Mateus 13
Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs VC
1 Te quɨvɨ̄ un ní quenda Jesús vehe cuahān yā, te ni jinū yā ni cucōo ya yumar.
1 Naquele dia, saiu Jesus e sentou-se à beira do lago.
2 Te ni cutútú cuéhē ndasɨ́ ñayuu nuū yā. Te ni quɨ̄vɨ ya ini ɨɨn barco, ni cucōo ya. Te tāca ñáyuu un cáyūcú i yumar.
2 Acercou-se dele, porém, uma tal multidão, que precisou entrar numa barca. Nela se assentou, enquanto a multidão ficava à margem.
3 Te jíín jnúhun yátá ni cahān yā cuehē jnūhun nuū i, te súcuan ni cahān yā:
3 E seus discursos foram uma série de parábolas.
4 Te ná ni quejéé de jéte de, te jecu trigo ni jitē yuhíchi. Te ni quecoo saa, ni cayeji tɨ̄.
4 Disse ele: Um semeador saiu a semear. E, semeando, parte da semente caiu ao longo do caminho; os pássaros vieram e a comeram.
5 Te jecu gā trigo ni jitē nuū ñúhun yuū, nuū tú cuehē ñuhun. Te yachī‑ni ni cane, chi tu cóquin ñuhun.
5 Outra parte caiu em solo pedregoso, onde não havia muita terra, e nasceu logo, porque a terra era pouco profunda.
6 Te nuū ní cane niāndii, te ni ichī‑ni, te ni casun, chi tu ní níhín nuū quihín yoho.
6 Logo, porém, que o sol nasceu, queimou-se, por falta de raízes.
7 Te jecu gā trigo ni jitē nuū náne iñu. Te ni jehnu iñu ún, te ni jesɨ nuū.
7 Outras sementes caíram entre os espinhos: os espinhos cresceram e as sufocaram.
8 Te jecu ni jitē nuū ñúhun váha, te ni jēhe cuehē nunī. Sava ni jēhe ciento jeē ɨ́ɨn ɨɨn, te sava ni jēhe unī xico, te sava ga ni jēhe ocō uxī.
8 Outras, enfim, caíram em terra boa: deram frutos, cem por um, sessenta por um, trinta por um.
9 Tāca róhó jéē jíni sōho, na chúsóhó ró. Achí yá.
9 Aquele que tem ouvidos, ouça.
10 Yūcuán na te tēe cáscuáha jíín yá un ní quecoo de nde nuū yā, te ni cacajnūhún de ya:
10 Os discípulos aproximaram-se dele, então, para dizer-lhe: Por que lhes falas em parábolas?
11 Te ni cahān yā jiín de:
11 Respondeu Jesus: Porque a vós é dado compreender os mistérios do Reino dos céus, mas a eles não.
12 Chi ñayuu je jécūhun ni, chi stéén gā yā nuū i, te víhyá gā cuni i. Te ñayuu tu cándíje, sa suhva naa jecu jeē je jíní i ún.
12 Ao que tem, se lhe dará e terá em abundância, mas ao que não tem será tirado até mesmo o que tem.
13 Jeē yúcuan cáhán rī jnūhun yátá jíín i. Chi vēsú cájito i, te quendōo i nájnūhun jeē tú na vé ni cájito i. Te vēsú cájini sōho i, te ma jécūhun ni i, te quendōo i nájnūhun jeē tú na vé ni cájini i.
13 Eis por que lhes falo em parábolas: para que, vendo, não vejam e, ouvindo, não ouçam nem compreendam.
14 Ñayuu yāhá chi squícu sɨquɨ̄ i jnūhun ni cahān Yaā Dios jeē ní nacani Isaías, tēe ni nacani jnūhun nde jenahán:
14 Assim se cumpre para eles o que foi dito pelo profeta Isaías: Ouvireis com vossos ouvidos e não entendereis, olhareis com vossos olhos e não vereis,
15 Chi ñayuu yáha yōhyo ni ndunīhni ni i,
15 porque o coração deste povo se endureceu: taparam os seus ouvidos e fecharam os seus olhos, para que seus olhos não vejam e seus ouvidos não ouçam, nem seu coração compreenda; para que não se convertam e eu os sare {Is 6,9s}.
16 ’Te máá ró jijnáhan ró, yōhyo ndetū rō, chi cájito ró jíín tɨ́nūu ró, te cájini nahín ró jíín sóho ró.
16 Mas, quanto a vós, bem-aventurados os vossos olhos, porque vêem! Ditosos os vossos ouvidos, porque ouvem!
17 Chi jendaá cahán rī jiín ró jeē cuehē tēe ni canacani jnūhun Yaā Dios jiín cuéhē tēe ndaā, ni cacuni de coto de jeē cájito máá ró, te tu ní cájito de. Te suni ni cacuni de cuni sōho de jeē cájini sōho máá ró, te tu ní cájini de. Achí yá.
