Romanos 4

Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Núu súcuan ¿te ndese cahān yō sɨquɨ̄ tāca jéē ní cuu jíín jíí yō Abraham? ¿Ndese ni ndahvā cuēchi de?
1 Que, pois, diremos ter alcançado Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Nasūu jéē ni sáha máá de cúu jeē ní ndahva Yaā Dios cuēchi de. Chi núu jeē súcuan cúu núú, te cuu cutéyɨ́ de jeē váha ni sáha de. Te tu ní cútéyɨ́ de, chi nasūu sɨ́quɨ̄ jeē ni sáha máá de cúu jeē ní ndahva Yaā Dios cuēchi de.
2 Porque, se Abraão foi justificado por obras, tem de que se gloriar, porém não diante de Deus.
3 ¿Chi ndese cáhán tutu iī? Cáhán jeē ní candíje Abraham jeē sáha ya jeē ni jéjnūhun ya nuū de, te jeē yúcuan ní ndahva yā cuēchi de.
3 Pois que diz a Escritura? Abraão creu em Deus, e isso lhe foi imputado para justiça.
4 Te ɨɨn ñayuu sájniñu, te yāhu i chi nasūu jéē cútahū i cúu, chi jeē chúnaa yō nuū i cúu.
4 Ora, ao que trabalha, o salário não é considerado como favor, e sim como dívida.
5 Te jeē jnáma Yaā Dios ñayuu, chi jeē cútahū i cúu. Chi vēsú tu cúu squícu i tācá jniñu váha, te núu candíje i jeē jnáma ya i nuū cuéchi i, yūcuán na te ndahva yā cuēchi i.
5 Mas, ao que não trabalha, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é atribuída como justiça.
6 Te David suni ni cahān de ndese yōhyo ndetū ñayuu jeē ndáhva Yaā Dios cuēchi i, vēsú tu cúu sáha i ni ɨɨn jniñu jeē quéndōo ndaā i nuū yā.
6 E é assim também que Davi declara ser bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente de obras:
7 Chi ni cahān de:
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniquidades são perdoadas, e cujos pecados são cobertos;
8 Te nacā ndetū tēe jeē tuá chíhi máá Jítoho yō cuenta cuēchi de.
8 bem-aventurado o homem a quem o Senhor jamais imputará pecado.
9 ¿Te á máni máá ñáyuu squícu ley circuncidar cúu jeē quéndōo ndetū? ¿Chí suni quéndōo ndetū ñayuu jeē tu cúu circuncidar naún? Suni máá i quéndōo ndetū i. Chi je ni cahān yō jeē ní candíje Abraham jeē sáha ya jeē ni jéjnūhun ya, te jeē yúcuan ní ndahva yā cuēchi de.
9 Vem, pois, esta bem-aventurança exclusivamente sobre os circuncisos ou também sobre os incircuncisos? Visto que dizemos: a fé foi imputada a Abraão para justiça.
10 Te ná ni ndahva yā cuēchi de, ¿á je ni cuu de circuncidar, chí ndé ná tuú? Nasūu jéē jé ni cuu de circuncidar, chi nde ná tuú.
10 Como, pois, lhe foi atribuída? Estando ele já circuncidado ou ainda incircunciso? Não no regime da circuncisão, e sim quando incircunciso.
11 Te cuéé gá te ni nihīn de jnunī circuncidar. Te suu ni cuu ɨɨn seña, nájnūhun ɨɨn sello jeē ní ndahva yā cuēchi de sɨquɨ̄ jeē súcuan ni candíje de. Te jeē yúcuan ní cahān yā jeē cuu de jíí nuū tāca ñáyuu jeē candíje i jeē sáha ya jehē i, suni nuū ñáyuu tu ní cúu circuncidar, chi suni ndahva yā cuēchi máá i.
11 E recebeu o sinal da circuncisão como selo da justiça da fé que teve quando ainda incircunciso; para vir a ser o pai de todos os que creem, embora não circuncidados, a fim de que lhes fosse imputada a justiça,
12 Te suni cúu de jíí nuū ñáyuu ní cuu circuncidar, te nasūu máni jeē ní cuu i circuncidar, chi suni jeē ní jnɨɨ i ejemplo de. Chi cácandíje i jeē sáha ya jehē i, nájnūhun ni candíje máá de nde ná tu cuu de circuncidar.
12 e pai da circuncisão, isto é, daqueles que não são apenas circuncisos, mas também andam nas pisadas da fé que teve Abraão, nosso pai, antes de ser circuncidado.
13 Chi ni jejnūhun Yaā Dios nuū Abraham jiín núū tāca yúcūn de jeē cuāha ya nɨɨ́ ñáyɨ̄vɨ́ cuu tahū de. Te nasūu sɨ́quɨ̄ jeē ní nducú de squícu de ley yā cúu jeē ní jejnūhun ya un núū de, chi sa suhva sɨquɨ̄ jeē ní candíje de jeē ni jéjnūhun ya, te ni ndahva yā cuēchi de.
