Romanos 4
Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs BKJ
1 Núu súcuan ¿te ndese cahān yō sɨquɨ̄ tāca jéē ní cuu jíín jíí yō Abraham? ¿Ndese ni ndahvā cuēchi de?
1 O que diremos então que Abraão nosso pai, no que diz respeito a carne, encontrou?
2 Nasūu jéē ni sáha máá de cúu jeē ní ndahva Yaā Dios cuēchi de. Chi núu jeē súcuan cúu núú, te cuu cutéyɨ́ de jeē váha ni sáha de. Te tu ní cútéyɨ́ de, chi nasūu sɨ́quɨ̄ jeē ni sáha máá de cúu jeē ní ndahva Yaā Dios cuēchi de.
2 Porque, se Abraão foi justificado pelas obras, ele tem de que se gloriar, mas não diante de Deus.
3 ¿Chi ndese cáhán tutu iī? Cáhán jeē ní candíje Abraham jeē sáha ya jeē ni jéjnūhun ya nuū de, te jeē yúcuan ní ndahva yā cuēchi de.
3 Pois, o que diz a escritura? Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído como justiça.
4 Te ɨɨn ñayuu sájniñu, te yāhu i chi nasūu jéē cútahū i cúu, chi jeē chúnaa yō nuū i cúu.
4 Ora, àquele que trabalha não lhe é imputado o salário segundo a graça, mas segundo a dívida.
5 Te jeē jnáma Yaā Dios ñayuu, chi jeē cútahū i cúu. Chi vēsú tu cúu squícu i tācá jniñu váha, te núu candíje i jeē jnáma ya i nuū cuéchi i, yūcuán na te ndahva yā cuēchi i.
5 Mas, àquele que não trabalha, mas crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé é imputada como justiça.
6 Te David suni ni cahān de ndese yōhyo ndetū ñayuu jeē ndáhva Yaā Dios cuēchi i, vēsú tu cúu sáha i ni ɨɨn jniñu jeē quéndōo ndaā i nuū yā.
6 Assim também Davi declara a bem-aventurança do homem a quem Deus atribui justiça sem as obras,
7 Chi ni cahān de:
7 dizendo: Abençoados são aqueles cujas iniquidades são perdoadas, e cujos pecados são cobertos.
8 Te nacā ndetū tēe jeē tuá chíhi máá Jítoho yō cuenta cuēchi de.
8 Abençoado é o homem a quem o Senhor não imputa o pecado.
9 ¿Te á máni máá ñáyuu squícu ley circuncidar cúu jeē quéndōo ndetū? ¿Chí suni quéndōo ndetū ñayuu jeē tu cúu circuncidar naún? Suni máá i quéndōo ndetū i. Chi je ni cahān yō jeē ní candíje Abraham jeē sáha ya jeē ni jéjnūhun ya, te jeē yúcuan ní ndahva yā cuēchi de.
9 Vem, então, esta bem-aventurança só para a circuncisão, ou também sobre a incircuncisão? Pois dizemos que a fé foi imputada a Abraão como justiça.
10 Te ná ni ndahva yā cuēchi de, ¿á je ni cuu de circuncidar, chí ndé ná tuú? Nasūu jéē jé ni cuu de circuncidar, chi nde ná tuú.
10 Como lhe foi, então, imputada? Quando ele estava na circuncisão ou na incircuncisão? Não na circuncisão, mas na incircuncisão.
11 Te cuéé gá te ni nihīn de jnunī circuncidar. Te suu ni cuu ɨɨn seña, nájnūhun ɨɨn sello jeē ní ndahva yā cuēchi de sɨquɨ̄ jeē súcuan ni candíje de. Te jeē yúcuan ní cahān yā jeē cuu de jíí nuū tāca ñáyuu jeē candíje i jeē sáha ya jehē i, suni nuū ñáyuu tu ní cúu circuncidar, chi suni ndahva yā cuēchi máá i.
11 E ele recebeu o sinal da circuncisão, um selo da justiça da fé quando ainda estava na incircuncisão, para que ele pudesse ser o pai de todos os que creem, embora eles não sejam circuncidados; para que a justiça lhes seja atribuída também;
12 Te suni cúu de jíí nuū ñáyuu ní cuu circuncidar, te nasūu máni jeē ní cuu i circuncidar, chi suni jeē ní jnɨɨ i ejemplo de. Chi cácandíje i jeē sáha ya jehē i, nájnūhun ni candíje máá de nde ná tu cuu de circuncidar.
12 e fosse o pai da circuncisão, daqueles que não somente são da circuncisão, mas também para os que andam nos passos daquela fé do nosso pai Abraão, que tivera ainda na incircuncisão.
13 Chi ni jejnūhun Yaā Dios nuū Abraham jiín núū tāca yúcūn de jeē cuāha ya nɨɨ́ ñáyɨ̄vɨ́ cuu tahū de. Te nasūu sɨ́quɨ̄ jeē ní nducú de squícu de ley yā cúu jeē ní jejnūhun ya un núū de, chi sa suhva sɨquɨ̄ jeē ní candíje de jeē ni jéjnūhun ya, te ni ndahva yā cuēchi de.
