Romanos 4
Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs NVT
1 Núu súcuan ¿te ndese cahān yō sɨquɨ̄ tāca jéē ní cuu jíín jíí yō Abraham? ¿Ndese ni ndahvā cuēchi de?
1 Do ponto de vista humano, Abraão foi o fundador de nossa nação. O que descobriu ele?
2 Nasūu jéē ni sáha máá de cúu jeē ní ndahva Yaā Dios cuēchi de. Chi núu jeē súcuan cúu núú, te cuu cutéyɨ́ de jeē váha ni sáha de. Te tu ní cútéyɨ́ de, chi nasūu sɨ́quɨ̄ jeē ni sáha máá de cúu jeē ní ndahva Yaā Dios cuēchi de.
2 Se suas boas obras o tivessem tornado justo, ele teria motivo para se vangloriar, mas não perante Deus.
3 ¿Chi ndese cáhán tutu iī? Cáhán jeē ní candíje Abraham jeē sáha ya jeē ni jéjnūhun ya nuū de, te jeē yúcuan ní ndahva yā cuēchi de.
3 Pois as Escrituras dizem: “Abraão creu em Deus, e assim foi considerado justo”.
4 Te ɨɨn ñayuu sájniñu, te yāhu i chi nasūu jéē cútahū i cúu, chi jeē chúnaa yō nuū i cúu.
4 O salário daquele que trabalha não é um presente, mas um direito.
5 Te jeē jnáma Yaā Dios ñayuu, chi jeē cútahū i cúu. Chi vēsú tu cúu squícu i tācá jniñu váha, te núu candíje i jeē jnáma ya i nuū cuéchi i, yūcuán na te ndahva yā cuēchi i.
5 Contudo, ninguém é considerado justo com base em seu trabalho, mas sim por meio de sua fé em Deus, que declara justos os pecadores.
6 Te David suni ni cahān de ndese yōhyo ndetū ñayuu jeē ndáhva Yaā Dios cuēchi i, vēsú tu cúu sáha i ni ɨɨn jniñu jeē quéndōo ndaā i nuū yā.
6 Davi também falou a esse respeito quando descreveu a felicidade daqueles que são considerados justos sem terem trabalhado para isso:
7 Chi ni cahān de:
7 “Como são felizes aqueles cuja desobediência é perdoada, cujos pecados são cobertos!
8 Te nacā ndetū tēe jeē tuá chíhi máá Jítoho yō cuenta cuēchi de.
8 Sim, como são felizes aqueles cujo pecado o Senhor não leva mais em conta!”.
9 ¿Te á máni máá ñáyuu squícu ley circuncidar cúu jeē quéndōo ndetū? ¿Chí suni quéndōo ndetū ñayuu jeē tu cúu circuncidar naún? Suni máá i quéndōo ndetū i. Chi je ni cahān yō jeē ní candíje Abraham jeē sáha ya jeē ni jéjnūhun ya, te jeē yúcuan ní ndahva yā cuēchi de.
9 Por acaso essa bênção é apenas para os judeus, ou se estende também aos gentios incircuncidados? Já dissemos que Deus considerou Abraão justo por meio de sua fé.
10 Te ná ni ndahva yā cuēchi de, ¿á je ni cuu de circuncidar, chí ndé ná tuú? Nasūu jéē jé ni cuu de circuncidar, chi nde ná tuú.
10 Mas como isso aconteceu? Ele foi considerado justo somente depois de ter sido circuncidado, ou antes disso? Está claro que foi antes de ele ser circuncidado.
11 Te cuéé gá te ni nihīn de jnunī circuncidar. Te suu ni cuu ɨɨn seña, nájnūhun ɨɨn sello jeē ní ndahva yā cuēchi de sɨquɨ̄ jeē súcuan ni candíje de. Te jeē yúcuan ní cahān yā jeē cuu de jíí nuū tāca ñáyuu jeē candíje i jeē sáha ya jehē i, suni nuū ñáyuu tu ní cúu circuncidar, chi suni ndahva yā cuēchi máá i.
11 A circuncisão era um sinal de que Abraão já possuía fé e de que Deus já o havia declarado justo, mesmo antes de ele ser circuncidado. Portanto, Abraão é o pai daqueles que têm fé mas não foram circuncidados. Eles são considerados justos por causa de sua fé.
12 Te suni cúu de jíí nuū ñáyuu ní cuu circuncidar, te nasūu máni jeē ní cuu i circuncidar, chi suni jeē ní jnɨɨ i ejemplo de. Chi cácandíje i jeē sáha ya jehē i, nájnūhun ni candíje máá de nde ná tu cuu de circuncidar.
12 E Abraão também é o pai daqueles que foram circuncidados, mas somente se tiverem o mesmo tipo de fé que Abraão tinha antes de ser circuncidado.
13 Chi ni jejnūhun Yaā Dios nuū Abraham jiín núū tāca yúcūn de jeē cuāha ya nɨɨ́ ñáyɨ̄vɨ́ cuu tahū de. Te nasūu sɨ́quɨ̄ jeē ní nducú de squícu de ley yā cúu jeē ní jejnūhun ya un núū de, chi sa suhva sɨquɨ̄ jeē ní candíje de jeē ni jéjnūhun ya, te ni ndahva yā cuēchi de.
