Romanos 4

Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Núu súcuan ¿te ndese cahān yō sɨquɨ̄ tāca jéē ní cuu jíín jíí yō Abraham? ¿Ndese ni ndahvā cuēchi de?
1 Que vantagem diremos, pois, que conseguiu Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Nasūu jéē ni sáha máá de cúu jeē ní ndahva Yaā Dios cuēchi de. Chi núu jeē súcuan cúu núú, te cuu cutéyɨ́ de jeē váha ni sáha de. Te tu ní cútéyɨ́ de, chi nasūu sɨ́quɨ̄ jeē ni sáha máá de cúu jeē ní ndahva Yaā Dios cuēchi de.
2 Porque, se Abraão foi justificado em virtude de sua observância, tem que se gloriar; mas não diante de Deus.
3 ¿Chi ndese cáhán tutu iī? Cáhán jeē ní candíje Abraham jeē sáha ya jeē ni jéjnūhun ya nuū de, te jeē yúcuan ní ndahva yā cuēchi de.
3 Ora, que diz a Escritura? Abraão creu em Deus e isso lhe foi imputado em conta de justiça {Gn 15,6}.
4 Te ɨɨn ñayuu sájniñu, te yāhu i chi nasūu jéē cútahū i cúu, chi jeē chúnaa yō nuū i cúu.
4 Ora, o salário não é gratificação, mas uma dívida ao trabalhador.
5 Te jeē jnáma Yaā Dios ñayuu, chi jeē cútahū i cúu. Chi vēsú tu cúu squícu i tācá jniñu váha, te núu candíje i jeē jnáma ya i nuū cuéchi i, yūcuán na te ndahva yā cuēchi i.
5 Mas aquele que sem obra alguma crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada em conta de justiça.
6 Te David suni ni cahān de ndese yōhyo ndetū ñayuu jeē ndáhva Yaā Dios cuēchi i, vēsú tu cúu sáha i ni ɨɨn jniñu jeē quéndōo ndaā i nuū yā.
6 É assim que Davi proclama bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente das obras:
7 Chi ni cahān de:
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades foram perdoadas e cujos pecados foram cobertos!
8 Te nacā ndetū tēe jeē tuá chíhi máá Jítoho yō cuenta cuēchi de.
8 Bem-aventurado o homem ao qual o Senhor não imputou o seu pecado {Sl 31,1s}.
9 ¿Te á máni máá ñáyuu squícu ley circuncidar cúu jeē quéndōo ndetū? ¿Chí suni quéndōo ndetū ñayuu jeē tu cúu circuncidar naún? Suni máá i quéndōo ndetū i. Chi je ni cahān yō jeē ní candíje Abraham jeē sáha ya jeē ni jéjnūhun ya, te jeē yúcuan ní ndahva yā cuēchi de.
9 Essa bem-aventurança é somente para os circuncisos, ou também para os incircuncisos? Dizemos, com efeito, que a fé foi imputada a Abraão em conta de justiça.
10 Te ná ni ndahva yā cuēchi de, ¿á je ni cuu de circuncidar, chí ndé ná tuú? Nasūu jéē jé ni cuu de circuncidar, chi nde ná tuú.
10 Quando lhe foi ela imputada? Depois ou antes de sua circuncisão? Não depois, mas antes de ser circuncidado.
11 Te cuéé gá te ni nihīn de jnunī circuncidar. Te suu ni cuu ɨɨn seña, nájnūhun ɨɨn sello jeē ní ndahva yā cuēchi de sɨquɨ̄ jeē súcuan ni candíje de. Te jeē yúcuan ní cahān yā jeē cuu de jíí nuū tāca ñáyuu jeē candíje i jeē sáha ya jehē i, suni nuū ñáyuu tu ní cúu circuncidar, chi suni ndahva yā cuēchi máá i.
11 Depois é que recebeu o sinal da circuncisão, como selo da justiça que tinha obtido pela fé antes de ser circuncidado. E assim se tornou o pai de todos os incircuncisos que crêem, a fim de que também a estes seja imputada a justiça.
12 Te suni cúu de jíí nuū ñáyuu ní cuu circuncidar, te nasūu máni jeē ní cuu i circuncidar, chi suni jeē ní jnɨɨ i ejemplo de. Chi cácandíje i jeē sáha ya jehē i, nájnūhun ni candíje máá de nde ná tu cuu de circuncidar.
12 Pai também dos circuncisos, que não só trazem o sinal, mas que acompanham as pegadas da fé que nosso pai Abraão possuía antes de ser circuncidado.
13 Chi ni jejnūhun Yaā Dios nuū Abraham jiín núū tāca yúcūn de jeē cuāha ya nɨɨ́ ñáyɨ̄vɨ́ cuu tahū de. Te nasūu sɨ́quɨ̄ jeē ní nducú de squícu de ley yā cúu jeē ní jejnūhun ya un núū de, chi sa suhva sɨquɨ̄ jeē ní candíje de jeē ni jéjnūhun ya, te ni ndahva yā cuēchi de.