13 Não foi por intermédio da lei que a Abraão ou a sua descendência coube a promessa de ser herdeiro do mundo, e sim mediante a justiça da fé.
14 Chi núu jeē máni máá ñáyuu nducú squícu ley cúu jeē nihín jeē ni jéjnūhun ya, núu súcuan te cándíje cāha yó nuú, te ma nihín jníñu jeē ni jéjnūhun ya ún.
14 Pois, se os da lei é que são os herdeiros, anula-se a fé e cancela-se a promessa,
15 Te ley chi sáha jeē nihín ñayuu castigo sɨquɨ̄ jeē tu cúu squícu i. Te núu jeē tu ley, te suni tú na jnūhun stɨ́vɨ ñayuu sɨquɨ̄ ley coo núú.
15 porque a lei suscita a ira; mas onde não há lei, também não há transgressão.
16 Núu súcuan te ni jejnūhun ya jeē sáha ya jeē váha jíín ñáyuu sɨquɨ̄ jeē candíje i jeē súcuan sáha ya, te jeē cútahū i súcuan‑ni cúu. Te jeē ni jéjnūhun ya ún, íyó cutú nuū tāca yúcūn Abraham, te nasūu núū maá‑ni ñayuu jeē nducú squícu ley jenahán, chi suni nuū tāca ñáyuu cácandíje nájnūhun ni candíje Abraham. Te súcuan cúu de jíí nuū tāca yó jeē cácandíje yó.
16 Essa é a razão por que provém da fé, para que seja segundo a graça, a fim de que seja firme a promessa para toda a descendência, não somente ao que está no regime da lei, mas também ao que é da fé que teve Abraão (porque Abraão é pai de todos nós,
17 Súcuan ni sáha Yaā Dios chi ni candíje de jeē sáha ya. Chi súcuan cáhán tutu iī: Ni jeni ri rohó cuu ró jíí nuū cuehē ndasɨ́ ñáyuu. Súcuan ni cahān maá Yaā jeē nastécu ndɨ̄yɨ te cáhán yā ndese coo tāca jéē ná tu coo.
17 como está escrito: Por pai de muitas nações te constituí. ), perante aquele no qual creu, o Deus que vivifica os mortos e chama à existência as coisas que não existem.
18 Te ni candíje de, te ni cocuhun teyɨ́ ni de jeē ni jéjnūhun ya jeē coo cuehē yucūn de, vēsú tuá na modo coo sēhe de núú. Te jeē yúcuan ní nduu de jíí nuū cuehē ndasɨ́ ñáyuu, nájnūhun ni cahān Yaā Dios: Súcuan nducuehē yucūn rō, achí yá jiín de.
18 Abraão, esperando contra a esperança, creu, para vir a ser pai de muitas nações, segundo lhe fora dito: Assim será a tua descendência.
19 Te je yajni jinū de ciento cuiyā, te vēsú súcuan te tu ní quénda de nuū jnúhun cándíje de, vēsú jiní de jeē maá de jíín ñasɨhɨ́ de Sara je jéhnu ndasɨ́ ndɨndúú de jeē ma cúu ga coo sēhe de.
19 E, sem enfraquecer na fé, embora levasse em conta o seu próprio corpo amortecido, sendo já de cem anos, e a idade avançada de Sara,
20 Te tu ní nácani sɨquɨ́ ni de jeē ma cándíje ga de jnūhun ní jejnūhun Yaā Dios jeē coo sēhe de. Chi sa suhva ni candíje nīhin ga de, te ni nacuatáhú de nuū Yaā Dios.
20 não duvidou, por incredulidade, da promessa de Deus; mas, pela fé, se fortaleceu, dando glória a Deus,
21 Chi ni cucáhnu vāha ni de jeē cúu squícu Yaā Dios ndɨhɨ jeē ni jéjnūhun ya.
21 estando plenamente convicto de que ele era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Te jeē yúcuan ní ndahva yā cuēchi de sɨquɨ̄ jeē súcuan ni candíje de.
22 Pelo que isso lhe foi também imputado para justiça.
23 Te nasūu máá‑ni sɨquɨ̄ Abraham cúu jeē yosó núū tútu jeē ní ndahva yā cuēchi de jeē ní candíje de.
23 E não somente por causa dele está escrito que lhe foi levado em conta,
24 Chi suni yósó jéē sɨquɨ́ yohó jíjnáhan yó. Chi suni ndáhva yā cuēchi máá yó jéē candíje yó jéē cúu ya Yaā ní nastécu Jitoho yō Jesús.
24 mas também por nossa causa, posto que a nós igualmente nos será imputado, a saber, a nós que cremos naquele que ressuscitou dentre os mortos a Jesus, nosso Senhor,
25 Chi ni jihī Jesús jeē chúnaa yā cuēchi yó, te ni natecu yā návāha ndahva Yaā Dios cuēchi yó.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões e ressuscitou por causa da nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.