Mateus 18
Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs NTLH
1 Te suni quɨvɨ̄ un ní quecoo tēe cáscuáha un núū yā, te ni cacajnūhún de ya:
1 Naquele momento os discípulos chegaram perto de Jesus e perguntaram: — Quem é o mais importante no
2 Te ni cana ya ɨɨn sūchi lúlí, te ni jeni ya i mēhñú de.
2 Jesus chamou uma criança, colocou-a na frente deles
3 Te ni cahān yā:
3 e disse:
4 Núu súcuan te ñayuu jeē jéni ni i jeē tu cújéhnu i, nájnūhun jéni ni sūchi lúlí yáha, suu i cújéhnu ga nuū ñáyuu jeē ndácu Yaā andɨvɨ́ jniñu nuū.
4 A pessoa mais importante no Reino do Céu é aquela que se humilha e fica igual a esta criança.
5 Te na‑ni ñayuu núu jeē sɨquɨ́ ruhū jetáhú i ɨɨn sūchi lúlí nájnūhun sūchi yáha, te ruhū jetáhú i. Achí yá.
5 E aquele que, por ser meu seguidor, receber uma criança como esta estará recebendo a mim.
6 ’Te núu ɨɨn sūchi lúlí yáha cándíje i ruhū, te núu quɨ̄vɨ i cuēchi sáha na‑ni ñayuu, te vāha ga núu ni conuhnī ɨɨn yōso cáhnu sucūn ñayuu ún, te quēe i chīji ndute mar nuú.
6 — Quanto a estes pequeninos que creem em mim , se alguém for culpado de um deles me abandonar, seria melhor para essa pessoa que ela fosse jogada no lugar mais fundo do mar, com uma pedra grande amarrada no pescoço.
7 Nacā xeēn cúu jíín ñáyuu ñayɨ̄vɨ́, chi máni íyó jéē nducú squɨ́vɨ ñayuu nuū cuéchi. Te máni súcuan coo ini ñayɨ̄vɨ́. Te nacā xeēn ndoho ñayuu jeē squɨ́vɨ jnáhan nuū cuéchi.
7 Ai do mundo por causa das coisas que fazem com que as pessoas me abandonem! Essas coisas têm de acontecer, mas ai do culpado!
8 ’Núu súcuan te núu ndaha ró chí jéhē rō sáha jeē quɨ́vɨ ró cuéchi, vāha ga cahnde rō te scáne ró na quíhín, návāha tuá sáha ró cuéchi. Chi vāha ga jeē coo chácuá ró chí coo tɨ́cúhndu ró te quɨ̄vɨ ró núū cotecu rō nɨɨ́ cáni, vēsú jeē cóndee ndɨndúú ndaha ró jéhē rō te quɨ̄vɨ ró núū ñuhún jeē cayú nɨɨ́ cáni.
8 — Se uma das suas mãos ou um dos seus pés faz com que você peque, corte-o e jogue fora! Pois é melhor você entrar na vida eterna sem uma das mãos ou sem um dos pés do que ter as duas mãos e os dois pés e ser jogado no fogo eterno.
9 Te núu tɨnūu ró sáha jeē quɨ́vɨ ró cuéchi, vāha ga tava rō te scáne ró na quíhín, návāha tuá sáha ró cuéchi. Chi vāha ga jeē coo ɨɨn‑ni tɨnūu ró te quɨ̄vɨ ró núū cotecu rō nɨɨ́ cáni, vēsú jeē cóndee ndɨndúú tɨnūu ró te quɨ̄vɨ ró núū ñuhún infierno.
9 Se um dos seus olhos faz com que você peque, arranque-o e jogue fora! Pois é melhor você entrar na vida eterna com um olho só do que ter os dois e ser jogado no fogo do inferno.
10 ’Coto ma sájéē ni rō nuū ní ɨɨn sūchi lúlí yáha. Chi cáhán rī jiín ró jeē tācá ndajéhé andɨvɨ́ jéē ndíto ya i, níní cáhīin ya nuū maá Tátá rī andɨvɨ́.
10 — Cuidado, não desprezem nenhum destes pequeninos! Eu afirmo a vocês que os anjos deles estão sempre na presença do meu Pai, que está no céu.