13 Com efeito, não foi em virtude da lei que a promessa de herdar o mundo foi feita a Abraão ou à sua posteridade, mas em virtude da justiça da fé.
14 Chi núu jeē máni máá ñáyuu nducú squícu ley cúu jeē nihín jeē ni jéjnūhun ya, núu súcuan te cándíje cāha yó nuú, te ma nihín jníñu jeē ni jéjnūhun ya ún.
14 Porque, se a herança é reservada aos observadores da lei, a fé já não tem razão de ser e a promessa fica sem valor.
15 Te ley chi sáha jeē nihín ñayuu castigo sɨquɨ̄ jeē tu cúu squícu i. Te núu jeē tu ley, te suni tú na jnūhun stɨ́vɨ ñayuu sɨquɨ̄ ley coo núú.
15 Porquanto a lei produz a ira; e onde não existe lei, não há transgressão.
16 Núu súcuan te ni jejnūhun ya jeē sáha ya jeē váha jíín ñáyuu sɨquɨ̄ jeē candíje i jeē súcuan sáha ya, te jeē cútahū i súcuan‑ni cúu. Te jeē ni jéjnūhun ya ún, íyó cutú nuū tāca yúcūn Abraham, te nasūu núū maá‑ni ñayuu jeē nducú squícu ley jenahán, chi suni nuū tāca ñáyuu cácandíje nájnūhun ni candíje Abraham. Te súcuan cúu de jíí nuū tāca yó jeē cácandíje yó.
16 Logo, é pela fé que alguém se torna herdeiro. Portanto, gratuitamente; e a promessa é assegurada a toda a posteridade de Abraão, não somente aos que procedem da lei, mas também aos que possuem a fé de Abraão, que é pai de todos nós.
17 Súcuan ni sáha Yaā Dios chi ni candíje de jeē sáha ya. Chi súcuan cáhán tutu iī: Ni jeni ri rohó cuu ró jíí nuū cuehē ndasɨ́ ñáyuu. Súcuan ni cahān maá Yaā jeē nastécu ndɨ̄yɨ te cáhán yā ndese coo tāca jéē ná tu coo.
17 Em verdade, está escrito: Eu te constituí pai de muitas nações {Gn 17,5}; {nosso pai, portanto} diante dos olhos daquele em quem acreditou, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência as coisas que estão no nada.
18 Te ni candíje de, te ni cocuhun teyɨ́ ni de jeē ni jéjnūhun ya jeē coo cuehē yucūn de, vēsú tuá na modo coo sēhe de núú. Te jeē yúcuan ní nduu de jíí nuū cuehē ndasɨ́ ñáyuu, nájnūhun ni cahān Yaā Dios: Súcuan nducuehē yucūn rō, achí yá jiín de.
18 Esperando, contra toda a esperança, Abraão teve fé e se tornou pai de muitas nações, segundo o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência {Gn 15,5}.
19 Te je yajni jinū de ciento cuiyā, te vēsú súcuan te tu ní quénda de nuū jnúhun cándíje de, vēsú jiní de jeē maá de jíín ñasɨhɨ́ de Sara je jéhnu ndasɨ́ ndɨndúú de jeē ma cúu ga coo sēhe de.
19 Não vacilou na fé, embora reconhecendo o seu próprio corpo sem vigor - pois tinha quase cem anos - e o seio de Sara igualmente amortecido.
20 Te tu ní nácani sɨquɨ́ ni de jeē ma cándíje ga de jnūhun ní jejnūhun Yaā Dios jeē coo sēhe de. Chi sa suhva ni candíje nīhin ga de, te ni nacuatáhú de nuū Yaā Dios.
20 Ante a promessa de Deus, não vacilou, não desconfiou, mas conservou-se forte na fé e deu glória a Deus.
21 Chi ni cucáhnu vāha ni de jeē cúu squícu Yaā Dios ndɨhɨ jeē ni jéjnūhun ya.
21 Estava plenamente convencido de que Deus era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Te jeē yúcuan ní ndahva yā cuēchi de sɨquɨ̄ jeē súcuan ni candíje de.
22 Eis por que sua fé lhe foi contada como justiça.
23 Te nasūu máá‑ni sɨquɨ̄ Abraham cúu jeē yosó núū tútu jeē ní ndahva yā cuēchi de jeē ní candíje de.
23 Ora, não é só para ele que está escrito que a fé lhe foi imputada em conta de justiça.
24 Chi suni yósó jéē sɨquɨ́ yohó jíjnáhan yó. Chi suni ndáhva yā cuēchi máá yó jéē candíje yó jéē cúu ya Yaā ní nastécu Jitoho yō Jesús.
24 É também para nós, pois a nossa fé deve ser-nos imputada igualmente, porque cremos naquele que dos mortos ressuscitou Jesus, nosso Senhor,
25 Chi ni jihī Jesús jeē chúnaa yā cuēchi yó, te ni natecu yā návāha ndahva Yaā Dios cuēchi yó.
25 o qual foi entregue por nossos pecados e ressuscitado para a nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.