17 Eu vos declaro, em verdade: muitos profetas e justos desejaram ver o que vedes e não o viram, ouvir o que ouvis e não ouviram.
18 ’Núu súcuan te cuni nahín jíjnáhan ró na vé cuní cahān jnūhun yátá tée jéte trigo: Trigo un cúu jnūhun Yaā Dios.
18 Ouvi, pois, o sentido da parábola do semeador:
19 Te ñayuu cájini sōho jnūhun ndese ndácu Yaā andɨvɨ́ jniñu, núu tu cájecūhun ni i te cácuu i nájnūhun trigo jeē ni jítē yuhíchi. Yūcuán na te quíji jexeén te quénde‑ni jnūhun ini anuá i.
19 quando um homem ouve a palavra do Reino e não a entende, o Maligno vem e arranca o que foi semeado no seu coração. Este é aquele que recebeu a semente à beira do caminho.
20 Te trigo jeē ni jítē nuū ñúhun yuū cúu nájnūhun ñayuu cájini sōho jnūhun, te yachī‑ni cájetáhú i te cácusɨɨ̄ ni i jíín.
20 O solo pedregoso em que ela caiu é aquele que acolhe com alegria a palavra ouvida,
21 Te tu cúcutú jnúhun ún ini anuá i, te jecu‑ni quɨvɨ̄ cájetáhú i. Te núu ni quejéé jnúndóho, chí jíto xeēn ñayuu i sɨquɨ̄ jnúhun ún, te quéjéé nácani yátá ni i.
21 mas não tem raízes, é inconstante: sobrevindo uma tribulação ou uma perseguição por causa da palavra, logo encontra uma ocasião de queda.
22 Te jeē ni jítē nuū náne iñu cúu ñayuu cájini nahín jnúhun, te cándɨhvɨ̄ ni i sɨquɨ̄ jeē iyó ini ñayɨ̄vɨ yáha, te cúní i cucúcá i, te stáhú un i cujnéñu i jíín. Te ndɨhɨ jeē yáha jésɨ nuū jnúhun ya, te tu íje i jíín jnúhun ya.
22 O terreno que recebeu a semente entre os espinhos representa aquele que ouviu bem a palavra, mas nele os cuidados do mundo e a sedução das riquezas a sufocam e a tornam infrutuosa.
23 Te trigo jeē ni jítē nuū ñúhun váha cúu nájnūhun ñayuu cájini nahín jnúhun, te cájecūhun ni i, te cáhije i jíín jnúhun ya. Te sava i cúu nájnūhun nunī jeē jéhe ciento jeē ɨ́ɨn ɨɨn, te sava ga i jéhe unī xico, te sava ga i jéhe ocō uxī. Achí yá.
23 A terra boa semeada é aquele que ouve a palavra e a compreende, e produz fruto: cem por um, sessenta por um, trinta por um.
24 Te ni cahān yā ɨnga jnūhun yátá jíín de:
24 Jesus propôs-lhes outra parábola: O Reino dos céus é semelhante a um homem que tinha semeado boa semente em seu campo.
25 Te íyó ɨɨn tēe jíto uhū de tēe chíí trigo. Te náa cáquixī tēe chíí trigo jiín táca jnáhan de, te ni jehēn ni jete ndɨquɨn lású nuū trigo de, te cuahān.
25 Na hora, porém, em que os homens repousavam, veio o seu inimigo, semeou joio no meio do trigo e partiu.
26 Te nuū ní cane trigo ún, te ni cane yoco i, te suni súcuan ni jehnu ite lasú un.
26 O trigo cresceu e deu fruto, mas apareceu também o joio.
27 Yūcuán na te ni jengoo mozo ni cacahān i jíín patrón i: ¿A násūu trigo váha ní jéte ní núū ñúhun ní? ¿Te ndese cúu jeē ní canecoo ite lasú nuū?
27 Os servidores do pai de família vieram e disseram-lhe: - Senhor, não semeaste bom trigo em teu campo? Donde vem, pois, o joio?
28 Te ni cahān de jíín i: Ɨɨn tēe jíto uhū ruhū ni sáha jeē yáha. Te ni cacahān mozo un jíín de: ¿Núu súcuan te á cúní ni jéē na quíngoo ná te jnuhun ná? áchí i.
28 Disse-lhes ele: - Foi um inimigo que fez isto! Replicaram-lhe: - Queres que vamos e o arranquemos?
29 Te ni cahān de: Tuú, chi núu jnuhun ró lású un te sanaa te jnuhun ró ndé jiín trigo.
29 - Não, disse ele; arrancando o joio, arriscais a tirar também o trigo.