11 Chi ruhū, Yaā ní nduu tēe, vēji ri jeē jnáma ri ñayuu jeē ní sana i nuū Yaā Dios.
11 [Porque o
12 ’¿Te ndese cájeni ni rō? Núu ɨɨn tēe ndéca de ɨɨn ciento lanchi, te núu sana ɨɨn tɨ, ¿á tu stóo de cuūn xico xahūn cuūn gā tɨ̄ yucu, te ndicó de quinanducú de quɨtɨ ní sana ún?
12 — O que é que vocês acham que faz um homem que tem cem ovelhas, e uma delas se perde? Será que não deixa as noventa e nove pastando no monte e vai procurar a ovelha perdida?
13 Te núu ni nanihīn de tɨ, te ndaā jeē yóhyo ga cúsɨɨ̄ ni de jíín quɨtɨ ún vēsú jiín cúūn xico xahūn cuūn gā quɨtɨ jeē tu ní sána.
13 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quando ele a encontrar, ficará muito mais contente por causa dessa ovelha do que pelas noventa e nove que não se perderam.
14 Te suni súcuan máá Tátá rō, Yaā ndeé andɨvɨ́, tu cúní yā jeē jnahnú ndetū ni ɨɨn sūchi lúlí yáha.
14 Assim também o Pai de vocês, que está no céu, não quer que nenhum destes pequeninos se perca.
15 ’Te núu jnáhan ró ní sáha de cuēchi sɨquɨ̄ rō, núu súcuan te castūhun ró nuū mañúhún‑ni de jeē ni sáha de cuēchi sɨquɨ̄ rō. Te núu ni jetáhú de jnūhun ni cahān rō jiín de, núu súcuan te je ni ndumanī de jíín ró ni sáha ró.
15 — Se o seu irmão pecar contra você, vá e mostre-lhe o seu erro. Mas faça isso em particular, só entre vocês dois. Se essa pessoa ouvir o seu conselho, então você ganhou de volta o seu irmão.
16 Te núu tu ní jétáhú de jnūhun cáhán rō, te quicāna ró ɨɨn chí úū gā ñayuu quihīn rō jiín núū de, cuu i testigo jiín ró, te cundaā cuēchi de te ndumanī de jíín ró.
16 Mas, se não ouvir, leve com você uma ou duas pessoas, para fazer o que mandam as
17 Te núu tu ní jétáhú tucu de jnūhun cácahān tēe ún, yūcuán na te castūhun ró nuū ñáyuu cácandíje. Te núu tu ní jétáhú tucu de jnūhun cahān ñayuu cácandíje ún, te siáá rō de na cóo de nájnūhun ɨɨn tēe tu cándíje nuū Yaā Dios chí tée stútú xúhun renta.
17 Mas, se a pessoa que pecou não ouvir essas pessoas, então conte tudo à igreja. E, se ela não ouvir a igreja, trate-a como um pagão ou como um cobrador de impostos.
18 ’Jendaá cahán rī jiín ró jéē tāca jéē cásɨ rō jeē ma sáha ñayuu ini ñayɨ̄vɨ yáha, suni casɨ jeē cáyūcú nde andɨvɨ́. Te tāca jéē cuáha ró jnúhun sáha i ini ñayɨ̄vɨ yáha, suni jeē cáyūcú nde andɨvɨ́ cuáha jnūhun.
18 — Eu afirmo a vocês que isto é verdade: o que vocês proibirem na terra será proibido no céu, e o que permitirem na terra será permitido no céu.
19 ’Te suni cáhán rī jiín ró, núu uū jnáhan ró ini ñayɨ̄vɨ yáha, ɨnuú cani ni rō sɨquɨ̄ ɨɨn jeē cacán tahú rō, núu súcuan te máá Tátá rī andɨvɨ́ cuāha ya jeē cájicān rō.
19 — E afirmo a vocês que isto também é verdade: todas as vezes que dois de vocês que estão na terra pedirem a mesma coisa em oração, isso será feito pelo meu Pai, que está no céu.
20 Chi núu ndé mí ndútútú úū chí únī ñayuu jeē cáchiñúhún i ruhū, te yūcuan íne ri jiín i, áchí yá.
20 Porque, onde dois ou três estão juntos em meu nome, eu estou ali com eles.
21 Yūcuán na te ni quee Pedro nuū yā, te ni cajnūhún de ya:
21 Então Pedro chegou perto de Jesus e perguntou: — Senhor, quantas vezes devo perdoar o meu irmão que peca contra mim? Sete vezes?
22 Te ni cahān Jesús:
22 — Não! — respondeu Jesus. — Você não deve perdoar sete vezes, mas setenta e sete vezes.