13 Porque a promessa de que havia de ser herdeiro do mundo não foi feita pela lei a Abraão, ou à sua semente, mas pela justiça da fé.
14 Chi núu jeē máni máá ñáyuu nducú squícu ley cúu jeē nihín jeē ni jéjnūhun ya, núu súcuan te cándíje cāha yó nuú, te ma nihín jníñu jeē ni jéjnūhun ya ún.
14 Porque, se os que são da lei são herdeiros, logo a fé é vã e anulada a promessa.
15 Te ley chi sáha jeē nihín ñayuu castigo sɨquɨ̄ jeē tu cúu squícu i. Te núu jeē tu ley, te suni tú na jnūhun stɨ́vɨ ñayuu sɨquɨ̄ ley coo núú.
15 Porque a lei opera a ira; pois onde não há lei, não há transgressão.
16 Núu súcuan te ni jejnūhun ya jeē sáha ya jeē váha jíín ñáyuu sɨquɨ̄ jeē candíje i jeē súcuan sáha ya, te jeē cútahū i súcuan‑ni cúu. Te jeē ni jéjnūhun ya ún, íyó cutú nuū tāca yúcūn Abraham, te nasūu núū maá‑ni ñayuu jeē nducú squícu ley jenahán, chi suni nuū tāca ñáyuu cácandíje nájnūhun ni candíje Abraham. Te súcuan cúu de jíí nuū tāca yó jeē cácandíje yó.
16 Portanto, é pela fé, para que seja por graça, a fim de que a promessa seja assegurada a toda a semente, não só à que é da lei, mas também à que é da fé de Abraão, que é o pai de todos nós,
17 Súcuan ni sáha Yaā Dios chi ni candíje de jeē sáha ya. Chi súcuan cáhán tutu iī: Ni jeni ri rohó cuu ró jíí nuū cuehē ndasɨ́ ñáyuu. Súcuan ni cahān maá Yaā jeē nastécu ndɨ̄yɨ te cáhán yā ndese coo tāca jéē ná tu coo.
17 (como está escrito: Eu tenho feito de ti um pai de muitas nações) diante de Deus, em quem creu, que vivifica os mortos, e chama as coisas que não são como se elas fossem.
18 Te ni candíje de, te ni cocuhun teyɨ́ ni de jeē ni jéjnūhun ya jeē coo cuehē yucūn de, vēsú tuá na modo coo sēhe de núú. Te jeē yúcuan ní nduu de jíí nuū cuehē ndasɨ́ ñáyuu, nájnūhun ni cahān Yaā Dios: Súcuan nducuehē yucūn rō, achí yá jiín de.
18 O qual contra a esperança, creu em esperança, para que pudesse se tornar o pai de muitas nações, conforme o que lhe fora dito: Assim será a tua semente.
19 Te je yajni jinū de ciento cuiyā, te vēsú súcuan te tu ní quénda de nuū jnúhun cándíje de, vēsú jiní de jeē maá de jíín ñasɨhɨ́ de Sara je jéhnu ndasɨ́ ndɨndúú de jeē ma cúu ga coo sēhe de.
19 E não enfraquecendo na fé, ele não considerou seu próprio corpo praticamente morto quando tinha já quase cem anos, nem ainda a morte do ventre de Sara.
20 Te tu ní nácani sɨquɨ́ ni de jeē ma cándíje ga de jnūhun ní jejnūhun Yaā Dios jeē coo sēhe de. Chi sa suhva ni candíje nīhin ga de, te ni nacuatáhú de nuū Yaā Dios.
20 E não vacilou da promessa de Deus por incredulidade, mas foi forte na fé, dando glória a Deus.
21 Chi ni cucáhnu vāha ni de jeē cúu squícu Yaā Dios ndɨhɨ jeē ni jéjnūhun ya.
21 E, estando plenamente convencido de que o que ele tinha prometido também era capaz de cumprir.
22 Te jeē yúcuan ní ndahva yā cuēchi de sɨquɨ̄ jeē súcuan ni candíje de.
22 E assim isso lhe foi imputado como justiça.
23 Te nasūu máá‑ni sɨquɨ̄ Abraham cúu jeē yosó núū tútu jeē ní ndahva yā cuēchi de jeē ní candíje de.
23 Ora, foi escrito não somente por causa dele, que isso lhe foi imputado,
24 Chi suni yósó jéē sɨquɨ́ yohó jíjnáhan yó. Chi suni ndáhva yā cuēchi máá yó jéē candíje yó jéē cúu ya Yaā ní nastécu Jitoho yō Jesús.
24 mas também por nós, a quem será atribuída, aos que creem naquele que ressuscitou a Jesus nosso Senhor dentre os mortos.
25 Chi ni jihī Jesús jeē chúnaa yā cuēchi yó, te ni natecu yā návāha ndahva Yaā Dios cuēchi yó.
25 O qual foi entregue por nossas ofensas, e foi ressuscitado para nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.