30 Vāha ga na cuéhnu máá ndé quɨvɨ̄ tahndé. Te quɨvɨ̄ un cáhān rī jiín tée cahnde jeē xīhna gā ite lasú cahnde de, te chucú tútú de návāha cahmu yó. Yūcuán na te trigo chi cahnde de ndɨ̄vɨ ini yacā rī, achí de. Áchí yá.
30 Deixai-os crescer juntos até a colheita. No tempo da colheita, direi aos ceifadores: arrancai primeiro o joio e atai-o em feixes para o queimar. Recolhei depois o trigo no meu celeiro.
31 Te suni ni cahān yā ɨnga jnūhun yátá jéē steén yā ndese ndúcuehē ñayuu ndácu Yaā andɨvɨ́ jniñu nuū:
31 Em seguida, propôs-lhes outra parábola: O Reino dos céus é comparado a um grão de mostarda que um homem toma e semeia em seu campo.
32 Te jendaá jeē ɨɨn ndɨquɨn lúlí gá cúu vēsú tāca gá ndɨquɨn. Te núu ni jehnu, te cúu cáhnu ga vēsú tāca gá yucū, chi ndúu nájnūhun ɨɨn yujnu. Te quíjicoo saa, te cásáha tɨ tacā tɨ̄ chīji ndaha ún. Achí yá.
32 É esta a menor de todas as sementes, mas, quando cresce, torna-se um arbusto maior que todas as hortaliças, de sorte que os pássaros vêm aninhar-se em seus ramos.
33 Te ɨnga jnūhun yátá ní cahān yā jiín de:
33 Disse-lhes, por fim, esta outra parábola. O Reino dos céus é comparado ao fermento que uma mulher toma e mistura em três medidas de farinha e que faz fermentar toda a massa.
34 Tāca jnúhun yáha ní cahān Jesús jiín ñáyuu cuehē ún. Te tāca jéē ni stéén yā, máni jnūhun yátá ní cahān yā jiín i.
34 Tudo isto disse Jesus à multidão em forma de parábola. De outro modo não lhe falava,
35 Súcuan ni sáha ya návāha squícu jnūhun ni cahān tēe ni nacani jnūhun Yaā Dios nde jenahán:
35 para que se cumprisse a profecia: Abrirei a boca para ensinar em parábolas; revelarei coisas ocultas desde a criação {Sl 77,2}.
36 Yūcuán na te ni nacuatáhú Jesús nuū ñáyuu. Te ni ndɨ̄vɨ ya ini vehe. Te tēe cáscuáha un ní jinūcoo de nuū yā, te ni cacahān de jíín yá:
36 Então despediu a multidão. Em seguida, entrou de novo na casa e seus discípulos agruparam-se ao redor dele para perguntar-lhe: Explica-nos a parábola do joio no campo.
37 Te ni cahān yā jiín de:
37 Jesus respondeu: O que semeia a boa semente é o Filho do Homem.
38 Te ñuhun un cúu ñayɨ̄vɨ́. Te trigo vāha un cúu ñayuu cáyɨhɨ ndaha Yaā Dios jeē ndácu ya jniñu nuū i. Te ite lasú un cúu ñayuu cáyɨhɨ ndaha jexeén.
38 O campo é o mundo. A boa semente são os filhos do Reino. O joio são os filhos do Maligno.
39 Te tēe jíto uhū jeē ní jete lasú un cúu máá jéxeén. Te quɨvɨ̄ tahndé cúu quɨvɨ̄ jínu ñayɨ̄vɨ́. Te tēe cahnde un cácuu ndajéhé Yaā Dios.
39 O inimigo, que o semeia, é o demônio. A colheita é o fim do mundo. Os ceifadores são os anjos.
40 Te nájnūhun tahndē ite lasú te cayū nuū ñuhún, súcuan coo quɨvɨ̄ jínu ñayɨ̄vɨ́.
40 E assim como se recolhe o joio para jogá-lo no fogo, assim será no fim do mundo.
41 Chi máá rí, Yaā ní nduu tēe, tají rí ndajéhé rī quingoo. Te nastútú yá tāca ñáyuu casquɨ́vɨ jnáhan nuū cuéchi, jíín ñáyuu casáha jniñu néé, quenehen ya i mēhñu ñáyuu ndácu ri jniñu nuū.
41 O Filho do Homem enviará seus anjos, que retirarão de seu Reino todos os escândalos e todos os que fazem o mal
42 Te jnaa ya i cayū i nuū ñuhún. Te yūcuan ndáhyū i te nacayɨ̄hɨ́ yuhu i jeē ndoho xeēn i.
42 e os lançarão na fornalha ardente, onde haverá choro e ranger de dentes.
43 Yūcuán na te ñayuu squícu nuū yā chi ndindēé i nájnūhun niāndii, te coyūcú i nuū ndácu máá Tátá i jniñu. Tāca róhó jéē jíni sōho, na chúsóhó ró.
