuu nducú jéē cujéhnu máá, suni yūcuan íyó jnúhun sáca núu jíín táca jniñu néé.
16 Onde houver ciúme e contenda, ali há também perturbação e toda espécie de vícios.
17 Te jnūhun ndíchí jeē véji nuū Yaā Dios, núu ni sáha jeē ní ndundíchí ñáyuu, yūcuán na te íyó ndoo ánuá i. Te suni yúcu manī i jíín jnáhan i, te vītá ni i, te tú nīhni ni i. Te cúndáhú ni i jnáhan i, te sáha i jniñu váha. Te suni íyó ndáā i, te tu stáhú i.
17 A sabedoria, porém, que vem de cima, é primeiramente pura, depois pacífica, condescendente, conciliadora, cheia de misericórdia e de bons frutos, sem parcialidade, nem fingimento.
18 Te ñayuu cáyūcu mánī jiín jnáhan, jíín jnúhun manī casáha i tācá jniñu ndaā, te nanihīn i jeē quéndōo ndaā i.
18 O fruto da justiça semeia-se na paz para aqueles que praticam a paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.