13 A promessa de que Abraão e seus descendentes herdariam toda a terra não se baseou em sua obediência à lei de Deus, mas sim no fato de ele ter sido considerado justo quando teve fé.
14 Chi núu jeē máni máá ñáyuu nducú squícu ley cúu jeē nihín jeē ni jéjnūhun ya, núu súcuan te cándíje cāha yó nuú, te ma nihín jníñu jeē ni jéjnūhun ya ún.
14 Portanto, se a herança prometida é apenas para aqueles que obedecem à lei, a fé é desnecessária, e a promessa, anulada.
15 Te ley chi sáha jeē nihín ñayuu castigo sɨquɨ̄ jeē tu cúu squícu i. Te núu jeē tu ley, te suni tú na jnūhun stɨ́vɨ ñayuu sɨquɨ̄ ley coo núú.
15 Pois a lei traz ira sobre aqueles que tentam obedecer a ela. A única forma de não quebrar a lei é não ter lei nenhuma para quebrar!
16 Núu súcuan te ni jejnūhun ya jeē sáha ya jeē váha jíín ñáyuu sɨquɨ̄ jeē candíje i jeē súcuan sáha ya, te jeē cútahū i súcuan‑ni cúu. Te jeē ni jéjnūhun ya ún, íyó cutú nuū tāca yúcūn Abraham, te nasūu núū maá‑ni ñayuu jeē nducú squícu ley jenahán, chi suni nuū tāca ñáyuu cácandíje nájnūhun ni candíje Abraham. Te súcuan cúu de jíí nuū tāca yó jeē cácandíje yó.
16 É por isso que a promessa vem pela fé, para que ela seja segundo a graça e, assim, alcance toda a descendência de Abraão, não somente os que vivem sob a lei, mas todos que têm fé como a que teve Abraão. Pois ele é o pai de todos que creem.
17 Súcuan ni sáha Yaā Dios chi ni candíje de jeē sáha ya. Chi súcuan cáhán tutu iī: Ni jeni ri rohó cuu ró jíí nuū cuehē ndasɨ́ ñáyuu. Súcuan ni cahān maá Yaā jeē nastécu ndɨ̄yɨ te cáhán yā ndese coo tāca jéē ná tu coo.
17 Conforme aparece nas Escrituras: “Eu o fiz pai de muitas nações”. Isso aconteceu porque Abraão creu no Deus que traz os mortos de volta à vida e cria coisas novas do nada.
18 Te ni candíje de, te ni cocuhun teyɨ́ ni de jeē ni jéjnūhun ya jeē coo cuehē yucūn de, vēsú tuá na modo coo sēhe de núú. Te jeē yúcuan ní nduu de jíí nuū cuehē ndasɨ́ ñáyuu, nájnūhun ni cahān Yaā Dios: Súcuan nducuehē yucūn rō, achí yá jiín de.
18 Mesmo quando não havia motivo para ter esperança, Abraão a manteve, crendo que se tornaria o pai de muitas nações. Pois Deus lhe tinha dito: “Esse é o número de descendentes que você terá!”.
19 Te je yajni jinū de ciento cuiyā, te vēsú súcuan te tu ní quénda de nuū jnúhun cándíje de, vēsú jiní de jeē maá de jíín ñasɨhɨ́ de Sara je jéhnu ndasɨ́ ndɨndúú de jeē ma cúu ga coo sēhe de.
19 E sua fé não se enfraqueceu, embora ele soubesse que, aos cem anos, seu corpo, bem como o ventre de Sara, já não tinham vigor.
20 Te tu ní nácani sɨquɨ́ ni de jeē ma cándíje ga de jnūhun ní jejnūhun Yaā Dios jeē coo sēhe de. Chi sa suhva ni candíje nīhin ga de, te ni nacuatáhú de nuū Yaā Dios.
20 Em nenhum momento a fé de Abraão na promessa de Deus vacilou. Na verdade, ela se fortaleceu e, com isso, ele deu glória a Deus.
21 Chi ni cucáhnu vāha ni de jeē cúu squícu Yaā Dios ndɨhɨ jeē ni jéjnūhun ya.
21 Abraão estava plenamente convicto de que Deus é poderoso para cumprir tudo que promete.
22 Te jeē yúcuan ní ndahva yā cuēchi de sɨquɨ̄ jeē súcuan ni candíje de.
22 Por isso, por sua fé, ele foi considerado justo.
23 Te nasūu máá‑ni sɨquɨ̄ Abraham cúu jeē yosó núū tútu jeē ní ndahva yā cuēchi de jeē ní candíje de.
23 E, quando Deus considerou Abraão justo, não o fez apenas para benefício dele. As Escrituras dizem
24 Chi suni yósó jéē sɨquɨ́ yohó jíjnáhan yó. Chi suni ndáhva yā cuēchi máá yó jéē candíje yó jéē cúu ya Yaā ní nastécu Jitoho yō Jesús.
24 que foi também para nosso benefício, pois elas garantem que também seremos considerados justos por crermos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 Chi ni jihī Jesús jeē chúnaa yā cuēchi yó, te ni natecu yā návāha ndahva Yaā Dios cuēchi yó.
25 Ele foi entregue à morte por causa de nossos pecados e foi ressuscitado para que fôssemos declarados justos diante de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.