23 ’Núu súcuan te Yaā ndeé andɨvɨ́, suhva cúu jeē íne cáhnu ni yā nuū ñáyuu ndácu ya jniñu nuū: Cúu nájnūhun ɨɨn rey jeē cuní de sándaā de jíín mozo de jeē cátaū nuū de.
23 Porque o
24 Te ni quejéé de sándaā de jíín i. Te ni caquindeca i ɨɨn mozo jeē taú tɨjnɨ millón peso nuū de.
24 Logo no começo trouxeram um que lhe devia milhões de moedas de prata.
25 Te tú na vé névāha mozo un chunaa nuū de. Te ni ndacu de jniñu jeē na cúyāhu mozo un jíín ñasɨhɨ́ jíín séhe jíín táca ndajníñu, te nucūnaa xūhun táú.
25 Mas o empregado não tinha dinheiro para pagar. Então, para pagar a dívida, o seu patrão, o rei, ordenou que fossem vendidos como escravos o empregado, a sua esposa e os seus filhos e que fosse vendido também tudo o que ele possuía.
26 Yūcuán na te ni jecuɨñɨ̄ yɨtɨ́ mozo un, te ni cahān ndahú de jíín patrón de ún: Condetu ní, te na chúnaa ndɨhɨ ná xúhun ní, áchí de.
26 Mas o empregado se ajoelhou diante do patrão e pediu: “Tenha paciência comigo, e eu pagarei tudo ao senhor.”
27 Te máá patrón ni cundáhú ni de mozo de. Te ni ine cáhnu ni de jeē taú mozo de ún, te ni siaá de jeē ma chúnaa gā.
27 — O patrão teve pena dele, perdoou a dívida e deixou que ele fosse embora.
28 Te ni quenda mozo un cuáhān de, te ni najnáhan‑ni de jíín ɨɨn jnáhan mozo de jeē taú jecu peso nuū de. Te ni jnɨɨ de tēe ún, te ni quitu de sucūn, te ni cahān de: Chunaa jeē taú rō nuū rī, achí de.
28 O empregado saiu e encontrou um dos seus companheiros de trabalho que lhe devia cem moedas de prata. Ele pegou esse companheiro pelo pescoço e começou a sacudi-lo, dizendo: “Pague o que me deve!”
29 Te jnáhan mozo de un ní jecuɨñɨ̄ yɨtɨ́ núū de, te ni cahān ndahú jíín de: Condetu te na chúnaa ndɨhɨ ri xūhun ró, achí.
29 — Então o seu companheiro se ajoelhou e pediu: “Tenha paciência comigo, e eu lhe pagarei tudo.”
30 Te máá de tu ní cúní de, chi ni chune de tēe un vécāa nde quɨvɨ̄ nachunaa jeē taú nuū de.
30 — Mas ele não concordou. Pelo contrário, mandou pôr o outro na cadeia até que pagasse a dívida.
31 Te tāca jnáhan mozo de ni cajito jeē súcuan ni sáha de, te ni cajnahuhū ndasɨ́ ni de. Te cuangoo de nuū patrón de, te ni cacachi de ndɨhɨ ndese ni cuu.
31 Quando os outros empregados viram o que havia acontecido, ficaram revoltados e foram contar tudo ao patrão.
32 Yūcuán na te patrón un ní nacana de mozo un, te ni cahān de jíín: Mozo ndevāha cúu ró. Chi ni ine cáhnu ni rī ndɨhɨ jeē taú rō nuū rī, chi ni cahān ndahú ró jiín rí.
32 Aí o patrão chamou aquele empregado e disse: “Empregado miserável! Você me pediu, e por isso eu perdoei tudo o que você me devia.
33 Te nájnūhun ni cundáhú ni rī rohó, suni súcuan ni jini ñúhún cundáhú ni rō jnáhan mozo rō nuú, áchí de.
33 Portanto, você deveria ter pena do seu companheiro, como eu tive pena de você.”
34 Te ni quɨtɨ̄ ndasɨ́ ni patrón, te ni ndacu de jniñu jeē na quɨ́vɨ vecāa nde nachunaa ndɨhɨ jeē taú nuū de.
34 — O patrão ficou com muita raiva e mandou o empregado para a cadeia a fim de ser castigado até que pagasse toda a dívida.
35 Te ni jīnu ni cahān yā, te áchí yá:
35 E Jesus terminou, dizendo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.