43 Então, no Reino de seu Pai, os justos resplandecerão como o sol. Aquele que tem ouvidos, ouça.
44 ’Te jeē ndácu Yaā andɨvɨ́ jniñu nuū ñáyuu, suni cúu nájnūhun ɨɨn yejnū xūhún jeē yɨ́sāhi chíji ɨɨn ñuhun. Te ni nanihīn ɨɨn tēe, te ni nacasɨ tucu de sɨquɨ̄. Te jeē cúsɨɨ̄ ni de jíín, te ni jehēn de ni xīcó ndɨhɨ de jeē névāha de, te ni jeen de ñuhun ún.
44 O Reino dos céus é também semelhante a um tesouro escondido num campo. Um homem o encontra, mas o esconde de novo. E, cheio de alegria, vai, vende tudo o que tem para comprar aquele campo.
45 ’Te jeē ndácu Yaā andɨvɨ́ jniñu nuū ñáyuu, suni cúu nájnūhun ɨɨn tēe jéen xíco, te ndúcú de perla váha.
45 O Reino dos céus é ainda semelhante a um negociante que procura pérolas preciosas.
46 Te ni jini de ɨɨn perla jeē yáhu ndasɨ́, te ni jehēn de ni xīcó ndɨhɨ de jeē névāha de, te ni jeen de perla un.
46 Encontrando uma de grande valor, vai, vende tudo o que possui e a compra.
47 ’Te jeē ndácu Yaā andɨvɨ́ jniñu nuū ñáyuu, suni cúu nájnūhun ɨɨn ñunu jeē cásɨ́ngava de ini mar, te quɨ́vɨcoo ndɨnuū chācá.
47 O Reino dos céus é semelhante ainda a uma rede que, jogada ao mar, recolhe peixes de toda espécie.
48 Te núu ni chitú ñunu ún, te cánatava de yundúte. Te cácucōo de cánacāji de chācá. Te chācá váha cájnaa de ini jīca, te chācá tú vāha cáscáne de.
48 Quando está repleta, os pescadores puxam-na para a praia, sentam-se e separam nos cestos o que é bom e jogam fora o que não presta.
49 Te suni súcuan coo quɨvɨ̄ jínu ñayɨ̄vɨ́. Chi quijicoo ndajéhé yā, te sásɨ́ɨn ya ñayuu casáha jniñu néé méhñu ñáyuu casáha jniñu váha.
49 Assim será no fim do mundo: os anjos virão separar os maus do meio dos justos
50 Te ñayuu cunéé chi jnaa ya i cayū i nuū ñuhún. Te yūcuan ndáhyū i te nacayɨ̄hɨ́ yuhu i jeē ndoho xeēn i. Achí yá.
50 e os arrojarão na fornalha, onde haverá choro e ranger de dentes.
51 Te ni cajnūhun yá de jíjnáhan de:
51 Compreendestes tudo isto? Sim, Senhor, responderam eles.
52 Te ni cahān yā jiín de:
52 Por isso, todo escriba instruído nas coisas do Reino dos céus é comparado a um pai de família que tira de seu tesouro coisas novas e velhas.
53 Te ná ni ndɨhɨ ni cahān Jesús tāca jnúhun yátá yáha, te ni quenda ya yūcuan cuáhān yā.
53 Após ter exposto as parábolas, Jesus partiu.
54 Te ni najinū yā ñuu yā Nazaret. Te ni steén yā jnūhun ini vehe iī sinagoga yūcuán. Te ni canaa ni ñayuu cájini nahín i, te ni cacahān i:
54 Foi para a sua cidade e ensinava na sinagoga, de modo que todos diziam admirados: Donde lhe vem esta sabedoria e esta força miraculosa?
55 Chi sēhe carpintero cúu tēe yáha, te náná de cúu María, te ñani de cácuu Jacobo, José, Simón, jiín Judas.
55 Não é este o filho do carpinteiro? Não é Maria sua mãe? Não são seus irmãos Tiago, José, Simão e Judas?
56 Te suni cáyūcu cuáha de jíín yó yāhá. ¿Te ndese jíní de tāca jnúhun yáha núu súcuan? Achí ñayuu.
56 E suas irmãs, não vivem todas entre nós? Donde lhe vem, pois, tudo isso?
57 Te súcuan ni cacujéē ni i nuū Jesús. Te ni cahān yā jiín i:
57 E não sabiam o que dizer dele. Disse-lhes, porém, Jesus: É só em sua pátria e em sua família que um profeta é menosprezado.
58 Te tu ní sáha ya cuehē jniñu jéhnu yūcuán, chi tu cácandíje i ya.
58 E, por causa da falta de confiança deles, operou ali poucos milagres.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.